Ενδοσχολκή βία: Το θύμα, ο θύτης και ο «παρατηρητής». Χωρίς τον τελευταίο το φαινόμενο θα περιοριστεί σημαντικά, ίσως και να εκλείψει.
Ενδοσχολική βία: εσκεμμένη, απρόκλητη, συστηματική και επαναλαμβανόμενη βίαιη και επιθετική συμπεριφορά με σκοπό την επιβολή και την πρόκληση σωματικού και ψυχικού πόνου στο πλαίσιο του σχολικού χώρου». Η αναφορά στον ορισμό της ενδοσχολικής βίας δεν είναι τυχαία. Όλοι θα πρέπει να τον γνωρίζουν ώστε μόλις την αντιληφθούν να μπορούν να την αναφέρουν.
Στη σύγχρονη θεώρηση της ενδοσχολικής βίας, ρόλο έχουν τρεις: το παιδί που εκφοβίζεται, το παιδί που εκφοβίζει και ο “παρατηρητής”. Kαι πλέον τα πιο σύγχρονα προγράμματα πρόληψης της ενδοσχολικής βίας εστιάζουν στον ρόλο του παρατηρητή».
Ζούμε σε άγριες εποχές. Μην απορούμε που η αγριότητα διεισδύει στα σχολεία. Το σχολείο είναι μικρογραφία της κοινωνίας . Ό,τι γίνεται έξω, έρχεται και μέσα σε αυτό. Μέχρι τα δώδεκα χρόνια, ένα παιδί έχει δει περίπου 36.000 φόνους και κατά συνέπεια έχει διαμορφώσει μια διαφορετική αντίληψη για τον πόνο, τη ζωή και τον θάνατο. Σύμφωνα με παλαιότερη έρευνα του Kaizer Family Foundation των ΗΠΑ, το 60% των παιδικών έργων και παραστάσεων περιέχει βία, ενώ τα παιδιά εκτίθενται σε 20-25 σκηνές βίας κάθε ώρα στην πρωινή τηλεόραση του Σαββάτου.
Ιδιαίτερα όμως προβληματίζει ο ρόλος του μαθητή που είναι παρατηρητής – μάρτυρας – θεατής που όχι μόνο δεν παρεμβαίνει για να σταματήσει το βίαιο συμβάν, αλλά πολλές φορές “ψυχαγωγείται” ζητωκραυγάζοντας μέσα σ’ ένα σύγχρονο “Κολοσσαίο”.
Με στοιχεία από σχετικό άρθρο της εφημερίδας “Καθημερινή”
