“Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια μηλιά…

Κάθε μέρα παιδιά πήγαιναν και μάζευαν τα φύλλα της,σκαρφάλωναν στον κορμό της,έκαναν κούνια στα κλαδιά της κι έτρωγαν μήλα….Παίζανε και κρυφτό κι όταν κουραζότανε αποκοιμιόταν στον ίσκιο της…..Αγαπούσαν τη μηλιά κι η μηλιά ήταν ευτυχισμένη…Μα πέρασε ο καιρός…τα παιδιά μεγάλωσαν κι έπρεπε να φύγουν….Κι η μηλιά έμεινε μοναχή…τα χαραγμένα ονόματα στον κορμό της έμειναν μόνο για να της θυμίζουν τις ξέγνοιαστες στιγμές τους,την αγνή αγάπη τους,τα φωτεινά χαμόγελά τους,τη ζεστή αγκαλιά τους….

Κι η μηλιά ήταν ευτυχισμένη……”

(μικρή παραλλαγή από το “ΔΕΝΤΡΟ ΠΟΥ ΕΔΙΝΕ”Σ.Σιλβερστάιν)

Αγαπημένα μας τώρα που ανοίξατε τα φτερά σας για να πετάξετε σας ευχόμαστε τα πιό ωραία γεμάτα όμορφες περιπέτειες ταξίδια!!!

Οι Νηπιαγωγοί σας

Τα δικά μας μηνύματα για το περιβάλλον στο οποίο δεν θέλουμε να ζούμε.

Το περιβάλλον στο οποίο θέλουμε να ζούμε.

Η ΠΟΔΗΛΑΤΙΣΣΑ(Ο.Ελύτης)

Μαθαίνουμε τον Κ.Ο.Κ.

 Κυκλοφορούμε με ασφάλεια.

Τα μηνύματά μας για ασφαλή οδική συμπεριφορά

                                                ΧΡΟΝΙΑ ΣΑΣ ΠΟΛΛΑ ΜΑΝΟΥΛΕΣ

 Και ο Θεός έπλασε τη Μητέρα(Paulo Coelho)

«Ο Θεός κάλεσε τον πιο αγαπημένο Του άγγελο και του παρουσίασε ένα πρότυπο μητέρας.Στον άγγελο δεν άρεσε αυτό που είδε.

-Εργαστήκατε πολύ, Κύριε, δεν ξέρετε πλέον τι κάνετε, είπε ο άγγελος. Κοιτάξτε! Φιλί ειδικό, που θεραπεύει όλες τις αρρώστιες, έξι ζευγάρια χέρια για να μαγειρεύει, να πλένει, να σιδερώνει, να φροντίζει, να ελέγχει, να καθαρίζει. Δε θα δουλέψει!

-Το πρόβλημα δεν είναι τα χέρια, αντέτεινε ο Θεός. Είναι τα τρία ζευγάρια μάτια που χρειάστηκε να βάλω: ένα για να βλέπει το παιδί της πίσω από κλειστές πόρτες και να το προστατεύει από ανοιχτά παράθυρα, ένα άλλο για να το κοιτάζει με αυστηρότητα όταν πρέπει να του μάθει κάτι ουσιώδες και το τρίτο για να του δείχνει διαρκώς τρυφερότητα και αγάπη, όση δουλειά κι αν έχει εκείνη!

Ο άγγελος εξέτασε το πρότυπο της μητέρας πιο προσεχτικά.

-Κι αυτό τι είναι;

-Ένας μηχανισμός φυτοθεραπείας. Δε θα έχει χρόνο να αρρωσταίνει, θα πρέπει να ασχολείται με το σύζυγο της, με τα παιδιά, με το σπίτι.

-Νομίζω ότι πρέπει να ξεκουραστείτε λίγο, Κύριε, είπε ο άγγελος. Και να επιστρέψετε στο κλασικό πρότυπο με τα δυο χέρια, τα δυο μάτια κ.λ.π.

Ο Θεός συμφώνησε με τον άγγελο. Αφού ξεκουράστηκε, μεταμόρφωσε τη μητέρα σε κανονική γυναίκα. Εξομολογήθηκε όμως στον άγγελο:

-Χρειάστηκε να της δώσω μια τόσο δυνατή θέληση, ώστε να νομίζει ότι θα έχει έξι χέρια, τρία ζευγάρια μάτια και ικανότητα αυτοθεραπείας. Αλλιώς δε θα καταφέρει να εκπληρώσει το καθήκον της.

Ο άγγελος την εξέτασε από κοντά. Κατά τη γνώμη του, αυτή τη φορά ο Θεός είχε επιτύχει. Ξαφνικά όμως πρόσεξε ένα λάθος:

-Αδειάζει. Αναρωτιέμαι, Κύριε, μήπως βάλατε ξανά υπερβολικά πολλά πράγματα σ’ αυτό το πρότυπο μητέρας.

-Δεν αδειάζει. Αυτό ονομάζεται δάκρυ.

-Και σε τι χρησιμεύει;

-Για να δείχνει χαρά, λύπη, απογοήτευση, πόνο, θυμό, ενθουσιασμό.

-Κύριε, είστε μεγαλοφυΐα! αναφώνησε ο άγγελος. Ακριβώς αυτό ήταν που έλειπε για να συμπληρωθεί το πρότυπο.

Ο Θεός πρόσθεσε με ύφος μελαγχολικό:

-Δεν το έβαλα εγώ. Όταν συναρμολόγησα όλα τα μέρη, το δάκρυ εμφανίστηκε από μόνο του.

Ο άγγελος συγχάρηκε πάλι τον Παντοδύναμο κι έτσι δημιουργηθήκαν οι μητέρες»

Το κυνήγι των πασχαλινών αυγών στην αυλή μας.

Το αυγό με τα 9 στρωματάκια.Ένα υπέροχο ταξίδι στον κόσμο παρέα με σπουδαίους ζωγράφους.

Πεντανόστιμη  ζεστή λαγάνα από την ζαχαροπλάστισσά μας κ.Σταυρούλα.

Παιχνίδια με τους μαθητές της Γ΄τάξης του 7ου Δημοτικού σχολείου για την ενίσχυση των διαπροσωπικών σχέσεων και την προετοιμασία για την ομαλή μετάβαση των νηπίων στο Δημοτικό σχολείο.

Ευχαριστούμε τις μανούλες μας για τις υπέροχες Σαρακοστές.

 Μάρτης ο δίγαμος

(Η καλή και η κακή γυναίκα του Μάρτη-αναδυόμενη γραφή)

Τα κάλαντα του Μάρτη από τους μαθητές του 7ου Δημοτικού σχολείου.

Αποκριάτικο πάρτυ και το γαιτανάκι μας.

Γνωρίζω το διαφορετικό στα “Πρόσωπα”του Picasso

Σχολιάζουμε  πίνακες με προσωπογραφίες του Picasso και δημιουργούμε τους δικούς μας με διάφορα υλικά.

Εγγραφές μαθητών-τριών στα Νηπιαγωγεία

Οι διευθύνσεις που ανήκουν στο 20ο Νηπιαγωγείο Σερρών