Για τους γονείς

Σκοπός του νηπιαγωγείου

     Να βοηθήσει τα νήπια να αναπτυχθούν σωματικά, συναισθηματικά, νοητικά     και κοινωνικά Το Νηπιαγωγείο, ως φορέας κοινωνικοποίησης του παιδιού (µετά την οικογένεια), θα πρέπει να εξασφαλίζει τις προϋποθέσεις ώστε τα παιδιά να αναπτύσσονται και να κοινωνικοποιούνται ομαλά και πολύπλευρα

Προγράμματα

  • Διαθεματικό πλαίσιο προγραμμάτων σπουδών (Δ.Ε.Π.Π.Σ )
  • Αναλυτικό Πρόγραμμα

Βασικοί στόχοι του νηπιαγωγείου μας είναι.

  • Τα παιδιά να ωριμάσουν συναισθηματικά. Να αναπτύξουν την αυτοεκτίμησή  τους, το πνεύμα αποδοχής, φιλίας και συνεργασίας με τα άλλα παιδιά και τις παιδαγωγούς τους.
  • Να μπορέσουν να συνειδητοποιήσουν τη μοναδικότητα τους, να εντοπίσουν τις ομοιότητες και τις διαφορές με τους άλλους και να μάθουν να τις σέβονται.
  • Να υιοθετήσουν τους στόχους, τους κανόνες και τις μεθόδους εργασίας κοινής αποδοχής του νέου κοινωνικού χώρου στον οποίο κινούνται.
  • Να καλλιεργήσουν και να εμπλουτίσουν τη μητρική τους γλώσσα ώστε να αναδυθεί η ικανότητα πρώτης γραφής και ανάγνωσης.
  • Να αναπτύξουν την λογικομαθηματική τους σκέψη, κατανοώντας τις βασικές έννοιες των μαθηματικών και κυρίως μαθαίνοντας να συγκρίνουν, να συσχετίζουν, να συνδυάζουν και να μετρούν.
  • Να συμμετέχουν ενεργά σε προγράμματα βιωματικής διδασκαλίας (μέθοδος Project) προωθώντας το ομαδοσυνεργατικό πνεύμα.
  • Να εξοικειωθούν με απλές βασικές λειτουργίες το
  • Να μάθουν να εκφράζονται δημιουργικά μέσα από τις εικαστικές τέχνες και να νιώθουν τη χαρά της προσωπικής δημιουργίας.
  • Να έρθουν σε επαφή με διάφορες μορφές τέχνης όπως το θέατρο, η μουσική,  ο χορός,  η κίνηση  που βοηθούν το παιδί να νοιώσει ευχάριστα, να γυμναστεί και παράλληλα να ενεργοποιήσει τη φαντασία του, τη μεθοδικότητα, την ερευνητική του διάθεση και την κριτική του σκέψη.
  • Να συμμετέχουν σε δραστηριότητες που προάγουν τη σωματική τους ανάπτυξη (Γυμναστική – Ομαδικά παιχνίδια ) και να αποκτήσουν υγιεινές συνήθειες.

Τελικός μας σκοπός είναι η ανάπτυξη μιας χαρούμενης και ολοκληρωμένης προσωπικότητας, εφοδιασμένης  με όλες τις απαραίτητες γνώσεις που θα κάνουν ομαλή τη μετάβασή τους στο Δημοτικό.

 

Τι θα εύχονταν οι νηπιαγωγοί να γνωρίζουν οι γονείς των παιδιών 

 

5

 

Δείξτε ενδιαφέρον για οτιδήποτε φέρνει μαζί του από το σχολείο (και φυσικά μην το πετάξετε ποτέ!

Ακόμη κι αν δεν καταλαβαίνετε τί ακριβώς είναι αυτό που κρατάτε στα χέρια σας (!!) το παιδί σίγουρα δούλεψε σκληρά και νιώθει υπερήφανο για το δημιούργημά του.

Τα ρούχα του σχολείου να είναι ρούχα για παιχνίδι 

Στο νηπιαγωγείο τα παιδιά θέλουμε να είναι χαρούμενα και δημιουργικά, γι’ αυτό τα ρούχα τους πρέπει να είναι πρακτικά για την αυτοεξυπηρέτηση τους. Τα “πολυάσχολα” νήπια συχνά περιμένουν μέχρι το τελευταίο λεπτό για να πάνε στην τουαλέτα! Ζώνες και επιπλέον κουμπιά, μπορεί να είναι ωραία, αλλά δημιουργούν δυσκολίες και “ατυχήματα”.

Αποχαιρετισμοί. 

Ένα φιλί, μια αγκαλιά και ένα “Να περάσεις μια υπέροχη μέρα!”, είναι όλα όσα χρειάζονται.Με εξαίρεση την αρχή της σχολικής χρονιάς, όπου το παιδί προσαρμόζεται, μην χρονοτριβείτε. Εάν στο παιδί σας αρέσει να γνωρίζει το πρόγραμμά του, μπορείτε να πείτε ακόμη κάτι που θα κάνετε μαζί όταν τελειώσει το σχολείο, π.χ. “Θα πάμε μαζί στο πάρκο!”. Και μην πισωγυρίζετε διότι έτσι αυξάνεται δραματικά ο στρεσογόνος παράγοντας. Είναι καλύτερα να κάνετε μια καθαρή και γρήγορη αποχώρηση ακόμη κι αν το παιδί κλαίει. Σιγά σιγά θα αντιληφθεί τί συμβαίνει και θα αποκτήσει τον έλεγχο της κατάστασης.

Ψείρες!

Μπορεί να συμβεί στον καθένα. Μην νιώθετε άσχημα. Ενημερώστε τη νηπιαγωγό ώστε να αποφευχθεί η εξάπλωση.

Αν σας πουν ότι το παιδί σας θα είχε όφελος εάν περνούσε από μια περαιτέρω αξιολόγηση σε κάποιο τομέα των αναπτυξιακών του δεξιοτήτων, αυτό είναι κάτι που δεν λέγεται επιπόλαια.

Οι νηπιαγωγοί βλέπουν το παιδί σας όχι μόνο όπως είναι τώρα αλλά όπως θα είναι στο Δημοτικό Σχολείο. Επιθυμούν να του προσφέρουν οποιαδήποτε βοήθεια το συντομότερο δυνατό, οπότε δείξτε εμπιστοσύνη. Δεν είναι κάτι κακό, κάτι που να σας κάνει να ντρέπεστε. Πολλά παιδιά λαμβάνουν βοήθεια από λογοθεραπευτές, εργοθεραπευτές κλπ. προκειμένου να βοηθηθούν.

Αν υπάρχει κάτι που απασχολεί εσάς ή το παιδί σας, πείτε το!

Όχι όμως ενώπιον όλων των γονέων και των παιδιών την ώρα της αποχώρησης. Επιδιώξτε την κατ΄ιδίαν συνάντηση με τις νηπιαγωγούς και μιλήστε γι’αυτό που σας απασχολεί. Και οι νηπιαγωγοί επιθυμούν όπως κι εσείς, το παιδί σας να είναι χαρούμενο και είναι πρόθυμες να διορθώσουν τα λάθη τους.

Δώστε προσοχή στις ανακοινώσεις,που υπάρχουν στην είσοδο του σχολείου ή σε σημειώματα μέσα στην τσάντα του παιδιού.

Μπορεί να περιέχουν νέα σχετικά με διάφορες δράσεις της τάξης, όπου μπορεί να ζητείται η συμμετοχή σας, κι αν δεν δώσετε προσοχή τότε τις συνέπειες τις υπομένει άθελα του το ίδιο το παιδί.

Συνέπεια στην ώρα. 

Το παιδί χάνει ένα κομμάτι από την καθημερινή ρουτίνα του σχολείου, αν συνεχώς καθυστερεί, και έρχεται σε δύσκολη θέση απέναντι στους συμμαθητές και τη νηπιαγωγό του. Ενώ στην αποχώρηση είναι δύσκολο να διαχειριστεί τους λόγους που φεύγει πάντα τελευταίο από το σχολείο.

Το άρρωστο παιδί πρέπει να μένει στο σπίτι του.

Στο σχολείο δεν θα μπορεί να ανταπεξέλθει, αφού δεν θα νιώθει καλά και ταυτόχρονα ενδέχεται να προκαλέσει επιδημία.

Μην αποκρύπτετε σημαντικές πληροφορίες

Εμπιστευτικά μιλήστε στις νηπιαγωγούς για οποιαδήποτε αλλαγή στη ζωή του παιδιού π.χ. διαζύγιο, νέο μωρό, αλλά και οτιδήποτε αφορά το ιατρικό του ιστορικό, προκειμένου να γνωρίσουν καλύτερα τις ανάγκες και τις αδυναμίες του και να δουλέψουν πάνω σ΄αυτές.

Όχι απουσίες χωρίς σοβαρό λόγο.                                                                        

 Περιστασιακά μια μέρα εκτός σχολείου δεν είναι και σπουδαία υπόθεση. Αν όμως αυτό γίνεται συχνά τότε το παιδί λαμβάνει ένα εσφαλμένο μήνυμα. Το σχολείο είναι σημαντικό και αυτό επιβεβαιώνεται με την παρουσία. Μια παρουσία που πρέπει να είναι αδιαπραγμάτευτη.

Ατυχήματα συμβαίνουν.                                                                                    

 Οι νηπιαγωγοί κάνουν ό,τι μπορούν προκειμένου να μην συμβεί το παραμικρό μέσα στη σχολική μέρα, αλλά υπάρχει η πιθανότητα να μην δουν κάτι κάποια στιγμή. Είναι αναπόφευκτο.

Ενισχύστε τις γνώσεις  που μεταφέρει το παιδί από το σχολείο με επιπλέον δραστηριότητες, στις οποίες μπορεί να συμμετέχει όλη η οικογένεια.

Έτσι το βοηθάτε να εμπεδώσει τις νέες γνώσεις και τελικά να ενισχύσει τη δυναμική της ομάδας στην τάξη.

Ακολουθήστε τους κανόνες που το παιδί έχει μάθει στο σχολείο, και αντικειμενικά ισχύουν, για να τους ακολουθήσει κι αυτό.

Με το να αμφισβητείτε τη σημαντικότητά τους, το σχολείο χάνει την αξιοπιστία του και το παιδί βρίσκεται μπροστά σε διλήμματα που δυσκολεύεται να διαχειριστεί.

Δεν μπορούν όλα τα παιδιά να συμπαθήσουν τη δασκάλα τους αμέσως (προφανώς ούτε και εσείς!).

 Χρειάζεται χρόνος για να χτιστεί η εμπιστοσύνη και ο αμοιβαίος σεβασμός. Υποστηρίξτε τις νηπιαγωγούς και αποφύγετε τις όποιες ενστάσεις σας μπροστά στο παιδί. Γίνεται το σωστό παράδειγμα στη δημιουργία ισορροπημένων σχέσεων.

Στο νηπιαγωγείο κάθε παιδί

«Θα αναπτύξει  όλες τις κινησιιο -αισθητικές, αντιληπτικές, μνημονικές, γλωσσικές και μεταγλωσσικές ικανότητες, που θα  το καθιστούν έτοιμο να εκπαιδευτεί αβίαστα και αποτελεσματικά, χωρίς να δυσκολευτεί/πιεστεί/απογοητευτεί στην εκμάθηση της γραφής και της ανάγνωσης, ένα χρόνο αργότερα στην Α΄ Δημοτικού».

ΟΔΗΓΙΕΣ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ

Δεν είναι μόνο τα παιδιά που ενδεχομένως στεναχωριούνται όταν αφήνουν για πρώτη φορά το σπίτι για να πάνε νηπιαγωγείο. Και οι γονείς πολλές φορές στεναχωριούνται το ίδιο ή δεν είναι λίγες οι φορές που αγωνιούν για τα παιδιά τους και σκέφτονται υπαρκτά ή ανύπαρκτα προβλήματα που μπορεί να συναντήσουν στο νηπιαγωγείο.

Στην ενότητα αυτή, παραθέτουμε μερικές οδηγίες συμβουλευτικού χαρακτήρα, που θα σας βοηθήσουν στις καθημερινές ρουτίνες.

ΑΧ! ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΡΩΙΝΟ ΞΥΠΝΗΜΑ!!

Τι μπορείτε να κάνετε για να αλλάξετε το δύσκολο πρωινό ξύπνημα σε κάτι πιο ευχάριστο και λειτουργικό:

Ø  Καλός και αρκετός ύπνος από νωρίς το βράδυ και για 9-11 ώρες.

Ø  Προετοιμασία ρούχων και τσάντας από το προηγούμενο βράδυ.

Ø  Ήρεμο ξύπνημα και ώρα για χουζούρι.

Ø  Επεξήγηση και συζήτηση από το βράδυ («γιατί πρέπει να ξυπνάω στην ώρα μου το πρωί»).

Ø  Καλό και υγιεινό πρωινό

Τι μπορείτε να κάνετε για να αλλάξετε το δύσκολο πρωινό ξύπνημα σε κάτι πιο ευχάριστο και λειτουργικό:

Ø  Καλός και αρκετός ύπνος από νωρίς το βράδυ και για 9-11 ώρες.

Ø  Προετοιμασία ρούχων και τσάντας από το προηγούμενο βράδυ.

Ø  Ήρεμο ξύπνημα και ώρα για χουζούρι.

Ø  Επεξήγηση και συζήτηση από το βράδυ («γιατί πρέπει να ξυπνάω στην ώρα μου το πρωί»).

Ø  Καλό και υγιεινό πρωινό.

            ΚΑΤΑΛΛΗΛΑ ΡΟΥΧΑ & ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ

Ø  Φροντίζουμε ώστε τα παιδιά να φοράνε άνετα ρούχα, τα οποία τους επιτρέπουν τη συμμετοχή τους σε δραστηριότητες του σχολείου χωρίς να έχουν το φόβο ότι θα λερωθούν.

Ø  Είναι πολύ σημαντικό τα παιδιά να φοράνε σταθερά παπούτσια που δεν γλιστράνε και χωρίς κορδόνια για να κινούνται με ασφάλεια και να μπορούν να βάζουν και να βγάζουν τα παπούτσια τους από μόνα τους.

Ø  Κορίτσια: Αποφεύγουμε κοσμήματα και βραχιόλια.

Ø  Κορίτσια: Ερχόμαστε με μαλλιά μαζεμένα και πιασμένα και με επιπλέον λαστιχάκια στην τσάντα.

Ø  Έχουμε τα προσωπικά τους είδη (μπουφάν, τσάντα, ζακέτα κλπ), μαρκαρισμένα με τ’ όνομά τους. Επίσης τα παραπάνω ρούχα να έχουν κρεμαστάρι για να μπορούν τα παιδιά να τα κρεμάνε πιο εύκολα.

Ø  Καλό θα ήταν να διαλέγετε μαζί με το παιδί τα ρούχα που θα φορέσει την επόμενη μέρα στο σχολείο, εξηγώντας παράλληλα ποια ρούχα είναι περισσότερο κατάλληλα για το σχολείο και γιατί.

ΣΧΟΛΙΚΗ ΤΣΑΝΤΑ

Τα πράγματα που καθημερινά χρειάζεται να φέρνει το παιδί στο σχολείο είναι αρκετά. Μια ευρύχωρη τσάντα βοηθά σημαντικά το νήπιο να οργανώνει και να ταχτοποιεί μόνο του τα πράγματα του. Αποφύγετε επιπλέον τσαντάκια φαγητού, λόγω οικονομία χώρου στην τάξη αλλά και στο ψυγείο του σχολείου.

Ø  Ιδανικά η σχολική τσάντα του νηπιαγωγείου θα πρέπει να  έχει:

o   Τάπερ με δεκατιανό.

o   Σκεύος μεταλικό με το μεσημεριανό φαγητό, κατάλληλο για να ζεσταίνεται στον ηλεκτρικό φούρνο του σχολείου.

o   Κουτάλι ή πιρούνι.

o   Μια αλλαξιά ρούχα (με εσώρουχα και κάλτσες) ανάλογα με την εποχή του χρόνου.

o   Υφασμάτινο πετσετάκι φαγητού (σουπλά).

o   Παγουρίνο ή μπουκάλι με νερό.

o   Ατομικά χαρτομάντιλα ή μωρομάντιλα.

Στα ατομικά είδη του παιδιού, καλό θα ήταν να γραφτούν με ανεξίτηλο μαρκαδόρο το όνομα και το επίθετο του.

Ø  Ελέγχετε καθημερινά το περιεχόμενο της τσάντας του παιδιού για ανακοινώσεις από το σχολείο ή άλλο.

Καλές συνήθειες

Μπορώ να τα καταφέρω μόνος/η μου

Η συμβολή των γονέων είναι απαραίτητη προκειμένου τα νήπια να είναι εξοικειωμένα με συνήθειες, που διευκολύνουν την προσαρμογή στο σχολικό περιβάλλον. Ενθαρρύνετε τα παιδιά σας έτσι ώστε:

Ø  Να παίζουν με άλλα συνομήλικα παιδιά.

Ø  Να ακούν και να παρακολουθούν οδηγίες.

Ø  Να μοιράζονται πράγματα με τους άλλους.

Ø  Να πηγαίνουν στην τουαλέτα μόνα τους και να ακολουθούν βασικούς κανόνες υγιεινής.

Ø  Να ντύνονται και να ξεντύνονται μόνα τους.

Ø  Να αναγνωρίζουν και να φροντίζουν τα ατομικά τους πράγματα.

Ø  Να τρώνε μόνα τους.

Ø  Να απαντούν όταν τα καλούν με το όνομα τους.

Ø  Να ακούν με προσοχή τις οδηγίες της δασκάλας τους.

Ø  Να βάζουν και να βγάζουν το μπουφάν τους και να το κρεμάνε μόνα τους.

Ø  Να μαζεύουν τα προσωπικά τους αντικείμενα.

Ø  Να τακτοποιούν μόνα την τσάντα τους.

Ø  Να ζητούν τη βοήθεια της δασκάλας τους ή κάποιου φίλου τους, όταν χρειάζονται.

κοτσίδες ή κότσο.

Πως οι γονείς μπορούν να βοηθήσουν το παιδί τους

Για τους γονείς αντί για συμβουλές, παρουσιάζουμε ένα ερωτηματολόγιο, που θα τους βοηθήσει στον προσανατολισμό των αναγκών του παιδιού καθώς και στη βελτίωση των σχέσεων τους με το σχολείο.

Έτσι ας αναρωτηθεί ο καθένας:

Α. Στην καλλιέργεια της γλώσσας και της σκέψης

  1. Ακούω προσεκτικά το παιδί μου;
  2. Δείχνω ενδιαφέρον σε ό,τι μου λέει το παιδί μου;
  3. Απαντώ σε ερωτήσεις του παιδιού μου;
  4. Συζητώ με το παιδί μου ή απαντώ σε εντολές μόνο;
  5. Απαντώ στο παιδί μου με πλήρεις προτάσεις ή θεωρώ πολλά πράγματα αυτονόητα;
  6. Κάνω δηλώσεις που δημιουργούν συνομιλία;
  7. Συζητώ με το παιδί μου αυτά που βλέπει στην τηλεόραση;
  8. Συζητώ με το παιδί μου πάνω στις εμπειρίες που κουβαλά από το σχολείο;
  9. Διαβάζω ιστορίες, παραμύθια ή άλλα στο παιδί μου;
  10. Δίνω την ευκαιρία στο παιδί μου να με βλέπει να διαβάζω;
  11. Φέρνω βιβλία στο παιδί μου, αγοράζω βιβλία με το παιδί μου γι’αυτό το ίδιο;
  12. Μαθαίνω στο παιδί μου να φροντίζει τα βιβλία του;
  13. Δημιουργώ μια ήρεμη ατμόσφαιρα για διάβασμα;
  14. Εξηγώ στο παιδί μου το γιατί πρέπει να γίνει κάτι έτσι ή αλλιώς ώστε να συνδέει την αιτία με το αποτέλεσμα και να γίνει ικανό για συλλογισμούς;
  15. Υποστηρίζω το παιδί μου να ενδιαφέρεται και να υπηρετεί κοινές ευθύνες και συμφέροντα και όχι μόνο τα του εαυτού του;
  16. Βοηθώ το παιδί μου να έχει ομαλή σχέση με τη φύση και να την προστατεύει τόσο όσο αυτό είναι στις δυνάμεις του;

Β. Στην καλλιέργεια της λογικομαθηματικής σκέψης

  1. Δημιουργώ καταστάσεις προβληματισμού που να καλλιεργούν τη μαθηματική σκέψη;
  2. Παίρνω το παιδί μου μαζί για ψώνια, ώστε να γίνεται η εφαρμογή των μαθηματικών στη ζωή;
  3. Διδάσκω στο παιδί μου τη σοφία της οικονομίας με το να τεκμηριώνω γιατί πρέπει να αγοράσω αυτό το προϊόν και όχι κάποιο άλλο;
  4. Διδάσκω στο παιδί μου να εκτιμά την αξία του χρήματος και την εργασία που κρύβει κάθε αγαθό;

Γ. Στη συναισθηματική του ισορροπία

  1.  Χαμογελώ συχνά μέσα στο σπίτι;
  2. Επαινώ το παιδί μου για όλες τις προσπάθειές του που αποβλέπουν σε θετικές πράξεις;
  3. Συζητώ με το παιδί μου για τα λάθη του, για το καλό και το κακό, για το αληθινό και το ψεύτικο, για το ωραίο και το άσχημο;
  4. Αποφεύγω να το συγκρίνω με άλλα παιδιά;
  5. Υποστηρίζω το παιδί μου να γίνει υπεύθυνο;
  6. Ενθαρρύνω το παιδί μου να δοκιμάζει νέα πράγματα;
  7. Στέλνω το παιδί μου στο σχολείο με χαρούμενη διάθεση;
  8. Αποφεύγω να συζητώ, μπροστά στο παιδί μου για τα λάθη, που κατά τη γνώμη μου , έχει κάνει ο δάσκαλος, συζητώντας αυτά μόνο με το δάσκαλο, αποφεύγοντας έτσι τη σύγκρουση στα πρότυπα;

Δ. Στις συναντήσεις με τους γονείς

  1. Παρακολουθώ τις συνελεύσεις των γονέων;
  2. Γνωρίζω το σκοπό του Συλλόγου Γονέων;
  3. Προσφέρω τις υπηρεσίες μου ως εθελοντής;
  4. Βοηθώ στον προγραμματισμό και την υλοποίηση του σχολικού προγράμματος;

Ε. Γενικότερα

  1. Στέλνω το παιδί μου στο σχολείο καθημερινά και στην ώρα του;
  2. Βάζω το παιδί μου στο κρεβάτι, σε μια λογική ώρα;
  3. Εκφράζω μια θετική στάση προς το σχολείο;
  4. Επικοινωνώ με το δάσκαλο τακτικά, μαθαίνοντας για την πρόοδο του παιδιού μου;
  5. Παρακολουθώ τις σχολικές εργασίες και ανακοινώσεις που φέρνει το παιδί μου στο σπίτι;

Η συνεργασία και η αλληλεπίδραση μεταξύ γονέων και σχολείου θα συντελέσει στην ανάπτυξη μιας θετικής αντίληψης του παιδιού για τον εαυτό του, για τη δημιουργία μιας ισορροπημένης συμπεριφοράς και ενός σταθερού προσανατολισμού στη ζωή

Οικογένεια.» Μαθαίνοντας συναισθηματική Αγωγή»

Η συναισθηματική νοημοσύνη αναφέρεται στην ικανότητα αντίληψης, έκφρασης και χειρισμού των συναισθημάτων, στον αυτοέλεγχο, στην ενσυναίσθηση, στην ποιοτική επικοινωνίας, στη διαδικασία επίλυσης συγκρούσεων και προβλημάτων, στη διεκδικητική στάση, στην προσωπική υπευθυνότητα, στην αυτεπίγνωση και αυτοαποδοχή.

Πώς μπορεί ένας γονέας να καλλιεργήσει και να εφαρμόσει συναισθηματική αγωγή; Να μάθει τις δεξιότητες εκείνες οι οποίες είναι απαραίτητες, έτσι ώστε να μπορεί να έχει ουσιαστική, δηλαδή «συναισθηματική», επικοινωνία με το παιδί του; Μπορεί ένας γονέας να μάθει πώς να γίνει ένας «συναισθηματικός μέντορας»;

Συναισθηματικοί μέντορες, σύμφωνα με την τυπολογία του Gottman (1997) είναι οι γονείς, οι οποίοι:

  • Έχουν επίγνωση των συναισθημάτων των παιδιών τους.
  • Áκούν προσεκτικά, δείχνουν ενσυναίσθηση και αναγνωρίζουν τα συναισθήματα του παιδιού.
  •  Βοηθούν το παιδί να λεκτικοποιήσει τα συναισθήματά του.
  • Θέτουν όρια και εξετάζουν πιθανές στρατηγικές για την επίλυση προβλημάτων.

Παραδείγματα εκμάθησης δεξιοτήτων συναισθηματικής αγωγής στην πράξη

  1. Ενεργητική ακρόαση – ανατροφοδότητηση

Πώς μπορείτε να ακούσετε το παιδί σας, να αναγνωρίσετε τα συναισθήματά του και να το βοηθήσετε να τα λεκτικοποιήσει;

  • Βρείτε χρόνο να ακούτε το παιδί σας. Με αυτόν τον τρόπο αποδεικνύετε στα παιδιά σας ότι οι γονείς τους τα νοιάζονται, τους συμπαραστέκονται στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν καθημερινά και τους βοηθούν να ξεκαθαρίσουν τα συναισθήματά τους.
  • Ç ακοή-ανατροφοδότηση εμπεριέχει την ανάγκη να ακούσετε τα συναισθήματα του παιδιού σας και αυτό που εννοεί – και να το λεκτικοποιήσετε – ώστε το παιδί να νιώσει ότι το καταλαβαίνετε. Με την ανατροφοδότηση γίνεστε ένας καθρέφτης των συναισθημάτων και των καταστάσεων που προκαλούν αυτά τα συναισθήματα στο παιδί σας.
  • Ένας αποτελεσματικός ακροατής καλό είναι να προσπαθεί να «ακούει» και τα λεκτικά και τα μη λεκτικά μηνύματα.
  • Για να ενθαρρύνετε το παιδί σας να μοιραστεί τα συναισθήματά του μαζί σας:
  1. Προσπαθήστε να μαντέψετε τα μη λεκτικά μηνύματα και ξεκινήστε από αυτά. Αν, για παράδειγμα, βλέπετε ότι το παιδί σας είναι κακόκεφο ή αναστατωμένο, μπορείτε να πάρετε την αφορμή και να ξεκινήσετε τη συζήτηση με το παιδί σας.
  2. Να γίνετε το πρότυπο που θέλετε τα παιδιά σας να ακολουθήσουν. Αν εσείς μάθετε να εντοπίζετε και να εκφράζετε το συναίσθημα σας, είστε το καλύτερο παράδειγμα για να μάθετε στα παιδιά  να σας πώς να το κάνουν και εκείνα με τη σειρά τους.
  3. Μην προσπαθείτε να πιέσετε το παιδί σας να μοιραστεί τα συναισθήματα του. Δώστε του χρόνο, δείχνοντάς του ότι το σέβεστε. Δείξτε του ότι είστε διαθέσιμοι να το ακούσετε όταν θα είναι έτοιμο.
  4. Μην κάνετε πολλές ερωτήσεις.
  5. Ìην χρησιμοποιείτε σε υπερβολικό βαθμό την ανατροφοδότηση, θα καταντήσει κουραστικό, ενδεχομένως και γραφικό.
  6. Μην έχετε την απαίτηση να γίνετε ξαφνικά τέλειος ακροατής.
  1. Επικοινωνία – εκφορά μηνυμάτων σε πρώτο πρόσωποΠώς μπορείτε με άλλα λόγια, να εκφράσετε αυτό που σας προκαλεί η συμπεριφορά του παιδιού, να λεκτικοποιήσετε πώς αισθάνεστε, χωρίς να το κατηγορείτε ή να το επικρίνετε;Ας υποθέσουμε ότι μιλάτε με το διευθυντή σας στο τηλέφωνο. Τα παιδιά σας τρέχουν γύρω-γύρω φωνάζοντας και γελώντας δυνατά. Δυσκολεύεστε να ακούσετε το συνομιλητή σας. Πώς μπορείτε να αντιδράσετε;
    • Περιγράψτε τη συμπεριφορά η οποία σας εμποδίζει/σας ενοχλεί δεν π.χ.Όταν φωνάζετε την ώρα που τηλεφωνώ….
    • Εκφράστε πώς νιώθετε για τη συνέπεια που έχει σε σας αυτή η συμπεριφορά:

……εκνευρίζομαι…..

    • Αναφέρεται τη συνέπεια:

…επειδή δεν μπορώ να ακούσω τι μου λέει ο συνομιλητής μου στο τηλέφωνο…..

    • Συμπεριφορά : όταν
    • Συναίσθημα     : αισθάνομαι
    • Συνέπεια          : επειδή

Με αυτόν τον τρόπο μαθαίνετε στο παιδί ότι δεν φταίει το ίδιο που νιώθετε έτσι, αλλά η συμπεριφορά του, και πιο συγκεκριμένα, η συνέπεια που έχει σε σας αυτή του η συμπεριφορά.

Συνεργασία σχολείου και οικογένειας

Η οικογένεια αποτελεί το βασικό και σταθερό σημείο αναφοράς για το παιδί. Οι γονείς είναι τα πιο σημαντικά πρόσωπα στον κόσμο των παιδιών τους, οι πρώτοι τους δάσκαλοι. Μπορούν να δώσουν πληροφορίες για στοιχεία της προσωπικότητας του παιδιού, για τις συνήθειες και τα ενδιαφέροντα του, καθώς και για τις εμπειρίες που βιώνει στο σπίτι και έξω από αυτό.

Όταν τα νήπια αντιλαμβάνονται ότι το σχολείο και το σπίτι συνεργάζονται αρμονικά, νιώθουν ασφαλή, καθώς οι δυο κόσμοι τους ενώνονται. Επιπρόσθετα η συνεργασία τα βοηθάει να αναπτύξουν θετικές στάσεις για το σχολείο, τη μάθηση, να βελτιώσουν την εικόνα του εαυτού τους, τη συμπεριφορά τους και τις επιδόσεις τους.

Η συνεργασία μεταξύ σχολείου και οικογένειας χτίζεται σταδιακά και απαιτεί χρόνο, ενέργεια διάθεση και συστηματική προσπάθεια κι από τις δυο πλευρές.

Απαραίτητη προϋπόθεση για την ανάπτυξη αποδοτικής συνεργασίας των εκπαιδευτικών με τους γονείς θεωρείται η δημιουργία κλίματος αμοιβαίου σεβασμού και εμπιστοσύνης.

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ

Για την ανάπτυξη συνεργασιών απαραίτητη προϋπόθεση είναι η συστηματική επικοινωνία με τους γονείς.

Αυτή επιτυγχάνεται με τους εξής εναλλακτικούς τρόπους:

Ø  Τακτές προγραμματισμένες συναντήσεις με το σύνολο των γονέων της τάξης.

Ø  Ατομικές προγραμματισμένες συναντήσεις με τους γονείς.

Ø  Πίνακας ανακοινώσεων, στο εσωτερικό του νηπιαγωγείου (διάδρομος), ο οποίος απευθύνεται στους γονείς.

Ø  Γραπτή επικοινωνία μέσω ανακοινώσεων, φυλλαδίων που μοιράζονται σε κάθε παιδί.

ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΤΩΝ ΔΟΝΤΙΩΝ.

Τα παιδιά σε αυτή την ηλικία μπορούν να μάθουν να φροντίζουν τα δόντια τους για να μπορούν να μασάνε καλά την τροφή τους και να έχουν ένα ωραίο χαμόγελο. Επίσης μπορούν να μάθουν με ποιό τρόπο πρέπει να βουρτσίζουν τα δόντια τους.

  Μερικές πρακτικές συμβουλές

  • Θα πρέπει να βοηθήσετε το παιδί να δει το βούρτσισμα των δοντιών σαν παιχνίδι. Το παιδί μπορεί να επιλέξει μόνο του το χρώμα της οδοντόβουρτσας και τη γεύση της οδοντόκρεμας.
  • Ελέγξτε το όταν βουρτσίζει τα δόντια του να δείτε αν έμαθε σωστά τις ενέργειες που πρέπει να κάνει.
  • Μην το φοβίζετε με τον οδοντογιατρό. Αντίθετα, προσπαθείστε να του μάθετε ότι ο γιατρός είναι ο καλύτερος μας φίλος γιατί μας φροντίζει όταν δε νιώθουμε καλά.
  • Γίνετε οι ίδιοι παράδειγμα στο παιδί, βουρτσίζοντας τα δόντια σας μπροστά του, μετά από τα γεύματα

ΑΣΦΑΛΕΙΑ.

Τα παιδιά μπορούν να μάθουν ότι είναι σημαντικό να προσέχουν στη χρήση επικίνδυνων εργαλείων, καθώς και με ποιους τρόπους να προφυλάσσουν τον εαυτό τους από συνηθισμένα ατυχήματα.

Μερικές πρακτικές συμβουλές

  • Το παιδί θα πρέπει να μάθει να ζητά τη βοήθειά σας για να πιάσει κάποιο αντικείμενο που βρίσκεται ψηλά, παρά να σκαρφαλώνει μόνο του προσπαθώντας να το πιάσει.
  • Θα πρέπει να απομακρύνετε ή να κρατάτε κλειδωμένα επικίνδυνα φάρμακα, υλικά καθαρισμού και γενικά αντικείμενα ή ουσίες που είναι επικίνδυνα για τα παιδιά.
  • Ηλεκτρικά καλώδια και πρίζες πρέπει να καλύπτονται ή να μην είναι προσιτά στο παιδί και προστατευτικά κάγκελα να το απομονώνουν από επικίνδυνους χώρους ή σκάλες. Μπορεί το σπίτι μας να μην είναι τόσο όμορφα στολισμένο όσο θα θέλαμε, όμως η υγεία του παιδιού προέχει και πρέπει να την προφυλάξουμε.
  • Επίσης όταν κυκλοφορείτε στο δρόμο, θυμηθείτε ότι αποτελείτε το πιο ζωντανό παράδειγμα για τα παιδιά σας. Το παιδί πρέπει να μάθει να σταματά πάντα και να ελέγχει καλά την κίνηση πριν διασχίσει το δρόμο. Να περπατά πάντα πάνω στο πεζοδρόμιο. Να ακολουθεί τις διαβάσεις των πεζών περνώντας μόνο όταν το πράσινο φως είναι αναμμένο και στο αυτοκίνητο να δένει πάντα τη ζώνη ασφαλείας.

ΣΩΣΤΗ ΕΠΙΛΟΓΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ.

Στον επόμενο μήνα τα παιδιά θα ασχοληθούν με τη διατροφή. Θα μάθουν από που παίρνουμε την τροφή μας, σε τι μας βοηθά, πόσα είδη τροφών έχουμε και ότι, παρά τις τις προτιμήσεις τους, πρέπει να μάθουν να τρώνε απ’ όλα τα τρόφιμα για να είναι υγιή.

Μερικές πρακτικές συμβουλές

  • Μην αφήνετε τη διατροφή της οικογένειας στην τύχη αλλά σχεδιάζετ το μενού όλης της εβδομάδας, επιτρέποντας στο παιδί σας να πάρει κάποιες πρωτοβουλίες και να προτείνει κάποια φαγητά.
  • Ενισχύστε την τάση του να δοκιμάζει καινούργιες τροφές.
  • Όταν δοκιμάζει κάτι νέο, ρωτήστε το για τη γεύση, το χρώμα ή την οσμή του.
  • Μην παραβλέπετε την αξία του πρωϊνού. Είναι καλό να ξυπνάτε λίγο νωρίτερα ώστε να υπάρχει χρόνος να έχει ένα καλό πρωϊνό όλη η οικογένεια μαζί. Αυτό αποτελεί το καλύτερο παράδειγμα για το παιδί. Όταν όλη η οικογένεια τρώει πρωϊνό μαζί, είναι πιο πιθανί ότι θα θέλει και εκείνο να καθήσει στο τραπέζι και δεν θα χρειαστεί να αγοράσει ακατάλληλα τρόφιμα από το σχολείο.
  • Μ’ αυτόν τον τρόπο θα αποτρέψετε την αγορά τροφών που βλάπτουν την υγεία όπως – γαριδάκια, τσιπς, μπισκότα, καραμέλες – και από την υπερβολική χρήση γλυκών, παγωτών, αναψυκτικών.
  • Ειδικά σ’ αυτή την τόσο νεαρή ηλικία δεν θα πρέπει να δίνετε χρήματα για να αγοράζει ότι θέλει από το περίπτερο ή κυλικείο. Αν θέλει μπορεί να πάρει από το σπίτι μαζί του φρούτα, καρότα, ξηρούς καρπούς, σάντουϊτς, σταφίδες, σύκα ή άλλα θρεπτικά τρόφιμα για να φάει όταν πεινάσει.

ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ

Στη διάρκεια του πρώτου μήνα οι εκπαδευτικές δραστηριότητες στο χώρο του Νηπιαγωγείου περιελάμβαναν μια σειρά από μαθήματα-παιχνίδια που στόχο είχαν να μάθουν στα παιδιά να αναγνωρίζουν ότι κάθε παιδί είναι διαφορετικό και ξεχωριστό , ότι πρέπει να φροντίζουμε καθημερινά το σώμα μας και να μιλάμε για τα συναισθήματά μας.

Τα πρώτα χρόνια της ζωής τα παιδιά σχηματίζουν μια εικόνα για τον εαυτό τους, μια εικόνα που θα αποτελέσει τη βάση για την ανάπτυξη ή όχι της αυτοεκτίμησής τους. Το έργο των γονέων και των δασκάλων είναι να βοηθήσουμε ώστε αυτή η εικόνα να είναι θετική. Αυτό που επιζητούμε είναι τα παιδιά να νιώθουν ικανά να τα βγάλουν πέρα με καινούργιες καταστάσεις ή προβλήματα, με άλλα λόγια να έχουν αυτοπεποίθηση. Το πρώτο βήμα για το χτίσιμο της αυτοπεποίθησης τους είναι να βοηθήσουμε να νιώθουν όμορφα με τον εαυτό τους. Ο έπαινος και η ενθάρρυνση βοηθά τα παιδιά να δοκιμάζουν καινούργα πράγματα. Η αίσθηση ότι έχουν και αυτά κάτι να προσφέρουν στο σπίτι, στο σχολείο και στο παιχνίδι, τους δίνει ένα αίσθημα αξίας και βοηθά στην ανάπτυξη της αυτοπεποίθησης.

Μερικές πρακτικές συμβουλές

  •  Στο σπίτι να αναθέτετε στα παιδιά απλά πράγματα, όπως να μαζεύουν τα παιχνίδια τους, να κρεμούν τα ρούχα τους ή να σας βοηθούν σε κάτι που κάνετε και να τα επαινείτε όταν το κάνουν, έστω και αν στην πορεία κάνουν μερικά λάθη.
  • Όποτε είναι δυνατόν, αφήνετε να παίρνουν αποφάσεις που τα αφορούν. Όπως να αποφασίζουν τι θα φορέσουν, να διαλέγουν ποιά ιστορία θα τους διαβάσετε ή σε ποιο μέρος προτιμούν να παίξουν.
  • Θα πρέπει να αποφεύγετε να κάνετε συγκρίσεις ανάμεσα στο παιδί και τα αδέλφια του ή άλλα παιδιά. Θα πρέπει να γνωρίζετε ότι η προσπάθεια είναι πολύ πιο σημαντική από το αποτέλεσμα.
  • Χρησιμοποιείτε πιο συχνά τον έπαινο για την καλή συμπεριφορά, καθώς βοηθά πολύ περισσότερο, από την αρνητική κριτική για την μη καλή συμπεριφορά. Η διαρκής επίπληξη κάνει το παιδί να νιώθει ότι δεν μπορεί να καταφέρει να κάνει κάτι σωστά.

ΑΣ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΨΕΙΡΕΣ…

Αγαπημένοι μήνες της ψείρας: Σεπτέμβριος/Οκτώβριος/Ιανουάριος/Φεβρουάριος.

Θερμή παράκληση:

Ø  Μην παραλείψετε ή ντραπείτε να μας ενημερώσετε σε περίπτωση που διαπιστώσετε κόνιδες ή ψείρες στο κεφαλάκι του παιδιού σας. Οι ψείρες κατασκηνώνουν στα πιο καθαρά κεφαλάκια.

Ø  Μετά την ενημέρωση σας απαιτείται ενημέρωση του συνόλου, έτσι ώστε να καταπολεμηθούν τα ζουζουνάκια ή να τοποθετηθούν προληπτικές λοσιόν στα κεφαλάκια αυτών που δεν «κόλλησαν» ψείρες.

 

 

 

 

Αφήστε μια απάντηση