Στις 8 Νοεμβρίου γιορτάσαμε τους Ταξιάρχες Μιχαήλ και Γαβριήλ, προστάτες της αεροπορίας μας! Πρόκειται για μια από τις μεγάλες γιορτές της Εκκλησίας μας, αλλά και του χωριού μας! Εμείς αναζητήσαμε και βρήκαμε πληροφορίες για τους Αρχαγγέλους, καθώς και για τον φύλακα Άγγελό μας, μιλήσαμε για τις ιδιότητες τους και τη μορφή με την οποία παρουσιάζονταιν σε εικόνες και προσπαθήσαμε να φτιάξουμε τις δικές μας. Ήταν μια ωραία και δημιουργική εμπειρία! Χρόνια πολλά!
Το Φθινόπωρο έφτασε παιδιά και μαζί με αυτό κι ένα σωρό θησαυροί της φύσης! Εμείς δεν χάσαμε την ευκαιρία! Βρήκαμε όσους περισσότερους φρουτένιους θησαυρούς μπορούσαμε και πλημμυρίσαμε την τάξη μας με χρώματα και μυρωδιές από μήλο, αχλάδι, πορτοκάλι, μανταρίνι, ακτινίδιο, λωτό, κυδώνι, ρόδι και πολλά πολλά άλλα! Τα παρατηρήσαμε καλά και αφού τα περιεργαστήκαμε με λογιών – λογιών τρόπους βρεθήκαμε μπροστά στο δίλλημα «πώς θα αξιοποιήσουμε τώρα όλους αυτούς τους πολύτιμους θησαυρούς;» Τα εύστροφα μυαλά μας, μας βρήκαν τη λύση γρήγορα! «Μα βέβαια…θα φτιάξουμε ένα γευστικό φρουτοζελέ με φθινοπωρινά φρούτα!». Ανασκουμπωθήκαμε λοιπόν, συγκεντρώσαμε όλα μας τα υλικά και μεταμορφωθήκαμε σε φανταστικούς «Φρουτοζαχαροπλάστες». Επιστρατεύσαμε σημαντικές δεξιότητες για να πετύχουμε το σκοπό μας. Συνεργασία, υπομονή, μεράκι και αγάπη ήταν μερικές από αυτές. Και… “Voila”! To φρουτοζελέ μας είναι έτοιμο να το απολαύσουμε και εμείς νιώθουμε περήφανοι για τη δουλειά μας.
Τα παιδιά έφτιαξαν όμορφες κατασκευές με φθινοπωρινά χρώματα, άκουσαν και τραγούδησαν φθινοπωρινά τραγούδια. Έπαιξαν με τα γράμματα σχηματίζοντας τις ονομασίες των φρούτων. Αντί για πινέλα χρησιμοποιήσαμε τa ίδια τα φθινοπωρινά φρούτα, με τα οποία δημιουργήσαμε πολύχρωμα τυπώματα. Άλλα μεγάλα και άλλα πιο μικρά, γέμισαν τα χάρτινα βαζάκια σε διάφορα χρώματα και σχήματα. Τα βαζάκια με τα φθινοπωρινά φρούτα είναι έτοιμα και πανέμορφα!
Ακόμη, παίξαμε παιχνίδια αναγνώρισης φρούτων και καρπών με την αφή, ανακαλύπτοντας σχήματα και υφές, και στο τέλος φτιάξαμε όλοι μαζί μια νόστιμη φρουτοσαλάτα, μαθαίνοντας τη σημασία της υγιεινής διατροφής. Ήταν μια γλυκιά, πολύχρωμη και χαρούμενη φθινοπωρινή εμπειρία!
Σε ευχαριστούμε Φθινόπωρο για τους θησαυρούς που μας προσφέρεις!
«Η Τελεία» του Πίτερ Ρέινολντς, «Φτιάξε κάτι… Έστω μια τελεία… κι ό,τι βγει…»
Η Λία λέει πως δεν μπορεί να ζωγραφίσει. Η δασκάλα της όμως έχει άλλη γνώμη. Ξέρει πως όλοι κρύβουμε μέσα μας μια σπίθα δημιουργίας και πως μια τελεία δεν σημαίνει πάντα ένα τέλος. Μπορεί να σημαίνει και μια αρχή…
Ένα υπέροχο βιβλίο που ενθαρρύνει τα παιδιά να δοκιμάσουν νέα πράγματα και να έχουν εμπιστοσύνη στις ικανότητές τους.
Η ιστορία της Λίας μας έδειξε πως μια απλή τελεία μπορεί να γίνει η αρχή για κάτι σπουδαίο — αρκεί να πιστέψουμε στον εαυτό μας και να τολμήσουμε να «αφήσουμε το σημάδι μας»!
Αφού διαβάσαμε το βιβλίο και συζητήσαμε για τα συναισθήματα της ηρωίδας —την αμφιβολία, τη χαρά και την περηφάνια— γνωρίσαμε μια σπουδαία καλλιτέχνιδα που αγαπά κι εκείνη τις τελείες: τη Yayoi Kusama! Μέσα από φωτογραφίες των έργων της, παρατηρήσαμε πώς χρησιμοποιεί τις τελείες για να γεμίσει ολόκληρους χώρους με χρώμα, φως και φαντασία. Μάθαμε πως για εκείνη, οι τελείες είναι σύμβολο ενότητας, ατέλειωτης δημιουργίας και χαράς.
Έπειτα, τα παιδιά έγιναν μικροί καλλιτέχνες!
Με πινέλα δημιούργησαν τις δικές τους πολύχρωμες «τελείες» σε χαρτί. Μερικές τελείες έγιναν απλά σχήματα πάνω στο χαρτί. Κάποια παιδιά εμπνεύστηκαν και από τα έργα της Kusama και στόλισαν τις δημιουργίες τους με αμέτρητες μικρές κουκίδες! Και φυσικά δεν έλειψε και η κολοκύθα – έργο τέχνης της τάξης όπως η Yayoi Kusama!
Μέσα από αυτή τη δραστηριότητα, τα παιδιά ανακάλυψαν πως η τέχνη είναι τρόπος έκφρασης, αυτοπεποίθησης και χαράς — και πως ακόμη και μια μικρή τελεία μπορεί να κρύβει μέσα της έναν ολόκληρο κόσμο!
Την 26η Οκτωβρίου γιορτάζει ένας μεγάλος Άγιος της Εκκλησίας μας, ο Άγιος Δημήτριος, ο Μυροβλύτης! Εμείς, αφού συζητήσαμε για το βίο Του και αφού βρήκαμε πολλά κοινά του Αγίου με τους Ήρωες του Έπους της 28ης Οκτωβρίου 1940 που σύντομα θα γιορτάσουμε, τιμήσαμε τη μνήμη Του φτιάχνοντας την εικόνα Του. Χρόνια πολλά!
Η σχολική χρονιά ξεκίνησε για τα καλά! Νέα πρόσωπα, νέο περιβάλλον και είναι όλα τόσα πολλά για να τα χωρέσω στο κεφαλάκι μου! «Μα ποιό είναι αυτό το παιδάκι;» «Εσένα πώς σε λένε;». Πολλές απορίες!! Πάλι καλά σήμερα μας επιστέφτηκε στο νηπιαγωγείο μας η κυρία «Γνωριμία». Είπε ότι θα μας βοηθήσει να μάθουμε τα ονόματά μας για να βρούμε πιο γρήγορα φίλους και να παίζουμε καλύτερα. Μία από τις πιο αγαπημένες δραστηριότητες των παιδιών μας ήταν η ενασχόληση με το αρχικό γράμμα του ονόματός τους. Μέσα από ποικίλα παιχνίδια και δημιουργικές δραστηριότητες, τα παιδιά γνώρισαν το γράμμα με το οποίο αρχίζει το όνομά τους και το συνέδεσαν με την προσωπική τους ταυτότητα.
🧩 Τι κάναμε:
Αναζητήσαμε το αρχικό μας γράμμα σε καρτέλες και μαγνητικά γράμματα.
Κάθε παιδί στόλισε το γράμμα του με χρώματα ή πολύχρωμα χαρτάκια, δημιουργώντας το δικό του μοναδικό “γράμμα-πορτρέτο”!
Παίξαμε παιχνίδια φωνολογικής επίγνωσης: “Ακούω και βρίσκω ποια ονόματα αρχίζουν από το ίδιο γράμμα!”
Στο νηπιαγωγείο μας την Παρασκευή 26 Σεπτεμβρίου γιορτάσαμε τη 12η Ημέρα Σχολικού Αθλητισμού με πολλή χαρά και ενθουσιασμό! Τα παιδιά συμμετείχαν σε διάφορες αθλητικές δραστηριότητες και παιχνίδια που οργανώθηκαν στην αυλή του σχολείου, καλλιεργώντας το ομαδικό πνεύμα και τη χαρά της άσκησης. Επίσης, πραγματοποιήσαμε μάθημα φυσικής αγωγής με τον γυμναστή του Δημοτικού Σχολείου, κύριο Αλέξανδρο, τον οποίο ευχαριστούμε θερμά για τη συνεργασία και τη θετική του ενέργεια.
Τις πρώτες μέρες στο νηπιαγωγείο, στόχος μας είναι να νιώσουν όλα τα παιδιά ασφάλεια, αποδοχή και χαρά μέσα στη νέα τους ομάδα. Για να γνωριστούμε καλύτερα και να χτίσουμε δεσμούς, αξιοποιήσαμε το υπέροχο βιβλίο της Shannon Olsen «Όλη η τάξη, μία οικογένεια» (εκδόσεις Διόπτρα). Μέσα από την τρυφερή ιστορία, τα παιδιά ανακάλυψαν ότι η τάξη μας δεν είναι απλώς ένας χώρος μάθησης, αλλά μια μικρή οικογένεια όπου νοιαζόμαστε, συνεργαζόμαστε και στηρίζουμε ο ένας τον άλλον. Συζητήσαμε για το τι σημαίνει “οικογένεια”, πώς δείχνουμε αγάπη και κατανόηση, και πώς μπορούμε όλοι να συμβάλουμε ώστε η τάξη μας να είναι ένα χαρούμενο, ασφαλές “σπίτι”. Στη συνέχεια, φτιάξαμε την τάξη μας όπου κάθε παιδί ζωγράφισε τον εαυτό του.
Στο πλαίσιο της ομαλής προσαρμογής των παιδιών στο νηπιαγωγείο, γνωρίσαμε τον Τσέστερ, το μικρό ρακουν από το βιβλίο «Το φιλάκι στο
χέρι». Ο Τσέστερ φοβόταν να αποχωριστεί τη μαμά του, ώσπου ένα μαγικό φιλάκι
στο χέρι του έδωσε δύναμη και ασφάλεια. Τα παιδιά συζήτησαν για τα δικά τους συναισθήματα, ζωγράφισαν και δημιούργησαν το δικό τους “φιλάκι στο χέρι”, μαθαίνοντας πως η αγάπη της μαμάς και του μπαμπά τα συνοδεύει πάντα, ακόμα και στο σχολείο.
Αγαπημένα μας παιδιά,
