Το ερέθισμα δόθηκε έπειτα από την ανάγνωση του βιβλίου του Βαγγέλη Ηλιόπουλου, με τίτλο «Ο Κότσυφας απαιτεί, το δάσος να σωθεί». Ακολούθησε συζήτηση στη γωνιά της παρεούλας, όπου τα παιδιά εξέφρασαν τον προβληματισμό τους σχετικά με τη στάση και τη συμπεριφορά των ανθρώπων απέναντι στο περιβάλλον και συγκεκριμένα στα δάση. Δημιουργήθηκε το πρόβλημα: «Από τι κινδυνεύει το δάσος;», «Τι μπορούμε να κάνουμε για να το προστατέψουμε»;

Παρακολουθήσαμε το βίντεο: «ΤΟ ΔΑΣΟΣ»

Αποφασίσαμε να χωρισθούμε σε δύο ομάδες. Στην πρώτη τα παιδιά κατέγραψαν «τα οφέλη του δάσους» και στο δεύτερο «τους κινδύνους καταστροφής του».

1. Παρακολουθήσαμε το βίντεο «Το δάσος που αγαπάμε και προσέχουμε»

Ακολούθησε προβληματισμός, τα παιδιά απάντησαν σε ερωτήσεις όπως «Τι είναι η χλωρίδα και η πανίδα;», «Ποια δέντρα ονομάζονται αειθαλή και ποια φυλλοβόλα;» «Τι μας προσφέρει το δάσος;»,«Τι θα συμβεί αν καταστραφούν τα δάση;» κλπ

Τα παιδιά σχημάτισαν το δικό τους δάσους με μεικτή τεχνική ζωγραφική με τέμπερα και τυπώματα από αλουμινόχαρτο.

Γνωρίσαμε τα ζώα του δάσους, παρακολούθηση του βίντεο: «ΤΑ ΖΩΑ ΤΟΥ ΔΑΣΟΥΣ»

Ατομική κατασκευή σκαντζόχοιρου σε χάρτινο πιάτο.

Συμπληρώσαμε το κουίζ ερωτήσεων σχετικά με τα ζώα του δάσους, μέσω της εφαρμογής wordwall.

Παρακολουθήσαμε βίντεο για τα οφέλη του δάσους , αλλά και τους κινδύνους καταστροφής του.

Τα παιδιά συμπλήρωσαν ένα φύλλο εργασίας με τα στάδια από την έναρξη της πυρκαγιάς, μέχρι την αναδάσωση.

Δραματοποιήσαμε το δάσος που έπιασε φωτιά. Τα μισά παιδιά παριστάνουν τα δέντρα του δάσους και τα υπόλοιπα τις φλόγες. Ακολουθώντας το ρυθμό της μουσικής, τα παιδιά παριστάνουν ότι η φωτιά εξαπλώνεται.

Αναγνώσαμε το εγχειριδίο του Πυροσβεστικού σώματος «Ο Καπνούλης συμβουλεύει…»

https://www.offroader.gr/x/index.php?option=com_content&view=article&id=2452&Itemid=101

Αναζητήσαμε πληροφορίες στο διαδίκτυο για εθελοντικές οργανώσεις, που προστατεύουν τα δάση και τα ζώα που είναι υπό εξαφάνιση.

Πανελλήνια Ομοσπονδία Εθελοντικών Οργανώσεων Δασοπροστασίας Πυρόσβεσης

https://poeodp.gr

WWF Ελλάς

https://www.wwf.gr › fysh › apeiloumena_eidh

Το σενάριο αυτό πραγματεύεται ένα θέμα που απασχολεί τα νήπια και τα γοητεύει ταυτόχρονα.Η γνωριμία με το ηλιακό σύστημα και το διάστημα είναι μια καλή ευκαιρία για τα παιδιά, για να κατανοήσουν ότι η Γη , το σπίτι μας , είναι μέρος ενός ευρύτερου συστήματος.

Τα νήπια συλλέγουν πληροφορίες , εικόνες , αντικείμενα , παιχνίδια σχετικά με το θέμα μας και τα επεξεργάζονται στην τάξη.Παρακολουθούν το βίντεο ενώ παράλληλα ακούν το τραγούδι για το ηλιακό σύστημα.Αφού το ακούσουν μπορούν να απαντήσουν στις ερωτήσεις του διαδραστικού βίντεο.Επεξεργάζονται την εικόνα με τα διαδραστικά σημεία και μετά παίζουν το παιχνίδι μνήμης με τους πλανήτες. Για περισσότερη εμπέδωση  συμπληρώνουν το φύλλο εργασίας με  τους πλανήτες.

enose_ton_kathe_planiti (3)

Πλανήτες και ελληνική μυθολογία

Τα παιδιά μέσα από βιβλία και το διαδίκτυο πληροφορούνται από πού πήραν τα ονόματά τους οι πλανήτες .Γνωρίζουν τους θεούς της ελληνικής μυθολογίας ,τους παρατηρούν και τους ζωγραφίζουν.Παρακολουθούν τη διαδραστική παρουσίαση και μετά αντιστοιχίζουν τον κάθε πλανήτη με τον θεό από τον οποίο πήρε το όνομά του.

ΗΛΙΟΣ

Ο ήλιος πήρε το όνομά του από το θεό ήλιο που οι αρχαίοι Έλληνες φαντάζονταν σαν έναν νέο που είχε στο κεφάλι του ένα αστραφτερό φωτοστέφανο.Οδηγούσε το χρυσό του άρμα,  το οποίο έσερναν τέσσερα φτερωτά άλογα. Κάθε πρωί ξεκινούσε το ταξίδι του στον ουρανό από την ανατολή και κατέληγε αργά το απόγευμα  στη δύση.

«Δεν επρολάβαινε ο Θεός /όλους να μας φροντίζει

κι έτσι τη μάνα έκανε /που πάντα μας στηρίζει»

“Η αγωνία ενός μικρού αγγέλου”

Μια φορά και ένα καιρό ένα παιδί ήταν έτοιμο να γεννηθεί. Την προηγούμενη ημέρα ρώτησε το Θεό: «Μου λένε ότι θα με στείλεις αύριο στη γη. Φοβάμαι. Πώς θα μπορέσω να ζήσω εκεί; Είμαι μικρός και αβοήθητος». Και ο Θεός του απάντησε: «Μην ανησυχείς. Έχω φροντίσει για σένα. Μεταξύ πολλών Αγγέλων διάλεξα έναν και για σένα. Θα σε περιμένει στη γη και θα σε φροντίζει». Το παιδί επέμενε.

«Ναι, αλλά εδώ στον παράδεισο δεν κάνω τίποτα άλλο από το να τραγουδάω και να γελάω κάθε μέρα! Μόνο αυτά χρειάζομαι για να είμαι ευτυχισμένος! Θα νοιώθω τόση ευτυχία στη γη;»

Τότε ο Θεός του είπε:

«Ο Άγγελος που έχω διαλέξει για σένα, ο Άγγελός σου, θα σου τραγουδάει όλη την ημέρα. Θα αισθάνεσαι την αγάπη του κι έτσι θα είσαι ευτυχισμένος».

Και το παιδί ρώτησε:

«Και πώς θα καταλαβαίνω τους ανθρώπους, όταν θα μιλούν, αφού δεν ξέρω τη γλώσσα τους;»

«Αυτό είναι εύκολο», του είπε ο Θεός. «Ο Άγγελός σου θα σου λέει τα πιο όμορφα και γλυκά λόγια, που έχεις ακούσει ποτέ και με πολλή υπομονή και φροντίδα θα σε μάθει να μιλάς»!

Και ύστερα το παιδί κοιτώντας το Θεό ρώτησε: «Και τι θα κάνω, όταν θα θέλω να μιλήσω σε σένα;»

Ο Θεός χαμογέλασε στο παιδί και του είπε: «Ο Άγγελός σου θα σε μάθει πώς να προσεύχεσαι»!

Και το παιδί είπε: «Έχω ακούσει ότι στη γη υπάρχουν και κάποιοι άνθρωποι, που είναι κακοί. Ποιος θα με προστατεύσει από τους κακούς;»

Ο Θεός αγκάλιασε το παιδί και του είπε:

«Ο Άγγελός σου θα σε υπερασπιστεί ακόμα και αν χρειαστεί να βάλει σε κίνδυνο την ζωή του».

Λυπημένο το παιδί τον ρώτησε: «Ναι, αλλά πάντα θα είμαι λυπημένος, γιατί δε θα σε βλέπω πια».

– «Ο Άγγελός σου θα σου μιλάει συνέχεια για μένα και θα σε διδάξει τον τρόπο που θα μπορέσεις να γυρίσεις πάλι σε μένα. Έτσι και αλλιώς δε θα σου λείψω ποτέ, αφού θα είμαι πάντα δίπλα σου».

Τη συγκεκριμένη στιγμή επικρατούσε απόλυτη γαλήνη στον παράδεισο και οι μακρινές φωνές από τη γη είχαν ήδη ακουστεί.

Το παιδί βιαστικά ρώτησε: «Θεέ μου αν πρέπει να φύγω τώρα πες μου το όνομα του Αγγέλου μου!»

Και ο Θεός απάντησε: «Τον Άγγελό σου θα τον αναγνωρίσεις εύκολα. Άλλωστε θα είναι ο πρώτος που θα αντικρίσεις, φτάνοντας στη γη. Το όνομα του Αγγέλου σου δεν είναι τόσο σημαντικό…

…θα την φωνάζεις απλά «μαμάκα»!

Μερικοί λόγοι που εξηγούν γιατί η μητέρα είναι ένα μοναδικό πράγμα στη ζωή μας

1. Περίπου 4,3 μωρά γεννιούνται κάθε δευτερόλεπτο.
2. Η μέση μαμά θα έχει αλλάξει περίπου 7.300 πάνες μέχρι το μωρό της να φτάσει τα δύο χρόνια ζωής.
3. Η μεγαλύτερη καταγεγραμμένη εγκυμοσύνη διήρκεσε 375 ημέρες, σχεδόν 100 ημέρες περισσότερο από μια κανονική εγκυμοσύνη.
4. Το πιο βαρύ μωρό γεννήθηκε στην Aversa της Ιταλίας τον Σεπτέμβριο του 1955. Το μωρό ζύγιζε κάτι λιγότερο από 10 κιλά και δεν μπορούμε παρά να αναφωνήσουμε ΟΥΑΟΥ!
5. Συνήθως, ο πρώτος ήχος που φωνάζει ένα μωρό είναι ο ήχος «μα». Επομένως, είναι λογικό ότι σχεδόν σε κάθε γλώσσα, η λέξη μητέρα αρχίζει με το γράμμα «Μ» ή είναι κάποια επανάληψη του ήχου «μα».
6. Το μέγεθος ενός μωρού ζώου σε σχέση με τη μητέρα του εξαρτάται συνήθως από το πόση φροντίδα χρειάζεται. Τα μεγαλύτερα μωρά που μπορούν να περπατήσουν και να είναι ανεξάρτητα ακόμη και λίγα λεπτά μετά τη γέννησή τους ονομάζονται προκοιλιακά και η φροντίδα που χρειάζονται είναι πολύ λιγότερη από εκείνα που είναι αρκετά μικρότερα και τα οποία εξαρτώνται από τη μητέρα τους για τροφή, προστασία και ζεστασιά.
7. Η καρδιά του εμβρύου χτυπάει πιο γρήγορα όταν ακούει τη φωνή της μητέρας του και πολύ πιο αργά όταν ακούει την φωνή ενός ξένου. Η φωνή της μητέρας μειώνει επίσης, το άγχος των μεγαλύτερων παιδιών όπως ακριβώς το ίδιο κάνει και η αγκαλιά της.
8. Ο ήχος της φωνής της μαμάς μειώνει την ορμόνη του στρες, την κορτιζόλη και ανεβάζει το επίπεδο της ωκυτοκίνης, μιας ορμόνης που συνδέεται με την αγάπη και το δέσιμο.
9. Περίπου 122 εκατομμύρια κλήσεις πραγματοποιούνται τη δεύτερη Κυριακή του Μαΐου προς τις μαμάδες μας

Η Μάνα στην Ελληνική Τέχνη

Η Παναγία είναι από τα προσφιλέστερα θέματα της χριστιανικής αγιογραφίας είτε μόνη της είτε μαζί με το Θείο Βρέφος. Οι πλέον καθιερωμένοι τύποι είναι:  η Δεομένη η Πλατυτέρα, η Γαλακτοτροφούσα, Οδηγήτρια, Νικοποιός, Ελεούσα ή Γλυκοφιλούσα, Αγιοσορίτισσα, Παναγία η Σκέπη, Βλαχερνίτισσα, Παναγία του Πάθους (Αμόλυντος), Παναγία με το παίζον παιδίον, Παναγία η ”Αγία Παρασκευή”.

«Παναγία Γλυκοφιλούσα ή Καρδιώτισσα». Από το ναό του Αγίου Γεωργίου των Καλογραιών. Μέσα 15ου αι. Μουσείο Ζακύνθου.

Νικόλαος Γύζης (1842 – 1901), «Η ψυχομάνα – Καλομάνα», 1882
Κάτω από το εικόνισμα της βρεφοκρατούσας Παναγίας, η γυναίκα θηλάζει το ορφανό παιδί. Το κόκκινο πανωφόρι της συνδέει την ψυχομάνα με την Παναγία.  Άλλωστε αυτό ο θεατής το «εισπράττει» και από το ήπιο, τρυφερό πρόσωπό της. Τα φωτισμένα ποδαράκια του παιδιού δείχνουν την ευτυχία του καθώς έχει αφεθεί στο μητρικό γάλα. Απέναντι ακριβώς η δυστυχία. Η ορφανή αδερφή του παιδιού κοιτά με πόνο, αλλά και ευγνωμοσύνη προς την αγκαλιά της γυναίκας. Η ελπίδα της ζωής είναι εκεί.

Θεόφιλος (1870 – 1934), «Η μάνα με το παιδί»
Το παιδί γυμνό μπροστά στο παρόν και το μέλλον του. Ο σταυρός που κρατά στο χέρι εργαλείο ζωής, σταυρός μαρτυρίου για το Γολγοθά που καλείται να ανέβει, αλλά και σύμβολο πίστης. Μην ξεχνάμε ότι είναι ζωγραφισμένο σε περίοδο τουρκοκρατίας. Το ζεστό κόκκινο σε συνδυασμό με το ανοιχτό καφέ, πορτοκαλί αγιογραφίας παραπέμπουν σε αγιογραφία, γαλήνη αλλά και μια κατάσταση ταπεινότητας. Ο κοινός στόχος στο βλέμμα του παιδιού και της μάνας ίσως μια ενατένιση στο μέλλον αλλά και αναμονή.

Γιώργος Ιακωβίδης (1853 – 1932), «Η στοργή της μάνας», 1889
Έργο ζωγραφισμένο στο Μόναχο μετά τη γέννηση του μοναχογιού του. Δεν τον απασχολεί η απεικόνιση του παιδιού. Αναδεικνύει το μεγαλείο και την ομορφιά της μητρότητας. Φωτίζει όμως τόσο αριστοτεχνικά τη μάνα και το παιδί που τονίζει την αλληλεξάρτηση σ’ αυτές της πρώτες μέρες ζωής του παιδιού. Το λιτό φόντο αναδεικνύει αποκλειστικά το κεντρικό θέμα του έργου.

Δημήτρης Γαλάνης (1882 – 1966), «Μητρότητα», 1927
Η μάνα ως Παναγία. Ένα δημοφιλές μοτίβο. Μια από τις ωραιότερες ζωγραφικές του Δημήτρη Γαλάνη. Η μάνα καθώς ετοιμάζεται να θηλάζει το παιδί μοιάζει η σκέψη της να τρέχει ίσως στο μέλλον του παιδιού. Το μπλε ανοιχτό φόρεμα δείχνει ηρεμία της γυναίκας την ώρα του θηλασμού αλλά και την υγεία που διαχέεται σε όλο το περιβάλλον. Το ροδάκινο στο τραπέζι γνωστό σύμβολο της συνεχούς διαδικασίας της ζωής και της αθανασίας.

 Γιάννης Μόραλης (1916 – 2009), «Έγκυος Γυναίκα», 1948
Το μαύρο φόρεμα της γυναίκας τονίζει τη γλυκύτητα και την αναμονή της γυναίκας που εγκυμονεί. Ένα φόρεμα που συμβολικά κρύβει το μυστήριο της ζωής, το μυστήριο της δημιουργίας. Η δύναμη και το μυστήριο της δημιουργίας με τη συμπαντική της διάσταση. Το μήλο που κρατά στο χέρι η γυναίκα ο καρπός του δένδρου της ζωής, αλλά και η μνήμη του πειρασμού και του προπατορικού αμαρτήματος. Από εκεί όμως ξεκίνησε η ζωή. Κάτω από τη μηλιά καθορίστηκε η μοίρα του ανθρώπου.

Μπραέσας Δήμο (1880 – 1964), «Στοργή»
Ένας όχι πολύ γνωστός πίνακας. Πόσο τρυφερός, πόσο ανθρώπινος; Πώς η αγάπη, η τρυφερότητα και η στοργή ξεπερνούν τη φτώχια και τις δυσκολίες. Αυτό το απαλό, το ζεστό, το γαλήνιο ροζ στον τοίχο, αναδεικνύει όλη την ατμόσφαιρα. Αγγίζει όλο το κορμό της μάνας σαν ένα σύννεφο ηρεμίας και γαλήνης.

Η Μητρότητα στη Φύση…αυτή η αγάπη είναι ίδια παντού!Μοναδική και αιώνια σχέση:

Ετοιμάσαμε την κάρτα που θα γράψουμε τις ευχές για τη Μαμά

-Ανάγνωση ιστοριών (“Μάντεψε πόσο σ΄ αγαπώ”, “Η καλή μεγάλη καφετιά αρκούδα βρήκε την ευτυχία”, “Κι αν δεν είσαι εσύ η μαμά μου?”, “Μια μητέρα για τον Κόκο” κ.λ.π.) και συζήτηση με τα παιδιά σχετικά με το ρόλο και την αξία της μητέρας, τα είδη οικογενειών , κ.λ.π. Σχετικά φύλλα εργασίας.

ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΔΑΝΕΙΣΤΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ
Αγαπητοί γονείς,
για το παιδί της σύγχρονης κοινωνίας, όπου κυριαρχεί ο γραπτός λόγος, θεωρείται απαραίτητη η απόκτηση της αναγνωστικής ικανότητας.
Για το λόγο αυτό, βασική θέση στο Πρόγραμμα του Νηπιαγωγείου έχει η δανειστική βιβλιοθήκη. Σκοπός της δανειστικής βιβλιοθήκης είναι να αναπτύξουν τα παιδιά καλή σχέση με το βιβλίο. Για να πετύχουμε όμως το σκοπό αυτό, απαιτείται η στενή συνεργασία σχολείου-οικογένειας. Είναι δηλαδή απαραίτητο κάποιο πρόσωπο της οικογένειας ασχοληθεί έστω και για λίγο χρόνο με την ανάγνωση και το σχολιασμό του βιβλίου.

ΤΙ ΠΕΤΥΧΑΙΝΟΥΜΕ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΔΑΝΕΙΣΜΟ

Τα παιδιά γίνονται υπεύθυνοι αναγνώστες και δανειστές.
Δίνεται η ευκαιρία να μπουν τα βιβλία και στα σπίτια των μη προνομιούχων παιδιών.
Απαλλάσσονται οι γονείς από τα έξοδα συνεχούς αγοράς βιβλίων, αφού όλοι έχουν τη δυνατότητα να δανείζονται όσα βιβλία θέλουν.
Μοιράζονται αναγνωστικές εμπειρίες με τους γονείς, με τα αδερφάκια, τους παππούδες, με όσα οφέλη συνεπάγεται αυτό.
Ασχολούνται όσο χρόνο θέλουν με το βιβλίο, να το πιάσουν, να ξεχαστούν μαζί του, να ονειρευτούν, να το αγαπήσουν.
Μαθαίνουν να θεωρούν την ενασχόλησή τους με το βιβλίο ως ένα φυσικό τρόπο διάθεσης του προσωπικού τους χρόνου.
Η ανάγνωση ιστοριών σε παιδιά, από ενηλίκους του περιβάλλοντός τους, εκτός από μια ευχάριστη δραστηριότητα, προωθεί τα παιδιά στο βιβλίο και επηρεάζει τη μελλοντική τους πορεία ως μαθητές.

ΚΑΝΟΝΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΔΑΝΕΙΣΤΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ
Ο δανεισμός των βιβλίων θα γίνεται κάθε Παρασκευή.
Όποιο παιδί δεν επιστρέψει το βιβλίο που δανείστηκε, δεν μπορεί να δανειστεί κάποιο άλλο.
Κάθε παιδί είναι υπεύθυνο για το βιβλίο που δανείστηκε και θα πρέπει να προσέχει, ώστε το βιβλίο να μη λερωθεί, να μη σχιστεί, να μη μουντζουρωθεί. Σας παρακαλούμε ιδιαίτερα να προσέχετε τα βιβλία που έχουν κάποια παραθυράκια και ανοιγοκλείνουν, καθώς επίσης στα βιβλία που στο τέλος έχουν κάποιες εργασίες για τα παιδιά, να μη σημειώνουν τίποτα.
Σε περίπτωση καταστροφής του βιβλίου, ο γονέας είναι υποχρεωμένος να το αντικαταστήσει.
Τέλος μαζί με το βιβλίο που έχει επιλέξει κάθε παιδί μόνο του, σας δίνουμε κι ένα έντυπο, το οποίο πρέπει να συμπληρώσει το παιδί στο σπίτι με τη δική σας βέβαια καθοδήγηση. Επίσης, ζητάμε από το παιδί να ζωγραφίσει στο ίδιο έντυπο, ότι του άρεσε περισσότερο από το βιβλίο που διαβάσατε μαζί. Έτσι μπορούμε κι εμείς να καταλάβουμε κατά πόσο το παιδί ασχολήθηκε και κατά πόσο κατανόησε το περιεχόμενο του βιβλίου.
Ελπίζουμε ότι σ’ αυτή μας την προσπάθεια θα σας έχουμε βοηθούς. Σας παρακαλούμε να επιστρέφετε τα βιβλία στην ίδια κατάσταση στην οποία τα πήρατε, και μέσα στη τσαντούλα που έχει το κάθε παιδί, ώστε να μπορέσει να λειτουργήσει η βιβλιοθήκη μας ομαλά μέχρι το τέλος της σχολικής χρονιάς.

Βοηθήστε τα παιδιά σας να αγαπήσουν το βιβλίο.
Φροντίστε ώστε στο σπίτι να υπάρχουν πολλά βιβλία και γραφική ύλη.
Φροντίζετε ώστε τα παιδιά σας να έχουν τα δικά τους βιβλία και το δικό τους έντυπο υλικό.
Προσφέρετε πολλές ευκαιρίες για αναγνωστικές εμπειρίες εντός και εκτός σπιτιού.
Καλλιεργείτε στο σπίτι θετικό κλίμα απέναντι στην ανάγνωση, διαβάζοντας οι ίδιοι βιβλία.
Να διαβάζετε συχνά βιβλία στα παιδιά σας και με τα παιδιά σας.
Να δείχνετε με το δάχτυλο τη γραμματοσειρά που διαβάζετε.
Να επιβραβεύετε συχνά τα παιδιά.

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΕΝΟΣ ΠΑΡΑΜΥΘΙΟΥ Ή ΜΙΑΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

Πριν την ανάγνωση
Δείξτε στα παιδιά το εξώφυλλο του βιβλίου και ζητήστε τους να προβλέψουν το περιεχόμενο(για τι πράγμα νομίζεις ότι μιλάει αυτό το βιβλίο;)
Προτρέψτε τα, να διαβάσουν τον τίτλο του βιβλίου ή να αναγνωρίσουν σε αυτόν γνωστές τους λέξεις ή γράμματα.
Παροτρύνετε τα παιδιά να μιλήσουν για τις δικές τους εμπειρίες, οι οποίες σχετίζονται με την υπόθεση του βιβλίου (π.χ. Εσύ έχεις δει αλεπού;)
Κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης
Παροτρύνετε τα παιδιά να σχολιάζουν την ιστορία καθώς την ακούν (π.χ. Τι λέτε να έγινε; Τι είπαν ο κόρακας με την αλεπού;)
Αναλύστε ότι είναι απαραίτητο, έννοιες και λέξεις του κειμένου που δεν καταλαβαίνουν.
Απευθύνετε πότε-πότε ερωτήσεις, για να ελέγξετε κατά πόσο τα παιδιά κατανοούν το νόημα της ιστορίας.
Ζητήστε από τα παιδιά να προβλέψουν σε ορισμένα σημεία της ιστορίας τι θα συμβεί αργότερα (τι λέτε ότι θα γίνει;)

Μετά την ανάγνωση
Επαναλάβετε στοιχεία της ιστορίας (σκηνικό :που διαδραματίστηκε η ιστορία;, στόχο;, τι ήθελε η αλεπού να πετύχει;)
Βοηθήστε τα παιδιά να συσχετίσουν τα γεγονότα που αφορούσαν τους βασικούς πρωταγωνιστές της ιστορίας, με παρόμοια γεγονότα τις δικής τους ζωής.
Να υποβάλλουν ερωτήσεις σχετικές με το περιεχόμενο του βιβλίου.
Να ζωγραφίσουν εικόνες σχετικές με το κείμενο , να «εξερευνήσουν» γράμματα και λέξεις ή να αντιγράψουν μερικές απ’ αυτές.
Να συνθέσουν μια παρόμοια δικιά τους ιστορία.

Πηγή 6o Νηπιαγωγείο Χίου

Ζωγραφίζω-ότι-μου-άρεσε-περισσότερο-από-το-βιβλίο

Εδώ θα βρείτε  έναν σύνδεσμο με ebook όπου θα μπορείτε να μπαίνετε και να διαλέγετε ένα βιβλίο για να το ακούσετε. (Για κάποια από τα βιβλία θα χρειαστεί να έχετε εγκατεστημένο στον υπολογιστή σας  το Firefox ή την εφαρμογή Flash Player Pro 6.01.) 

https://padlet.com/eirmatth1812/8egu6bp1fl98

Ευχαριστούμε την Ειρήνη Ματθαιάκη για το padlet της ψηφιακής βιβλιοθήκης.

-Κυνήγι θησαυρού: Σοκολατένια αυγά κρύβονται μέσα στη τάξη και το κυνήγι ξεκινά για να καταφέρουν να φάνε τον γλυκό θησαυρό. Μπορεί η θέση του θησαυρού  να δίνεται στα παιδιά με τη βοήθεια αινιγμάτων που πρέπει να λύσουν. Μια άλλη παραλλαγή είναι να κρυφτεί μόνο ένα αυγό στη τάξη και το παιδί να βοηθιέται από το χτύπημα των χεριών, όταν πλησιάζει και το χτύπημα των γονάτων, όταν απομακρύνεται.

-Πασχαλίτσα μου μικρή: Παιχνίδι αρίθμησης στο οποίο το παιδί τραβά έναν αριθμό και πρέπει να βρει τη πασχαλίτσα που πάνω της έχει τόσες βούλες.

-Οι κότες και το αυγό τους: Στο χώρο σκόρπια αυγά που το καθένα πάνω θα έχει το  όνομα κάθε παιδιού. Με το σύνθημα, οι κότες-παιδιά πρέπει να βρουν το δικό τους αυγό και να τρέξουν στη φωλιά τους στεφάνι. Μπορεί να γίνει και ανταγωνιστικό, βγαίνοντας έξω οι κότες που άργησαν. Στους επόμενους γύρους τα παιδιά μειώνονται, αλλά τα αυγά μένουν όλα.

-Ο γρήγορος λαγός: Τα παιδιά , ανά δύο χοροπηδώντας μόνο, προσπαθούν να μαζέψουν στο καλάθι τους, που είναι μακριά , όσα περισσότερα αυγά μπορούν. Κερδίζει αυτό το λαγουδάκι που έχει μαζέψει τα περισσότερα.

-Αχ, καημένο λαγουδάκι, κάποιος σου πήρε το αυγό και στο έκρυψε θαρρώ: Τα παιδιά στη παρεούλα έχοντας τις χούφτες τους κλειστές. Κάποιο όμως εκεί, κρύβει το αυγό. Το παιδί, που βρίσκεται έξω από τη τάξη, με το τέλος του ποιήματος, παρατηρώντας πρέπει να μαντέψει ποιο παιδί του “έκλεψε” το αυγό.

Πασχαλινά φύλλα εργασίας:

Έτοιμα και τα καλαθάκια για τα κάλαντα του Λαζάρου, γιατί τα έθιμα δεν πρέπει να χάνονται…

Εβρίτικα κάλαντα

Κάλαντα Λαζάρου

Πάσχα των Ελλήνων Πάσχα

Σε όλους εσάς που μας διαβάζετε αφιερώνουμε τον Πασχάλιο Λόγο του Ιωάννη του Χρυσόστομου, που διαβάζεται μεγαλόφωνα από τον ιερέα στη Λειτουργία της θείας Ανάστασης.

Ἑρμηνευτική ἀπόδοση

Ὅποιος εἶναι εὐσεβής καί φιλόθεος, ἄς ἀπολαύσει τήν ὡραία καί λαμπρή αὐτή ἑορτή.

Ὅποιος δοῦλος ἔχει διαθέσεις ἀγαθές, ἄς εἰσέλθει στή χαρά, γεμᾶτος μέ εὐφροσύνη πού χαρίζει ὁ ἀναστημένος Κύριός του.

Ὅποιος καταπονήθηκε μέ τή νηστεία, ἄς ἀπολαύσει τώρα τήν ἀμοιβή του.

Ὅποιος ἀπό τήν ἕκτη ὥρα ὑπηρέτησε τόν Κύριο, ἄς πάρει σήμερα τήν ἀμοιβή πού δικαιοῦται.

Ὅποιος προσῆλθε στή ζωή τῆς Ἐκκλησίας μετά τήν ἐνάτη, ἄς πάρει κι αὐτός πρόθυμα μέρος στήν Ἀναστάσιμη γιορτή.

Ὅποιος προσῆλθε μετά τήν δωδεκάτην, ἄς μήν ἔχει καμμιά ἀμφιβολία˙ καθόλου δέν θά τιμωρηθεῖ.

Ὅποιος καθυστέρησε κι ἦ ρθε μετά τήν τρίτην, ἄς πλησιάσει τόν Κύριο χωρίς κανένα δισταγμό καί φόβο.

Ὅποιος προσῆλθε κατά τήν πέμπτην ὥραν, ἄς μήν ἔχει κανένα φόβο, ὅτι τάχα, ἐπειδή ἔχει φτάσει καθυστερημένος, δέν θά τόν δεχθεῖ ὁ Θεός. Γιατί ὁ Κύριος δίνει πλουσιοπάροχα τίς δωρεές Του. Γι’ αὐτό δέχεται καί τόν τελευταῖο, μέ τήν ἴδια προθυμία πού εἶχε δεχτεῖ καί τόν πρῶτο. Χαρίζει ἀνάπαυση καί εἰρήνη σ’ ἐκεῖνον πού ἔφτασε ἀργά, ὅπως ἀκριβῶς κάνει καί μέ τόν πρῶτο. Ἐλεεῖ κι ἐκεῖνον πού ἔφτασε τελευταῖος, ἀλλά περιποιεῖται κι ἐκεῖνον πού πρῶτος ἦρθε. Καί στόν ἕναν δίνει καί στόν ἄλλο προσφέρει. Καί τά ἔργα τῆς ἀρετῆς δέχεται, ἀλλά καί τήν ἁπλή διάθεση ἀναγνωρίζει. Καί τήν πράξη τήν ἀγαθή τιμᾶ , ἀλλά καί τήν ἁπλήν πρόθεση ἐπαινεῖ.

Εἰσέλθετε λοιπόν ὅλοι στή χαρά τοῦ Κυρίου σας. Καί ἐκεῖνοι πού πρῶτοι φτάσατε κι ὅσοι ἤρθατε δεύτεροι, λάβετε τόν μισθόν σας. Πλούσιοι καί φτωχοί πανηγυρίστε. Ὅσοι ἐγκρατευτήκατε, ἀλλά κι ἐκεῖνοι πού ἔχετε βραδυπορήσει στήν ἐργασία τῶν ἐντολῶν τιμῆστε τήν σημερινή ἡμέρα.Ὅσοι νηστέψατε καί ἐκεῖνοι πού δέν νηστέψατε, εὐφρανθεῖτε σήμερα.

Ἡ (Ἁγία Τράπεζα) εἶναι γεμάτη, ἀπολαύστε την ὅλοι. Ὁ Μόσχος εἶναι ἄφθονος καί ἀνεξάντλητος. Δέν ἐπιτρέπεται λοιπόν νά φύγει κάποιος πεινασμένος. Ὅλοι ἀπολαύστε τό Συμπόσιο πού παρατίθεται γιά τούς πιστούς. Ὅλοι ἀπολαύστε τά θεῖα δῶρα πού προσφέρει ἡ Θεία ἀγαθοσύνη. Κανένας πιά νά μή θρηνεῖ τή φτώχεια του, γιατί τώρα ἔγινε φανερή ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ, ἐκείνη πού προσφέρεται σ’ ὅλους ἐξίσου. Κανένας νά μήν κλαίει πιά τά πταίσματά του, γιατί συγχώρεσή μας εἶναι ὁ Ἀναστημένος. Κανένας ἄς μή φοβᾶται πιά τό θάνατο, γιατί ὁ θάνατος τοῦ Σωτήρα μας μᾶς ἐλευθέρωσε ἀπό τό θάνατο καί τή φθορά.

Γιατί ἄν κι ὁ Σωτήρας μας κρατήθηκε ἀπό τό θάνατο, τελικά τόν ἐξαφάνισε. Ὁ Κύριός μας πού κατέβηκε στόν ἅδη ἅρπαξε κι ἀνέσυρε μαζί Του ὅσους κρατοῦσε ὁ ἅδης. Ὁ Κύριος πίκρανε τόν ἅδη, ὅταν ἐκεῖνος ὁ παμφάγος Τόν κατάπιε. Κι αὐτό ἦταν πού προβλέποντας το παλιά ὁ προφήτης Ἠσαϊας εἶχε βροντοφωνήσει: Χριστέ μου, ὅταν ὁ ἅδης ἐκεῖ κάτω στό σκοτάδι σέ συνάντησε, πικράνθηκε. Καί πολύ σωστά πικράνθηκε, γιατί ἀπό τότε καταργήθηκε.

Πικράνθηκε γιατί ξεγελάστηκε. Πικράνθηκε γιατί θανατώθηκε.

Πικράνθηκε γιατί ἔχασε πιά τήν ἐξουσία του.

Πικράνθηκε γιατί ὁ ἴδιος τώρα ὑποδουλώθηκε. Ἐκεῖνος, καθώς νόμιζε, εἶχε λάβει σῶμα θνητό καί βρέθηκε ἀπρόσμενα μπροστά σέ Θεό. Ἐκεῖνος εἶχε πάρει χῶμα ἀπό τή γῆ καί συνάντησε Θεό, πού εἶχε κατεβεῖ ἀπό τόν οὐρανό. Ἐκεῖνος εἶχε πάρει ἕνα σῶμα ὁρατό καί καταισχύνθηκε ἀπό τόν Ἀόρατο.

Ποῦ εἶναι λοιπόν ἅδη ἡ νίκη σου;

Ἀναστήθηκε ὁ Χριστός καί ἔχεις πιά ὁριστικά κατανικηθεῖ.

Ἀναστήθηκε ὁ Χριστός καί οἱ δαίμονες ἔχουν στά βάραθρα τῆς ἀπώλειας γκρεμιστεῖ.

Ἀναστήθηκε ὁ Χριστός καί χαίρουν οἱ Ἄγγελοι.

Ἀναστήθηκε ὁ Χριστός καί ἡ ζωή παντοῦ βασιλεύει.

Ἀναστήθηκε ὁ Χριστός καί δέν θά μείνει πιά κανένας νεκρός στό μνῆμα. Γιατί μέ τήν Ἀνάστασή Του ὁ Χριστός ἔγινε ἡ ἀρχή τῆς ἀναστάσεως ὅλων ὅσων ἔχουν κοιμηθεῖ. Σ’ Αὐτόν ἀνήκει ἡ δόξα καί ἡ ἐξουσία στούς ἀπέραντους αἰῶνες. Ἀμήν.

Καλή Ανάσταση με Υγεία, Ειρήνη και Αισιοδοξία

Η “διαδρομή” μας σ’ αυτή τη μεγάλη γιορτή ξεκινά γνωρίζοντας τα θαύματα του Χριστού, κάτι που ενθουσιάζει τα παιδιά και τα καθηλώνει.

Ένα μικρό δείγμα από αποκριάτικα τραγούδια για παιδιά καθότι υπάρχουν πάρα πολλά από τη δημοτική μας παράδοση με ζόρικο…λεξιλόγιο. Οι απόκριες είναι ως γνωστόν χρυσή ευκαιρία για επαφή με το υπέροχο ελληνικό δημοτικό τραγούδι μα και όχι μόνο…

Ο παλιάτσος
Δίσκος: Χάρτινο Καράβι
Ένας παλιάτσος είμαι εγώ
καλή σας μέρα
Ξέρω να κλαίω, να γελάω, να πονώ
ξέρω να λέω την αλήθεια πέρα ως πέρα
γι’ αυτό κι εγώ θα σας το πω…

Τραγούδι λέω δυνατά
ν’ ακούσουν όλα τα παιδιά
ν’ ακούσει η πολιτεία
κι απ’ το τραγούδι μου αυτό
παλιάτσοι άλλοι εκατό να βγουν στην κοινωνία

Κι έτσι όλοι μαζί κι αντάμα
να τραγουδάμε τα δίκια της ζωής
να τραγουδάς κι εσύ απ’ την πλατεία
να μάθεις φίλε μου σωστά να ζεις

Το καουμπόικο
Μια μέρα εκεί στο ράντζο μου
που έπαιζα το μπάντζο μου,
το όμορφο ρομάντζο μου, αρχίζει, το γλυκό,
συνάντησα το γόη μου,
το φίνο καουμπόι μου,
ψηλότερο απ’ το μπόι μου και συμπαθητικό.

Ωωωωωωωωωωωωω
μ’ αρέσει αυτό το σύστημα το καουμπόικο.

Δυο μέρες, τρεις, δουλεύουμε
και δώδεκα χορεύουμε,
γλεντάμε κι αλητεύουμε σε φιέστες και γιορτές,
και μέσα σ’ όλα τ’ άλλα μας
τ’ άλογα τα μεγάλα μας,
πάμε κι εκεί καβάλα μας τις όμορφες νυχτιές.

Ωωωωωωωωωωωωω
μ’ αρέσει αυτό το σύστημα το καουμπόικο.

Με τα ψηλά καπέλα μας
που τα `χουμε για ομπρέλα μας,
κάνουμε κάθε τρέλα μας Αμερικάνικη,
εκεί σε κάθε πάμπα μας
τραβάμε και τη σάμπα μας,
την έχουμε στη στάμπα μας γι’ Αμερικάνικη.

Ωωωωωωωωωωωωω
μ’ αρέσει αυτό το σύστημα το καουμπόικο.

Χαραλάμπης
Έλα βρε Χαραλάμπη να σε παντρέψουμε
να φάμε και να πιούμε και να χορέψουμε.
-Δεν τη θέλω! -Θα την πάρεις!
-Άλλα λόγια πέστε βρε παιδιά,
τι καμώματα είναι τούτα με το ζόρι παντρειά!
Αδειάστε τις κανάτες κι ας παίζουν τα βιολιά
γιατί ο Χαραλάμπης δε θέλει παντρειά.

Το καρναβάλι

Καλώς το καρναβάλι με τους τρελούς χορούς
που ντύνει μασκαράδες μεγάλους και μικρούς.
Καλώς το που σκορπάει κορδέλες κομφετί.
Είναι για τα παιδάκια η πιο τρελή γιορτή.
“Χορέψτε τραγουδήστε” μας λέει η γιαγιά,
“αχ! πόσο θά ‘θελα κι εγώ να μπόραγα παιδιά”.

Να το πούμε ένα
Να το πούμε ένα, να το πούμε ένα
ένα είναι τ’ αηδόνι, κι αυτό γλυκά λαλεί.

Nα το πούμε δύο, να το πούμε δύο
δύο πέρδικες στ’ αλώνι
κι ένα είναι τ’ αηδόνι, κι αυτό γλυκά λαλεί.

Nα το πούμε τρία, να το πούμε τρία
τρία η Aγιά Tριάδα
δύο πέρδικες στ’ αλώνι
κι ένα είναι τ’ αηδόνι, κι αυτό γλυκά λαλεί.

Nα το πούμε τέσσερα, να το πούμε τέσσερα
τέσσερα βυζιά η γελάδα
τρία η Aγιά Tριάδα
δύο πέρδικες στ’ αλώνι
κι ένα είναι τ’ αηδόνι, κι αυτό γλυκά λαλεί.

Nα το πούμε πέντε, να το πούμε πέντε
πέντε δάχτυλα στο χέρι
τέσσερα βυζιά η γελάδα
τρία η Aγιά Tριάδα
δύο πέρδικες στ’ αλώνι
κι ένα είναι τ’ αηδόνι, κι αυτό γλυκά λαλεί.

Nα το πούμε έξι, να το πούμε έξι
έξι αυγά ο τσουρτσουλιάνος1
πέντε δάχτυλα στο χέρι
τέσσερα βυζιά η γελάδα
τρία η Aγιά Tριάδα
δύο πέρδικες στ’ αλώνι
κι ένα είναι τ’ αηδόνι, κι αυτό γλυκά λαλεί.

Nα το πούμε εφτά, να το πούμε εφτά
εφτά μέρες η βδομάδα
έξι αυγά ο τσουρτσουλιάνος
πέντε δάχτυλα στο χέρι
τέσσερα βυζιά η γελάδα
τρία η Aγιά Tριάδα
δύο πέρδικες στ’ αλώνι
κι ένα είναι τ’ αηδόνι, κι αυτό γλυκά λαλεί.

Nα το πούμε οχτώ, να το πούμε οχτώ
οχτώ πόδια το χταπόδι
εφτά μέρες η βδομάδα
έξι αυγά ο τσουρτσουλιάνος
πέντε δάχτυλα στο χέρι
τέσσερα βυζιά η γελάδα
τρία η Aγιά Tριάδα
δύο πέρδικες στ’ αλώνι
κι ένα είναι τ’ αηδόνι, κι αυτό γλυκά λαλεί.

Nα το πούμε εννιά, να το πούμε εννιά
εννιά μήνες η γυναίκα
οχτώ πόδια το χταπόδι
εφτά μέρες η βδομάδα
έξι αυγά ο τσουρτσουλιάνος
πέντε δάχτυλα στο χέρι
τέσσερα βυζιά η γελάδα
τρία η Aγιά Tριάδα
δύο πέρδικες στ’ αλώνι
κι ένα είναι τ’ αηδόνι, κι αυτό γλυκά λαλεί.

Nα το πούμε δέκα, να το πούμε δέκα
δέκα μήνες η γαϊδάρα
εννιά μήνες η γυναίκα
οχτώ πόδια το χταπόδι
εφτά μέρες η βδομάδα
έξι αυγά ο τσουρτσουλιάνος
πέντε δάχτυλα στο χέρι
τέσσερα βυζιά η γελάδα
τρία η Aγιά Tριάδα
δύο πέρδικες στ’ αλώνι
κι ένα είναι τ’ αηδόνι, κι αυτό γλυκά λαλεί.

Nα το πούμε έντεκα, να το πούμε έντεκα
έντεκα οι μπαλαδόροι2
δέκα μήνες η γαϊδάρα
εννιά μήνες η γυναίκα
οχτώ πόδια το χταπόδι
εφτά μέρες η βδομάδα
έξι αυγά ο τσουρτσουλιάνος
πέντε δάχτυλα στο χέρι
τέσσερα βυζιά η γελάδα
τρία η Aγιά Tριάδα
δύο πέρδικες στ’ αλώνι
κι ένα είναι τ’ αηδόνι, κι αυτό γλυκά λαλεί.

Nα το πούμε δώδεκα, να το πούμε δώδεκα
δώδεκα μήνες ο χρόνος
έντεκα οι μπαλαδόροι
δέκα μήνες η γαϊδάρα
εννιά μήνες η γυναίκα
οχτώ πόδια το χταπόδι
εφτά μέρες η βδομάδα
έξι αυγά ο τσουρτσουλιάνος
πέντε δάχτυλα στο χέρι
τέσσερα βυζιά η γελάδα
τρία η Aγιά Tριάδα
δύο πέρδικες στ’ αλώνι
κι ένα είναι τ’ αηδόνι, κι αυτό γλυκά λαλεί.

Στης ακρίβειας τον καιρό
Στης ακρί αιντε μπρε στης ακρίβειας τον καιρό (x2)
επαντρεύτηκα και εγώ.
Και μου δω άιντε μπρε και μου δώσαν μια γυναίκα (x2)
που ‘τρωγε για πέντε δέκα.

Πρώτο βρα άιντε μπρε πρώτο βράδυ που την πήρα (x2)
έφαγε μια προβατίνα.
Και το δε άιντε μπρε και το δεύτερο το βράδυ (x2)
έφαγε ένα κοπάδι.

Άντρα μου άιντε μπρε άντρα μου θέλω καπέλο (x2)
γύρω γύρω με το μπέλο.
Παίρνω το, άιντε μπρε παίρνω τότε ένα ξύλο (x2)
και την φέρνω ένα γύρο.

Όταν πήγα, κυρά μου, στο χασάπη
Όταν πήγα, κυρά μου, στο χασάπη,
όταν πήγα, κυρά μου, στο χασάπη,
όταν πήγα στο χασάπη ν’ αγοράσω κρεατάκι.

Kαι μου δίνει μια κοκκάλα
μια γαϊδουρινή κεφάλα.
Πέντε μέρες τήνε βράζω
στις εφτά την κατεβάζω.
Και μου ήρθε ένας φίλος
της γειτόνισας ο σκύλος.
Και αρπάζει την κοκκάλα
από μέσ’ απ’ την τσουκάλα.
Και αρπάζω ένα ξύλο
και τον φέρνω γύρω γύρω.

Ανέβηκα στην κερασιά
Ανέβηκα στην κερασιά, Mαρί Μαρία, Mαριγώ,
να κόψω ένα κεράσι βάι τζιγκιτζέλα, βάι τζιγκιτζό.

T’ αντρόγυνο που γίνηκε,
να ζήσει, να γεράσει.
να κάνει δώδεκα παιδιά,
δώδεκα παλληκάρια,
να κάνει κι ένα θηλυκό
να μη χαθεί το σόι.

Πού πας αφέντη μέρμηγκα
Πού πας αφέ , πού πας αφέντη μέρμηγκα
και είσ’ αρματωμένος, και είσ’ αρματωμένος
Λέλεμ του, λέλεμ του, λέλεμ του και βόι βόι βόι
Λέλεμ του, λέλεμ του, λέλεμ του και ταμ τουμ του

Έχω `να αμπέ , έχω `να αμπέλι στο γιαλό
και πάω να το τρυγήσω, και πάω να το τρυγήσω
Λέλεμ του, λέλεμ του…

Έχω έν’ αμπέ , έχω έν’ αμπέλι στο γιαλό
πού κάνει πέντε ρώγες, που κάνει πέντε ρώγες
Λέλεμ του, λέλεμ του …

Μα πρώτα πά , μα πρώτα πάω απ’ το χωριό
να πάρω ένα γαϊδούρι, να πάρω ένα γαϊδούρι
Λέλεμ του, λέλεμ του …

Στο δρόμο τα, στο δρόμο τα ποδάρια του
θα του τα κάνω ρόδες, θα του τα κάνω ρόδες
Λέλεμ του, λέλεμ του …

Να τρέχει να, να τρέχει να ζαλίζομαι
να `μαι σαν μεθυσμένος, να `μαι σαν μεθυσμένος
Λέλεμ του, λέλεμ του …

Να με κοιτά , να με κοιτάζουν τα πουλιά
να κόβετ’ η λαλιά τους, να κόβετ’ η λαλιά τους
Λέλεμ του, λέλεμ του …

Κι όποιου δεν κό , κι όποιου δεν κόβετ’ η λαλιά
να φεύγει από τ’ αμπέλι, να φεύγει από τ’ αμπέλι
Λέλεμ του, λέλεμ του …

Το γιαλό γιαλό πηγαίνω
Tο γιαλό γιαλό πηγαίνω – πέστε το ματάκια μου
την αγάπη μου να βρώ – πες το όπως το λέω κι εγώ.
Mα επήγα και την ηύρα – πέστε το ματάκια μου
σ’ ασημένιον αργαλειό – πες το όπως το λέω κι εγώ
Tης μιλώ, δε μου μιλάει – πέστε το ματάκια μου
της μιλώ, δε μου μιλεί – Bάσω μου η Bασιλική.
Πού ‘σουν ξένε το χειμώνα – πέστε το ματάκια μου
και την άνοιξη – μικρή Eλένη καλαματιανή
Ήμουνα ψηλά στα πλάγια – πέστε το ματάκια μου
και στα βαθινά νερά – Kωσταντίνα και κυρά.

ΚΑΛΕΣ ΑΠΟΚΡΙΕΣ!!!!!!

Η Αλκυόνη και οι αλκυονίδες ημέρες:

Την Αλκυόνη θα τη δούμε το χειμώνα να πετά πάνω από τις λίμνες , να κάθεται στις άκρες των καλαμιών και στα κράσπεδα των καναλιών έτοιμη να εφορμήσει στην τροφή της. Ώρες πολλές μπορεί να κάθεται ακίνητη στις άκρες λιμνών ή ποταμών πάνω σε ένα καλάμι ή βραχάκι. Μόλις θα δει κάποιο ψάρι κοντά στην επιφάνεια του νερού, εφορμά κάθετα με τα φτερά της διπλωμένα. Αστραπιαία, με το μυτερό και δυνατό της ράμφος, το αρπάζει και σε κλάσματα του δευτερολέπτου έχει βγει από το νερό. Θα απολαύσει το γεύμα της αρχίζοντας συνήθως από το κεφάλι και αφού τινάξει και τακτοποιήσει το φτέρωμά της είναι έτοιμη για νέα επίθεση.

Πολλές φορές πριν βουτήξει για να αρπάξει εντυπωσιακά τη λεία της, φτερουγίζει επιτόπου το ίδιο εντυπωσιακά!

 Είναι ίσως το πουλί του τόπου μας με το πιο χαρακτηριστικό πτέρωμα. Έντονα μεταλλικό γαλάζιο στο πάνω μέρος, λευκός λάρυγγας, λευκή κηλίδα στο λαιμό στο κάτω μέρος και μάγουλα πυρόξανθα με κόκκινα πόδια.

 Φωλιάζει σε πρανή κοντά στο νερό, φτιάχνοντας μια σήραγγα όπου γεννά έξι-εφτά στρογγυλά αυγά.

 Το γρήγορο, ίσιο και χαμηλό πέταγμά της πάνω από το νερό, δίνει την εντύπωση γαλάζιου βέλους που σχίζει τον αέρα!Ο παγωμένος Ιανουάριος είναι ο μήνας που είναι περισσότερο συνδεδεμένος σύμφωνα με τη μυθολογία με αυτό το πουλί.

 Όλοι ξέρουμε τις «Αλκυονίδες ημέρες», που εμφανίζονται κάθε χρόνο στη μέση του χειμώνα. Είναι μερικές ηλιόλουστες μέρες χωρίς σύννεφα και ανέμους στο χρονικό διάστημα από τις 15 Δεκεμβρίου ως τις 15 Φεβρουαρίου. Η ονομασία τους είναι αρχαία ελληνική και προέρχεται από τον Αριστοτέλη. Τις ημέρες αυτές επικρατεί ηλιοφάνεια, αρκετή ζέστη και σχετική άπνοια και μέσα στη καρδιά του χειμώνα απολαμβάνουμε μερικές ημέρες καλοκαιρίας, κατά τη διάρκεια των οποίων η ελάχιστη θερμοκρασία δεν κατεβαίνει κάτω από τους 4 βαθμούς και η μέγιστη δεν υπερβαίνει τους 14 βαθμούς Κελσίου. Το καιρικό αυτό φαινόμενο παρατηρείται στην Ελλάδα και στην Ανατολική Μεσόγειο. Οι αρχαίοι μας πρόγονοι, που όλα τα εξηγούσαν με μύθους, είχαν πλάσει και γι’ αυτό το αξιοπρόσεκτο φαινόμενο ένα μύθο, το μύθο της Αλκυόνης.

Πηγή:Δασαρχείο