Τα καλύτερα Αποκριάτικα τραγούδια για παιδιά!

Ένα μικρό δείγμα από αποκριάτικα τραγούδια για παιδιά καθότι υπάρχουν πάρα πολλά από τη δημοτική μας παράδοση με ζόρικο…λεξιλόγιο. Οι απόκριες είναι ως γνωστόν χρυσή ευκαιρία για επαφή με το υπέροχο ελληνικό δημοτικό τραγούδι μα και όχι μόνο…

Ο παλιάτσος
Δίσκος: Χάρτινο Καράβι
Ένας παλιάτσος είμαι εγώ
καλή σας μέρα
Ξέρω να κλαίω, να γελάω, να πονώ
ξέρω να λέω την αλήθεια πέρα ως πέρα
γι’ αυτό κι εγώ θα σας το πω…

Τραγούδι λέω δυνατά
ν’ ακούσουν όλα τα παιδιά
ν’ ακούσει η πολιτεία
κι απ’ το τραγούδι μου αυτό
παλιάτσοι άλλοι εκατό να βγουν στην κοινωνία

Κι έτσι όλοι μαζί κι αντάμα
να τραγουδάμε τα δίκια της ζωής
να τραγουδάς κι εσύ απ’ την πλατεία
να μάθεις φίλε μου σωστά να ζεις

Το καουμπόικο
Μια μέρα εκεί στο ράντζο μου
που έπαιζα το μπάντζο μου,
το όμορφο ρομάντζο μου, αρχίζει, το γλυκό,
συνάντησα το γόη μου,
το φίνο καουμπόι μου,
ψηλότερο απ’ το μπόι μου και συμπαθητικό.

Ωωωωωωωωωωωωω
μ’ αρέσει αυτό το σύστημα το καουμπόικο.

Δυο μέρες, τρεις, δουλεύουμε
και δώδεκα χορεύουμε,
γλεντάμε κι αλητεύουμε σε φιέστες και γιορτές,
και μέσα σ’ όλα τ’ άλλα μας
τ’ άλογα τα μεγάλα μας,
πάμε κι εκεί καβάλα μας τις όμορφες νυχτιές.

Ωωωωωωωωωωωωω
μ’ αρέσει αυτό το σύστημα το καουμπόικο.

Με τα ψηλά καπέλα μας
που τα `χουμε για ομπρέλα μας,
κάνουμε κάθε τρέλα μας Αμερικάνικη,
εκεί σε κάθε πάμπα μας
τραβάμε και τη σάμπα μας,
την έχουμε στη στάμπα μας γι’ Αμερικάνικη.

Ωωωωωωωωωωωωω
μ’ αρέσει αυτό το σύστημα το καουμπόικο.

Χαραλάμπης
Έλα βρε Χαραλάμπη να σε παντρέψουμε
να φάμε και να πιούμε και να χορέψουμε.
-Δεν τη θέλω! -Θα την πάρεις!
-Άλλα λόγια πέστε βρε παιδιά,
τι καμώματα είναι τούτα με το ζόρι παντρειά!
Αδειάστε τις κανάτες κι ας παίζουν τα βιολιά
γιατί ο Χαραλάμπης δε θέλει παντρειά.

Το καρναβάλι

Καλώς το καρναβάλι με τους τρελούς χορούς
που ντύνει μασκαράδες μεγάλους και μικρούς.
Καλώς το που σκορπάει κορδέλες κομφετί.
Είναι για τα παιδάκια η πιο τρελή γιορτή.
“Χορέψτε τραγουδήστε” μας λέει η γιαγιά,
“αχ! πόσο θά ‘θελα κι εγώ να μπόραγα παιδιά”.

Να το πούμε ένα
Να το πούμε ένα, να το πούμε ένα
ένα είναι τ’ αηδόνι, κι αυτό γλυκά λαλεί.

Nα το πούμε δύο, να το πούμε δύο
δύο πέρδικες στ’ αλώνι
κι ένα είναι τ’ αηδόνι, κι αυτό γλυκά λαλεί.

Nα το πούμε τρία, να το πούμε τρία
τρία η Aγιά Tριάδα
δύο πέρδικες στ’ αλώνι
κι ένα είναι τ’ αηδόνι, κι αυτό γλυκά λαλεί.

Nα το πούμε τέσσερα, να το πούμε τέσσερα
τέσσερα βυζιά η γελάδα
τρία η Aγιά Tριάδα
δύο πέρδικες στ’ αλώνι
κι ένα είναι τ’ αηδόνι, κι αυτό γλυκά λαλεί.

Nα το πούμε πέντε, να το πούμε πέντε
πέντε δάχτυλα στο χέρι
τέσσερα βυζιά η γελάδα
τρία η Aγιά Tριάδα
δύο πέρδικες στ’ αλώνι
κι ένα είναι τ’ αηδόνι, κι αυτό γλυκά λαλεί.

Nα το πούμε έξι, να το πούμε έξι
έξι αυγά ο τσουρτσουλιάνος1
πέντε δάχτυλα στο χέρι
τέσσερα βυζιά η γελάδα
τρία η Aγιά Tριάδα
δύο πέρδικες στ’ αλώνι
κι ένα είναι τ’ αηδόνι, κι αυτό γλυκά λαλεί.

Nα το πούμε εφτά, να το πούμε εφτά
εφτά μέρες η βδομάδα
έξι αυγά ο τσουρτσουλιάνος
πέντε δάχτυλα στο χέρι
τέσσερα βυζιά η γελάδα
τρία η Aγιά Tριάδα
δύο πέρδικες στ’ αλώνι
κι ένα είναι τ’ αηδόνι, κι αυτό γλυκά λαλεί.

Nα το πούμε οχτώ, να το πούμε οχτώ
οχτώ πόδια το χταπόδι
εφτά μέρες η βδομάδα
έξι αυγά ο τσουρτσουλιάνος
πέντε δάχτυλα στο χέρι
τέσσερα βυζιά η γελάδα
τρία η Aγιά Tριάδα
δύο πέρδικες στ’ αλώνι
κι ένα είναι τ’ αηδόνι, κι αυτό γλυκά λαλεί.

Nα το πούμε εννιά, να το πούμε εννιά
εννιά μήνες η γυναίκα
οχτώ πόδια το χταπόδι
εφτά μέρες η βδομάδα
έξι αυγά ο τσουρτσουλιάνος
πέντε δάχτυλα στο χέρι
τέσσερα βυζιά η γελάδα
τρία η Aγιά Tριάδα
δύο πέρδικες στ’ αλώνι
κι ένα είναι τ’ αηδόνι, κι αυτό γλυκά λαλεί.

Nα το πούμε δέκα, να το πούμε δέκα
δέκα μήνες η γαϊδάρα
εννιά μήνες η γυναίκα
οχτώ πόδια το χταπόδι
εφτά μέρες η βδομάδα
έξι αυγά ο τσουρτσουλιάνος
πέντε δάχτυλα στο χέρι
τέσσερα βυζιά η γελάδα
τρία η Aγιά Tριάδα
δύο πέρδικες στ’ αλώνι
κι ένα είναι τ’ αηδόνι, κι αυτό γλυκά λαλεί.

Nα το πούμε έντεκα, να το πούμε έντεκα
έντεκα οι μπαλαδόροι2
δέκα μήνες η γαϊδάρα
εννιά μήνες η γυναίκα
οχτώ πόδια το χταπόδι
εφτά μέρες η βδομάδα
έξι αυγά ο τσουρτσουλιάνος
πέντε δάχτυλα στο χέρι
τέσσερα βυζιά η γελάδα
τρία η Aγιά Tριάδα
δύο πέρδικες στ’ αλώνι
κι ένα είναι τ’ αηδόνι, κι αυτό γλυκά λαλεί.

Nα το πούμε δώδεκα, να το πούμε δώδεκα
δώδεκα μήνες ο χρόνος
έντεκα οι μπαλαδόροι
δέκα μήνες η γαϊδάρα
εννιά μήνες η γυναίκα
οχτώ πόδια το χταπόδι
εφτά μέρες η βδομάδα
έξι αυγά ο τσουρτσουλιάνος
πέντε δάχτυλα στο χέρι
τέσσερα βυζιά η γελάδα
τρία η Aγιά Tριάδα
δύο πέρδικες στ’ αλώνι
κι ένα είναι τ’ αηδόνι, κι αυτό γλυκά λαλεί.

Στης ακρίβειας τον καιρό
Στης ακρί αιντε μπρε στης ακρίβειας τον καιρό (x2)
επαντρεύτηκα και εγώ.
Και μου δω άιντε μπρε και μου δώσαν μια γυναίκα (x2)
που ‘τρωγε για πέντε δέκα.

Πρώτο βρα άιντε μπρε πρώτο βράδυ που την πήρα (x2)
έφαγε μια προβατίνα.
Και το δε άιντε μπρε και το δεύτερο το βράδυ (x2)
έφαγε ένα κοπάδι.

Άντρα μου άιντε μπρε άντρα μου θέλω καπέλο (x2)
γύρω γύρω με το μπέλο.
Παίρνω το, άιντε μπρε παίρνω τότε ένα ξύλο (x2)
και την φέρνω ένα γύρο.

 

Όταν πήγα, κυρά μου, στο χασάπη
Όταν πήγα, κυρά μου, στο χασάπη,
όταν πήγα, κυρά μου, στο χασάπη,
όταν πήγα στο χασάπη ν’ αγοράσω κρεατάκι.

Kαι μου δίνει μια κοκκάλα
μια γαϊδουρινή κεφάλα.
Πέντε μέρες τήνε βράζω
στις εφτά την κατεβάζω.
Και μου ήρθε ένας φίλος
της γειτόνισας ο σκύλος.
Και αρπάζει την κοκκάλα
από μέσ’ απ’ την τσουκάλα.
Και αρπάζω ένα ξύλο
και τον φέρνω γύρω γύρω.

Ανέβηκα στην κερασιά
Ανέβηκα στην κερασιά, Mαρί Μαρία, Mαριγώ,
να κόψω ένα κεράσι βάι τζιγκιτζέλα, βάι τζιγκιτζό.

T’ αντρόγυνο που γίνηκε,
να ζήσει, να γεράσει.
να κάνει δώδεκα παιδιά,
δώδεκα παλληκάρια,
να κάνει κι ένα θηλυκό
να μη χαθεί το σόι.

Πού πας αφέντη μέρμηγκα
Πού πας αφέ , πού πας αφέντη μέρμηγκα
και είσ’ αρματωμένος, και είσ’ αρματωμένος
Λέλεμ του, λέλεμ του, λέλεμ του και βόι βόι βόι
Λέλεμ του, λέλεμ του, λέλεμ του και ταμ τουμ του

Έχω `να αμπέ , έχω `να αμπέλι στο γιαλό
και πάω να το τρυγήσω, και πάω να το τρυγήσω
Λέλεμ του, λέλεμ του…

Έχω έν’ αμπέ , έχω έν’ αμπέλι στο γιαλό
πού κάνει πέντε ρώγες, που κάνει πέντε ρώγες
Λέλεμ του, λέλεμ του …

Μα πρώτα πά , μα πρώτα πάω απ’ το χωριό
να πάρω ένα γαϊδούρι, να πάρω ένα γαϊδούρι
Λέλεμ του, λέλεμ του …

Στο δρόμο τα, στο δρόμο τα ποδάρια του
θα του τα κάνω ρόδες, θα του τα κάνω ρόδες
Λέλεμ του, λέλεμ του …

Να τρέχει να, να τρέχει να ζαλίζομαι
να `μαι σαν μεθυσμένος, να `μαι σαν μεθυσμένος
Λέλεμ του, λέλεμ του …

Να με κοιτά , να με κοιτάζουν τα πουλιά
να κόβετ’ η λαλιά τους, να κόβετ’ η λαλιά τους
Λέλεμ του, λέλεμ του …

Κι όποιου δεν κό , κι όποιου δεν κόβετ’ η λαλιά
να φεύγει από τ’ αμπέλι, να φεύγει από τ’ αμπέλι
Λέλεμ του, λέλεμ του …

Το γιαλό γιαλό πηγαίνω
Tο γιαλό γιαλό πηγαίνω – πέστε το ματάκια μου
την αγάπη μου να βρώ – πες το όπως το λέω κι εγώ.
Mα επήγα και την ηύρα – πέστε το ματάκια μου
σ’ ασημένιον αργαλειό – πες το όπως το λέω κι εγώ
Tης μιλώ, δε μου μιλάει – πέστε το ματάκια μου
της μιλώ, δε μου μιλεί – Bάσω μου η Bασιλική.
Πού ‘σουν ξένε το χειμώνα – πέστε το ματάκια μου
και την άνοιξη – μικρή Eλένη καλαματιανή
Ήμουνα ψηλά στα πλάγια – πέστε το ματάκια μου
και στα βαθινά νερά – Kωσταντίνα και κυρά.

ΚΑΛΕΣ ΑΠΟΚΡΙΕΣ!!!!!!

Αλκυόνα

 

Η Αλκυόνη και οι αλκυονίδες ημέρες:

Την Αλκυόνη θα τη δούμε το χειμώνα να πετά πάνω από τις λίμνες , να κάθεται στις άκρες των καλαμιών και στα κράσπεδα των καναλιών έτοιμη να εφορμήσει στην τροφή της. Ώρες πολλές μπορεί να κάθεται ακίνητη στις άκρες λιμνών ή ποταμών πάνω σε ένα καλάμι ή βραχάκι. Μόλις θα δει κάποιο ψάρι κοντά στην επιφάνεια του νερού, εφορμά κάθετα με τα φτερά της διπλωμένα. Αστραπιαία, με το μυτερό και δυνατό της ράμφος, το αρπάζει και σε κλάσματα του δευτερολέπτου έχει βγει από το νερό. Θα απολαύσει το γεύμα της αρχίζοντας συνήθως από το κεφάλι και αφού τινάξει και τακτοποιήσει το φτέρωμά της είναι έτοιμη για νέα επίθεση.

Πολλές φορές πριν βουτήξει για να αρπάξει εντυπωσιακά τη λεία της, φτερουγίζει επιτόπου το ίδιο εντυπωσιακά!

 Είναι ίσως το πουλί του τόπου μας με το πιο χαρακτηριστικό πτέρωμα. Έντονα μεταλλικό γαλάζιο στο πάνω μέρος, λευκός λάρυγγας, λευκή κηλίδα στο λαιμό στο κάτω μέρος και μάγουλα πυρόξανθα με κόκκινα πόδια.

 Φωλιάζει σε πρανή κοντά στο νερό, φτιάχνοντας μια σήραγγα όπου γεννά έξι-εφτά στρογγυλά αυγά.

 Το γρήγορο, ίσιο και χαμηλό πέταγμά της πάνω από το νερό, δίνει την εντύπωση γαλάζιου βέλους που σχίζει τον αέρα!Ο παγωμένος Ιανουάριος είναι ο μήνας που είναι περισσότερο συνδεδεμένος σύμφωνα με τη μυθολογία με αυτό το πουλί.

 Όλοι ξέρουμε τις «Αλκυονίδες ημέρες», που εμφανίζονται κάθε χρόνο στη μέση του χειμώνα. Είναι μερικές ηλιόλουστες μέρες χωρίς σύννεφα και ανέμους στο χρονικό διάστημα από τις 15 Δεκεμβρίου ως τις 15 Φεβρουαρίου. Η ονομασία τους είναι αρχαία ελληνική και προέρχεται από τον Αριστοτέλη. Τις ημέρες αυτές επικρατεί ηλιοφάνεια, αρκετή ζέστη και σχετική άπνοια και μέσα στη καρδιά του χειμώνα απολαμβάνουμε μερικές ημέρες καλοκαιρίας, κατά τη διάρκεια των οποίων η ελάχιστη θερμοκρασία δεν κατεβαίνει κάτω από τους 4 βαθμούς και η μέγιστη δεν υπερβαίνει τους 14 βαθμούς Κελσίου. Το καιρικό αυτό φαινόμενο παρατηρείται στην Ελλάδα και στην Ανατολική Μεσόγειο. Οι αρχαίοι μας πρόγονοι, που όλα τα εξηγούσαν με μύθους, είχαν πλάσει και γι’ αυτό το αξιοπρόσεκτο φαινόμενο ένα μύθο, το μύθο της Αλκυόνης.

Πηγή:Δασαρχείο

Είδαμε βιντεάκια με την αλκυόνη:
https://youtu.be/MKRCXhAr9YY
https://youtu.be/YIoAv_53qWI
https://youtu.be/aW9KB8LNxec
Ο μύθος της Αλκυόνης και του Κύηκα

Οι αρχαίοι Έλληνες είχαν παρατηρήσει ότι στη μέση περίπου του χειμώνα, παρουσιαζόταν ένα δεκαήμερο περίπου διάστημα καλοκαιρίας. Συνήθως μέρες με ήλιο, δίχως άνεμο με σχεδόν ανοιξιάτικη θερμοκρασία. Συνηθέστερο διάστημα εμφάνισης των ημερών αυτών ήταν και (μάλλον) εξακολουθεί να είναι το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Ιανουαρίου, διάστημα κατά το οποίο γεννούν τα αυγά τους τα πουλιά αλκυόνες.

μύθος της Αλκυόνης: Στη θεσσαλική πόλη Τραχίνα βασίλευε ο Κύηκας. Πως να μην ήταν ευτυχισμένος αυτός. Νέος ήταν. Πλούσιος ήταν. Γενναίος ήταν. Όμορφος. Αυτό κι αν ήταν. Κι ήταν και βασιλιάς, μην το ξεχνάμε! Είχε δηλαδή-μην τα πολυλογούμε- όλα τα καλά του κόσμου μαζεμένα πάνω του. Όταν αποφάσισε να παντρευτεί, διάλεξε για γυναίκα του μια πανέμορφη γυναίκα, την Αλκυόνη, κόρη της Ενάρετης και του θεού των ανέμων, του γνωστού Αιόλου.

 Τόση και τέτοια ήταν η αγάπη τους και ευτυχισμένες τόσο ήταν οι μέρες τους μαζί που σιγά σιγά άρχισαν να νιώθουν σα θεοί ή μάλλον για να το πω καλύτερα…ίσοι με τους θεούς. Ο Κήυκας ένιωθε σαν το βασιλιά των θεών, το Δία, και η Αλκυόνη σαν τη θεά Ήρα. Και καθόλου δεν άργησαν να φωνάζονται με αυτά ακριβώς τα ονόματα: Δίας ο Κήυκας, Ήρα η Αλκυόνη. Το χειρότερο ήταν όμως ότι ήθελαν και από τους κατοίκους της πόλης να τους φωνάζουν με αυτά τα ονόματα. Τόση ήταν η αγάπη κι η ευτυχία τους!

Οι κάτοικοι δεν είχαν πρόβλημα. Καλός ήταν ο βασιλιάς, καλή και τρίκαλη η βασίλισσά τους. Άλλος είχε το πρόβλημα: ο Δίας, ο ίδιος ο Δίας, ο κανονικός! Οργίστηκε ο βασιλιάς των θεών και μεγάλη τιμωρία σκέφτηκε να τους επιβάλλει για την αλαζονεία τους.

 Μια μέρα που ο Κύηκας έπλεε με το καράβι του για κάποιο μέρος κοντινό, ο Δίας τον έζωσε με βροντές, αστραπές και καταιγίδες και το καράβι του γίνηκε κομμάτια. Αβοήθητος μες τη φορτούνα παρασύρθηκε από τα νερά και μάλλον χάθηκε στο βαθύ πέλαγο (κατά άλλη εκδοχή ο Δίας τον μεταμόρφωσε στο θαλασσοπούλι Κήυκα ή σε γλάρο)

 

Μόλις η Αλκυόνη έμαθε το χαμό του Κήυκα, έτρεξε αμέσως να τον βρει μη πιστεύοντας πως είχε πνιγεί. Σπασμένα σανίδια από κάποιο καράβι είδε, κάποια κουρέλια είδε, κατάλαβε κι άρχισε να κλαίει πάνω στο βράχο.

Πέρασε η μέρα, έφθασε η νύχτα, ξημέρωσε το επόμενο πρωί κι ήρθε η επόμενη νύχτα. Και σαν αυτές, ήρθαν μέρες και νύχτες πολλές κι η Αλκυόνη το κλάμα δε σταματούσε.

 Ο Δίας την πόνεσε. Στεναχωρήθηκε για τον καημό της και τη μεταμόρφωσε σε πουλί, τελειώνοντας το κλάμα, τον πόνο και το μαρτύριο της για το χαμό του αγαπημένου της.Η Αλκυόνη από τότε είναι ένα πανέμορφο ψαροπούλι. Ζει κοντά στις θάλασσες και κοιτά διαρκώς τα νερά της μήπως και εμφανιστεί πάνω σε κάποιο αφρισμένο κύμα ο αγαπημένος της Κύηκας.

Όμως, η Αλκυόνη γεννάει τα αβγά της κάθε Ιανουάριο κι όχι την άνοιξη όπως τα περισσότερα πουλιά. Και τα γεννάει στους βράχους των ακροθαλασσιών. Τα ορμητικά κύματα όμως της τα έσπαγαν κι ο θρήνος γινόταν ακόμα μεγαλύτερος. Ο Δίας τη συμπόνεσε δεύτερη φορά (μετά το μαρτύριο που της είχε χαρίσει ασφαλώς). Έτσι, πήρε την απόφαση να καταλαγιάζουν για 10-15 μέρες τα κρύα και οι άνεμοι μέσα στον Ιανουάριο, ώστε να μπορεί η Αλκυόνη να κλωσάει τα αβγά της. Τούτες οι μέρες πήραν το όνομά της κι Αλκυονίδες τις λένε εκατοντάδες χρόνια οι Έλληνες…

Πηγή:elniplex

 

Από που ΄σαι ποταμάκι;

 

Μια μέρα βροχερή, χτύπησε το τζάμι της τάξης μας η σταγόνα και μας είπε την ιστορία της, αφού πρώτα τη καλωσορίσαμε και τη ρωτήσαμε από που ήρθε. ‘Ανοιξε το βροχοβιβλίο της και μας διάβασε το ποίημα του Ζ. Παπαντωνίου, ” το ποταμάκι”
Από που είσαι, ποταμάκι;
Από `κείνο το βουνό.
Πώς τον λέγαν τον παππού σου;
Σύννεφο στον ουρανό.
Ποια είναι η μάνα σου;
Η μπόρα.
Πώς κατέβηκες στη χώρα;
Τα χωράφια να ποτίσω
και τους μύλους να γυρίσω.
Στάσου να σε ιδούμε λίγο,
ποταμάκι μου καλό.
Βιάζομαι πολύ να φύγω,
ν’ ανταμώσω το γιαλό.
Γλωσσικές δραστηριότητες: Αντιστοιχήσαμε εικόνες και λέξεις του ποιήματος.

-Μπερδέψαμε τους στίχους αλλάζοντας τη σειρά και τους ξαναβάλαμε στη θέση τους. Διαβάσαμε το ποίημα και ανάποδα από το τέλος προς την αρχή.
– Το κάναμε τραγούδι
-Το ζωγραφίσαμε
– Αλλάξαμε λέξεις παίζοντας με την ομοιοκαταληξία πχ.
Πώς κατέβηκες στη χώρα;…
Για να σας φέρω δώρα
Εκείνη μας χαιρέτησε γιατί ήδη είχε αργήσει στο ταξίδι της και εμείς συνεχίσαμε με βρεγμένα φύλλα εργασίας, ατομικές και ομαδικές κατασκευές.

O κύκλος του νερού

Οι τρεις μορφές του νερού

Πείραμα

https://aesop.iep.edu.gr/node/6212/285