Καλώς ήρθατε στην ψηφιακή μας βιβλιοθήκη!

 

Ας αφήσουμε τα παιδιά μας να μιλήσουν για αυτήν!

 

Οι ουρές δεν είναι για να τις τραβάμε

Το Σάββατο που μας πέρασε γνώρισα ένα φίλο,

ένα μαλλιαρό, παιχνιδιάρικο σκύλο, τον Ρόκυ Πόκυ.

Παίξαμε μαζί πολύ ώρα, δεν θυμάμαι πόση…

και έπειτα καθίσαμε κάτω από τη σκιά του δέντρου

και εκείνος μου είπε τα εξής: 

 

 

Θα σ΄αγαπώ ό,τι και αν γίνει

Γιατί ανησυχείς; Σου υπόσχομαι πως θα σ΄αγαπώ ό,τι και αν γίνει!

Ένας ποντικός… κάπως βιαστικός!

Δεν ξέρω αν τον πήρε το μάτι σας χθες βράδυ στις 21:00… Πέρασε έξω από το σπίτι σας! Ήταν στα αλήθεια τόσο βιαστικός, τον είχε πιάσει πανικός! Ίσα που χαιρετούσε, αν σε έβλεπε…

 

Ο πράσινος λύκος

Δεν ξέρω παιδιά πότε ήταν η τελευταία φορά που πήγατε βόλτα στο δάσος… Πάντως εγώ πήγα χθες και ξέρετε ποιόν συνάντησα; Όχι, δεν συνάντησα την Κοκκινοσκουφίτσα. Άλλωστε έχει πάει διακοπές παρέα με τα 3 γουρουνάκια. Αλλά θα σας πω άλλη φορά τα νέα της. Ας επανέλθω στο θέμα μας. Λοιπόν συνάντησα έναν πράσινο λύκο. Ναι αλήθεια! Ήταν πράσινος, καταπράσινος, σαν ένα πράσινο μήλο.

Τον πήρα λοιπόν από πίσω και ακούστε τι έγινε..