Εδώ Πολυτεχνείο…  Εδώ Πολυτεχνείο…

Δυο λέξεις, μια ιστορία

“Δε θα ξεχάσουμε ποτέ τη φωνή σου γενναίο παιδί. Εδώ Πολυτεχνείο! Είχες βραχνιάσει να μιλάς με τις ώρες μα πιο πολύ ήταν το πάθος σου που ράγιζε το πυρωμένο μέταλλο της φωνής σου γεμίζοντας τους αιθέρες με ανατριχίλες και δάκρυα.”

Στο νηπιαγωγείο μας τιμήσαμε και φέτος την επέτειο του Πολυτεχνείου μέσα από πλήθος δημιουργικών δραστηριοτήτων που βοήθησαν τα παιδιά να γνωρίσουν το νόημα της ημέρας, τις έννοιες της Δημοκρατίας και της Δικτατορίας.

17 Νοέμβρη 1973

Μια τέτοια μέρα το λιγότερο που θα μπορούσαμε να κάνουμε εμείς οι μικροί μαθητές και οι μικρές μαθήτριες του 1ου νηπιαγωγείου Γιάννουλης είναι να επισκεφτούμε το ηρώο, να αφήσουμε ένα λουλούδι, να φωνάξουμε συνθήματα, να τραγουδήσουμε.

Αγωνιζόμαστε για μια καλύτερη και ελεύθερη Ελλάδα!

Και να μην ξεχάσουμε κι όλους εκείνους που δίχως τουφέκι και σπαθί, με τον ήλιο στο μέτωπο, υπήρξανε ήρωες και ποιητές μαζί!