Kάτι από Χριστούγεννα

Λίγες φωτογραφίες θα μας βάλουν στο πνεύμα των Χριστουγέννων.

Δεν είναι όλες μας οι κατασκευές, βέβαια, αλλά οι πιο αντιπροσωπευτικές.

Δουλεύοντας τα τρίγωνα, φτιάξαμε τριγωνόδεντρα και όλα μαζί έγιναν ένα μεγάλο που στόλισε την τάξη μας

Στην αυλή μας κυνηγήσαμε άλλου είδους … μπάλες.

Τις βαφτίσαμε Χριστουγεννιάτικες όμως! Δε μοιάζουν; Τι λέτε;

Να παίξουμε και λίγο;

Κουκλοθέατρο με τα πόδια μας παίζει η κυρία «Λιτσού»! ΣΟΥΠΕΡ!!!

 

Και φυσικά, όπως κάθε χρόνο, μας περίμενε μία έκπληξη!

ΚΑΛΑΟ!!!!

Παιδιά!!! Μην αφήσετε ούτε σταγόνα!

Στην υγεία όλων μας! Η ζωή μας να είναι πάντα μοσχομυριστή και γλυκιά σαν το ΚΑΛΑΟ!!! Να την ρουφάτε τη ζωή. Μην αφήνετε σταγόνα να πάει χαμένη! Οπως το καλάο!

 

Να σας ευχηθούμε, κιόλας!

Τρισδιάστατες οι φετινές κάρτες μας.

Αγαπάμε έλατα! Ισως επειδή δεν τα έχουμε στην περιοχή μας. 

Πολύ ωραία άσκηση λεπτής κινητικότητας, αυτή η κάρτα! Και μαθηματικών επίσης, αφού έπρεπε να σχηματίσουν το δέντρο τους από το μεγαλύτερο κλαδί στο μικρότερο. Χρειάστηκε να προσθέσουν «κλαδί», ή να αφαιρέσουν, επίσης, ώστε το δέντρο τους να έχει το σχημα δέντρου, ή να κόψουν πιο λεπτά «κλαδιά» όσο ανέβαινε το έλατο! Την κάρτα αυτή τη λάτρεψαν και επειδή όταν ανοίγει πετάγεται το δέντρο δίνοντας τρισδιάστατη ψευδαίσθηση και δημιουργεί φυσικά έκπληξη σε όποιον την ανοίγει! Φανταστείτε την έκπληξη των γονέων όταν την άνοιξαν και διάβασαν λέξεις που είχαν γράψει μόνα τους! 

Α! Ξεχάσαμε …

Και κάτι από πρόβες

Η αφίσα μας για το θεατρικό μας.

Με την αγαπημένη μας τεχνική. Η αφίσα είναι διαδραστική. Ο καθένας τη δημιουργεί όπως θέλει αφού τίποτα δεν είναι κολλημένο. Επιλέξαμε αυτή τη σύνθεση και την φωτογραφίσαμε! Η δύναμη της φωτογραφίας όμως, ε; 😉

Διασκευάσαμε τον «Τρωκτικούλη», δηλαδή «το ποντικάκι που ήθελε να αγγίξει ένα αστεράκι» του Ευγένιου Τριβιζά

Η άδεια μας σκηνή γίνεται πιο όμορφη όταν είναι γεμάτη παιδιά!

Ηταν πολύ ωραία και η φετινή μας γιορτή!

Και του χρόνου!

 

Λίγα λόγια από τη … «Λιτσού».

( Ετσι με λένε τα μαθητούδια μου, επειδή δε μου αρέσει το «κυρία». Μου άρεσε πολύ, δε σας κρύβω, από πέρυσι που μου το κόλλησαν, επειδή μου θυμίζει τα παιδικά μου χρόνια. Για κάποιο λόγο με την ίδια κατάληξη «ού» αυτο-αποκαλούμασταν ως παιδιά μεταξύ μας, τα αδελφοξαδέλφια  «Ελενού, Μαρινού, Δημητρού»  …. Το Λιτσού λοιπόν με κυνηγάει και μ’ αρέσει πολύ! 🙂  

Τα τελευταία χρόνια, κάνω δραματοποιημένη αφήγηση της Φρικαντέλας στα μαθητούδια μου. Την έχω πει τόσες φορές που, πια, την ξέρω καλά! Ντύνομαι η ίδια Φρικαντέλα και αλλάζω τους ρόλους και τα δωμάτια κάθε φορά, αλλάζοντας χρωματιστά καπέλα. Στο τέλος αφού σαν Φρικαντέλα έχω μάθει να αγαπάω τα «καλά» κερνάω τα παιδιά ζεστό ΚΑΛΑΟ! Μαγική στιγμή για τα παιδιά! Και για μένα! Δεν υπάρχει καλύτερη στιγμή από το να βλέπεις τα βλέμματά τους γεμάτα χαρά και τα … μουστάκια τους καφετιά από τη σοκολάτα! Δεν υπάρχει πιο μαγική στιγμή από το να … γεύονται τα παιδιά το παραμύθι. Να ζωντανεύει δηλαδή και να το απολαμβάνουν με όλες τους τις αισθήσεις. Οραση, ακοή, αφή, όσφρηση και γεύση! Από την πρώτη φορά που ξεκίνησα να το κάνω αυτό, έχει γίνει έθιμο της τάξης μου. Και να μην ήθελα δε μ αφήνουν τα ίδια τα παιδιά,  αφού τα -περσινά- προνήπια ως νήπια, πια, κάθε επόμενη  χρονιά το μεταφέρουν στα καινούρια προνήπια κ.ο.κ. Και έτσι συνεχίζεται το έθιμο για χρόνια …  Τη στιγμή αυτή, ομολογώ, δεν την περιμένουν μόνο τα παιδιά με ανυπομονησία και χαρά. Εγώ να δείτε! 

Οι δραστηριότητες που επιλέγω κάθε φορά, είναι απλές, έτσι ώστε να τα καταφέρνουν τα παιδιά με όσο το δυνατόν μικρότερη παρέμβασή μου. Τώρα πια, βοηθούν το ένα το άλλο. Πόσο όμορφο να νοιάζονται για τον διπλανό τους!

Τα θεατρικά μας επίσης είναι συνήθως διασκευασμένα παραμύθια που αγαπούν τα παιδιά. Πριν κάνω τη διασκευή το συζητάμε. Ρωτάω τι ρόλους θα ήθελαν να προσθέσουμε και έτσι το έργο γράφεται στα μέτρα τους! Ο καθένας επιλέγει το ρόλο του και τα λόγια επίσης είναι γραμμένα για τον κάθε ρόλο ξεχωριστά! Το θέμα είναι να χαίρονται τα ίδια τα παιδιά. Να βιώνουν αυτή τη διαδικασία των προβών και της προετοιμασίας του θεατρικού ευχάριστα. Βοηθάνε και στα σκηνικά επίσης με μεγάλη χαρά. Φέτος, βοήθησαν μόνο στο στολισμό του δέντρου. Γιατί, η αλήθεια είναι, ότι σκηνικό, φέτος, ήταν οι ίδιοι οι ηθοποιοί! Και γι αυτό επέλεξα να κάνω ζωγραφίσω ένα σκηνικό πολύ διακριτικό, με αισθητική κόμικ, για να δώσω έμφαση στα ίδια τα παιδιά. 

Για άλλη μια φορά νιώθω την ανάγκη να πω πόσο τυχερή είμαι που είμαι νηπιαγωγός !  Αφήστε που έχω και τους καλύτερους δασκάλους. Τα μαθητούδια μου, που τα αγαπάω πολύ! 

Γαρυφαλιά Τεριζάκη 

 

ΚΑΛΗ, ΓΛΥΚΙΑ, ΜΟΣΧΟΜΥΡΙΣΤΗ ΧΡΟΝΙΑ !!! 

unicef : » παιδιά πρόσφυγες παιδιά μετανάστες μα πάνω απ όλα παιδιά»

Και φέτος πήραμε μέρος στο διαγωνισμό αφίσας με τα δικαιώματα των παιδιών της unicef με θέμα «παιδιά πρόσφυγες, παιδιά μετανάστες μα πάνω απ όλα παιδιά!»

ΟΛΟΗΜΕΡΟ 1
«Η τεχνική που δημιουργήθηκε η αφιςα μας ειναι το κολάζ. Κάθε μαθητης ζωγράφισε αυτο που τον ενεπνευσε το θεμα, το έκοψε και τα κολλήσαμε στο τέλος ολα μαζι.
Ηταν εντυπωσιακό το γεγονός (μαλλον συγκινητικό) οτι σχεδόν τα μισά παιδια έφεραν στο μυαλό τους θαλασσα και βάρκες που εχουν επιβάτες παιδιά και κάποιους μεγάλους που τα σώζουν και τους θυμίζουν τα δικαιώματα τους, ενω τα αλλα μισά ζωγράφισαν σπίτια!

Ζωγράφισαν δηλαδή την «ασφάλεια», τη «φροντίδα», την επαφή τους με χώμα, οχι με θαλασσα! Τη σταθερότητα και το δικαίωμα τους στο όνειρο. Γι αυτο ο Αλέξης πρόσθεσε πολύχρωμο τον ουρανό! Να ειναι χαρούμενος και φωτεινός!
Στο τελος ήθελαν να δώσουν και μια νότα από κόμικ! Εκεί βοήθησε λίγο η κυρία!
Μοιραία η αφιςα μας χωρίστηκε στη μεςη!
Το χθες και το αυριο!
Ειμαι περήφανη γι αυτούς τους μαθητές! «  κυρία Γαρυφαλιά 

IMG_4878

οι ζωγραφιές «στήνονται» πάνω στο χαρτόνι

IMG_4879

IMG_4880

IMG_4893

ο τίτλος απαραίτητος

IMG_4916

το αύριο….

 

IMG_4915

και το χθες …

IMG_4917

παρελθόν παρόν και μέλλον σε μία αφίσα! 

Το ΟΛΟΗΜΕΡΟ 2

» Αφού συζητήσαμε για το θέμα αποφασίσαμε να χρησιμοποιήσαμε την τεχνική του κολάζ .

Τα παιδιά ζωγράφισαν το καθένα μόνο του και στο τέλος έγινε η σύνθεση της αφίσας! Εφημερίδα και υπολείμματα χαρτιών (σκουπίδια δηλαδή)  έγιναν «καράβι» και «παιδιά» που ταξιδεύουν στο μέλλον με σημαία τους, τι άλλο; Την αγάπη! »        κυρία Τότα

IMGP0004

η εφημερίδα γίνεται καράβι

IMGP0005

ανεβηκαν και οι επιβάτες

IMGP0008

το κατάρτι …

IMGP0010

Τα δικαιώματα των παιδιών δεν πρέπει να πνίγονται στη θάλασσα, να είναι απαλά κυματάκια που θα ταξιδεύουν το καράβι!

IMGP0015

καλά ταξίδια! 

Με αγάπη λοιπόν για τα παιδιά του κόσμου!

Ολου του κόσμου τα παιδιά είναι πάνω απ όλα παιδιά!

Γιορτή τέλους … τέλος!

Η πρόσκληση για την γιορτή του τέλους, (που όμως δεν είναι ακόμα το τέλος)!

Φέτος σκεφτήκαμε , αντί για ξεχωριστές προσκλήσεις να φτιάξουμε μία αφίσα – πρόσκληση όλοι μαζί!

Την φωτογραφίσαμε και πήρε ο καθένας από μία φωτογραφία!

Η πρόσκληση-φωτογραφία είναι έτοιμη!
IMG_7050

Ο καιρός ήταν με το μέρος μας φέτος και έτσι καταφέραμε και πραγματοποιήσαμε τη γιορτή μας στην αυλή!

Τα θέματά μας φέτος ήταν:

«τα παιχνίδια στην αυλή» (παραδοσιακά)

«η κυκλοφοριακή αγωγή»

«δημοκρατία-ειρήνη»

Ολα τα παιδιά μαζί (και των δύο τμημάτων) τραγούδησαμε

Μετά παρουσιάσαμε τα θεατρικά μας και τα δρώμενα και αφήσαμε για το τέλος το καλύτερο!

Παιχνίδια στην αυλή

Οι μαμάδες μας έδειξαν τι παιχνίδια έπαιζαν όταν ήταν μικρές και έτσι παίξαμε

«λαστιχάκι», «κυρέλι», «σκοινάκι», «μουσικά στεφάνια», «αλεπού» καθώς και ένα  μολδαβικό παιχνίδι που θύμιζε το «περνά περνά η μέλισσα»

«γελώ και παίζω όλη μέρα … «
IMG_7102 IMG_7103

δρώμενα

IMG_7104 IMG_7105 IMG_7107 IMG_7108 IMG_7109

«ζήτω τα παιχνίδια τα αληθινά»- θεατρικό δρώμενο

τα παιδιά συνειδητοποιούν ότι τα αληθινά παιχνίδια με τους φίλους τους είναι καλύτερα από τα ηλεκτρονικά!

IMG_7129 IMG_7130 IMG_7131

μουσικά στεφάνια

Τα παιδιά χορεύουν με τη μουσική.

Οταν σταματήσει η μουσική κάθε παιδί τρέχει γρήγορα να μπει μέσα σε ένα στεφάνι. Ποτέ δύο στο ίδιο στεφάνι.
IMG_7132 IMG_7133 IMG_7135

και ….

IMG_7162

«το κυρέλι»

Ενα παιδί κρατά στο πάνω μέρος της παλάμης (τεντωμένο χέρι) ένα κεραμιδάκι και περπατάει πάνω στην καραβάνα κοιτώντας ψηλά. Αν πατήσει γραμμή βγαίνει. Τα παιδιά που περιμένουν φωνάζουν: «πατάς», ή «δεν πατάς» και το παιδί με το κυρέλι συνεχίζει ή σταματάει (αναλόγως).

Μετά μπορεί να βάλει κάτω το κυρέλι, και κάνοντας κουτσό να το σπρώχνει με το πόδι του προσέχοντας όμως να μη βγει έξω από τις γραμμές μέχρι να φτάσει στο τέλος!

IMG_7147 IMG_7148 IMG_7150 IMG_7158

και οι μαμάδες παίζουν «σκοινάκι»

IMG_7163

 

«η αλεπού» .

Χρειαζόμαστε κάρτες με αριθμούς από το 1-20

Ενα παιδί είναι η αλεπού. Τα υπόλοιπα κλείνουν τα μάτια τους για να μη δουν που κρύβει η αλεπού τις κάρτες. Μόλις η αλεπού τους πει, ανοίγουν τα μάτια και ψάχνουν για τις κάρτες. Οποιος βρει την κάρτα με τον αριθμό 20 γίνεται αλεπού!

 

IMG_7137 IMG_7138

 

Και επειδή, ως γνωστόν, το παιχνίδι ανοίγει την όρεξη , πιο κει ήταν οι μπαμπαδες που έψηναν  σουβλάκια και πιτούλες !

Και στο τέλος τέλος το καλύτερο από όλα

ΠΑΓΩΤΟ!!!

Και του χρόνου να είμαστε όλοι καλά να ξαναπαίξουμε παιχνίδια πολλά

Και επειδή όπου νά’ ναι κλείνουν τα σχολεία, ας μην ξεχνάμε …

IMG_7101

ο «2Π» στο σχολείο μας

 

 

Τι είναι αυτή η βαλίτσα πάλι; Από που ήρθε;

Να σα να βλέπουμε κάτι εκεί να κρέμεται. Τι λέει; ActionAid!

IMG_6054

 

Τι να έχει άραγε;

IMG_6056

αγωνία …

IMG_6070

τι είναι πάλι αυτό;

IMG_6071

Μια γιγάντια κούκλα!

είναι το όνομά του. Το γράφει και το καπέλο


IMG_6072
IMG_6074

Η βαλίτσα έχει και κάτι φακέλους. Τι να έχουν άραγε μέσα;

IMG_6075

παζλ!

Δε χάσαμε την ευκαιρία!

IMG_6076 IMG_6077 IMG_6078 IMG_6079 IMG_6080 IMG_6081

χαριτωμένος είναι ο 2π!

IMG_6082

τον πάμε βόλτα στο προαύλιο

IMG_6567

και του κάναμε και ζωγραφιές για να τις πάρει μαζί του.
IMG_6689 IMG_6690 IMG_6691 IMG_6692 IMG_6693 IMG_6694 IMG_6695 IMG_6696 IMG_6697 IMG_6698 IMG_6699 IMG_6700 IMG_6701 IMG_6702 IMG_6703 IMG_6704 IMG_6705 IMG_6706

Πήρε τις ζωγραφιές του λοιπόν, μπήκε στη βαλίτσα και ετοιμάστηκε να φύγει.

Θα πάει σε άλλο σχολείο τώρα

Η αποστολή του στο δικό μας σχολείο τελείωσε. Μας είπε τις εμπειρίες του από τις χώρες που έχει ταξιδέψει στην Αφρική, στην Ευρώπη, την Ασία… Μας είπε πόσα παιδιά δεν πηγαίνουν σχολέιο και μας κάλεσε να στείλουμε μια λέξη στην action aid, έτσι ώστε να ενωθεί με άλλες λέξεις από άλλα σχολεία και να τις στέιλουμε στους αρχηγούς των κρατών. Να καταλάβουν επιτέλους ότι όλα τα παιδιά πρέπει να πηγαίνουν στο σχολείο.

 «πηγαίνω σχολείο για να μαθαίνω «!

είπαμε όλοι μαζί και τη στείλαμε στην Actiοn aid

IMG_6026

γράψαμε και στο ημερολόγιο του 2π τις εμπειρίες μας από την επίσκεψή του

IMG_6709

και τον αποχαιρετίσαμε!

Αντίο 2π. Να κάνεις πολλά ταξίδια.

IMG_6707


θέατρο σκιών

Στην αρχή κάθε χρονιάς θέλοντας να μιλήσω στα παιδιά για τη συνεργασία, την ομάδα, τον αλληλοσεβασμό για το «εμείς» σκαρφίζομαι ένα παιχνίδι. Χρησιμοποιώ μια αλυσίδα. Τα παιδιά ενώνουν τα δάχτυλά τους σχηματίζοντας  έναν κρίκο και ενώνουν τους κρίκους τους με τους κρίκους των διπλανών τους. Ετσι όλη η παρεούλα γίνεται μία αλυσίδα. Κάθε παιδί είναι ένας κρίκος και γι αυτό το ίδιο σημαντικός για την αλυσίδα. Αν ένας κρίκος σπάσει η αλυσίδα μας θα κοπεί και αυτό που «κρατάει» θα καταστραφεί. Αν είναι κολλιέ θα χαθεί, αν είναι ποδήλατο θα τραυματιστεί ο ποδηλάτης, αν είναι φωτιστικό θα σπάσει και πάει λέγοντας….
Αν αυτό που «κρατάει» η αλυσίδα είναι μια θεατρική παράσταση ή μια άλλη ομαδική δουλειά και σπάσει ένας οποιοδήποτε κρίκος – όλοι οι κρικοι άλλωστε είναι ίδιοι και άρα το ίδιο σημαντικοί-  μοιραία το αποτέλεσμα δεν θα είναι το αναμενόμενο. Μάλιστα οι άλλοι κρίκοι θα στενοχωρηθούν …
Με το παιχνίδι αυτό (που το παίζουμε κάθε φορά που ετοιμάζουμε μία ομαδική δουλεια που απαιτεί τη συνεργασία όλων) επιχειρώ να καταλάβουν τα παιδιά την σημασία της παρουσίας τους μέσα στην τάξη, να πιστέψουν στον εαυτό τους, να γίνουν υπεύθυνα μέλη μιας ομάδας και να καταλάβουν ότι υπάρχουν και συνέπειες.

Οι συνέπειες δεν είναι τιμωρίες. Δε συμφωνώ  με τις τιμωρίες. Αντίθετα οι συνέπειες βασίζονται στις σχέσεις εμπιστοσύνης που υπάρχουν ανάμεσα στα μέλη της ομάδας μας. Αν ένας κρίκος σπάσει οι υπόλοιποι θα απογοητευτούν και για λίγο δεν θα του έχουν εμπιστοσύνη. Επειτα όμως από συζήτηση, θα του δώσουν την ευκαιρία να εκφράσει τα «κακά» συναισθήματά του που τον έκαναν να «σπάσει» και φυσικά θα του δώσουν μία ακόμα ευκαιρία για να τους αποδείξει ότι μπορεί να αναλάβει έναν διαφορετικό ρόλο και να είναι καλύτερος.
Σαν την παρεούλα μας, δηλαδή μια αλυσίδα, είναι η φύση, η ζωή μας. Δεν την χωρίζουμε σε κεφάλαια τα οποία μελετάμε μεμονωμένα αλλά σε συνδυασμό, σε συνάρτηση με άλλα κεφάλαια, το ίδιο σημαντικά. Αυτά τα κεφάλαια είναι σαν τους κρίκους της αλυσίδας που ανέφερα νωρίτερα και ενώνονται μεταξύ τους χωρίς να διευκρινίζεται αν κάποιο είναι πιο σημαντικό από ένα άλλο γιατί δεν είναι. Είναι όλοι οι κρίκοι το ίδιοι σημαντικοί αφού απόν τον έναν κρίκο εξαρτάται ένας άλλος κλπ.

Ετσι, δίπλα στον κρίκο της Ιστορίας βρίσκεται της Τεχνης (σε διάφορες μορφές της) και δίπλα αυτός της Φυσικής και πιο δίπλα της Τέχνης πάλι και πάει λέγοντας

Ετσι λοιπόν με αφορμή την 25η Μαρτίου γνωρίσαμε τον Καραγκιόζη και το θέατρο σκιών.

http://www.karagiozismuseum.gr/theatro_skion/

Και μιλήσαμε για το προφίλ και το ανφάς. Και διαπιστώσαμε ότι στο προφίλ κάποια χαρακτηριστικά φαίνονται καλύτερα απ ότι στο ανφάς. Η μύτη, το αυτί, το πηγούνι ενώ το μάτι μοιάζει σαν παγωτό χωνάκι ξαπλωμένο (!), το στόμα σαν καρδιά επίσης ξαπλωμένη !

Οι συνειρμοί είναι μεγάλη υπόθεση! Ετσι ξαναθυμηθήκαμε τον αγαπημένο μας Picasso.

https://www.pinterest.com/20134beth/picasso-faces/

https://www.google.gr/search?rls=en&q=picasso+faces&ei=MjYYVdymIMTuaPmdgJgE

Είδαμε και μιλήσαμε για τις δικές του φιγούρες  και διαπιστώσαμε ότι ζωγράφιζε προφίλ και ανφάς ταυτόχρονα. Ζωγραφίσαμε τους εαυτούς μας α λα Picasso και υπογράψαμε κατά τον ίδιο τρόπο Hristasso, Mariasso, Giannasso κλπ (αφού αντιπαραβάλλαμε το λατινικο αλφάβητο στο ελληνικό)

Και συνεχίσαμε σε άλλο «κρίκο» και κάναμε πειράματα με το φως.

IMG_4147

Δημιουργήσαμε σκιές και μαντέψαμε το μυστικό της δημιουργία τους.

IMG_4151Μάλιστα οι μικροί επιστήμονες έδωσαν και τον ορισμό της σκιάς

«η σκιά είναι αυτό που δημιουργείται όταν κάτι μπαίνει μπροστά στο φως»

Και μάλιστα η σκιά έχει το ίδιο σχήμα με το … εμπόδιο  που μπαίνει μπροστά στο φως!

Παίξαμε λοιπον με το φως και μετά τα παιδιά είπαν

«κυρία να φτιάξουμε δικές μας φιγούρες να παίξουμε στο θέατρο σκιών»

Και επειδή η κυρία δεν χαλάει χατίρι πήγε παρακάτω …

– Φωτογράφησε τα παιδιά και εκτύπωσε τις φωτογραφίες τους

IMG_4198

IMG_4158

– Τα παιδιά έκοψαν τις φιγούρες, τις χρωμάτισαν

IMG_4159

IMG_4193

– Τις κόλλησαν σε κάνσον για να είναι πιο σταθερές και έκοψαν το χαρτόνι που περίσσευε

IMG_4191

IMG_4195

– Εκοψαν τις φιγούρες στη μέση και ένωσαν τα δύο κομμάτια με διπλόκαρφο

IMG_4207

IMG_4200

-Κόλλησαν με χαρτοταινία ένα καλαμάκι για λαβή στο πίσω μέρος

IMG_4201

IMG_4202

– Δοκίμασαν τις φιγούρες τους αν «παίζουν»

IMG_4267

IMG_4265

IMG_4205

Βρήκαν την ομάδα τους, μπήκαν πίσω από τον μπερντέ και αυτοσχεδίασαν!!!

IMG_4222

IMG_4210

Και επειδή δεν είχαμε δυνατή πηγή φωτός χρησιμοποίησαν τον προτζέκτορα!

IMG_4223

Ιδού ένα δείγμα …