O Αειφορούλης και η Ελπίδα! etwinning project

Ο Αειφορούλης και η Ελπίδα ταξίδεψαν σε όλα τα σχολεία που συμμετέχουμε στο πρόγραμμα etwinning 17 σχολεία, 17 εβδομάδες, 17 στόχοι βιώσιμης ανάπτυξης!

Δείτε το βίντεο!

Η Ειρήνη δεν φυλακίζεται – animation

Με τη συμβολή του https://kidoglaz.wordpress.com δημιουργήσαμε αυτό το animation με θέμα του την Ειρήνη, το οποίο σχετίζεται με τον Στόχο 16 της βιώσιμης ανάπτυξης: Ειρήνη, Δικαιοσύνη & ισχυροί θεσμοί, στα πλαίσια δραστηριοτήτων του etwinning προγράμματος (συμμετέχει το Πρωινό 1 τμήμα) με θέμα «17 σχολεία, 17 εβδομάδες, 17 στόχοι βιώσιμης ανάπτυξης … «. Επιλέξαμε να εκφραστούμε με αυτή την μορφή τέχνης, τον Κινηματογράφο δηλαδή, εφαρμόζοντας τεχνικές Freinet, μια που το ίδιο τμήμα συμμετέχει στο πιλοτικό πρόγραμμα εφαρμογής τεχνικών της παιδαγωγικής Freinet. Για την δημιουργία της ταινίας συνεργάστηκαν οι μαθητές και οι εκπαιδευτικοί των άλλων δύο τμημάτων του νηπιαγωγείου μας όπως και η σχολική μας νοσηλεύτρια!

Ευχαριστούμε πολύ τον κ. Ευάγγελο Βλαχάκη για το πολύ ωραίο αποτέλεσμα καθώς και το Σύλλογο Γονέων και κηδεμόνων του νηπιαγωγείου μας για την στήριξη

Μάρτιος 2020

Γαρ. Τερ.

ΥΓ Θα το παρουσιάζαμε στη γιορτή μας για την επέτειο της 25ης Μαρτίου. Αφού #μένουμεσπίτι, σας το παρουσιάζουμε από το ιστολόγιό μας!

 

Το κανόνι που ταΐζει!

Ενα ποίημα που δημιουργήσαμε με αφορμή τον 2ο Στόχο βιώσιμης ανάπτυξης

Τα παιδιά το εικονογράφησαν!

Ξεφυλλίστε το

Η πόλη που έφερε την Ειρήνη


Εδώ μπορείτε να διαβάσετε την ιστορία που γράψαμε εμπνευσμένοι από την «Πόλη που έδιωξε τον Πόλεμο»

 

H πόλη που έφερε την Ειρήνη με τη βοήθεια των παιδιών

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μία πόλη. Ηταν μία πόλη γκρίζα με μαύρες  πολυκατοικίες, λουλούδια μαραμένα και δέντρα καμμένα.

Εκεί γινόταν πόλεμος. Οι άνθρωποι ήταν μουτρωμένοι και αγέλαστοι  και τα παιδιά ήταν λυπημένα επειδή δεν μπορούσαν να παίξουν.

Προσπαθούσαν να διώξουν τον πόλεμο αλλά αυτός δεν έφευγε. Του άρεσε που καθόταν εκεί και είχε γεμίσει την πόλη ταμπέλες πολεμικές «ΖΗΤΩ Ο ΠΟΛΕΜΟΣ», «ΤΑΝΚΣ», «ΕΠΙΘΕΣΗΗΗ» και άλλες…

Τα παιδιά έκαναν κρυφά συμβούλιο στο σχολείο τους. Συμμετείχε και η δασκάλα τους που τα αγαπούσε!  Αποφάσισαν λοιπόν:  «αφού η πόλη μας δεν μπορεί να διώξει  τον πόλεμο θα την βοηθήσουμε να φέρει  εδώ την Ειρήνη»!

Αρχισαν να ζωγραφίζουν καρδούλες και να τις κρεμάνε στα μπαλκόνια και στα φανάρια. Γέμισαν όλη την πόλη με καρδιές.  Φύτεψαν και λουλουδάκια και τα έβαλαν και αυτά στα μπαλκόνια και στις ταράτσες για να φαίνονται από ψηλά.

Αλλαξαν τις ταμπέλες του πολέμου και εκεί που έγραφε «ζητω ο πόλεμος» έγραφαν «ζήτω η Ειρήνη» Εκεί που έγραφε «τανκς»  έγραφαν «περιστέρια» κι εκεί που έγραφε «επίθεσηηηη» έγραφαν «φυτέψτε λουλούδια».

Ζωγράφισαν στους τοίχους, σε όλους τους τοίχους γύρω  από την πλατεία,  λουλούδια και δέντρα. Και όλα αυτά τα έκαναν μέσα σε ένα βράδυ!

Την άλλη μέρα το πρωί ξύπνησαν οι στρατιώτες και μουτρωμένοι αντίκρυσαν  τις ζωγραφιές στους τοίχους.  Όπως πλησίασαν να δουν καλύτερα, θυμήθηκαν ότι είχαν ξεχάσει πώς είναι  τα δέντρα και τα λουλούδια… Τότε οι τοίχοι  ζωντάνεψαν  και τα δέντρα και τα λουλούδια βγήκαν από μέσα τους  και έγιναν  μακριά πολύ και  τους έδεσαν για να μη μπορούν να κουνηθούν. Απλώθηκαν τα λουλούδια και τα δέντρα σε όλη την πόλη και έδεσαν όλους τους στρατιώτες και τις ρόδες των τανκς και τα όπλα και τα κανόνια.

Εκείνη την ώρα πετούσαν από ψηλά, πάνω από την πόλη αμέτρητα περιστέρια και πίσω τους ακολουθούσε η Ιριδα και πάνω στο δρόμο της, το ουράνιο τόξο, βρισκόταν μια νεράιδα ,η Ειρήνη! Ένα περιστέρι είχε δει  τα λουλουδάκια στις ταράτσες και  τις καρδούλες στα μπαλκόνια και κατάλαβε…  Πήγε λοιπόν και φώναξε και τα υπόλοιπα.

Τα περιστέρια κατέβηκαν στην πλατεία της πόλης και τότε έγινε κάτι μαγικό. Όταν μαζεύτηκαν όλοι οι κάτοικοι και τα παιδιά γύρω από τα περιστέρια  εκείνα κούνησαν δυνατά τα φτερά τους και τότε εμφανίστηκε σιγά σιγά η Ειρήνη που καθόταν πάνω στο ουράνιο τόξο!

Οι στρατιώτες ξαφνικά ένιωσαν τις καρδιές τους να λάμπουν από χαρά και γι αυτό σιγά σιγά τα δέντρα τους έλυναν, αφού δεν ήταν πια επικίνδυνοι.

Αν αναρωτιέστε τι έκανε ο Πόλεμος,  έσκασε από τα νεύρα του και του έστριψε η βίδα τελείως. Νόμιζε πως ήταν περιστέρι και έκανε πως πετούσε όλη την ημέρα.

Η πόλη αυτή έγινε η πιο όμορφη πόλη της γης με πολλά λουλούδια, δέντρα  και πολλή αγάπη.

Ζούσαν όλοι χαρούμενοι χωρίς να διώξουν κανέναν. Η όμορφη ειρήνη τους είχε μαγέψει  όλους! Η ομορφιά της είχε κάνει πιο καλές  τις καρδιές τους.

Τα παιδιά άρχισαν πάλι το σχολείο και φυσικά το παιχνίδι ! Το αγαπημένο τους ξέρετε ποιο ήταν;

«Περπατώ, περπατώ μες στο πάρκο όταν το περιστέρι είναι εδώ!» 

 Σωστά καταλάβατε…

Δείτε και την εικονογράφηση

IMG_7845

πόλεμος γινόταν σε κείνη την πόλη

IMG_7846

τα παιδιά δραστηριοποιήθηκαν

IMG_7847

IMG_7848

αμέτρητα περιστέρια πέταξαν στον ουρανό!

IMG_7849

τα παιδιά έκαναν συμβούλια…

IMG_7850

πρέπει να φέρουμε την ειρήνη!

IMG_7854

Αυτός ο πόλεμος μας το παίζει βασιλιάς!

IMG_7856

να φύγεις, να φύγεις

IMG_7875

γι αυτό τα παιδιά γέμισαν με καρδούλες την πόλη

IMG_7878

μαζεύτηκαν όλοι στην πλατεία

IMG_7879

οι στρατιώτες με τα σπαθιά στο χέρι πήγαν να δουν τί συμβαίνει.

IMG_7880

και ξαφνικά ποια εμφανίστηκε πάνω στο ουράνιο τόξο; Η ειρήνη!

IMG_7881Δεν θα διώξει η πόλη μας τον πόλεμο, είπαν  τα παιδιά, θα φέρει την ειρήνη!

IMG_7858

Γεια σας!

IMG_7882

 

Η πόλη που έδιωξε τον πόλεμο» στο σχολείο μας!

Μπορεί να ήταν Σάββατο χθες και τα σχολεία να ήταν κλειστά , όμως εμείς είχαμε επισκέψεις!

Μας επισκέφθηκε μία πόλη! Μάλιστα μία πόλη. Και αν αναρωτιέστε ποιά …Watermark.aspx

Αλλά δεν ήρθε μόνη της. Εφερε μαζί  και δύο φίλους της  για να μας διηγηθούν την ιστορία της.

και η γλυκύτατη Μυρτώ

τη γλυκύτατη Μυρτώ

Ο Αντώνης Παπαθεοδούλου

και τον μοναδικό Αντώνη

Ξεκίνησαν λοιπόν να διηγούνται την ιστορία αυτής της απίθανης πόλης που έκανε ένα κατόρθωμα! Εδιωξε τον πόλεμο και μάλιστα με πολύ πρωτότυπο τρόπο χωρίς βία!

"Μια φορά κι έναν καιρό..."

«Μια φορά κι έναν καιρό…»

"ήταν μία πόλη¨

«…ήταν μία πόλη που έμοιαζε με όλες τις άλλες , όμως… δεν ήταν!»

 

Ωχ! Κι άλλη Μυρτώ!Πλησίασε ένα δεντράκι για να της πει μια ιστορία

Ωχ! Κι άλλη Μυρτώ! Μα τι κάνει εκεί, δίπλα στο δέντρο;

Ωχ! Κι άλλος Αντώνης! Αυτός είναι ο βοηθός του Παπαθεοδούλου. Κρατάει τον τουριστικό οδηγό της πόλης για να μη μπερδευτούν με τις πολλές πλατείες!

Ωχ! Κι άλλος Αντώνης!
Αυτός είναι ο βοηθός του Παπαθεοδούλου. Κρατάει τον τουριστικό οδηγό της πόλης για να μη μπερδευτούν με τις πολλές πλατείες!

Να πώς ζωντάνεψαν οι … κανονικοί Αντώνης και Μυρτώ

Να πώς ζωντάνεψαν οι ... κανονικοί αντώνης και μυρτώ

η μυρτώ

IMG_7814

Ο αντώνηςIMG_7815 IMG_7816

συμβουλευόμαστε και τις φωτογραφίες της ... ταυτόητάς τους

(συμβουλευόμαστε και τις φωτογραφίες της … ταυτόητάς τους μην κάνουμε και κανένα λάθος)

κάτι μου θυμίζει...

κάποιον θυμίζει…

κάτι μου θυμίζει...

κάποιον θυμίζει…

έτοιμο και το σκουφί! Γεμάτο αποκριάτικες λέξεις για να είναι χαρούμενος αυτές τις μέρες!

Ετοιμο και το σκουφί! Γεμάτο αποκριάτικες λέξεις για να είναι χαρούμενος αυτές τις μέρες!

Χορτάσαμε βόλτες μέσα σ αυτή την πόλη! Στο πάρκο και την πλατεία και παίξαμε με τους δρόμους της. Επισκεφθήκαμε το μουσείο της και το ταχυδρομείο της, φωτογραφίσαμε το άγαλμά της, δροσιστήκαμε στο συντριβάνι της και στο τέλος όλοι μαζί βοηθήσαμε τον Αντώνη και τη Μυρτώ να διώξουμε τον πόλεμο χωρίς βία, μια για πάντα!

Ολοι μαζί βοηθήσαμε την πόλη να τον διώξει τον πόλεμο...

ελάτε όλοι παιδιά…

τον καταβρέξαμε!

να τον καταβρέξουμε!

του ζωγραφίσαμε το πορτρέτο όσο πιο αστείο μπορούσαμε για να τον κοροιδέψουμε

Ελάτε τώρα να του ζωγραφίσαμε και το πορτρέτο του όσο πιο αστείο μπορούμε…

να, έτσι για παράδειγμα

να, έτσι για παράδειγμα!

και κρεμάσαμε ψηλά τα πορτρέτα του πολέμου στο μουσείο

Στο τέλος  κρεμάσαμε ψηλά τα πορτρέτα του πολέμου στο μουσείο για να τα δει και να τρομάξει. Από την τρομάρα του αυτός όπου φύγει φύγει, έτσι, άσχημος και μουσκεμένος!

Κι εμείς ,για να ευχαριστήσουμε τη Μυρτώ και τον Αντώνη που έκαναν ένα μακρύ ταξίδι για να μας διηγηθούν μία πρωτότυπη και βραβευμένη ιστορία, δημιουργήσαμε μία δική μας  και τους την χαρίσαμε με όλη μας την αγάπη!IMG_7845

Ε υ χ α ρ ι σ τ ο ύ μ ε   Αντώνη  και   Μυρτώ

Και μια και η ιστορία είχε αυτά τα υπέροχα δέντρα που έλεγαν τα ίδια ιστορίες, σας αφιερώνουμε  ένα τραγούδι που μιλάει για την ιστορία ενός δέντρου !

Μυρτώ, αυτό για σένα! (Λόγω επιθέτου!)

(Μπορείτε να μάθετε τα μυστικά τους σε ένα δροσερό σάιτ για την παιδική λογοτεχνία  http://www.papakistimpaniera.gr

και εδώ    www.papatheodoulou.gr/‎)

Προσκύνημα … ειρήνης!

«ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ

Ελάτε να πάμε μία βόλτα!  Να σας δείξουμε κάτι!

Πάμε στην αυλή του φθινοπώρου που φαίνεται ότι η φύση αλλάζει…  Οχι μέσα στο σπίτι του γιατί δεν υπάρχουν φύλλα! Εξω είναι τα φύλλα! Εκεί που είναι πεσμένα κάτω και τα φυσάει ο αέρας… Εκεί που τα φύλλα τα σκεπάζουν όλα για να μη φαίνονται…

Εκεί, πίσω απ’ το σιτάρι  που έχει γίνει σαν πέτρα με τα χρόνια.  Το καλοκαίρι δεν είναι ωραίο πια , γιατί το σιτάρι του δεν λυγίζει με τον αέρα… Πέτρωσε , από τον πόνο, τον θάνατο και τα  βάσανα. Πέτρωσε από τον πόλεμο…  Από τον πόλεμο πέτρωσαν και οι καρδιές…

Πάμε λοιπόν εκεί να δούμε δυο παιδιά. Τα παιδιά μας, που δε ζουν πια…

Κοιμήθηκαν και δε θα ξυπνήσουν ποτέ ξανά…

Κοιμήθηκαν στον πόλεμο… Χάθηκαν στον πόλεμο! Σκεπάστηκαν με τα φύλλα του φθινοπώρου , που είναι κι αυτά νεκρά!

Χάθηκαν ενώ προσπαθούσαν να φέρουν την Ειρήνη. Ηθελαν μόνο να βοηθήσουν το περιστέρι…

Και το βοήθησαν! Το βοήθησαν, αλήθεια! Γιατί πέρασε από πάνω τους για να φέρει την Ειρήνη στον κόσμο!

Πέταξε πάνω από σκοτωμούς, αίματα, παιδιά που πεινάνε, μανάδες που έχασαν τα παιδιά τους, παιδιά που έχασαν τους μπαμπάδες τους! Πέταξε πάνω από τα ίδια τα παιδιά… Το Ορέστη από το Βόλο και τη Μαρία από τη Σπάρτη…

Δεν έχει σημασία που δεν είναι από την ίδια πόλη… Ηθελαν όμως το ίδιο πράγμα… Να φέρουν την ελευθερία και την Ειρήνη!!!

Πόσο στεναχωρημένο είναι το περιστέρι… Δεν του αρέσει που πρέπει να πετάει πάνω από πολέμους και αίματα και θάνατο για να φέρνει την ειρήνη…

Κοιτάξτε το … Τα ποδαράκια του είναι λερωμένα … Τα νύχια του έχουν ματώσει…

Ηρθε όμως! Είναι εδώ… Είναι χαρούμενο που ήρθε!!!

Γι αυτό μπορούμε πια, να πάμε να δούμε την αυλή που μεγάλωσαν αυτά τα παιδιά… Να δούμε που έζησαν, που έπαιξαν, που έκαναν φίλους, που ερωτεύτηκαν,  που …  κοιμήθηκαν. Να τους αφήσουμε λίγα λουλούδια!  Να τους πούμε ότι δε θα τους ξεχάσουμε ποτέ γιατί τους αγαπάμε…

Μπορεί να κοιμήθηκαν για πάντα και να σκεπάστηκαν κάτω από τα φύλλα του φθινοπώρου,  όμως στις καρδιές των ανθρώπων που τα αγαπάνε θα είναι ξύπνια για πάντα!

Δυο παιδιά ερωτευμένα, δυο παιδιά που χάθηκαν , δυο παιδιά που δεν πρόλαβαν να γνωριστούν περισσότερο… Δυο παιδιά που χάρισαν τη ζωή τους στη γη!!!

Ο Ορέστης από το Βόλο και η Μαρία από τη Σπάρτη…

Η Μαρία και ο Ορέστης…

Ακούστε τη μαμά τους που τους ψάχνει… Πόσο σπαραχτικά τους φωνάζει…

ΟΡΕΣΤΗ ΑΠ’ ΤΟ ΒΟΛΟ  –       Γυρεύω το γιόοοοο μου!!!

ΜΑΡΙΑ ΑΠ’ΤΗΝ ΣΠΑΡΤΗ –  Την κόρη μου θέλωωω……

Πόσο κλαίνε οι μαμάδες τους που έχασαν τα παιδιά τους! Πόσο τους λείπουν…

Τί να τους πούμε για να μην είναι λυπημένες πια?

Μήν κλαίτε ! Μη λυπάστε. Τα παιδιά σας έγιναν ήρωες!!! Τους θυμόμαστε όλοι! Τους αγαπάμε.

Μας έφεραν την Ελευθερία και την Ειρήνη!!!

Δε θα αφήσουμε την Ειρήνη να φύγει ποτέ ξανά!

Σας το υποσχόμαστε!!!»

Αυτό που διαβάσατε είναι μια ανάλυση του τραγουδιού « προσκύνημα»  από τα παιδιά. Το τραγούδι έγραψε ο Ιάκωβος Καμπανέλλης και μελοποίησε ο Σταύρος Ξαρχάκος για την παράσταση «το μεγάλο μας τσίρκο»! Τους έκανε μεγάλη εντύπωση το συγκεκριμένο τραγούδι! Είχε ωραίες εικόνες και έτσι εύκολα «μπήκαν» μέσα του και  το σχολίασαν με χαρά! Είναι κρίμα που δεν μπορώ να σας μεταφέρω τις εκφράσεις, και τις κινήσεις τους όταν μου «εξηγούσαν» τους στίχους! Ειδικά τα κορίτσια…!!! Το κάναμε μία ιστορία! Θα το ζωντανέψουμε και με τα σώματά μας…! Στα πλαίσια του αφιερώματος που ετοιμάζουμε για την επέτειο του ΟΧΙ και τη γιορτή της Ειρήνης!!!

Επειδή, πιστεύω, ότι κάθε εθνική επέτειος είναι και γιορτή της Ειρήνης!!!

Οι εθνικές μας επέτειοι δεν είναι μόνο αφορμές για να φέρνουμε τα παιδιά σε επαφή με την ιστορία του τόπου μας αλλά και για να θυμόμαστε ότι

Η ΕΙΡΗΝΗ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ!!!

Πρέπει με κάθε τρόπο να τη διασφαλίζουμε!!!

16-10-2012

Στίχοι: Ιάκωβος Καμπανέλλης

Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος

Πρώτη εκτέλεση: Τζένη Καρέζη & Νίκος Δημητράτος ( Ντουέτο )

Πάμε κι εμείς στην αυλή του φθινοπώρου

πίσω απ’ τα πετρωμένα στάχυα του καλοκαιριού

πάμε κι εμείς στα παιδιά που κοιμήθηκαν

κάτω απ’ τα ματωμένα νύχια του περιστεριού

πάμε να δεις στην αυλή που μεγάλωσαν

[ Δυο παιδιά ερωτευμένα

δυο παιδιά του χαμού ]2

Ορέστη απ’ το Βόλο

Μαρία απ’ τη Σπάρτη

γυρεύω το γιο μου

Μαρία απ’ τη Σπάρτη

Ορέστη απ’ το Βόλο

την κόρη μου θέλω

[ Δυο παιδιά ερωτευμένα

δυο παιδιά του Χαμού ]2

Ορέστη απ’ το Βόλο

Μαρία απ’ τη Σπάρτη

γυρεύω το γιο μου

Μαρία απ’ τη Σπάρτη

Ορέστη απ’ το Βόλο

την κόρη μου θέλω