Αντίο ή εις το επανιδείν; ‘Οπως και νά’ χει σου λέω “γεια”!

Αντίο;

Δεδομένου ότι διατελώ Προϊσταμένη του Νηπιαγωγείου που αγάπησα τόσο πολύ από το 2007, δράττομαι της ευκαιρίας να το αποχαιρετίσω (τουλάχιστον για μία χρονιά) με έναν μικρό απολογισμό – και λίγες σκέψεις.

Ενας κύκλος 21 χρόνων κλείνει σήμερα, για μένα. 31/8/2001 διορίστηκα στην Ερμούπολη της Σύρου ενώ από το 2002 ήρθα με μετάθεση στο 1ο Νηπιαγωγείο Γαργαλιάνων, του οποίου είχα την χαρά και την τιμή να ηγούμαι από το 2007. Παρέλαβα τα ηνία από την προηγούμενη Προισταμένη κ. Κολετζικούδη, η οποία άφηνε πίσω της μια άλλη εποχή στην εκπαίδευση.

Την φετινή χρονιά 2022-23 θα είμαι αποσπασμένη στη Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Καλαμάτας. Συγκεκριμένα θα είμαι Υπεύθυνη του Παιδικού Παραρτήματος Τριφυλίας που δημιουργείται στα Φιλιατρά και σε μικρό χρονικό διάστημα θα είναι έτοιμο για επισκέψεις. Το Παράρτημα Τριφυλίας διατηρεί σελίδα στο Facebook, η οποία θα “βγει στον αέρα” όταν ξεκινήσει η λειτουργία του. Ενας πολύ όμορφος χώρος γεννιέται και είναι εξαιρετικά τιμητικό για την ευρύτερη περιοχή η δημιουργία του. Αποτελεί μεγάλη τιμή και για μένα που το Εφορευτικό Συμβούλιο μου εμπιστεύτηκε την λειτουργία της! Είναι μία πρόκληση για νέες περιπέτειες και ανακαλύψεις η νέα μου θέση. Ο χώρος της Βιβλιοθήκης πάντα φάνταζε στα μάτια μου σαν ένας ονειρικός τόπος που με καλεί κοντά του, έγινε ένα μικρό μου όνειρο, κατά τη διάρκεια της εκπαιδευτικής μου διαδρομής και φέτος μου δόθηκε η ευκαιρία να το κυνηγήσω και να το φτάσω. Το γεγονός δε, ότι θα είμαι αυτή που θα δώσω πνοή σ΄αυτόν τον χώρο με ενθουσιάζει ακόμα περισσότερο! Νιώθω ότι μία συναρπαστική χρονιά ανατέλλει για μένα! Η προοπτική να αποσπαστώ στη Βιβλιοθήκη με πλημμύρισε ελπίδα και αισιοδοξία αλλά και με αισθήματα ευθύνης.

Μέσα σε μία – στην ίδια τάξη – μεγάλωσα κι εγώ μαζί με τους μαθητές μου, ένιωθα συμμαθήτριά τους τις περισσότερες φορές και γνώρισα καλύτερα τον εαυτό μου – και μέσα από τα παιδιά αλλά και μέσα από τους ενήλικους άλλους, συναδέλφους, γονείς, βοηθητικό προσωπικό …

Ολα αυτά τα χρόνια έδωσα πολλή ψυχή στο σχολείο, ζεστασιά, ενδιαφέρον και απεριόριστη αγάπη. Είχα οραματιστεί ένα “σχολείο της χαράς” και ήξερα ότι απαραίτητη προυπόθεση είναι η συνεργασία με τους γονείς.  Το 2008 με πρωτοβουλία μου και  την στήριξη των συναδέλφων και των γονέων εκείνης της χρονιάς  – όχι χωρίς αντιδράσεις βέβαια – δημιουργήθηκε ο Σύλλογος Γονέων του Νηπιαγωγείου (ίσως και ο πρώτος αυτόνομος Σύλλογος Γονέων Νηπιαγωγείου στο Νομό μας). Από τότε μέχρι και σήμερα οι συνεργατικές δράσεις και δραστηριότητές μας με τους γονείς είναι υποδειγματικές και αποτέλεσαν πηγή έμπνευσης για άλλους συλλόγους και σχολεία όχι μόνο στην περιοχή αλλά και ευρύτερα: Δεντροφυτεύσεις, καθαρισμοί ακτών, πορεία για το περιβάλλον, εικαστική βελτίωση της παιδικής χαράς, συνεργασίες με το Δημοτικό, καμπάνια κατά της πλαστικής σακούλας, ποδηλατάδες, συνεργασία με μπαμπάδες για χριστουγεννιάτικη γιορτή, χριστουγεννιάτικα και πασχαλινά παζάρια,  πορεία ειρήνης, ημερίδες, θεατρικές παραστάσεις, και τόσα άλλα … Τόσα άλλα!

Οφείλω μεγάλη ευγνωμοσύνη στους γονείς όλα αυτά τα χρόνια. Για την εμπιστοσύνη, τη συνεργασία, την αγάπη και το κέφι να συνδημιουργήσουμε.

Είχα οραματιστεί, χωρίς να το έχω καταλάβει, προφανώς επειδή δεν γνώριζα τους όρους, λειτουργούσα ενστικτωδώς,  ένα σχολείο-κοινότητα μέσα στην οποία όλοι συμμετέχουν στις  αποφάσεις και δραστηριότητες. Λίγο ρομαντικό, αλλά αυτό επεδίωκα όλα αυτά τα χρόνια γιατί, απλώς, ένιωθα ότι αυτό είναι το λογικό και το σωστό. Ετσι πρέπει να είναι τα σχολεία, ανεξάρτητα από την βαθμίδα που ανήκουν. Δεν είχα συνειδητοποιήσει δηλαδή ότι αυτό που οραματιζόμουν ήταν ουσιαστικά ένα Αειφόρο Σχολείο! Οταν το συνάντησα μπροστά μου όμως,  το αναγνώρισα αμέσως και το ακολούθησα με πάθος και πλήρη συνείδηση, πλέον!

Το 2013 ήταν η χρονιά που ξεκινήσαμε για πρώτη φορά το πρόγραμμα. Ανέλαβα ως υπεύθυνη εκπαιδευτικός για το “Αειφόρο Βραβείο” και ύστερα για το “Αειφόρο Σχολείο” και πιο μετά για τα Eco Schools, ενώ από το 2003-04 είμαστε μέλη της HELMEPA Junior. Επικοινωνούσα τις δράσεις, τους στόχους και το όραμα των προγραμμάτων στους γονείς και στις συναδέλφους, παροτρύνοντάς τες φυσικά κάθε χρόνο να δραστηριοποιηθούν και να αναλάβουν ρόλο ευθύνης. Τα προγράμματα αυτά όμως δεν  ανήκαν στη σφαίρα των ενδιαφερόντων τους και έτσι ένιωθα την ηθική υποχρέωση να τρέχω τα προγράμματα μόνη μου για να τα συνεχίσω. Μου άρεσε τόσο που επικοινωνούσα με συναδέλφους από άλλα μέρη της Ελλάδας! Η ανάγκη για επικοινωνία και συνεργασία οδηγεί σε δρόμους, δρομάκια και μονοπάτια πολύ συναρπαστικά. Και αυτό το έμαθα πολύ νωρίς, όταν ακόμα ελάχιστοι εκπαιδευτικοί στο Νομό μας ασχολούνταν με τέτοια προγράμματα.  Μέσα από τις αναζητήσεις μου γνώριζα νέα προγράμματα και συμμετείχα σ’ αυτά αλλά το σημαντικότερο, νέους/ες συναδέλφους που ανταλλάσσαμε ιδέες και απόψεις.  To σχολείο μας άρχιζε να αλλάζει όψη και το μυαλό μου επίσης (!)  και χωρίς καλά καλά να το καταλάβω είχαμε ήδη ξεκινήσει την πορεία του μετασχηματισμού μας προς την αειφορία. Πρώτα απ’ όλα άλλαξα εγώ και μετά το σχολείο. Διαφορετικά δεν θα ήταν τίποτα εφικτό. Πως θα μπορούσα να υποστηρίξω όλα όσα πρεσβεύει η Αειφορία αν η ίδια δεν πίστευα σ’ αυτά;

Για τις δράσεις μας, λοιπόν, το σχολείο μας πιστοποιήθηκε με πράσινες σημαίες, τιμητικές πλακέτες, βραβεία από διάφορους θεσμούς όπως: education leaders award, bravo schools, etwinning, ΕΛΛΑΚ, helmepa, code week, Artivism (Adelphi University New York) κ.α..  H χαρά μου ήταν μεγαλύτερη όταν μαθητές/τριές μου διακρίνονταν ατομικά σε διαγωνισμούς ζωγραφικής! Στο 1ο Διεθνές Συμπόσιο για το Αειφόρο Σχολείο, στην Αθήνα, μάλιστα, το 2014 (ή 2015) παρουσίασα την πορεία του μετασχηματισμού του Σχολείου προς την αειφορία.  Το 1ο νηπιαγωγείο Γαργαλιάνων άρχισε να αποκτά φήμη. Ενα μικρό σχολείο σε μία μικρή επαρχιακή πόλη δραστηριοποιείται όσο λίγα σε θέματα περιβάλλοντος, υλοποιεί εξαιρετικά πρωτότυπες δράσεις, συνεργάζεται με τους γονείς και την τοπική κοινωνία, αποσπά διακρίσεις, υλοποιεί συνεργατικά προγράμματα. Σιγά σιγά απέκτησε και την φήμη ενός σχολείου εναλλακτικού -πράγμα ασυνήθιστο για τη δημόσια εκπαίδευση. Αυτό προέκυψε απο την προσωπική μου φιλοσοφία η οποία είναι επηρεασμένη από την παιδαγωγική προσέγγιση της Reggio Emilia, του δασικού νηπιαγωγείου, της παιδαγωγικής Freinet.  Ενεργή συμμετοχή των παιδιών στην καθημερινότητά τους, ελεύθερο παιχνίδι, παιχνίδι στους νερόλακους, λασπόπιτες, γαλότσες και βόλτες με αδιάβροχα, συχνοί περίπατοι στην φύση ή την πόλη … δεν είναι συνηθισμένα σε πολλά νηπιαγωγεία. (Ολα αυτά φαίνονται στην σελίδα “οι βραβεύσεις μας”).

Πλέον, λόγω πολύχρονης εμπειρίας και επιτυχημένης πορείας  έχω την χαρά να ανήκω επίσημα και στην ομάδα mentoring του Αειφόρου Σχολείου!

Η συνεργασία με όλα τα μέλη της σχολικής κοινότητας είναι το κλειδί στο αειφόρο σχολείο. Και αυτός ήταν ένας πρωταρχικός στόχος: να φέρω τους γονείς κοντά, μέσα στο σχολείο. Αυτό ήταν κάτι πρωτοποριακό για τα δεδομένα της εποχής -ακόμα είναι για κάποια σχολεία. Οι γονείς έδιναν τα μέγιστα κάθε χρόνο για να στηρίξουν τις δράσεις μας, με ιδέες, πρωτοβουλίες, προσωπική εργασία. Η πρώτη μας συνεργατική δράση έγινε πριν ακόμα συσταθεί ο σύλλογος γονέων, το πρώτο χριστουγεννιάτικο παζάρι που υλοποιούσε ένα νηπιαγωγείο στην περιοχή.

Το 2004, χρονιά φιλοξενίας των Ολυμπιακών αγώνων στην χώρα μας. υλοποιήσαμε περιβαλλοντικό πρόγραμμα για την ελιά. Στο πλαίσιο του προγράμματος έγιναν απογευματινά εργαστήρια στο σχολείο με τις μαμάδες για κατασκευή σαπουνιού, αρωματικά λάδια, βιβλία με συνταγές, ελιές σε βαζάκια, κατασκευές κοστουμιών για την παράσταση κ.α. Η γιορτή μας είχε πραγματοποιηθεί στη Βιβλιοθήκη της πόλης μας, στο Πάρκο, με “λιοπάζαρο” παρέα το οποίο συντόνιζαν οι μαμάδες. Πρωτόγνωρα πράγματα τότε, αυτά, όχι μόνο για τους γονείς μα και για μένα. Και είχε γίνει η αρχή!

Θα ήταν παράλειψη να μην τονίσουμε ότι βασικός παράγοντας για την ανάπτυξη των περαιτέρω δράσεών μας ήταν και η ανακαίνιση του προαυλίου από το Ιδρυμα Καπετάν Βασίλη και Κάρμεν Κωνσταντακόπουλου.  Το Ιδρυμα είχε ανταποκριθεί θετικά στην επιστολή μου κάλυψε τις δαπάνες για την ανακαίνισή του. Νιώθω ευγνωμοσύνη για το Ιδρυμα και περηφάνια γι αυτή την ανακαίνιση.

Το προαύλιο άνθισε! Επισκευάστηκαν οι βρύσες, φυτεύτηκαν δέντρα και λουλούδια και βότανα και  φύτεψα και τις αγαπημένες μου βουκαμβίλιες καθώς και μια ελιά. Νιώθω πως ήταν το σπουδαιότερο δώρο που έκανα στο αγαπημένο μου νηπιαγωγείο – μαζί με τα δέντρα που φυτέψαμε αργότερα με δαπάνες του Συλλόγου γονέων.

Κάτω από την ελίτσα (“ε-λίτσα, ε-λίτσα”, έλεγαν τα παιδιά χορεύοντας γύρω της τότε) στήσαμε την υπαίθρια γωνιά ανάγνωσής μας, φάγαμε το κολατσιό μας, ραβδίσαμε το Νοέμβριο και πήγαμε τα σακιά στο ελαιουργείο, συνεργαστήκαμε, παίξαμε. Εμφιαλώσαμε το ελαιόλαδο και κολλήσαμε στα μπουκάλια χειροποίητες ετικέτες. Το μοιράσαμε, το δωρίσαμε, το γευτήκαμε. Σε έναν μεγάλο χώρο που παλιότερα είχε τσιμέντο και άμμο πλέον βρήκαν σπίτι τρία δέντρα, δάφνες, μια υπαίθρια κουζίνα από παλέτες που έφτιαξε ένας μπαμπάς, το ξύλινο παιχνίδι της αυλής που επισκευάστηκε και στερεώθηκε. Βρήκαν σπίτι οι … νερόλακοι, τα σκουλικάκια, τα νεκρά φύλλα … Είχαμε τη δυνατότητα να παρατηρούμε και να μαθαίνουμε από την φύση μέσα στο σχολείο. Τα παιδιά έπαιζαν εκεί, κάτω από τον ίσκιο των δέντρων φορώντας τις γαλότσες τους, μαθαίνοντας από την φύση αλλά αποκτώντας δεξιότητες ζωής. Τα οφέλη από ένα παιχνίδι ελεύθερο στην φύση είναι γνωστά για την ολόπλευρη και ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού όπως και η ενασχόλησή τους με τις λάσπες. Εφτιαχναν λασπόπιτες συνήθως, ή λουλουδόσουπες αλλά καμιά φορά έκαναν και λασπόλουτρα που πολύ τα ζήλευα, έτσι απελευθερωμένα που ήταν και σκαρφάλωναν στα δέντρα. Οι γαλότσες τους ήταν πάντα εκεί, στη γαλοτσοθήκη που φτιάξαμε μια Κυριακή, πέρυσι, με έναν μπαμπά, στο σχολείο, ο οποίος μάλιστα ξόδεψε αρκετά χρήματα για την κατασκευή της.  Τα παιδιά ανυπομονούσαν να λερώνονται! Και πόση χαρά έκαναν όταν γέμιζαν λάσπες!  Τα αδιάβροχά τους, σε ατομικές τσάντες  περίμεναν κι αυτά πότε θα τα γαργαλήσουν οι … σταγόνες της βροχής! Τα παιδιά καταλάβαιναν μέσα από το βίωμα ότι ο καιρός δεν αποτελεί πρόβλημα και δεν υπάρχει λόγος να σταματάμε τις δραστηριότητές μας. Εμείς προσαρμοζόμαστε και συνεχίζουμε αλλάζοντας μόνο ενδυμασία. (Κάτι που θά’ πρεπε να αποτελεί παράδειγμα και για τους μεγάλους). Η φύση είναι η πρώτη δασκάλα μας – και μετά τα παιδιά.  Έτσι συνήθιζα να λέω τους μαθητές μου. Αρκεί να έχει εκπαιδευτεί κανείς να την ακούει την φύση, να την παρατηρεί και να παίρνει τα μηνύματά της. Να βλέπει όχι απλώς να κοιτάζει.

Όταν διαβάσαμε, πέρυσι, το βιβλίο “ένα σχολείο ταρακουνημένο” της Αλκηστης Χαλικιά (εικ. Ιρις Σαμαρτζή, εκδόσεων Ίκαρος) τα παιδιά είπαν! “Κυρία έτσι είμαστε κι εμείς!”- Χάρηκα τόσο πολύ με την διαπίστωση τους. Το αειφόρο σχολείο μετονομάστηκε σε … ταρακουνημένο! Η αλήθεια είναι, ότι για να είναι ένα σχολείο ταρακουνημένο πρέπει πρώτα να είναι ταρακουνημένος και ο εκπαιδευτικός! Και το βιβλίο, ουσιαστικά, υμνεί τον εκπαιδευτικό που έχει την τόλμη να ταρακουνάει το σχολείο από τα … θεμέλια!  Για μένα, βέβαια, πάντα ήταν  “το σχολείο της χαράς”! Και το προαύλιό μας, “αυλή των θαυμάτων”.  Γιατί πολλά “θαύματα” έγιναν εκεί 🙂

Πόσο τη λάτρεψα την αυλή! Ενιωθα πάντα ότι πηγαίνω στο εξοχικό μου – και το εννοούσα.

Πριν τρία χρόνια ξεκινήσαμε και ένα πρότζεκτ μαζί με τους μαθητές μου και τους γονείς τους,  που πολύ αγάπησα αλλά δεν αγαπήθηκε το ίδιο από τον κόσμο εδώ, “πλανόδια χαριστική βιβλιοθήκη” . https://thegivinglibraryonwheels.blogspot.com

Τα σαββατοκύριακα δίναμε ραντεβού σε παιδικές χαρές ή πλατείες ή πάρκα διαβάζαμε/νε βιβλία και δανείζονταν. Δυστυχώς, όμως, μας πρόλαβε η καραντίνα και η πλανόδια έχασε το ρυθμό της. Συνεχίσαμε τις συνεργατικές δράσεις με το Δημοτικό και ανεβαίναμε στο προαύλιο για να δανείσουμε στους μαθητές του. Ελπίζω η Πλανόδια να έχει καλύτερη τύχη τη φετινή χρονιά.

Δημιουργήσαμε και ραδιόφωνο με τα μαθητούδια μου! “Τα ραδιοπούλια” μας πέταξαν στον αέρα (https://el.padlet.com/gterizaki/7l90wxghdjmrrord) και μάλιστα ανήκουν και στο … σμήνος των ραδιοφώνων του “Σκασιαρχείου” (Φρενέ)

Αν και η δική μου οπτική δεν ταίριαζε στις συναδέλφους και η δική τους, αντίστοιχα, ήταν μακριά από τη δική μου όπως έβλεπαν, υλοποιήσαμε πολλές κοινές δράσεις με άριστη συνεργασία μεταξύ μας αλλά κυρίως και με τους γονείς. Κάθε τάξη είχε τη δική της φιλοσοφία και αισθητική. Αυτό το θεωρούσα πάντα προτέρημα στο σχολείο μας και αποδοχή της διαφορετικότητας. Πως είναι δυνατόν να καλλιεργούμε στους μαθητές μας τη διαφορετικότητα και να μην την αποδεχόμαστε οι ίδιοι;

Στη διάδοση του οράματος του σχολείου βοήθησε και το παρόν ιστολόγιο, το οποίο και δημιούργησα το 2012 αφιερώνοντάς του πολύ – πάρα πολύ- προσωπικό χρόνο. Ηθελα να ανοίξω ένα παράθυρο -και άνοιξα πύλη τελικά – στον κόσμο μ’ αυτό το ιστολόγιο και όχι φυσικά να περιοριστώ και πάλι στον κόσμο της Τριφυλίας.   Το ιστολόγιο μας άνοιξε ορίζοντες, πόρτες και παράθυρα. Μας άνοιξε ορθάνοιχτα πύλες! Και βγήκαμε από το στενό πλαίσιο της επαρχίας μας. Θυμάμαι πόσο είχα στενοχωρηθεί από τα κακόβουλα σχόλια συναδέλφων ότι το είχα δημιουργήσει για προσωπική μου προβολή, αν και δεν έγραφα ποτέ το όνομά μου στις αναρτήσεις, ούτε αναρτούσα προσωπικά μου βραβεία. Μόνο του σχολείου! Ξέρω καλά ότι οι άνθρωποι αντιδρούν αρνητικά αρχικά στο “ξένο” και το κατηγορούν γιατί το φοβούνται. Γνωστό γνώρισμα της άγνοιας και της επαρχίας, μάλλον.

Οταν έχεις όραμα, όμως, κοιτάζεις μακριά. Δεν σταματάς σε κακόβουλα σχόλια γιατί σκοπό έχουν μόνο να σε φρενάρουν να σε κρατήσουν πίσω.

Κι αυτό έκανα.

Πλέον, λόγω της αποχώρησής μου, δηλώνω ότι οτιδήποτε είναι αναρτημένο εδώ -μέχρι και σήμερα  (πλην ίσως ελαχίστων περιπτώσεων δραστηριοτήτων στις οποίες αναφέρω το όνομα του τμήματος ή της συναδέλφου) είναι προσωπική μου δουλειά δέκα χρόνων και είναι μια σπουδαία παρακαταθήκη για τους επόμενους.

Δεν ήξερα πώς να είμαι Προισταμένη. Δεν με έμαθε κανείς.  Ηξερα μόνο πως είμαι πολύ ευσυνείδητη και εργασιομανής. Έμαθα να λειτουργώ εμπειρικά ψάχνοντας, την ίδια στιγμή,  τα πατήματά μου ενώ έπρεπε να πάρω σοβαρές αποφάσεις για το σχολείο.

Πολλές φορές μία θέση ευθύνης σου αποκαλύπτει πλευρές του εαυτού σου που αγνοούσες και είτε τρομάζεις που τις βλέπεις είτε χαίρεσαι που τις ανακαλύπτεις. Σου μαθαίνει να επικοινωνείς διαφορετικά απ’ ότι έχεις συνηθίσει και πολλές φορές χωρίς να τους ευχαριστείς όλους, είτε είναι συνάδελφοι, γονείς, ή άλλοι φορείς. Πάντα με γνώμονα το καλύτερο για το σχολείο συγκρούστηκα, διαφώνησα, στήριξα και συμβούλευσα, ενέπνευσα και εμπνεύστηκα – ακόμα εμπνέομαι από αξιόλογους συναδέλφους- πήρα αποφάσεις με προσωπικό και επαγγελματικό ρίσκο (το μέρος μικρό εδώ με όλα τα καλά του και τα “κακά” του) στηρίζοντάς τις αποφάσεις μου με την υπογραφή μου μέχρι τέλους. Ποτέ δε σκέφτηκα “τι με βολεύει” αλλά πάντα στη βάση του συλλογισμού μου για τις αποφάσεις μου ήταν το καλύτερο για τους μαθητές μου και για την σχολική μου μονάδα.

Ως Προισταμένη, έδωσα στο σχολείο ένα σύγχρονο και μοντέρνο πρόσωπο και τολμώ να πω, πια, ένα πρόσωπο πιο προχωρημένο από την εποχή του. Ενα σχολείο πλούσιο σε ποιοτικό εποπτικό – παιδαγωγικό υλικό, ανάμεσα στο οποίο εξαιρετικά ενημερωμένες γωνιές ΤΠΕ , διαδραστικό πίνακα (βραβείο από τα bravo schools) γωνιά ρομποτικής ιδιαίτερα εμπλουτισμένη, 3d printer (από βραβείο etwinning)  και τόσο εμπλουτισμένη βιβλιοθήκη που θα ζήλευαν πολλά άλλα σχολεία δημόσια και ιδιωτικά.

Οι συνάδελφοι που άφησα πίσω μου γνωρίζουν όλες τις φάσεις εξέλιξής του και είμαι σίγουρη ότι και αυτές και όσες ακόμα συνάδελφοι αναλάβουν στο μέλλον, είτε ως μόνιμες είτε ως αναπληρώτριες, θα σεβαστούν όλη τη δουλειά που έχει γίνει και όλο τον θησαυρό  που έχουν στα χέρια τους και χρησιμοποιούν.  Εύχομαι να τον διατηρήσουν ακέραιο και να εμπλουτίσουν το βιβλίο υλικού.

Παρέδωσα σήμερα το αρχείο στην Αναπληρώτρια Προισταμένη κ.  Πετροπούλου. Ένιωσα περηφάνεια και ικανοποίηση για όλα όσα αποκτήθηκαν κατά τη διάρκεια της θητείας μου, συγκίνηση που το αφήνω -πως όχι άλλωστε- και σίγουρα ένιωσα αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθηση που είχα την τόλμη να το αποχωριστώ για να κάνω ένα βήμα σε άλλο μονοπάτι -έστω για έναν χρόνο. Τα σχολεία, άλλωστε, δε μας ανήκουν ούτε μας οφείλουν. Ούτε οι οργανικές μας θέσεις μας ανήκουν. Μας “φιλοξενούν” τα σχολεία μας για κάποια χρόνια και εμείς οφείλουμε να τους το ανταποδίδουμε με σεβασμό: κάνοντας το καλύτερο δυνατόν γι αυτά, με το βλέμμα μας πρωτίστως στα παιδιά και όχι στον εαυτό μας.  Το γεγονός ότι είμαστε μόνιμοι στο Δημόσιο -και στο ίδιο σχολείο με ίδιες συναδέλφους- σε κάποιους εκπαιδευτικούς δίνει ασφάλεια, σε άλλους όμως, δίνει την αίσθηση του εγκλωβισμού. Η δυνατότητα για απόσπαση δίνει μία ευκαιρία για … απεγκλωβισμό και ανανέωση  (όταν χρειάζεται) ώστε η -ενδεχόμενη- επιστροφή στην τάξη να έχει άλλη αύρα!

Εύχομαι ειλικρινά, όσες ακόμα Προισταμένες ακολουθήσουν να αφήσουν πίσω τους περισσότερο “έργο, λόγο, νόημα” από μένα και να συνεχίσουν τους πολυετείς αγώνες μου για κατασκευή νέου σχολικού κτιρίου. Υπάρχει άλλωστε σχετική αλληλογραφία με το Δήμο. Εύχομαι και ο δήμος Τριφυλίας, πια, να συνειδητοποιήσει την  ανάγκη κατασκευής ενός νέου κτιρίου για το νηπιαγωγείο μας και ο Σύλλογος Γονέων να αγωνιστεί το ίδιο γι αυτό το σκοπό. Εύχομαι οι συνάδελφοι που θα δραστηριοποιούνται στην τάξη μου να σεβαστούν όλο το υλικό που είχα αγοράσει με χρήματα της σχολικής επιτροπής αλλά και με χρήματα που πρόσφεραν οι γονείς και με τα βραβεία που είχα αποσπάσει. Κάθε τάξη αγόραζε παιχνίδια με τις δωρεές των γονέων ανάλογα με τις ανάγκες της αλλά και την αισθητική των εκπαιδευτικών καθώς επίσης και το πεδίο των ενδιαφερόντων τους. Τα παιχνίδια που βρίσκονται στην τάξη “μου” έχουν αποκτηθεί με θυσίες και πολύ στοχευμένα ώστε να ανταποκρίνονται σε ανάγκες των μαθητών μου κάθε χρονιά. Ενδεικτικά μόνο αναφέρω μερικά: την πολύ ενημερωμένη γωνιά ρομποτικής: Botley, bee-bot, edison (δώρο από βραβειο), mouse bot, first coding, earl (alien), kitty, steam παιχνίδια, boardς για τον κύκλο του νερού, τους αριθμούς, τον χάρτη της Ελλάδας, τα αγαπημένα τους playmags (βιάζονταν να έρθουν πρώτα το πρωί για να παίξουν), παζλ και επιτραπέζια, ξύλινα τουβλάκια κατασκευής πόλης, μαγνήτες, το πολυκαρότσι και τόσα άλλα…! Προσθέτω ακόμα τον διαδραστικό πίνακα και τον τρισδιάστατο εκτυπωτή που έφεραν στην τάξη τα βραβεία μας από τη συμμετοχή μας σε etwinning προγράμματα.

Δεν κρύβω, ότι χαίρομαι ιδιαίτερα που η πιο δημιουργική και απογειωτική περίοδος του νηπιαγωγείου, μέχρι τώρα, ταυτίστηκε με την παρουσία μου σ’ αυτό.

Κρατάω βαθιά μέσα μου όλη την αγάπη που έχω πάρει (και δώσει) από τους μαθητές και τους γονείς τους, την εκτίμηση  συναδέλφων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό,  τα χαμόγελα των μαθητών μου, τα βλέμματά τους και τις αγκαλιές τους, τις φωνές μας,  τις παρατηρήσεις και τα κοροιδέματα, τις μέρες σινεμά και τα κουκλοθέατρα, τα μαγειρέματα και τις τραλαλα-λαλαγγίδες, τις γαλότσες και τα λασπομαγειρέματα και τα … λασπόλουτρα, τους βροχερούς περιπάτους με τα αδιάβροχα και τις ομπρέλες, τον διάδρομο της γνώσης και τις χριστουγεννιάτικες αφηγήσεις μας, τα θεατροπαιχνίδια μας, τα συμβούλιά μας, τις μάγισσες, την φρικαντέλα και τις κατασκευές, τον πάγκο με τα υλικά, τον καραμέλο και την καραμέλα και το ημερολόγιό τους (καλή πρακτική που γεννήθηκε στην τάξη μου) και φυσικά το αρωματικό, γευστικό ΚΑΛΑΟ!  Ναι, παινεύομαι που ήταν ιδέα μου να “πίνουν” τα παιδιά το παραμύθι μετά την αφήγηση. Μάλιστα βρήκε μεγάλη απήχηση και σε πολλές τάξεις νηπιαγωγείου μυρίζει καλάο το Δεκέμβριο! (Αναφέρθηκε μάλιστα σ’ αυτό και η διαχειρίστρια της σελίδας του Ευγένιου Τριβιζά στο Fb!).

Και, φυσικά, για το τέλος αφήνω τον Καραμέλο και την Καραμέλα. Δύο λούτρινα σκυλάκια που εδώ και χρόνια φιλοξενούνται σε σπίτια μαθητών τα Σαββατοκύριακα. Ο Καραμέλο είναι γεράκος (από το 2009 είναι στο σχολείο, μαζί με το γιο μου) αλλά πάντα διαθέσιμος για τρελά παιχνίδια και ακούραστος για βόλτες. Στις “σελίδες” θα βρείτε μία ολόδική του!

Ηρθε η ώρα να κάνει και αυτός ένα βήμα και να γνωρίσει περισσότερα παιδιά.

Κρατάω σε ένα μπαουλάκι και τις αρνητικές εμπειρίες όμως, από συναδέλφους -και λιγότερους γονείς- οι οποίες μου έδωσαν διαφορετικά μαθήματα και με δυνάμωσαν κιόλας. Μου άνοιξαν διαφορετικούς ορίζοντες και δημιούργησα τα δικά μου νέα μονοπάτια. Οπότε δεν έχω παρά να τους ευχαριστήσω κι αυτούς για τον χρόνο που μου αφιέρωσαν και να τους διαβεβαιώσω ότι είναι μάλλον τυχεροί, επειδή  δεν θα “μεγαλώσουν” ποτέ. Αμα είσαι “μικρός” μένεις για πάντα έτσι.

Ευχαριστώντας όσες/ους συνεργάστηκα αυτά τα χρόνια, αφήνω το Νηπιαγωγείο (για πόσο;) επειδή το αγαπώ … Ξέρει αυτό τι εννοώ 😉

Σας ευχαριστώ μαθητούδια μου όλων αυτών των χρόνων για όλα όσα μου διδάξατε, απολογούμαι για λάθη που έκανα αλλά σας διαβεβαιώνω ότι δεν έγιναν από έλλειψη αγάπης. Είστε οι καλύτεροι δάσκαλοι που είχα. Για σας και τους γονείς σας θα είμαι πάντα η “Λιτσού”.

Σας αφιερώνω αυτά τα δύο τραγούδια που χαρακτηρίζουν τις ταρακουνημένες τάξεις όλων των νηπιαγωγικών μας χρόνων!

https://youtu.be/1UM-uOI19gw

Και …

https://youtu.be/0IKCSxKcDao

Ξέρετε εσείς, άλλωστε! 😉

Εις το επανιδείν!  😉 

 

31.08.2022

Γαρυφαλιά Τεριζάκη

gterizaki@gmail.com

ποστερ

Μαθητικός διαγωνισμός ραδιοφωνικού μηνύματος European School Radio

Συμμετέχουμε  φέτος για πρώτη φορά στον μαθητικό διαγωνισμό ραδιοφωνικού μηνύματος του European School Radio. Μπορείτε να διαβάσετε λεπτομέρειες εδώ: contest.europeanschoolradio.eu 

Η θεματολογία για το 2021-2022 είναι  “ταξιδεύοντας”. 

ποστερ

Για να δημιουργήσουμε το μήνυμά μας ταξιδέψαμε μέχρι την πλατεία του Αη Νικόλα. Παρατηρήσαμε την φύση, τις αλλαγές της, τις ομορφιές της, τους φίλους μας, τα σπίτια εκεί γύρω …

Ξαπλώσαμε και κλείσαμε τα μάτια μας. Ταξίδεψε κανείς μόνος του. Αφού …  επιστρέψαμε από τα ταξίδια μας  μοιραστήκαμε τις εμπειρίες μας με τους άλλους.

Μέσα από μια … περιπετειώδη συζήτηση για τα ταξίδια (διατηρούνται σε ηχητικό  αρχείο οι σκέψεις των παιδιών) τα παιδιά εξέφρασαν τόσο ωραίες σκέψεις  και συναισθήματα που δυστυχώς δε μπορούσαν να αποτυπωθούν όλες στο μήνυμα μια που έπρεπε  να περιοριστεί στο 1.30΄. Το Το ποίημα-μήνυμα που προέκυψε είναι αυτό.

Ταξιδεύοντας

Σε πολύχρωμο χαρταετό τα όνειρά μας ζωγραφίσαμε

να τα προσέχει

και ύστερα τον αφήσαμε

στο φως μακριά να πετάξει.

Τα κορδόνια μας δέσαμε, 

θέση πήραμε αναπαυτική. 

Το ταξίδι στα όνειρα ξεκινά 

πάνω στο μαγικό μας λουλουδοχαλί.

Φίλοι, γέλια, ήχοι, εικόνες, μουσική,

τα παραμύθια της γιαγιάς, οι μυρωδιές και η βροχή

οι νιφάδες του χιονιού, οι γεύσεις και οι σκέψεις

Αχ, πόσο τέτοια ομορφιά πως ν’ αντέξεις; 

Είμαστε παιδιά μικρά κι όμως κάνουμε ταξίδια μαγικά.

Το μυαλό και την ψυχή η φαντασία προστατεύει.

Σαν αερόστατο από πάνω μας πετά

και πίσω ασφαλείς μας ξαναφέρνει. 

 

images 3

 

Ψηφίστε μας  Εδώ

Οδηγίες

Πατάτε το play, περιμένετε λίγο να αρχίσει το τραγούδι και κατά τη διάρκεια της ακρόασης εμφανίζεται μία καρδούλα την οποία πρέπει να πατήσετε για να καταχωρηθεί η ψήφος σας.

Αφήστε μας κι εσείς την αγάπη σας!

Καλά ταξίδια σε όλους μας.

Ακούστε το μήνυμά μας πιο κάτω αλλά και στα “ραδιοπούλια” μας

https://contest.europeanschoolradio.eu/vote/?fbclid=IwAR24Mjt2dB065Fjcm8hxQbwdKi1amKFOsb4Jmk3rI3hNdrNevVHYw_y-hoI

 

cc8987b4 115a ce90 6ef5 989617befe2f

Στο webinar – Αrtivism

Το χθεσινό webinar πραγματοποιήθηκε με επιτυχία και  βρεθήκαμε εκεί ως μέλη της Πανελλήνιας Κοινότητας Ρέτζιο (RING), προσκεκλημένοι του Artivism  με αφορμή την πρόσφατη συνεργασία μας.

Στο 49.25 λεπτό αρχίζει η παρουσίαση που αφορά στο RING  και στο σχολείο μας ως μέλος του.

the knotted gun

https://youtu.be/q7ntb4nzrl8

Ευχαριστούμε όλους όσοι το παρακολούθησαν και την κ. Argie Agelarakis για την πρόσκληση και για τα τιμητικά της λόγια  στο 1:28:55 του βίντεο:

  “Art is your right. Everyone, has to have the freedom of the expression…”  

ΥΓ θυμίζουμε εδώ πάλι το ποίημα  “το όπλο της Ειρήνης” – “The weapon of Peace”

 

 

 

H ομάδα ραδιοφώνου του Σκασιαρχείου είναι εδώ 2

Παγκόσμια μέρα ραδιοφώνου – “τα ραδιοπούλια”

Στις 13 Φεβρουαρίου γιορτάζεται η Παγκόσμια Μέρα Ραδιοφώνου. Συμμετέχουμε και τα “ραδιοπούλια”  στη γιορτή μαζί με τα Ραδιόφωνα του “Σκασιαρχείου” (Freinet)

Αφιερώνουμε την εκπομπή μας στη Μαριανίνα Κριεζή, την στιχουργό της θρυλικής Λιλιπούπολης, η οποία έφυγε από τη ζωή πριν λίγες μέρες.

Το Αθηνόραμα την αποχαιρετάει με πολύ συγκινητικό και γλυκό τρόπο

 

090F20BA F1BE 4C08 85B6 0FC12B3A6FFC H ομάδα ραδιοφώνου του Σκασιαρχείου είναι εδώ 2

Ακούστε τις εκπομπές του δικτύου ραδιοφώνων του Σκασιαρχείου 

Ραδιοπούλια- ΓΑΡΓΑΛΙΑΝΟΙ

Ραδιοκομήτες  ΑΜΑΛΙΑΔΑ

Το ξέΦρενο σχολείο  – ΧΑΝΙΑ

Τα θρανία της Ανοιξης  – ΑΘΗΝΑ

Ράδιο Ελευθερές – ΚΑΒΑΛΑ

 

Λίγα λόγια για τη μέρα Ραδιοφώνου

Η Παγκόσμια Ημέρα Ραδιοφώνου καθιερώθηκε με απόφαση της UNESCO στις 29 Σεπτεμβρίου 2011, έπειτα από πρόταση της Ισπανικής Ακαδημίας Ραδιοφώνου.

Αρχικά, η πρόταση των Ισπανών ήταν να τιμάται η Παγκόσμια Ημέρα Ραδιοφώνου στις 30 Οκτωβρίου, σε ανάμνηση της περίφημης εκπομπής του Όρσον Γουέλς το 1938, που έμεινε στην ιστορία ως ο «Πόλεμος των Κόσμων». Η UNESCO, όμως, αποφάσισε διαφορετικά και πρόκρινε τη 13η Φεβρουαρίου, ημερομηνία κατά την οποία το 1946 πρωτολειτούργησε το ραδιόφωνο του ΟΗΕ.

Σκοπός της Παγκόσμιας Ημέρας Ραδιοφώνου είναι ο εορτασμός του ραδιοφώνου ως Μέσου Μαζικής Επικοινωνίας, η βελτίωση της διεθνούς συνεργασίας μεταξύ των ραδιοφωνικών οργανισμών και η ενθάρρυνση των μεγάλων διεθνών δικτύων, όσο και των τοπικών ραδιοφώνων, να προωθήσουν την πρόσβαση στην πληροφόρηση και την ελευθερία της έκφρασης στα ερτζιανά.
Πηγή:
https://www.sansimera.gr/worldays/236

codeweek_badge_2019

Code week 2021

Συμμετέχουμε και φέτος στην Ευρωπαϊκή Εβδομάδα Κώδικα. Συγκεκριμένα το 1ο μας τμήμα δημιούργησε αυτή την δραστηριότητα:

To Beebot οδηγώ στο δικό μου αρχικό

Η πρώτη μας δραστηριότητα έχει στόχο αρχικά οι μαθητές και οι μαθήτριες να παίξουν και αφετέρου να εξοικειωθούν  με τις λειτουργίες του bee bot. Παράλληλα θα εξασκηθούν στην φωνημική τους ενημερότητα και στην αρίθμηση/αναγνώριση αριθμών

Πως παίζεται: Σε πλέγμα 24 τετραγώνων τα παιδιά καλούνται να οδηγήσουν το beebot στο αρχικό τους γράμμα. Ρίχνουν το ζάρι και ο μικρότερος ξεκινάει. Το beebot έχει στο καρότσι του ξυλάκια. Οταν φτάσει στο αρχικό του γράμμα αφήνει ένα ξυλάκι ενώ ολοκληρώνει την αποστολή του όταν βρει λέξεις που αρχίζουν από το ίδιο γράμμα και τις προφέρει δυνατά. Δίνει τη “σκυτάλη” σε άλλο παιδί κ.ο.κ.  Στο τέλος θα μετρήσουμε ποιο γράμμα έχει τα περισσότερα ξυλάκια και θα αναζητήσουν τον αντίστοιχο αριθμό.

Αναλυτικά η δραστηριότητα : https://codeweek.eu/view/381382/to-beebot-odighw-sto-diko-moy-arkhiko

Happy code week!

 

bubble play! (1)

Εικονικό εργαστήριο σαπουνοφουσκοποιητών/ποιητριών

Νιώθουμε πολλή μεγάλη χαρά και ανυπομονησία!

Γιατί, θα ρωτήσετε εσείς και δικαιολογημένα.

Επειδή θα τηλεσυναντηθούμε με την αγαπημένη μας σαπουνοφουσκομάδα “la petite marquerite”, την Πέμπτη 18-3-2021 για  να μάθουμε τα μυστικά της … πετυχημένης σαπουνόφουσκας!

Δυστυχώς, οι συγκυρίες τα έφεραν έτσι και δεν θα είμαστε όλοι μαζί στο σχολείο μας, όπως είχαμε αρχικά προγραμματίσει, αλλά καθένας και καθεμία πια, θα συμμετέχει από το σπίτι του/της στα πειράματα και τα παιχνίδια με τις σαπουνόφουσκες.

“Κυρίες” και “συμμαθητές” για τα παιδια θα είναι οι γονείς τους! Μάλλον , τελικά, αυτοί είναι οι τυχεροί αφού, αν το εργαστήρι γινόταν στο σχολείο δεν θα είχαν την ευκαιρία να ζήσουν μια τέτοια  σαπουνοφουσκοεμπειρία!

Πέρυσι, στο αποκριάτικο πάρτι του σχολείου μας, ζήσαμε αξέχαστες “διάφανες” στιγμές με την super bublle ομάδα  “la petite  marquerite”.

Φέτος, θα ξεχειλίσουν σαπουνόφουσκες από τις οθόνες!

Γνωρίστε κι εσείς την αγαπημένη μας ομάδα https://bubbleperforming.com

 

Τα υλικά που θα χρειαστούμε είναι τα εξής, απλά και εύκολα.

 

Οπως μας συμβούλεψαν, για να έχει μεγαλύτερη επιτυχία το υγρό, είναι προτιμότερο να το έχουμε ετοιμάσει από την προηγούμενη.

(Εδώ το αρχείο σε pdf

https://blogs.sch.gr/1nipgarg/files/2021/03/bubble-play)

 

Ανυπομονούμε!!!

 

 

Διαδικτυακό σεμινάριο για γονείς

 

 

Εδώ μπορείτε να δηλώσετε τη συμμετοχή σας και θα λάβετε τον σύνδεσμο στο ηλεκτρονικό σας ταχυδρομείο.

Στον σύνδεσμο που ακολουθεί μπορείτε να διαβάσετε πολύ ενδιαφέρουσες πληροφορίες για την σημασία των ορίων !

https://www.psychologynow.gr/arthra-psyxologias/oikogeneia-kai-paidi/oriothetisi/7585-paidi-kai-oria-giati-xreiazontai-oria-ta-paidia-kai-pos-na-ta-valo.html

Σας περιμένουμε!

Ο Σύλλογος Διδασκόντων του Νηπιαγωγείου

 

 

Τηλεθέατρο

Χριστούγεννα χωρίς θέατρο γίνονται ;

Το παραμύθι “ένα δώρο για τον καθένα” θα ζωντανέψει στις οθόνες μας διασκευασμένο για τις ανάγκες της Εξ αποστάσεως εκπαίδευσης.

Ο τίτλος προέκυψε ύστερα από ψηφοφορία

1 χριστουγεννιάτικο τηλε-δώρο για τον καθ 1

Τα παιδιά που συμμετέχουν  ζωγράφισαν τους ρόλους τους ή ό,τι τους άρεσε από το παραμύθι. Οι γονείς φωτογραφισαν τις ζωγραφιές και έτσι δημιούργησα αυτό το κολάζ αξιοποιώντας τις όλες !

Ενα … υπέροχο κόκκινο ύφασμα, τόσο ζεστό, τόσο χριστουγεννιάτικο

αγκάλιασε τις ζωγραφιές !

Νωρίτερα όμως, είχαμε δημιουργήσει άλλη μία αφίσα, για να προκαλέσει το ενδιαφέρον των θεατών και να κρατήσουν την ημερομηνία στο ημερολόγιό τους!

Και έτσι, οι δυο αφίσες μας συμβολίζουν την τηλεγιορτή μας -και την εποχή μας-

  “tele- theatre” 

Feel free to share!

Αν μη τι άλλο, τα παιδιά έμαθαν βιωματικά τι σημαίνει το “τηλε” “tele”

Διαβάστε το παραμύθι στο αρχείο από τις εκδόσεις ΙΚΑΡΟΣ

Και εδώ ακούστε το από τη Γαρυφαλιά Τεριζάκη (έκανε το καλύτερο δυνατόν  😉 )

Καλή επιτυχία στην τηλεγιορτή μας!

θεατρο εθνικό

Θεατρική πρόταση “Πιστεύω στους μονόκερους” του Μάικλ Μορπούρ

Η φυσική μας παρουσία ως θεατές στο θέατρο, όπως και στις τάξεις μας, δεν αντικαθίσταται. Χωρίς θεατές θέατρο δεν υπάρχει. Οι live streaming παραστάσεις όμως, δίνουν την δυνατότητα σε όλους μας να βιώσουμε τη θεατρική εμπειρία

Η ανατροφοδότηση είναι σημαντική για όλους. Μπορούμε λοιπόν, μετά το τέλος της παράστασης να χειροκροτήσουμε διαφορετικά τους ηθοποιούς και όλους τους συντελεστές στέλνοντάς  τους τα σχόλιά μας

Ας αφήσουμε την τεχνολογία να μας χαρίσει τα δώρα της και ας φέρουμε τη θεατρική σκηνή μέσα στο σαλόνι μας, στην αγκαλιά της μεγάλης οθόνης πια, παρέα με όλη την οικογένεια (και όχι μόνο με τη μαμά μπροστά στην οθόνη του τηλεφώνου, του τάμπλετ ή του υπολογιστή)

Αγαπάμε το θέατρο και στηρίζουμε τις προσπάθειες του Εθνικού να χαρίζει σε όλους μας θεατρικές στιγμές αλλά και στους ηθοποιούς χώρο να αναπνέουν μέσω της τέχνης τους

Γραφτείτε στο κανάλι του Εθνικού Θεάτρου για να ενημερώνεστε για τις live streaming παραστάσεις

 

 

23ο Διεθνές φεστιβάλ κινηματογράφου για παιδιά & νέους Ολυμπίας

Ζωγραφίζοντας ήρωες και σκηνικά

Τον Φεβρουάριο 2020 δημιουργήσαμε την πρώτη μας ταινία stop motion animation με τίτλο «ΕΙΡΗΝΗ ΠΑΝΤΟΥ» (ή η Ειρήνη δεν φυλακίζεται). Ήταν πρωτοβουλία του πρώτου τμήματος με υπεύθυνη την Γαρυφαλιά Τεριζάκη και την εθελοντική συμμετοχή των άλλων δυο τμημάτων. Έγινε στο πλαίσιο δραστηριοτήτων εφαρμογής τεχνικών παιδαγωγικής Freinet που συμμετείχε το τμήμα, καθώς επίσης και στο πλαίσιο δραστηριοτήτων για το συνεργατικό ευρωπαϊκό etwinning πρόγραμμα για τους 17 στόχους βιώσιμης ανάπτυξης (we have a dream ….) Το τμήμα είχε αναλάβει να προσεγγίσει τον στόχο 16: ΕΙΡΗΝΗ, ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ & ΙΣΧΥΡΟΙ ΘΕΣΜΟΙ.

Η ταινία επίσης βραβεύτηκε στα Bravo Schools στην κατηγορία «μαθητικές δηνιουργίες» και το πρόγραμμα βραβεύτηκε με ευρωπαϊκή ετικέτα ποιότητας!

Για τη δημιουργία της ταινίας εξαιρετικά σημαντική ήταν η συμβολή του κινηματογραφικού εργαστηρίου kidoglaz και συγκεκριμένα του κυρίου Ευάγγελου Βλαχάκη, ο οποίος μας επισκέφθηκε και όλοι μαζί ζήσαμε μια αξέχαστη εμπειρία! https://kidoglaz.wordpress.com

Κάποια στιγμιότυπα μπορείτε να τα δείτε στις φωτογραφίες

Πρόβες πως θα στηθούν οι σκηνές

Τα παιδιά με τον κ. Βλαχάκη βλέπουν τη διαδικασία στο λαπ τοπ

Πολλές οι λήψεις! Χρειάζεται υπομονή!

Περιμένοντας στη σειρά για τη λήψη. Ολοι βοήθησαν

Και οι κυρίες στο παιχνίδι!

Έχουμε  την τεράστια χαρά να σας ενημερώσουμε ότι θα η ταινία μας συμμετέχει στο φετινό φεστιβάλ στο διαγωνιστικό τμήμα στην “Κατηγορία Α’ – μέχρι 12 ετών»

https://online.olympiafestival.gr/film/tainies-paidion-eos-12-eton-proto-meros/

Αδράξτε την ευκαιρία και δείτε όλες τις ταινίες!

Δεν παραθέτουμε τον σύνδεσμο της ταινίας εδώ για να μπείτε στις διαδικτυακές κινηματογραφικές αίθουσες! ;). Φέτος, άλλωστε, για πρώτη φορά στη ιστορία του φεστιβάλ, έχουμε τη δυνατότητα να δούμε όλες τις διαθέσιμες ταινίες με ένα μόνο κλικ! Στον καναπέ μας, στο κρεβάτι μας, στο γραφείο μας, πάντα με ασφάλεια!

#μένουμεσπίτι

Υπάρχουν ταινίες διαμάντια εδώ https://online.olympiafestival.gr/

 

«Η ειρήνη δεν φυλακίζεται» ούτε η φαντασία των παιδιών !

Καλή σας θέαση και καλή μας επιτυχία!

 

event_default_picture

Eυρωπαϊκή Εβδομάδα Προγραμματισμού – Code week 2020

Ευρωπαϊκή Εβδομάδα Προγραμματισμού 

10-25 Οκτωβρίου 2020

Αγαπητοί γονείς,

σας ενημερώνουμε ότι το 1o Τμήμα του σχολείου μας συμμετέχει για τρίτη χρονιά στην Ευρωπαϊκή Εβδομάδα κώδικα (Code week) με μια σειρά δράσεων έως τις 30 Οκτωβρίου 2020.

Γιατί;

Η Εβδομάδα Προγραμματισμού προσφέρει σε όλους τους μαθητές τη δυνατότητα να κάνουν τα πρώτα τους βήματα ως δημιουργοί ψηφιακού περιεχομένου, παρέχοντας δωρεάν σε σχολεία και δασκάλους ευκαιρίες επαγγελματικής ανάπτυξης, εκπαιδευτικό υλικό, διεθνείς προκλήσεις και ευκαιρίες ανταλλαγών. Η εκμάθηση συγγραφής κώδικα μας βοηθάει να κατανοούμε τον κόσμο που εξελίσσεται ταχύτατα γύρω μας, να διευρύνουμε τις γνώσεις μας για τον τρόπο λειτουργίας της τεχνολογίας και να αναπτύσσουμε δεξιότητες και ικανότητες, ώστε να ανακαλύπτουμε νέες ιδέες και να καινοτομούμε.

O βασικός εγραμματισμός όλων σε μια ψηφιακή εποχή πρέπει να περιλαμβάνει την κατανόηση του προγραμματισμού και την ανάπτυξη καίριων ικανοτήτων που σχετίζονται με την υπολογιστική σκέψη, όπως είναι η επίλυση προβλημάτων, η συνεργασία και οι δεξιότητες ανάλυσης.

Η εκμάθηση της συγγραφής κώδικα μπορεί να δώσει ώθηση στους μαθητές έτσι ώστε να βρεθούν στο προσκήνιο μιας κοινωνίας ψηφιακών ικανοτήτων, να κατανοήσουν καλύτερα τον κόσμο που τους περιβάλλει και να έχουν περισσότερες ευκαιρίες επιτυχίας στην προσωπική και επαγγελματική ζωή τους.

Ετσι λοιπόν …

Tα νήπια σύστησαν στα προνήπια τα δύο μας μελισσάκια-ρομποτάκια,  beebot και το τοστάκι μας το Summy  (ανυπομονούμε να μπουν και άλλα στη ρομποτική παρέα)  και  όλοι μαζί πειραματιστήκαμε με τον τρόπο κίνησης τους. Από εκείνη την ημέρα τα ρομπότ συμμετέχουν στα καθημερινά μας παιχνίδια προγραμματισμού. Πότε το μελισσάκι αναζητά το σωστό γράμμα, πότε τον σωστό αριθμό, πότε το σχήμα. Ο Σαμι πάλι, έχει αναλάβει άλλες υπευθυνότητες … 🙂

Συνεχίζουμε τις δραστηριότητές μας  με έμπνευση και φαντασία!

Μπορείτε και στο σπίτι να υλοποιήσετε δραστηριότητες unpluged χωρίς εξοπλισμό ρομποτικό.

Στη σελίδα https://codeweek.eu θα βρείτε πληροφορίες σχετικές. Εδώ θα δείτε τις δραστηριότητές μας, νέες και παλιότερες!

Μείνετε συντονισμένοι!

Keep coding!!!

IMG_9162

Code week 2020 – Wall_eBOT

Στο πλαίσιο της επεξεργασία της θεματικής ενότητας “διάστημα” αξιοποιήσαμε παιδαγωγικά την εξαιρετική ταινία “wall_E”. Στα παιδιά άρεσε πάρα πολύ και έτσι συνεχίσαμε το παιχνίδι δημιουργώντας κώδικα προγραμματισμού.

Αυτή είναι η δεύτερη δραστηριότητα προγραμματισμού μας

Μεταμορφώσαμε τη μέλισσα beebot σε wall_E και την ονομάσαμε Wall_eBot

Τα παιδιά καλούνται να οδηγήσουν τον “wall_eBOT” είτε να περάσει ανάμεσα από τα σκουπίδια και να σώσει το φυτό, επιλέγοντας τα “πράσινα” τετράγωνα, είτε εναλλακτικά να μαζέψει τα σκουπίδια και  να τα πάει στην ανακύκλωση

Η μεγάλη έκπληξη όμως ήρθε την επόμενη μέρα! Μας επισκέφθηκε ο ίδιος ο Wall_E!

 

Οι δραστηριότητές μας συνεχίζονται φυσικά μέχρι και τις 30 Οκτωβρίου

https://codeweek.eu/events/350527 

Αναλυτικές πληροφορίες της δράσης μας

Τίτλος: Wall_E- bot (οικολογική δραστηριότητα)

Link απο Code Week: https://codeweek.eu/view/350527/wall-ebot

Εκπαιδευτικοί: Γαρυφαλιά Τεριζάκη

Σχολείο: 1ο Ν/Γ Γαργαλιάνων

Στόχοι:

  • Να έρθουν σε επαφή με την τέχνη του κινηματογράφου παρακολουθώντας την ταινία “wall-e”
  • Να προβληματιστούν για τα οικολογικά προβλήματα του πλανήτη μας
  • Να εμπλουτίσουν το λεξιλόγιό τους
  • Να αναλάβουν δράση
  • Να συνεργαστούν και να επιχειρηματολογήσουν
  • Να εξασκήσουν την μαθηματική τους σκέψη και τον προφορικό τους λόγο

Υλικά:   Beebot, ταινία wall-e και εικόνες σχετικές με το περιβάλλον

Ηλικία: Τάξη νηπιαγωγείου

Περιγραφή δραστηριότητας:

Στο πλαίσιο δραστηριοτήτων για την θεματική μας «διάστημα» αξιοποιήσαμε παιδαγωγικά την -εξαιρετική- ταινία «wall_E». (Αξίζει να σημειώσουμε ότι η συγκεκριμένη ταινία είναι το βασικό παιδαγωγικό μας εργαλείο, αυτή την περίοδο. Μαζί της έχουμε προσεγγίσει – μέχρι τώρα- θεματικές όπως «διάστημα», «διατροφή» και «ανακύκλωση-περιβάλλον».) Στο στάδιο αυτό, μιλήσαμε για την ανακύκλωση, για την ανάγκη διατήρησης ενός βιώσιμου περιβάλλοντος για όλους, για το σεβασμό στη φύση για την αειφορία και για πολλές άλλες οικολογικές έννοιες . Το θέμα είναι τεράστιο, άλλωστε, οι συζητήσεις δεν σταματάνε και οι δραστηριότητές μας για το περιβάλλον έχουν κυρίως βιωματικό χαρακτήρα και επαφή με την φύση.

Δημιουργήσαμε ένα οικολογικό παιχνίδι στο οποίο πρωταγωνιστής είναι ένας ήρωας που ονομάσαμε «wallebot». Το μελισσάκι beebot μας δάνεισε το σώμα του ενώ το πλέγμα με τα γράμματα μας άφησε να περπατήσει πάνω τους ο ήρωάς μας!

Ο walle bot έτοιμος στο πλέγμα μας περιμένει να αναλάβει δράση.

Κάποια τετράγωνα τα ονομάσαμε «πράσινα»- ήταν αυτά που πάνω τους είχαν εικόνες φιλικές προς το περιβάλλον, ενώ κάποια άλλα τα ονομάσαμε «μαύρα» – αυτά που είχαν σκουπίδια.

Τα παιδιά καλούνται να οδηγήσουν τον «wall_eBOT» :

  1. να περάσει ανάμεσα από τα σκουπίδια και να «σώσει» το φυτό, επιλέγοντας τα «πράσινα» τετράγωνα
  2. Εναλλακτικά να μαζέψει τα σκουπίδια και  να τα πάει στην ανακύκλωση

 

tempImage8zvIeG

Code week 2020 – διατροφικά παιχνίδια – stem

16 Οκτωβρίου, παγκόσμια μέρα διατροφής

Αξιοποιήσαμε αυτή τη μέρα δημιουργώντας ένα παιχνίδι προγραμματισμού, συμμετέχοντας για τρίτη χρονιά σε δράσεις προγραμματισμού.

Βοηθός μας το μελισσάκι μας beebot.

Αρχικά τα παιδιά έδωσαν τις σωστές εντολές ώστε το μελισσάκι να “πάρει” τα σωστά γράμματα για να γράψουν τη λέξη ΔΙΑΤΡΟΦΗ

Υστερα, κατηγοριοποίησαν τα τρόφιμα και αφού ήταν όλα συγκεντρωμένα στις κατηγορίες τους (δημητριακά, πρωτείνες κλπ) βοήθησαν το μελισσάκι να οδηγήσει το κάθε λαχανικό ή φρούτο στο γράμμα του.

Τέλος, τα παιδιά δημιούργησαν το υγιεινό τους πιάτο, στέλνοντας ο μελισσάκι να τους φέρει τα υγιεινά υλικά μη ενδίδοντας στα ανθυγιεινά που έβρισκαν μπροστά τους  😉 

 

Στη συνέχεια τα παιδιά στα τραπέζια τους ζωγράφισαν τα πιάτα τους

Στις δραστηριότητες αυτές μας βοήθησε η κα. Μαρία Κάππου, Διατροφολόγος, η οποία μας έδωσε πολύ χρήσιμες συμβουλές και μας δάνεισε τα προπλάσματα να παίξουμε. Ακόμα μας χάρισε πολύ χρήσιμα έντυπα με συμβουλές για το τι πρέπει να περιέχει ένα υγεινό πιάτο, τα οποία και πλαστικοποιήσαμε και έγιναν σουπλά. Κάθε παιδί πήρε από ένα!

 

 

Φύγαμε όλοι πιο σοφοί

με σπουδαίες γνώσεις για την διατροφή!

Μάθαμε τι πρέπει να τρώμε,

πόσο,

πότε  και

γιατί

Για να έχουμε όλοι υγεία

όχι μόνο εμείς,

Τα αδέλφια,

οι παπούδες

οι γιαγιάδες

και οι γονείς!

#codeweek

https://codeweek.eu/view/350386/diatrofika-paikhnidia

Αναλυτικά η δράση αυτή (υλοποιήσαμε άλλες δύο)

Τίτλος: Διατροφικά παιχνίδια

Link απο Code Week: https://codeweek.eu/view/350386/diatrofika-paikhnidia

Εκπαιδευτικοί: Γαρυφαλιά Τεριζάκη

Σχολείο: 1ο Ν/Γ Γαργαλιάνων

Στόχοι:

  • Να γνωρίσουν την υγιεινή διατροφή και τη σημασία της για γερό σώμα
  • Να ξεχωρίσουν τις κατηγορίες των τροφίμων
  • Να αποκτήσουν κριτική σκέψη και να ξεχωρίζουν τα υγιεινά τρόφιμα από τα βλαβερά
  • Να εμπλουτίσουν τις γνώσεις τους
  • Να υιοθετήσουν νέες συνήθειες
  • Να γράφουν τη λέξη διατροφή
  • Να παίξουν φωνημικά παιχνίδια με τα αρχικά γράμματα των τροφίμων
  • Να εξασκηθούν στον προφορικό τους λόγο δημιουργώντας ένα ποίημα
  • Να μεταλαμπαδεύσουν τη γνώση στους γονείς τους
  • Να βιώσουν τη σημασία της κίνησης για την σωστή υγεία του σώματος, σε συνδυασμό με την υγιεινή διατροφή

Υλικά:  beebot, προπλάσματα τροφίμων, ταινία “Wall-e”

Ηλικία: Τάξη νηπιαγωγείου

Περιγραφή δραστηριότητας:

16 Οκτωβρίου, παγκόσμια μέρα διατροφής: Δημιουργήσαμε ένα παιχνίδι προγραμματισμού, συμμετέχοντας για τρίτη χρονιά σε αντίστοιχες δράσεις.

Βοηθός μας το μελισσάκι μας beebot.

Βασικό παιδαγωγικό εργαλείο μας αυτή την περίοδο  είναι η ταινία «wall-e». Οι θεματικές που προσεγγίσαμε μαζί της μέχρι τώρα είναι «διάστημα», «ανακύκλωση-περιβάλλον» και «διατροφή». Οι άνθρωποι στην ταινία – ανάμεσα σε άλλα- είναι πολύ παχείς και δυσκολεύονται να κουνηθούν.

Αρχικά τα παιδιά έδωσαν τις σωστές εντολές ώστε το μελισσάκι να περάσει από τα σωστά γράμματα και να γράψουν τη λέξη ΔΙΑΤΡΟΦΗ. Μετά κατηγοριοποίησαν τα τρόφιμα. Aφού ήταν όλα συγκεντρωμένα στις κατηγορίες τους (δημητριακά, πρωτείνες κλπ) δημιούργησαν κώδικα για καθένα λαχανικό ή φρούτο ώστε να φτάσει στο αρχικό του γράμμα.

Στη συνέχεια,  δημιούργησαν το υγιεινό τους πιάτο, στέλνοντας το μελισσάκι να τους φέρει τα υγιεινά υλικά και αποφεύγοντας τα ανθυγιεινά που έβρισκαν μπροστά τους.

Σε δεύτερη φάση αφού ολοκληρώθηκε η δραστηριότητα στο πλέγμα, τα παιδιά ζωγράφισαν τα δικά τους πιάτα.

Στις δραστηριότητες αυτές μας βοήθησε μία μαμά- διατροφολόγος, η οποία μας έδωσε πολύ χρήσιμες συμβουλές και μας δάνεισε τα προπλάσματα να παίξουμε. Χάρισε στα παιδιά πολύ καλαίσθητα έντυπα με συμβουλές για το τι πρέπει να περιέχει ένα υγιεινό πιάτο. Τα πλαστικοποιήσαμε, έγιναν σουπλά και πήρε το  κάθε παιδί από ένα ώστε να ενημερώσει και τους γονείς του για τις γνώσεις που απέκτησε.

Δημιουργήσαμε και ένα σύντομο ποίημα!

«Φύγαμε όλοι πιο σοφοί

με σπουδαίες γνώσεις για την διατροφή!

Μάθαμε τι πρέπει να τρώμε, πόσο, πότε και γιατί.

Για να έχουμε όλοι υγεία – όχι μόνο εμείς.

Τα αδέλφια, οι παππούδες, οι γιαγιάδες και οι γονείς!»

Τέλος, στην αυλή παίξαμε παιχνίδια κινητικά, δίνοντας βαρύτητα στην κίνηση και στη σημασία της για την καλή υγεία του σώματος σε συνδυασμό με τη σωστή διατροφή.