Η φιλαναγνωσία μέσα από τη … γραφίδα του Λαυρέντη Χωραίτη

Πέρασε λοιπόν άλλη μία σχολική χρονιά γεμάτη δημιουργικότητα, φαντασία και πολύ παιχνίδι. Παιχνίδια στην αυλή, στην τάξη, παιχνίδια με τους φίλους, παιχνίδια με τα βιβλία.

Και αυτό εδώ είναι το τελευταίο μας παιχνίδι με τα βιβλία για φέτος!

Ολη την χρονιά «συνταξιδέψαμε» και «παίξαμε» τα βιβλία μας παρέα με συγγραφείς και εικονογράφους ηλεκτρονικά. Skype, mail …

Αυτή τη φορά όμως ένας εικονογράφος μας επισκέφθηκε ζωντανά, στην τάξη μας.

IMG_6964

Ο Λαυρέντης Χωραίτης!

IMG_6966

Ηρθε, όχι έτσι απλά στην τάξη μας, αλλά έφερε μαζί του και το εργαλείο της δουλειάς του.

Τον υπολογιστή του, την ταμπλετα του και τη γραφίδα του!

IMG_6967

Γιατί μόνο στον υπολογιστή εικονογραφεί, όπως μας είπε.

Μας έδειξε εικόνες από δουλειές του μια και ο ίδιος είναι όχι μόνο εικονογράφος αλλά ακόμα γραφίστας και κομίστας.

IMG_6968

 

IMG_6969

Κι εμείς ακούγαμε με προσοχή

IMG_6994 IMG_6995

 

Και μας είχε και μία έκπληξη!

Μας αποκάλυψε πώς θα είναι το φετινό μας αναμνηστικό!

(Εχουμε την τύχη, ξέρετε, να μας σχεδιάζει κάθε χρόνο ο ίδιος τα αναμνηστικά μας, τα οποία είναι έργα τέχνης !)

IMG_6971

IMG_6970

Τον ρωτήσαμε διάφορα πράγματα και απάντησε σε όλα. Μάλιστα του ζητήσαμε να μας σχεδιάσει την «κυρία φιλαναγνωσία», την ηρωίδα των λίμερικ που δημιουργήσαμε. ( εμπνευσμένοι από τα λίμερικ του Gianni Rodari και τα βιβλία της Μαρίας Μαμαλίγκα «μια ανόητη γεωγραφία» και » ζηλιάρικα, λαίμαργα, και άλλα αινιγματικά ποιήματα» και «αβγατισμα»)

Τα ποιήματά μας τον ενέπνευσαν και δεν άργησε να σχηματίσει την εικόνα της  φιλαναγνωσίας στο μυαλό του.

Δείτε βήμα βήμα πως «γεννήθηκε» η «κυρία Φιλαναγνωσία» στην οθόνη του υπολογιστή του!

Ιδού λοιπόν ολοζώντανη μπροστά σας!

filanagnosia

 

Δεν θα μπορούσε να μη γίνει το εξώφυλλο της ποιητικής μας συλλογής!

Ευχαριστούμε πολύ κύριε Λαυρέντη!

* Ο Λαυρέντης Χωραίτης έχει εικονογραφήσει τον «βασιλιά Ντο» του Μίμη Πλέσσα και τον «πάνθηρα μαυρόγατο» της Βάσιας Ακαρέπη . Επίσης διατηρεί τη στήλη κόμικ στο περιοδικό «ταλκ» και συνεργάζεται με διάφορα περιοδικά και εφημερίδες. Νέες δουλειές του «τρέχουν» γρήγορα… !

Γρήγορο ταξίδι στον χάρτη με ένα χάρτινο καράβι!

Πραγματοποιήσαμε λοιπόν άλλο ένα γρήγορο ταξίδι μας στον χάρτη!

Με αφορμή το πρώτο βιβλίο της Ελένης Γεωργοστάθη «Το χάρτινο καραβάκι της μαμάς « επισκεφθήκαμε την συγγραφέα στο σπίτι της, στην Αθήνα.

Μεγάλη η έκπληξή μας όταν την αντικρύσαμε, αφού με τα ακουστικά και το μικρόφωνο έμοιαζε με … πιλότο, όπως μας είπε και η ίδια με χιούμορ! Είχαμε μια πολύ ωραία κουβέντα μαζι της. Η κυρία Γεωργοστάθη απάντησε ειλικρινά στις ερωτήσεις μας και μας υποσχέθηκε ότι κάποια στιγμή θα μας επισκεφθεί κιόλας!

Δείτε μερικά αποσπάσματα από την … εισβολή μας στη βιβλιοθήκη της!

Ποιός είναι ο αγαπημένος σας συγγραφέας – αυτή την περίοδο;

Εχετε επισκεφθεί ποτέ τους Γαργαλιάνους;

Η μαμά μου δεν ξέρει να οδηγεί τρακτέρ…

Η μαμά μου δεν ξέρει που να βαφτίσει τον αδελφό μου…

Η μαμά μου δεν ξέρει να οδηγεί αεροπλάνο…

Η μαμά μου ξέρει να φτιάχνει καραβάκια…

Η μαμά μου δεν ξέρει να φτιάχνει καραβακια … 

Η μαμά μου τα ξέρει όλα!…

Εσείς , κυρία Ελένη, τι δεν ξέρετε να κάνετε;

Δεν ξέρει, αλλά  έχει δασκάλες τις κόρες της!

Κι εμείς λοιπόν φτιάξαμε χάρτινα καραβάκια με χαρτοπετσέτες (που τις βρίσκεις πάντα μπροστά σου)

για να μην είναι μόνο του το καραβάκι της κυρίας Ελένης

IMG_6656

Πρόταση διακόσμησης τραπεζιού: Τέλος οι … απλές χαρτοπετσέτες δίπλα στο πιάτο.  Τις διπλώνουμε καραβάκια και τις βάζουμε μέσα!

IMG_6646 IMG_6647 IMG_6648

Και επειδή οι συνειρμοί μας οδήγησαν σε … νότες της τραγουδήσαμε ένα τραγούδι ! Γιατί όπως είπε η Δώρα: » κυρία, να της πούμε και το «χάρτινο καράβι»! Ταιριάζει δεν ταιριάζει;»

Κρατώντας λοιπόν τα καραβάκια μας

IMG_6687

 

της  τραγουδήσαμε ένα ταιριαστό τραγούδι!

Κι εδώ  κάποιοι τρόποι για να φτιάξουμε καραβάκια!

Ευχαριστούμε κυρία Ελένη Γεωργοστάθη που μας δεχτήκατε στο σπίτι σας! 🙂

 

ΟΧΙ ΒΙΑ στα σχολεία

6 Μαρτίου, πανελλήνια μέρα κατά της σχολικής βίας. 

Βιβλία που διαβάσαμε

1. “Οι κακοί και καλοί ιππότες” και

2. “Οι κακές και καλές μάγισσες” του Αντώνη Παπαθεοδούλου, δύο βιβλία που αναφέρονται με έξυπνο και καθόλου διδακτικό τρόπο στον εκφοβισμό και τη βία. (τους «πειρατές», δυστυχώς ,δεν τους έχουμε ακόμα στη βιβλιοθήκη μας 🙁  )

3. “Δώσε την αγάπη” της Αγγελικής Βαρελλά

4. “ Η καινούρια μαθήτρια” της Ελιζαμπέτ Ντιβάλ

5.  Μόνα σε καινούριο σχολείο» : http://1dim-giann.pel.sch.gr/files/epsype-mpalonia.pdf.

6. «Το στοιχειωμένο κάστρο», από το βιβλίο «θεραπευτικά παραμύθια» της Νένας Γεωργιάδου, ψυχολόγου, εκδ. Οξυγόνο.ΟΛΟΗΜΕΡΟ ΤΜΗΜΑ

Υλικό που χρησιμοποιήσαμε

Η αφίσα που μας έφεραν μαθήτριες της Γ’ Γυμνασίου στα πλαίσια της καμπάνιας του σχολείου τους κατά της σχολικής βίας.

IMG_3668

Η αφίσα αναφερόταν στην σχολική βία, αλλά και στο τηλέφωνο που μπορεί να καλέσει ένας μαθητής που δέχεται ή … χρησιμοποιεί ΒΙΑ. Στα παιδιά μάλιστα έκανε εντύπωση αυτό το τηλέφωνο, ότι δηλαδή μπορεί κανείς να τηλεφωνήσει και να πει αυτό που βαραίνει την ψυχή του. Η αφίσα αυτή λοιπόν μας βοήθησε να ολοκληρώσουμε τις δραστηριότητές μας την ημέρα αυτή.

Αναζητήσαμε πληροφορίες στο διαδίκτυο
http://epsype.blogspot.gr/2012/02/6.html

http://www.antibullying.gr

και παρακολουθήσαμε σχετικά βίντεο και animation όπως

Στη συνέχεια, ζωγραφίσαμε, μιλήσαμε και γράψαμε ένα δικό μας ποίημα-σύνθημα, το οποίο μελοποιήσαμε και υποσχεθήκαμε ότι θα το τραγουδάμε καθημερινά!
“Οχι βία στα σχολεία
αγαπάμε την φιλία
και αν κανείς μας ενοχλήσει
θα το πούμε στην κυρία.
Δεν απαντάμε στη βία με βία,
δίνουμε το χέρι στη συνεργασία”!

Τέλος, δημιουργήσαμε το δικό μας βίντεο για την ημέρα αυτή!

“ΟΧΙ ΒΙΑ”

carousel

 

ένα σκουπίδι

(και κάτι λίγα ακόμα)

 πολλή φαντασία

γέλιο

 κέφι

τραγούδι

χρώματα

ανακύκλωση

ανΩκύκλωση

τέχνη

Kandinsky

trash art

καρναβάλι καρναβάλι

Και που να μας ακούσετε να το τραγουδάμε!

 

Καρναβάλι καρναβάλι

 

Καρναβάλι, καρναβάλι

Είμαστε όλοι μες στη ζάλη

Σερμπατίνες και κορδέλες

Κάνουμε όλοι χίλιες τρέλες!

 

Κλόουν παιχνίδια και αστεία

Ξεχειλίζουν την πλατεία

Γέροι, μεγάλοι και μικροί

Μές την τρέλα την πολλή

 

Αρχηγός η φαντασία

Κι από πίσω της τ’ αστεία

Πίσω μάσκες και στολές

Γέλια και πολλές χαρές!

 

 

1ο νηπιαγωγείο γαργαλιάνων

Ολοήμερο τμήμα

24-2-2014

χελιδονίσματα

Επρεπε να κάνουμε κάτι για να βγει ο ήλιος!

Σκεφτήκαμε να τραγουδήσουμε για να έρθει η Ανοιξη!

Ανοιξη ακούς;;;

Χρειαζόμαστε βοήθεια για να πετάξουμε ψηλά και να καλέσουμε την Ανοιξη.

Οι  φτερωτοί μας φίλοι έρχονται σιγά σιγάIMG_8694 IMG_8696

δείτε τους …

IMG_8697 IMG_8698

Σωστά καταλάβατε.

 

Χελιδόνες!

IMG_8699

Αυτά τα χελιδόνια έρχονται από πολύ μακρυά… Από τη «χώρα της μεγάλης ζέστης» γι αυτό έχουν δύο πλευρές διαφορετικού χρώματος και  ανάμεσα  τους κρέμεται ένα σκοινάκι στολισμένο!

IMG_8700

Και κουβαλάνε μαζί τους ένα ξυλάκι για να κάθονται λίγο να ξεκουράζονται μετά από μεγάλες πτήσεις!

IMG_8701 IMG_8702 IMG_8703

Στολισμένες χελιδόνες με λουλούδια ή χρωματιστά χαρτιά και κουδουνάκια!

IMG_8704

Ετοιμες  για το μεγάλο ταξίδι…

IMG_8705

 

IMG_8707 IMG_8709

Εντάξει … δυνάμωσαν τα φτερά!

IMG_8722 IMG_8724

Ανέβηκαν ψηλά να κοιμηθούν γιατί την επόμενη μέρα είχαν ταξίδι…

IMG_8768Ανεβήκαμε στο δημοτικό να τραγουδήσουμε τα ανοιξιάτικα κάλαντα, τα «χελιδονίσματα», μήπως μας ακούσει η άνοιξη και έρθει! 

IMG_8770 IMG_8771

Τραγουδήσαμε τα Χελιδονίσματα σε όλες τις τάξεις του δημοτικού!

IMG_8784

Το ίδιο απόγευμα τα τραγουδήσαμε και στους γονείς μας.

Την άλλη μέρα μαντέψτε τί έγινε!

Ο ήλιος ο λαμπρός ανέτειλε κι εμείς επιτέλους κάναμε ένα διάλειμμα της προκοπής!

Στο δημοτικό μας χειροκρότησαν όλοι θερμά κι εμείς τους δώσαμε αυτές τις πληροφορίες…

Χελιδονίσματα

Σε πολλές περιοχές της χώρας μας (Ήπειρο, Μακεδονία, Θράκη και Δωδεκάνησα) την 1η   Μαρτίου ή την 21η  που είναι η εαρινή ισημερία, τα παιδιά γυρνάνε στα σπίτια κρατώντας ένα ξύλινο (αρθρωτό) ομοίωμα χελιδονιού, την «χελιδόνα» και τραγουδούν τα ανοιξιάτικα κάλαντα τα «χελιδονίσματα».

Το έθιμο αυτό έχει τις ρίζες του στην αρχαία Ελλάδα. Στα πρώτα βυζαντινά χρόνια το ελληνικό αυτό έθιμο θεωρήθηκε ειδωλολατρικό και γι αυτό απαγορεύτηκε. Τα παιδιά όμως συνέχιζαν να καλωσορίζουν την Άνοιξη και τα χελιδόνια με τα «χελιδονίσματα» σε πείσμα των καιρών. Η χελιδόνα λοιπόν αρχίζοντας το ταξίδι της από την αρχαία Ελλάδα και πετώντας από Μάρτη σε Μάρτη πάνω από το Βυζάντιο και  την τουρκοκρατία  συνεχίζει ακόμα μέχρι σήμερα να πετά και κελαηδά ξεκινώντας με τον ίδιο στίχο: «ηλθ’  ήλθεν χελιδών, καλάς ώρας άγουσα, καλούς ενιαυτούς, επί γαστέρα λευκά  επί νώτα μέλαινα.»

Την «χελιδόνα» σε κάποιες περιοχές τη στολίζουν με φύλλα κισσού, που είναι χαρακτηριστικό της αειθαλούς βλάστησης, σε άλλες με ζουμπούλια ή άλλα ανοιξιάτικα λουλούδια κι αλλού της κρεμούν κουδουνάκια και πολύχρωμα χαρτιά ( όπως κάναμε κι εμείς)!

Οι «χελιδονιστές», οι οποίοι ήταν κυρίως παιδιά (ενίοτε και ενήλικες) γύριζαν από σπίτι σε σπίτι τραγουδώντας τραγούδια για τον ερχομό των χελιδονιών και της Άνοιξης και οι νοικοκυρές τους έδιναν λάδι, κρασί, αλεύρι, σιτάρι, αυγά και σε λίγες περιπτώσεις χρήματα.

Κάποια χελιδονίσματα χαιρετίζουν την Ανοιξη, το «έαρ» και απαγγέλλουν στίχους για να διώξουν τον χειμώνα ή τον τελευταίο μήνα τον Φλεβάρη : «Ιδε το έαρ το γλυκύ , Πάλι επανατέλλει,  φέρον υγείαν και χαράν και την ευημερίαν»!

Υπάρχουν πολλά και διαφορετικά «χελιδονίσματα» ανάλογα με την περιοχή. Αυτό που σας τραγουδήσαμε είναι:  «Ηρθε ήρθε χελιδόνα, ήρθε κι άλλη μελιδόνα, κάθισε και λάλησε και γλυκά κελάδησε: Μάρτη, μάρτη μου καλέ και φλεβάρη φοβερέ κι αν φλεβίσεις κι αν  τσικνίσεις, καλοκαίρι θα μυρίσεις.» και  «Ηρθε πάλι η χελιδόνα, ήρθε πάλι η Μεληδόνα απ’τη θάλασσα μακριά και μας έφερε καλά, τη δροσιά και τη χαρά και τα κόκκινα αυγά».

Σε κάποιες περιοχές τα παιδιά κρατούν και ένα καλαθάκι όπου μέσα κουβαλούν  το «μάρτη» τον οποίο περνούν στο χέρι των παιδιών που είναι στα σπίτια που επισκέπτονται.

Ο γνωστός μας «Μαρτης» ή «μαρτιά» είναι ένα παμπάλαιο έθιμο. Πιστεύεται ότι έχει τις ρίζες του στην Αρχαία Ελλάδα και μάλιστα στα Ελευσίνια Μυστήρια. Οι μύστες των Ελευσινίων Μυστηρίων, έδεναν μία κλωστή, την «Κρόκη» στο δεξί τους χέρι και στον αριστερό τους αστράγαλο.

Ο γνωστός μας «μάρτης» δεν είναι τίποτα άλλο από ένα βραχιολάκι φτιαγμένο με ασπροκόκκινη κλωστή. Οι Βυζαντινοί πίστευαν ότι η άσπρη κλωστή συμβολίζει το πρωινό φως ενώ η κόκκινη το μεσημεριάτικο. Σύμφωνα με την παράδοση ο «Μάρτης» προστατεύει τα πρόσωπα των παιδιών από τον πρώτο ήλιο της Ανοιξης, για να μην καούν. Τον φτιάχνουν  την τελευταία μέρα του Φλεβάρη και τον φορούν την πρώτη του Μάρτη, πριν βγουν από το σπίτι. Το βραχιολάκι αυτό το αφήνουν τα παιδιά πάνω στις τριανταφυλλιές όταν δουν το πρώτο χελιδόνι, για να το πάρουν τα χελιδόνια  και να το χρησιμοποιήσουν για να φτιάξουν τη φωλιά τους. Αν το Πάσχα πέσει μέσα στον Μάρτη τον καίνε στη λαμπάδα της Ανάστασης ή το δένουν στο ποδαράκι του αρνιού που θα ψηθεί στη σούβλα (έτσι κάνουμε κι εμείς στην περιοχή μας).

Τα χελιδονίσματα είναι η αρχή ενός κύκλου. Του κύκλου της Άνοιξης! Αυτός ο κύκλος λοιπόν αρχίζει την πρώτη Μαρτίου, με τα ανοιξιάτικα κάλαντα (χελιδονίσματα)που αναγγέλλουν τον ερχομό της  άνοιξης και των χελιδονιών  και το παιχνίδι με τον ήλιο όπου οι άνθρωποι προσπαθούν  να τον « ξεγελάσουν» φορώντας  τον «μάρτη». Συνεχίζει την Πρώτη Απριλίου όπου οι άνθρωποι πειράζουν ο ένας τον άλλο λέγοντας αθώα ψέμματα. Παίζουν αυτό το παιχνίδι για να ξεγελάσουν το κακό και να έχουν σοδειά και υγεία όλο τον χρόνο  και ολοκληρώνεται την πρώτη Μαίου με τα μαγιάτικα στεφάνια και την εξόρμηση στην φύση , όπου όλοι χαίρονται την Ανοιξη και τραγουδούν!

 Ενας χαρούμενος  κύκλος είναι ο κύκλος της Ανοιξης λοιπόν, γεμάτος τραγούδια, παιχνίδια  χρώματα και γέλια!

Τραγουδήστε κι εσείς μαζί μας και ελάτε να καλωσορίσουμε μαζί την Άνοιξη μήπως και έρθουν τελικά οι φτερωτοί μας φίλοι με το μαύρο χρώμα και  την άσπρη κοιλιά!

1ο νηπιαγωγείο Γαργαλιάνων

(Πληροφορίες αντλήσαμε από το διαδίκτυο και από τις σημειώσεις της κας Ζάχου-Καλκούνου, μουσειοπαιδαγωγού, σε βιωματικό σεμινάριο του ΚΠΕ Καλαμάτας)

 

 

 

Ιππόκαμπος

Του αφιερώσαμε μια ανάρτηση όλη δική του γιατί το αξίζει!

Του αφιερώσαμε μια ανάρτηση όλη δική του γιατί το αξίζει!

Ενα τέτοιο πλάσμα δε θα μπορούσε να μη μας εμπνεύσει να του γράψουμε και τραγούδι…

Ιππόκαμπος

Ενας ιππόκαμπος μπαμπάς

Ήθελε να πάρει το ρόλο της μαμάς

Και να γεννήσει τα μωρά

Τρα λα λα λα λα λα λα!

 

Τότε η ιπποκαμπίνα η  μαμά

Του μετέφερε τα αυγά

Στη μεγάλη του κοιλιά

Τρα λα λα λα λα λα λα

 

Λίγες μέρες πιο μετά

Βγήκαν απ’την τσέπη της κοιλιάς

Κάτι ιπποκαμπάκια έξυπνα

Τρα λα λα λα λα λα λα

 

Παίζαν τριγύρω σαν τρελά

Δίπλα στο μπαμπά και στη μαμά

Τα ιπποκαμπάκια τα μικρά

Τρα λα λα λα λα λα λα λα

1ο νηπιαγωγείο Γαργαλιάνων

Ολοήμερο τμήμα, σχέδιο εργασίας  για τον ιππόκαμπο 

Το δώρο της μαμάς!

Ολοκληρώνουμε τη γιορτή της μαμάς με αυτό το βίντεο!

Γράψαμε ποίημα, αίνιγμα και δημιουργήσαμε και κοσμήματα, χειροποίητα παρακαλώ, για τη μαμά μας!!!

Δείτε το βίντεο και θα καταλάβετε!

Ετσι λοιπόν έκλεισε ο  … κύκλος της μαμάς για φέτος!!!

Και του χρόνου λοιπόν!!!

Το τραγούδι που ακούγεται στο βιντεάκι μας λέγεται «σύννεφα με παντελόνια» και το τραγουδάει ένα συγκρότημα που έχει το ίδιο όνομα! Ωραίος τίτλος ε; Το «σύννεφα με παντελόνια» βέβαια, είναι ένα ποίημα του Βλαδιμίρ Μαγιακόφσκι, το οποίο έδωσε στα μέλη του συγκροτήματος την ιδέα να το ονομάσουν έτσι! Αν σας αρέσει μπορείτε να το αναζητήσετε στο διαδίκτυο!!! Και το ποίημα και το συγκρότημα!!!

 

 

Μαμά, χρόνια πολλά!!!

 

Δείτε ένα μικρό αφιέρωμα στις μαμάδες μας!!! 

Η ιδέα μας είναι να γιορτάσουμε την «εβδομάδα της μαμάς»! Κάθε μέρα, σκεφτήκαμε ,να είναι και μια έκπληξη για τις μαμάδες μας! Ετοιμάζουμε κάθε μέρα και από κάτι… 

Αυτό το βιντεάκι είναι το τρίτο δώρο μας!!! Τα δύο πρώτα είναι η κάρτα που θα δείτε στο βίντεο και μία ζωγραφιά με το πορτρέτο της μαμάς μας!!!

Τα επόμενα δώρα τα ετοιμάζουμε… Θα σας τα δείξουμε μόλις ετοιμαστούν!

Το τραγούδι που ακούγεται στο βίντεο σας το έχουμε ξαναδημοσιεύσει! Τους στίχους τους έχει γράψει ο μπαμπάς ενός συμμαθητή μας, ο κύριος Σπύρος! Μας αρέσει πολύ και γι αυτό η κυρία μας το χρησιμοποίησε στο βιντεάκι!

Και αυτό  είναι ένα τέταρτο δώρο που ετοιμάσαμε! Ενα ποίημα που γράψαμε σήμερα στο σχολείο μας για τη  «μαμά»!

«Η πιο καλή μαμά»

Μανούλα σ’ αγαπώ

ποτέ δε σε ξεχνώ!

Είσαι η καλύτερη του κόσμου

ένα φιλάκι και μια αγκαλίτσα δώσ’ μου!!!

Κι εγώ σου δίνω την αγάπη μου

 και δυο γλυκά φιλιά 

και μια ζεστή αγκαλιά

με όλη μου την καρδιά  

και με μεγάλη μου χαρά

στην πιο καλή μαμά!!!

 

Και ένα τέταρτο δώρο… Ενα δικό μας αίνιγμα!!!

Τί είναι αυτό που βρίσκεται μεσ’ στην καρδιά βαθιά

και δεν βγαίνει ποτέ ακόμα και αν περάσουν χρόνια πολλά;

  («ΑΜΜΑ») Σας μπερδέψαμε ε; Το βρήκατε;;;

Μαμαδίτσες μας χρόνια πολλά!!!

Χρόνια πολλά στις μαμάδες!!!

Χρόνια πολλά σε όλες τις μανούλες με ένα τραγούδι!!!

Στιχουργός είναι ο κύριος Σπύρος, ένας από τους καταπληκτικούς μπαμπάδες που έχουμε και φέτος στο σχολείο μας!!! Στιχουργός, παραμυθάς, μουσικός!!!

Μπράααααβο σας κύριε Σπύρο!

Αφιερωμένο, λοιπόν, σε όλες τις μαμάδες!

Το ποίημα του «Π» ή «π»!!!

Το ποίημα του «π» ή «Π»


Πασχαλίτσα,  Πασχαλιά

Παγωτά μας φέρνεις, το Πάσχα και παιχνίδια πολλά!


Με το πλοίο ταξιδεύω

Παπαρούνες μαζεύω


Και τα παπάκια παπακίζουν

Και από ψηλά πεταλούδες πεταρίζουν


Και μια πολυλογού παντόφλα

Πήρε πιπίλα απ’ το παπούτσι

πήγε σε πανηγύρι πασχαλινό

και είδε έναν παπά παλαβό

που είχε πέντε πόδια!!!


Και έτσι τελείωσε αυτή η απίθανη, χαρούμενη, πασχαλινή ιστορία

Και άμα θέλετε σας λέμε άλλη μία!!!


Ολοήμερο τμήμα 1ου νηπιαγωγείου γαργαλιάνων

Τα παιδιά είπαν λέξεις από «Π» με αφορμή το Πάσχα, τις γράψαμε και

μετά δημιούργησαν ένα αστείο ρυθμικό ποιηματάκι

σαν Λίμερικ!!!

Τα παιδιά έβαλαν όλο τους το κέφι και τη φαντασία

για να δημιουργήσουν αυτή την ιστορία!!!

Το καταχάρηκαν!!!

ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΠΟΛΙΟΡΚΗΜΕΝΟΙ, στο σχολείο μας

Η γιορτή της 25ης Μαρτίου πέρασε!

Φέτος αφιερώσαμε τη γιορτή μας στους «ελευθερους πολιορκημένους»! Είναι ένα ποίημα που μας διάβασε η κυρία, όχι όλο βέβαια αλλά κάποια αποσπάσματα που είχε επιλέξει, το οποίο μας εντυπωσίασε! Η δύναμη της ψυχής των Μεσολογγιτών έμεινε στην ιστορία! Το Μεσολόγγι έγινε σύμβολο αγώνα και ελευθερίας!

Κι εμείς αποφασίσαμε να το δραματοποιήσουμε. Να κάνουμε δηλαδή … δραματοποιημένη αφήγηση!

Ετσι λοιπόν, αφού συγκετρώσαμε υλικό και πληροφορίες, κάναμε πρόβες, φτιάξαμε προσκλήσεις και η μεγάλη μέρα έφτασε!

Η γιορτή μας ήταν υπέροχη! Η κυρία μας είχε ετοιμάσει και μία παρουσίαση – έκπληξη με τις προετοιμασίες μας για τη γιορτή ( και των δύο τμημάτων) και αποσπάσματα από τις πρόβες!  Την είδαμε σε μεγάλη επιφάνεια με τον προτζέκτορα που μας έκανε δώρο ο σύλλογος γονέων!

Οι γονείς μας και οι φίλοι μας μας είπαν ότι ήμασταν καταπληκτικοί και συγκινήσαμε πολύ κόσμο. Δραματοποιήσαμε το ποίημα αυτό με πολύ σεβασμό προς τον ποιητή και το έργο του! Γι αυτό δεν αλλάξαμε ούτε λέξη στούς στίχους! Τους μάθαμε έτσι ακριβώς όπως τους είχε γράψει ο Διονύσος Σολωμός και φυσικά ξέραμε τί λέγαμε γιατί είχαμε αναλύσει το ποίημα στίχο – στίχο με την κυρία!

Πάρτε βαθιά ανάσα ….

«Ελεύθεροι Πολιορκημένοι»

προσέγγιση του ποιήματος από τους μαθητές του ολοήμερου τμήματος του 1ου νηπιαγωγείου Γαργαλιάνων!

Τότε  ταράχτηκε η ψυχή μου, πόνεσε  η καρδιά μου και σκέφτηκα πως ήρθε η ώρα να πεθάνω… Βρέθηκα σε έναν τόπο πολύ σκοτεινό που είχε φασαρία και θόρυβο και βροντές πολλές όπως όταν μπουμπουνίζει και  ακούγονταν όπως όταν κοχλάζει το νερό που βράζει και βγάζει μπουρμπουλήθρες! Τότε κατάλαβα πως  ο τόπος αυτός  ήταν το Μεσολόγγι! Αλλά δεν έβλεπα τίποτα, ούτε το στρατόπεδο ούτε το κάστρο, ούτε τη θάλασσα, ούτε το χώμα που πατούσα αλλά δεν έβλεπα ούτε και τον ουρανό!

Τα σκέπαζε όλα μια μαυρίλα σαν τη πίσσα που στρώνουν τους δρόμους γεμάτη «μαύρη» λάμψη! Αμα έχει πόλεμο, γίνεται μαύρος ο ουρανός και ο ήλιος δεν υπάρχει! Και σήκωσα τα χέρια μου στον ουρανό για να προσευχηθώ στο θεό να σταματήσει όλο αυτό  και να φύγουν οι Αγαρηνοί, οι εχθροί και να κερδίσουν οι Μεσολογγίτες … Και τότε ξαφνικά  έγινε κάτι απίστευτο! Μέσα απ’τον  καπνό, εμφανίστηκε μια γυναίκα με κατάμαυρο φόρεμα, επειδή  τα σκέπαζε όλα μια μαυρίλα και καπνός αλλά και επειδή πενθούσε, και άρχισε να λέει με δυνατή φωνή:

Οταν ξημέρωσε, πήρα τη λάμψη του ήλιου και το δρόμο του, δηλαδή πήρα το δρόμο προς την ανατολή και κρατούσα τη λύρα μου στον ώμο μου, τη λύρα μου που είναι δίκαιη και  βγάζει πιο ωραίο ήχο επειδή λέει τραγούδια για τους Ελληνες και τους Μεσολογγίτες που θέλουν να κερδίσουν την ελευθερία τους και να μην είναι πια άλλο σκλάβοι των Τούρκων. Ακούγεται ωραία η μουσική της επειδή είναι δίκαιος ο αγώνας των Ελλήνων! Τραγουδάει ωραία η λύρα μου όπως του Ορφέα!

Περπάτησα πολύ, από την Ανατολή μέχρι τη Δύση και δεν είδα πιο γενναία πόλη, πιο ένδοξη από αυτή εδώ, που μοιάζει με ένα μικρό χωραφάκι… Το Μεσολόγγι!

Πιο κει στέκεται ένας άντρας, πολεμιστής, που όμως δεν του αρέσει να πολεμάει γιατί δεν θέλει να σκοτώνει και κλαίει γιατί το τουφέκι που κρατάει στο χέρι του είναι βαρύ γι αυτόν! Και το χειρότερο είναι ότι ακόμα και ο εχθρός του , ο Τούρκος, ξέρει ότι δεν είναι φτιαγμένος για να σκοτώνει και ότι θέλει την Ειρήνη! Και ο εχθρός του είναι πιο σίγουρος ότι θα κερδίσει τον πόλεμο… Και ο άντρας κλαίει γιατί ξέρει ότι θα χάσει… Κλαίει ακόμα γιατί δε θέλει να σκοτωθεί από Τούρκους! Παρόλο όμως που κλαίει και δεν του αρέσει αυτό αποφασίζει να πολεμήσει για να σώσει την όμορφη γη του..

Φωτιά υπάρχει παντού στο αλωνάκι αυτό, το Μεσολόγγι, και τα παιδάκια ακόμα γύρω από τη μαμά τους κατάμαυρα από τον καπνό και με σκισμένα ρούχα και πολύ πεινασμένα σαν όνειρο μοιάζουν, σαν να τα βλέπει κάποιος  στον ύπνο του… (Μήπως ο ποιητής, ο Διονύσιος Σολωμός;) Το πουλάκι που κελαηδάει  σ αυτή την πόλη το ζηλεύει η μάνα των παιδιών… Επειδή εκείνο δείχνει χαρούμενο και μπορεί να φωνάζει, ενώ τα παιδιά της όχι. Εκείνο βρίσκει ένα σπυράκι να φάει και ζει ενώ αυτή δεν έχει τί να ταίσει τα παιδιά της και τα βλέπει να πεθαίνουν από την πείνα…

Υπάρχει πείνα και φόβος και δεν ακούγεται ούτε ένα σκυλί να γαυγίζει. Γιατί; Μάλλον επειδή ακόμα και τα σκυλιά φοβούνται αυτόν τον πόλεμο και έχουν κρυφτεί… Η επειδή έχουν τα έχουν όλα σκοτώσει οι εχθροί. Ισως και να τα φάγανε, επειδή δεν έβρισκαν τίποτα άλλο να φάνε….

Δε μιλάει κανείς σ αυτή την πόλη… Υπάρχει σιωπή όπως και στα νεκροταφεία… Κανείς πεθαμένος δε μιλάει, μόνο κόκαλα υπάρχουν εκεί. Η σιωπή βασιλεύει σ αυτή τη γη. Είναι σαν τον βασιλιά της σιωπής! Η πείνα φαίνεται στα πρόσωπα όλων αφού τα μάτια τους είναι μαύρα… Και η κάθε μάνα υποφέρει που βλέπει τα μάτια των παιδιών της να είναι έτσι…

Ενας Σουλιώτης παραπέρα αναρωτιέται γιατί κρατάει κι αυτός το όπλο του στο χέρι αφού ούτε αυτός μπορεί να το σηκώσει γιατί είναι βαρύ… Δε θέλει να πληγώσει κανέναν, να σκοτώσει… Πρέπει όμως να το κάνει. Και το χειρότερο είναι ότι το ξέρει και ο εχθρός!

Κι αυτή η ζωή, που τη θυμούνται οι καημένοι οι μεσολογγίτες πόσο όμορφη είναι, προσπαθεί να κάνει τους πολεμιστές να δειλιάσουν… Ενώ η θάλασσα και ο ουρανός και η γη είναι ενωμένα και δεν ξεχωρίζουν από τη μαυρίλα και την καπνιά, η ομορφιά της φύσης και της ελληνικής γης, του Μεσολογγίου, κάνει τους εχθρούς να θέλουν να την πάρουν νωρίτερα . Δε μπορούν να περιμένουν άλλο γιατί είναι κακοί και τα θέλουν όλα δικά τους και ας μην είναι δίκαιο αυτό για τους Ελληνες…  Και οι Ελληνες, οι Μεσολογγίτες όσο τη θυμούνται την όμορφη γη τους τόσο πιο πολύ πονάνε που θα τους την πάρουν οι ξένοι!

Και τώρα οι μεσολογγίτες είναι σαν να ζουν στο όνειρό τους!

Ο Απρίλης με τον έρωτα χορεύουν και γελάνε και η φύση γεμίζει λουλούδια και καρπούς γιατί η Περσεφόνη έχει ανέβει στον πάνω κόσμο και είναι μαζί με τη μαμά της και η γη είναι χαρούμενη!!! Η Θάλασσα έχει γεμίσει όμορφα κυματάκια που μοιάζουν με προβατάκια που ενώνονται με τα προβατάκια του ουρανού, τα σύννεφα δηλαδή!

Να και μία πεταλούδα που παίζει με τον ίσκιο της στα γαλάζια νερά … Ολο το βραδυ της το πέρασε μέσα σε έναν κρίνο, σαν αυτόν που έδωσε στην Παναγία ο άγγελος, και μυρίζει υπέροχα τώρα!

Η φύση είναι πολύ όμορφη την Ανοιξη! Και τώρα που οι Μεσολογγίτες πολεμάνε είναι Ανοιξη! Και πονάνε περισσότερο που θα χάσουν τη γη τους στην πιο όμορφη στιγμή της!

Οποιος πεθάνει σήμερα θα είναι σαν να πεθαίνει χίλιες φορές!

Γιατί θα γίνει ήρωας και όλοι οι άνθρωποι θα τον θυμούνται! Αλλά και γιατί θα πονάει πιο πολύ που θα χάσει τη γη του τώρα που είναι τόσο όμορφη και όποιος πεθάνει αυτή την ώρα θα είναι σα να πεθαίνει πολλές φορές από τον πόνο του και τον καημό του!

Και τώρα έρχεται και ο πολεμιστής που διατάζει την σάλπιγγα του πολέμου να σταματήσει αυτό το τραγούδι της φύσης, αυτό το όνειρο που ζουν. Φοβάται ο πολέμαρχος αυτός  γιατί  η ομορφιά της φύσης μπορεί να δειλιάσει τους μεσολογγίτες!

Είναι σαν να τους λέει «Έχουμε έναν στόχο. Πρέπει να κερδίσουμε την ελευθερία μας! Δεν πρέπει να παρασυρόμαστε από άλλα πράγματα. Οπως και  ο Οδυσσέας με τους συντρόφους του είχαν στόχο να φτάσουν στη Ιθάκη έτσι κι εμείς, οι Ελληνες έχουμε στόχο να απελευθερωθούμε από τους Τούρκους. Καλύτερα να πεθάνουμε ελεύθεροι και Ελληνες παρά να ζήσουμε και να είμαστε Τούρκοι….

Και πραγματικά… Παρόλο που ο εχθρός τους τάζει να τους χαρίσει τη ζωή αν αλλαξοπιστήσουν και γίνουν Τούρκοι αυτοί αντιστέκονται… Οχι, λένε, θα πεθάνουμε ελεύθεροι.

Και οι γυναίκες φωνάζουν στους πολεμιστές και τους λένε ότι όλος ο κόσμος έμαθε για τα κατορθώματά τους. Είναι πολύ γενναίοι! Και είναι σαν να τους λένε να μη δειλιάζουν και να συνεχίζουν να αγωνίζονται…

Και μάλιστα κάποιοι πολέμαρχοι που συζητάνε, λένε πόσο πολύ θαυμάζουν τις γυναίκες! Παρόλο που είναι πιο αδύναμες από τους άντρες αντέχουν περισσότερο τις δύσκολες στιγμές… Παρόλο που δεν έχουν να φάνε και να ταίσουν τα παιδιά  τους, ξέρουν ότι πρέπει να έχουν υπομονή… Γιατί η υπομονή κρύβει θησαυρούς πολλούς! Ενας τέτοιος θησαυρός είναι η ελευθερία τους!!! Μπορεί να μη τη ζήσουν αυτές, όμως οι επόμενες γενιές θα τη ζήσουν!

Κάποιες γυναίκες όμως δειλιάζουν και κλαίνε… Τα παιδιά τους πεθαίνουν και αυτές δεν ξέρουν τί να κάνουν! Και οι πολεμιστές  που βλέπουν τις οικογένειές τους να πεθαίνουν πονάνε πολύ… Και αυτή είναι η χειρότερη δύναμη που τους πολεμάει.. Να βλέπουν τα παιδιά τους και τις γυναίκες τους να χάνονται…

Αυτοί όμως επιμένουν να πολεμάνε και να μην ξεχνάνε την ελευθερία τους. Και έτσι μέσα από αυτόν τον πόλεμο με την χειρότερη δύναμη αυτοί βγαίνουν ΕΛΕΎΘΕΡΟΙ! ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΠΟΛΙΟΡΚΗΜΕΝΟΙ!!! Γιατί μπορεί να είναι δούλοι των Τούρκων, όμως η ψυχή και η καρδιά τους και το μυαλό τους είναι ελεύθερο! Δεν μπορεί κανείς να τους το κλέψει . Κανείς δεν μπορεί να τους κλέψει τη λαχτάρα τους για ελευθερία!

Και έτσι η πατρίδα μας ανακουφίζεται γιατί το αίμα που χύθηκε από τους Έλληνες είναι σαν το μύρο που μυρώνει ο παπάς! Αγιο, που μπορεί να κάνει καλά , γιατρέψει τις πληγές όλες! Και η Ελλάδα μας ξέρει, έχει εμπιστοσύνη στα παιδιά της, τους μεσολογγίτες… Γιατί βλέπει τη δύναμη της ψυχής τους στα μάτια τους!

Πατρίδα:

«Γι αυτό, ποιητή, σου λέω να τα γράψεις όλα αυτά , να γίνουν γνωστά σε όλο τον κόσμο. Να αποκτήσει νόημα για όλους ο αγώνας των Ελλήνων, των Μεσολογγιτών για την ελευθερία τους! ΛΟΓΟ, ΕΡΓΟ, ΝΟΗΜΑ!!!

Γιατί παρόλο που βλέπω ότι είναι δυνατά τα παιδιά μου και ξέρω ότι δε δειλιάζουν ,πονάω μέσα μου πολύ, γιατί ξέρω ότι θα τα χάσω τα παιδιά μου. Αυτός ο εχθρός είναι πολύ σκληρός. Εχει πολύ πείσμα και τα παιδιά μου θα υποφέρουν πολύ!!! Γι αυτό σου λέω, ποιητή, μην ξέχάσεις να γράψεις τα κατορθώματά τους να τα μάθει όλος ο κόσμος! ΛΟΓΟ, ΕΡΓΟ ΝΟΗΜΑ!

ΠΟΙΗΤΗΣ

Μητέρα μεγαλόψυχη, τα παιδιά σου θα ζουν πάντα μέσα στο κρυφό τους μυστήριο … Πώς άντεξαν όλα αυτά και αγωνίστηκαν, κανείς δεν ξέρει… Αλλά θεά, μούσα μου εσύ, δε μπορώ να ακούσω τη φωνή σου και να τα γράψω όλα αυτά για να τα μάθει όλος ο ελληνικός κόσμος;  Θα τα γράψω στο υπόσχομαι!

Και ξαφνικά, οι ακρογιαλιές σκιρτούν, ανατριχιάζουν και τα αστέρια γίνονται περισσότερα και λάμπουν!

Γιατί αυτό που είδα δε λέγεται! Το είδα και το άκουσα και θα τα γράψω όλα. Θα δώσω ΛΟΓΟ ΕΡΓΟ ΝΟΗΜΑ

Είδα «νύχτα γιομάτη θάματα, νύχτα σπαρμένη μάγια». Ενώ δεν ξεχώριζε γη ουρανός και θάλασσα, ξαφνικά κάτι ασπρισε μέσα στη λίμνη του Μεσολογγίου. Λούστηκε με το φως του φεγγαριού που κοιτούσε από ψηλά και να! Βγήκε μία κόρη, σαν θεά με κάτασπρο φόρεμα! Βγήκε μέσα από τη λίμνη! Η πατρίδα μας, η Ελλάδα μας! Περήφανη για τα παιδιά της!

Αθάνατη πατρίδα μας μεγάλη μας μητέρα!!!


Τα τραγούδια μας άρεσαν πολύ και τα τραγουδάμε ακόμα!

Ακούστε κι εσείς κάποια απ’ αυτά και τραγουδήστε μαζί μας!

Μ αυτό κλείσαμε τη γιορτή μας και ήταν πράγματι πολύ συγκινητικό!

Και δείτε και κάποιες φωτογραφίες μας από τις ετοιμασίες, όπως και κάποιους πίνακες ζωγραφικής!

Η Ναταλία Καπατσούλια στο νηπιαγωγείο μας!

Την Παρασκευή 1η Μαρτίου,  υποδεχτήκαμε την Ανοιξη με χρώματα και εικόνες!
Οχι μόνο με τις εικόνες και τα χρώματα της φύσης αλλά και με τα χρώματα από τα πινέλα της εικονογράφου Ναταλίας Καπατσούλια!
Η γνωστή εικονογράφος έφερε μαζί της τις πρωτότυπες εικόνες από το βιβλίο «Ο πειρατής Περπερούα και οι 15 γόνδολες» και μας έδειξε  πώς έφτασε το βιβλίο από τα πινέλα της στα βιβλιοπωλεία!
Η επίσκεψη ενός/μιας εικονογράφου στο σχολείο ενισχύει την παιδική φιλαναγνωσία, μας φέρνει εμάς, τα παιδιά, πιο κοντά στους δημιουργούς του βιβλίου και τελικά συνειδητοποιούμε ότι πίσω από ένα βιβλίο κρύβονται πολλοί άνθρωποι που εργάζονται για να βρεθεί στα ράφια του βιβλιοπωλείου!
Της πήραμε συνέντευξη, για την εφημερίδα «το εφημεριδάκι μας». Απάντησε σε όλες τις  ερωτήσεις μας και μας πρότεινε και τεχνικές ζωγραφικής!
Πέρυσι είχε επισκεφθεί το σχολείο μας ο  Φίλιππος Μανδηλαράς, ο συγγραφέας  της σειράς «η πρώτη μου μυθολογία» , την οποία και έχει εικονογραφήσει η κυρία Καπατσούλια!  Ολοι μας, λοιπόν, τη γνωρίζουμε καλά την κυρία Ναταλία!
Η κυρία Καπατσούλια «έκρυψε» στη ζωγραφιά του κάθε παιδιού ένα δικό της σκιτσάκι και μας το αφιέρωσε!!!
Η συγκεκριμένη εικονογράφος έχει εικονογραφήσει πολλά πολλά βιβλία…. Κάποια από αυτά είναι «το σκαντζοχοιράκι με τα κατσαρά μαλλιά»,  «οι χελώνες του βαρώνου», «θέλω να γίνω ήρωας» , τη σειρά «η πρώτη μου μυθολογία» , τη σειρά «ο πειρατής περπερούα» φυσικά και πολλά άλλα!!!
Η κυρία Καπατσούλια έμαθε από μας, τους μικρούς μαθητές ότι και στα μέρη μας υπήρχαν στα παλιά χρόνια πειρατές. Οτι οι κάτοικοι του «διαλισκαρίου»  μετακόμισαν για να αποφύγουν τους πειρατές και έχτισαν τους Γαργαλιάνους ψηλότερα!!!
Μάλιστα της είπαμε και για τις περιπέτειες του θρυλικού πειρατή Κατούλια που είχε το … άντρο του στην «Πρώτη», το νησί – κροκόδειλο που βρίσκεται απέναντι από τους Γαργαλιάνους! Δημιουργήσαμε μάλιστα  και μία ιστορία για τον πειρατή Κατούλια, την οποια θα της στείλουμε για να μας βοηθήσει να δώσουμε μορφή σ’ αυτό τον τρομερό πειρατή!!!

Οι μαμάδες μας της είχαν επιφυλάξει μία έκπληξη! Οπως και πέρυσι στον κύριο Μανδηλαρά, έτσι και φέτος πολύ πρόθυμα έφεραν παραδοσιακά εδέσματα και της έκαναν το τραπέζι!
Η κυρία Καπατσούλια έφυγε ενθουσιασμένη με τη φιλοξενία μας, των κυριών μας και των γονέων του 1ου νηπιαγωγείου μας και με πολλά δώρα! Με τη βοήθεια των κυριών μας της είχαμε φτιάξει σελιδοδείκτη «πειρατή»  και είχαμε δημιουργήσει μια δική μας ιστορία  για τον πειρατή περπερούα, ένα «λουλουδογένη πειρατή – γλαστράκι»  και πολλά πολλά άλλα! Φυσικά δεν ξεχάσαμε να προβάλουμε τον τόπο μας και έτσι της κάναμε δώρα από τη μεσσηνιακή γη!  Μεσσηνιακό ελαιόλαδο, ελιές, πετιμέζι, πατέ ελιάς, σταφίδα και …. λαλαγγίδες, ένα παραδοσιακό «πιάτο»  των Γαργαλιάνων!!!
Βεβαια, όπως όλοι οι πειρατές οι σοβαροί έχουν το δικό τους ύμνο, δημιουργήσαμε κι εμείς έναν!

Ο ΥΜΝΟΣ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΤΩΝ ΤΟΥ 1ΟΥ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟΥ ΓΑΡΓΑΛΙΑΝΩΝ
( ή αλλιώς «οικολόγοι πειρατές)

Είμαστε οι πειρατές οι πιο δυνατοί γιο χο χο κι ένα βαρέλι χούμι!
είμαστε οι πειρατές οι πιο τρομεροί γιο χο χο κι ένα βαρέλι χούμι!


οικολόγοι πειρατές του καλού κατακτητές              γιο χο χο κι ένα βαρέλι χούμι!
θέλουμε οι θάλασσες να είναι καθαρές                      γιο χο χο κι ένα βαρέλι χούμι!
θέλουμε να κλείσουμε τις χωματερές                          γιο χο χο κι ένα βαρέλι χούμι!
κάνουμε ανακύκλωση και κατασκευές                      γιο χο χο κι ένα βαρέλι χούμι!
Είμαστε οι πειρατές οι πιο τρομεροί                            γιο χο χο κι ένα βαρέλι χούμι!
Προστατεύουμε όλη τη γη! γιο χο χο κι ένα βαρέλι χούμι!

Σημ. Χούμι=  χυμός +ρούμι

Το τραγούδι της εφημερίδας!

Συνέχεια της δημοσίευσης για την επίσκεψη στην εφημερίδα είναι αυτό το ποίημα βασισμένο στο είδος λιμερικ, που γράψαμε με αφορμή την εφημερίδα. Ψάχναμε λέξεις που τελειώνουν σε – ίδα και δείτε το αποτέλεσμα!

Το τραγούδι της εφημερίδας

Ηταν μια εφημερίδα

Που έτρωγε μία ακρίδα

Ζήλεψε τότε η μαρίδα

Και έφαγε μία καραβίδα!

Και τότε η εφημερίδα

Έβγαλε μία τσιρίδα

Και της έστριψε η βίδα

Και μπήκε μέσα σε μία σκαφίδα.

Και την έπιασε η τσιμπίδα

Και γέλασε μια κατσαρίδα

Γιατί ήρθε η ψαλίδα

Και της έκοψε την κοτσίδα!

Και της είπε η  μαρίδα

«γιατί σου έκοψε την κοτσίδα»;

Είπε τότε η εφημερίδα

«Γιατί μού’ γινε κολιτσίδα

Και μίλαγε σα γλιστρίδα»

Αυτά έπαθε η εφημερίδα

Που τη λέγανε Ιρίδα

Και είχε μακριά αρίδα!!!

Ενα χιουμοριστικό, «ρυθμικό» ποίημα, (βασισμένο στο ποιητικό είδος «λίμερικ»)  που δημιούργησε το Ολοήμερο τμήμα του 1ου νηπιαγωγείου Γαργαλιάνων, με αφορμή την επίσκεψη του σχολείου στα γραφεία της εφημερίδας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» στις 6-2-2013

(Μετά βέβαια, βρήκαμε κι άλλες λέξεις αλλά το τραγούδι είχε πια τελειώσει…)