Αντίο ή εις το επανιδείν; ‘Οπως και νά’ χει σου λέω “γεια”!

Αντίο;

Δεδομένου ότι διατελώ Προϊσταμένη του Νηπιαγωγείου που αγάπησα τόσο πολύ από το 2007, δράττομαι της ευκαιρίας να το αποχαιρετίσω (τουλάχιστον για μία χρονιά) με έναν μικρό απολογισμό – και λίγες σκέψεις.

Ενας κύκλος 21 χρόνων κλείνει σήμερα, για μένα. 31/8/2001 διορίστηκα στην Ερμούπολη της Σύρου ενώ από το 2002 ήρθα με μετάθεση στο 1ο Νηπιαγωγείο Γαργαλιάνων, του οποίου είχα την χαρά και την τιμή να ηγούμαι από το 2007. Παρέλαβα τα ηνία από την προηγούμενη Προισταμένη κ. Κολετζικούδη, η οποία άφηνε πίσω της μια άλλη εποχή στην εκπαίδευση.

Την φετινή χρονιά 2022-23 θα είμαι αποσπασμένη στη Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Καλαμάτας. Συγκεκριμένα θα είμαι Υπεύθυνη του Παιδικού Παραρτήματος Τριφυλίας που δημιουργείται στα Φιλιατρά και σε μικρό χρονικό διάστημα θα είναι έτοιμο για επισκέψεις. Το Παράρτημα Τριφυλίας διατηρεί σελίδα στο Facebook, η οποία θα “βγει στον αέρα” όταν ξεκινήσει η λειτουργία του. Ενας πολύ όμορφος χώρος γεννιέται και είναι εξαιρετικά τιμητικό για την ευρύτερη περιοχή η δημιουργία του. Αποτελεί μεγάλη τιμή και για μένα που το Εφορευτικό Συμβούλιο μου εμπιστεύτηκε την λειτουργία της! Είναι μία πρόκληση για νέες περιπέτειες και ανακαλύψεις η νέα μου θέση. Ο χώρος της Βιβλιοθήκης πάντα φάνταζε στα μάτια μου σαν ένας ονειρικός τόπος που με καλεί κοντά του, έγινε ένα μικρό μου όνειρο, κατά τη διάρκεια της εκπαιδευτικής μου διαδρομής και φέτος μου δόθηκε η ευκαιρία να το κυνηγήσω και να το φτάσω. Το γεγονός δε, ότι θα είμαι αυτή που θα δώσω πνοή σ΄αυτόν τον χώρο με ενθουσιάζει ακόμα περισσότερο! Νιώθω ότι μία συναρπαστική χρονιά ανατέλλει για μένα! Η προοπτική να αποσπαστώ στη Βιβλιοθήκη με πλημμύρισε ελπίδα και αισιοδοξία αλλά και με αισθήματα ευθύνης.

Μέσα σε μία – στην ίδια τάξη – μεγάλωσα κι εγώ μαζί με τους μαθητές μου, ένιωθα συμμαθήτριά τους τις περισσότερες φορές και γνώρισα καλύτερα τον εαυτό μου – και μέσα από τα παιδιά αλλά και μέσα από τους ενήλικους άλλους, συναδέλφους, γονείς, βοηθητικό προσωπικό …

Ολα αυτά τα χρόνια έδωσα πολλή ψυχή στο σχολείο, ζεστασιά, ενδιαφέρον και απεριόριστη αγάπη. Είχα οραματιστεί ένα “σχολείο της χαράς” και ήξερα ότι απαραίτητη προυπόθεση είναι η συνεργασία με τους γονείς.  Το 2008 με πρωτοβουλία μου και  την στήριξη των συναδέλφων και των γονέων εκείνης της χρονιάς  – όχι χωρίς αντιδράσεις βέβαια – δημιουργήθηκε ο Σύλλογος Γονέων του Νηπιαγωγείου (ίσως και ο πρώτος αυτόνομος Σύλλογος Γονέων Νηπιαγωγείου στο Νομό μας). Από τότε μέχρι και σήμερα οι συνεργατικές δράσεις και δραστηριότητές μας με τους γονείς είναι υποδειγματικές και αποτέλεσαν πηγή έμπνευσης για άλλους συλλόγους και σχολεία όχι μόνο στην περιοχή αλλά και ευρύτερα: Δεντροφυτεύσεις, καθαρισμοί ακτών, πορεία για το περιβάλλον, εικαστική βελτίωση της παιδικής χαράς, συνεργασίες με το Δημοτικό, καμπάνια κατά της πλαστικής σακούλας, ποδηλατάδες, συνεργασία με μπαμπάδες για χριστουγεννιάτικη γιορτή, χριστουγεννιάτικα και πασχαλινά παζάρια,  πορεία ειρήνης, ημερίδες, θεατρικές παραστάσεις, και τόσα άλλα … Τόσα άλλα!

Οφείλω μεγάλη ευγνωμοσύνη στους γονείς όλα αυτά τα χρόνια. Για την εμπιστοσύνη, τη συνεργασία, την αγάπη και το κέφι να συνδημιουργήσουμε.

Είχα οραματιστεί, χωρίς να το έχω καταλάβει, προφανώς επειδή δεν γνώριζα τους όρους, λειτουργούσα ενστικτωδώς,  ένα σχολείο-κοινότητα μέσα στην οποία όλοι συμμετέχουν στις  αποφάσεις και δραστηριότητες. Λίγο ρομαντικό, αλλά αυτό επεδίωκα όλα αυτά τα χρόνια γιατί, απλώς, ένιωθα ότι αυτό είναι το λογικό και το σωστό. Ετσι πρέπει να είναι τα σχολεία, ανεξάρτητα από την βαθμίδα που ανήκουν. Δεν είχα συνειδητοποιήσει δηλαδή ότι αυτό που οραματιζόμουν ήταν ουσιαστικά ένα Αειφόρο Σχολείο! Οταν το συνάντησα μπροστά μου όμως,  το αναγνώρισα αμέσως και το ακολούθησα με πάθος και πλήρη συνείδηση, πλέον!

Το 2013 ήταν η χρονιά που ξεκινήσαμε για πρώτη φορά το πρόγραμμα. Ανέλαβα ως υπεύθυνη εκπαιδευτικός για το “Αειφόρο Βραβείο” και ύστερα για το “Αειφόρο Σχολείο” και πιο μετά για τα Eco Schools, ενώ από το 2003-04 είμαστε μέλη της HELMEPA Junior. Επικοινωνούσα τις δράσεις, τους στόχους και το όραμα των προγραμμάτων στους γονείς και στις συναδέλφους, παροτρύνοντάς τες φυσικά κάθε χρόνο να δραστηριοποιηθούν και να αναλάβουν ρόλο ευθύνης. Τα προγράμματα αυτά όμως δεν  ανήκαν στη σφαίρα των ενδιαφερόντων τους και έτσι ένιωθα την ηθική υποχρέωση να τρέχω τα προγράμματα μόνη μου για να τα συνεχίσω. Μου άρεσε τόσο που επικοινωνούσα με συναδέλφους από άλλα μέρη της Ελλάδας! Η ανάγκη για επικοινωνία και συνεργασία οδηγεί σε δρόμους, δρομάκια και μονοπάτια πολύ συναρπαστικά. Και αυτό το έμαθα πολύ νωρίς, όταν ακόμα ελάχιστοι εκπαιδευτικοί στο Νομό μας ασχολούνταν με τέτοια προγράμματα.  Μέσα από τις αναζητήσεις μου γνώριζα νέα προγράμματα και συμμετείχα σ’ αυτά αλλά το σημαντικότερο, νέους/ες συναδέλφους που ανταλλάσσαμε ιδέες και απόψεις.  To σχολείο μας άρχιζε να αλλάζει όψη και το μυαλό μου επίσης (!)  και χωρίς καλά καλά να το καταλάβω είχαμε ήδη ξεκινήσει την πορεία του μετασχηματισμού μας προς την αειφορία. Πρώτα απ’ όλα άλλαξα εγώ και μετά το σχολείο. Διαφορετικά δεν θα ήταν τίποτα εφικτό. Πως θα μπορούσα να υποστηρίξω όλα όσα πρεσβεύει η Αειφορία αν η ίδια δεν πίστευα σ’ αυτά;

Για τις δράσεις μας, λοιπόν, το σχολείο μας πιστοποιήθηκε με πράσινες σημαίες, τιμητικές πλακέτες, βραβεία από διάφορους θεσμούς όπως: education leaders award, bravo schools, etwinning, ΕΛΛΑΚ, helmepa, code week, Artivism (Adelphi University New York) κ.α..  H χαρά μου ήταν μεγαλύτερη όταν μαθητές/τριές μου διακρίνονταν ατομικά σε διαγωνισμούς ζωγραφικής! Στο 1ο Διεθνές Συμπόσιο για το Αειφόρο Σχολείο, στην Αθήνα, μάλιστα, το 2014 (ή 2015) παρουσίασα την πορεία του μετασχηματισμού του Σχολείου προς την αειφορία.  Το 1ο νηπιαγωγείο Γαργαλιάνων άρχισε να αποκτά φήμη. Ενα μικρό σχολείο σε μία μικρή επαρχιακή πόλη δραστηριοποιείται όσο λίγα σε θέματα περιβάλλοντος, υλοποιεί εξαιρετικά πρωτότυπες δράσεις, συνεργάζεται με τους γονείς και την τοπική κοινωνία, αποσπά διακρίσεις, υλοποιεί συνεργατικά προγράμματα. Σιγά σιγά απέκτησε και την φήμη ενός σχολείου εναλλακτικού -πράγμα ασυνήθιστο για τη δημόσια εκπαίδευση. Αυτό προέκυψε απο την προσωπική μου φιλοσοφία η οποία είναι επηρεασμένη από την παιδαγωγική προσέγγιση της Reggio Emilia, του δασικού νηπιαγωγείου, της παιδαγωγικής Freinet.  Ενεργή συμμετοχή των παιδιών στην καθημερινότητά τους, ελεύθερο παιχνίδι, παιχνίδι στους νερόλακους, λασπόπιτες, γαλότσες και βόλτες με αδιάβροχα, συχνοί περίπατοι στην φύση ή την πόλη … δεν είναι συνηθισμένα σε πολλά νηπιαγωγεία. (Ολα αυτά φαίνονται στην σελίδα “οι βραβεύσεις μας”).

Πλέον, λόγω πολύχρονης εμπειρίας και επιτυχημένης πορείας  έχω την χαρά να ανήκω επίσημα και στην ομάδα mentoring του Αειφόρου Σχολείου!

Η συνεργασία με όλα τα μέλη της σχολικής κοινότητας είναι το κλειδί στο αειφόρο σχολείο. Και αυτός ήταν ένας πρωταρχικός στόχος: να φέρω τους γονείς κοντά, μέσα στο σχολείο. Αυτό ήταν κάτι πρωτοποριακό για τα δεδομένα της εποχής -ακόμα είναι για κάποια σχολεία. Οι γονείς έδιναν τα μέγιστα κάθε χρόνο για να στηρίξουν τις δράσεις μας, με ιδέες, πρωτοβουλίες, προσωπική εργασία. Η πρώτη μας συνεργατική δράση έγινε πριν ακόμα συσταθεί ο σύλλογος γονέων, το πρώτο χριστουγεννιάτικο παζάρι που υλοποιούσε ένα νηπιαγωγείο στην περιοχή.

Το 2004, χρονιά φιλοξενίας των Ολυμπιακών αγώνων στην χώρα μας. υλοποιήσαμε περιβαλλοντικό πρόγραμμα για την ελιά. Στο πλαίσιο του προγράμματος έγιναν απογευματινά εργαστήρια στο σχολείο με τις μαμάδες για κατασκευή σαπουνιού, αρωματικά λάδια, βιβλία με συνταγές, ελιές σε βαζάκια, κατασκευές κοστουμιών για την παράσταση κ.α. Η γιορτή μας είχε πραγματοποιηθεί στη Βιβλιοθήκη της πόλης μας, στο Πάρκο, με “λιοπάζαρο” παρέα το οποίο συντόνιζαν οι μαμάδες. Πρωτόγνωρα πράγματα τότε, αυτά, όχι μόνο για τους γονείς μα και για μένα. Και είχε γίνει η αρχή!

Θα ήταν παράλειψη να μην τονίσουμε ότι βασικός παράγοντας για την ανάπτυξη των περαιτέρω δράσεών μας ήταν και η ανακαίνιση του προαυλίου από το Ιδρυμα Καπετάν Βασίλη και Κάρμεν Κωνσταντακόπουλου.  Το Ιδρυμα είχε ανταποκριθεί θετικά στην επιστολή μου κάλυψε τις δαπάνες για την ανακαίνισή του. Νιώθω ευγνωμοσύνη για το Ιδρυμα και περηφάνια γι αυτή την ανακαίνιση.

Το προαύλιο άνθισε! Επισκευάστηκαν οι βρύσες, φυτεύτηκαν δέντρα και λουλούδια και βότανα και  φύτεψα και τις αγαπημένες μου βουκαμβίλιες καθώς και μια ελιά. Νιώθω πως ήταν το σπουδαιότερο δώρο που έκανα στο αγαπημένο μου νηπιαγωγείο – μαζί με τα δέντρα που φυτέψαμε αργότερα με δαπάνες του Συλλόγου γονέων.

Κάτω από την ελίτσα (“ε-λίτσα, ε-λίτσα”, έλεγαν τα παιδιά χορεύοντας γύρω της τότε) στήσαμε την υπαίθρια γωνιά ανάγνωσής μας, φάγαμε το κολατσιό μας, ραβδίσαμε το Νοέμβριο και πήγαμε τα σακιά στο ελαιουργείο, συνεργαστήκαμε, παίξαμε. Εμφιαλώσαμε το ελαιόλαδο και κολλήσαμε στα μπουκάλια χειροποίητες ετικέτες. Το μοιράσαμε, το δωρίσαμε, το γευτήκαμε. Σε έναν μεγάλο χώρο που παλιότερα είχε τσιμέντο και άμμο πλέον βρήκαν σπίτι τρία δέντρα, δάφνες, μια υπαίθρια κουζίνα από παλέτες που έφτιαξε ένας μπαμπάς, το ξύλινο παιχνίδι της αυλής που επισκευάστηκε και στερεώθηκε. Βρήκαν σπίτι οι … νερόλακοι, τα σκουλικάκια, τα νεκρά φύλλα … Είχαμε τη δυνατότητα να παρατηρούμε και να μαθαίνουμε από την φύση μέσα στο σχολείο. Τα παιδιά έπαιζαν εκεί, κάτω από τον ίσκιο των δέντρων φορώντας τις γαλότσες τους, μαθαίνοντας από την φύση αλλά αποκτώντας δεξιότητες ζωής. Τα οφέλη από ένα παιχνίδι ελεύθερο στην φύση είναι γνωστά για την ολόπλευρη και ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού όπως και η ενασχόλησή τους με τις λάσπες. Εφτιαχναν λασπόπιτες συνήθως, ή λουλουδόσουπες αλλά καμιά φορά έκαναν και λασπόλουτρα που πολύ τα ζήλευα, έτσι απελευθερωμένα που ήταν και σκαρφάλωναν στα δέντρα. Οι γαλότσες τους ήταν πάντα εκεί, στη γαλοτσοθήκη που φτιάξαμε μια Κυριακή, πέρυσι, με έναν μπαμπά, στο σχολείο, ο οποίος μάλιστα ξόδεψε αρκετά χρήματα για την κατασκευή της.  Τα παιδιά ανυπομονούσαν να λερώνονται! Και πόση χαρά έκαναν όταν γέμιζαν λάσπες!  Τα αδιάβροχά τους, σε ατομικές τσάντες  περίμεναν κι αυτά πότε θα τα γαργαλήσουν οι … σταγόνες της βροχής! Τα παιδιά καταλάβαιναν μέσα από το βίωμα ότι ο καιρός δεν αποτελεί πρόβλημα και δεν υπάρχει λόγος να σταματάμε τις δραστηριότητές μας. Εμείς προσαρμοζόμαστε και συνεχίζουμε αλλάζοντας μόνο ενδυμασία. (Κάτι που θά’ πρεπε να αποτελεί παράδειγμα και για τους μεγάλους). Η φύση είναι η πρώτη δασκάλα μας – και μετά τα παιδιά.  Έτσι συνήθιζα να λέω τους μαθητές μου. Αρκεί να έχει εκπαιδευτεί κανείς να την ακούει την φύση, να την παρατηρεί και να παίρνει τα μηνύματά της. Να βλέπει όχι απλώς να κοιτάζει.

Όταν διαβάσαμε, πέρυσι, το βιβλίο “ένα σχολείο ταρακουνημένο” της Αλκηστης Χαλικιά (εικ. Ιρις Σαμαρτζή, εκδόσεων Ίκαρος) τα παιδιά είπαν! “Κυρία έτσι είμαστε κι εμείς!”- Χάρηκα τόσο πολύ με την διαπίστωση τους. Το αειφόρο σχολείο μετονομάστηκε σε … ταρακουνημένο! Η αλήθεια είναι, ότι για να είναι ένα σχολείο ταρακουνημένο πρέπει πρώτα να είναι ταρακουνημένος και ο εκπαιδευτικός! Και το βιβλίο, ουσιαστικά, υμνεί τον εκπαιδευτικό που έχει την τόλμη να ταρακουνάει το σχολείο από τα … θεμέλια!  Για μένα, βέβαια, πάντα ήταν  “το σχολείο της χαράς”! Και το προαύλιό μας, “αυλή των θαυμάτων”.  Γιατί πολλά “θαύματα” έγιναν εκεί 🙂

Πόσο τη λάτρεψα την αυλή! Ενιωθα πάντα ότι πηγαίνω στο εξοχικό μου – και το εννοούσα.

Πριν τρία χρόνια ξεκινήσαμε και ένα πρότζεκτ μαζί με τους μαθητές μου και τους γονείς τους,  που πολύ αγάπησα αλλά δεν αγαπήθηκε το ίδιο από τον κόσμο εδώ, “πλανόδια χαριστική βιβλιοθήκη” . https://thegivinglibraryonwheels.blogspot.com

Τα σαββατοκύριακα δίναμε ραντεβού σε παιδικές χαρές ή πλατείες ή πάρκα διαβάζαμε/νε βιβλία και δανείζονταν. Δυστυχώς, όμως, μας πρόλαβε η καραντίνα και η πλανόδια έχασε το ρυθμό της. Συνεχίσαμε τις συνεργατικές δράσεις με το Δημοτικό και ανεβαίναμε στο προαύλιο για να δανείσουμε στους μαθητές του. Ελπίζω η Πλανόδια να έχει καλύτερη τύχη τη φετινή χρονιά.

Δημιουργήσαμε και ραδιόφωνο με τα μαθητούδια μου! “Τα ραδιοπούλια” μας πέταξαν στον αέρα (https://el.padlet.com/gterizaki/7l90wxghdjmrrord) και μάλιστα ανήκουν και στο … σμήνος των ραδιοφώνων του “Σκασιαρχείου” (Φρενέ)

Αν και η δική μου οπτική δεν ταίριαζε στις συναδέλφους και η δική τους, αντίστοιχα, ήταν μακριά από τη δική μου όπως έβλεπαν, υλοποιήσαμε πολλές κοινές δράσεις με άριστη συνεργασία μεταξύ μας αλλά κυρίως και με τους γονείς. Κάθε τάξη είχε τη δική της φιλοσοφία και αισθητική. Αυτό το θεωρούσα πάντα προτέρημα στο σχολείο μας και αποδοχή της διαφορετικότητας. Πως είναι δυνατόν να καλλιεργούμε στους μαθητές μας τη διαφορετικότητα και να μην την αποδεχόμαστε οι ίδιοι;

Στη διάδοση του οράματος του σχολείου βοήθησε και το παρόν ιστολόγιο, το οποίο και δημιούργησα το 2012 αφιερώνοντάς του πολύ – πάρα πολύ- προσωπικό χρόνο. Ηθελα να ανοίξω ένα παράθυρο -και άνοιξα πύλη τελικά – στον κόσμο μ’ αυτό το ιστολόγιο και όχι φυσικά να περιοριστώ και πάλι στον κόσμο της Τριφυλίας.   Το ιστολόγιο μας άνοιξε ορίζοντες, πόρτες και παράθυρα. Μας άνοιξε ορθάνοιχτα πύλες! Και βγήκαμε από το στενό πλαίσιο της επαρχίας μας. Θυμάμαι πόσο είχα στενοχωρηθεί από τα κακόβουλα σχόλια συναδέλφων ότι το είχα δημιουργήσει για προσωπική μου προβολή, αν και δεν έγραφα ποτέ το όνομά μου στις αναρτήσεις, ούτε αναρτούσα προσωπικά μου βραβεία. Μόνο του σχολείου! Ξέρω καλά ότι οι άνθρωποι αντιδρούν αρνητικά αρχικά στο “ξένο” και το κατηγορούν γιατί το φοβούνται. Γνωστό γνώρισμα της άγνοιας και της επαρχίας, μάλλον.

Οταν έχεις όραμα, όμως, κοιτάζεις μακριά. Δεν σταματάς σε κακόβουλα σχόλια γιατί σκοπό έχουν μόνο να σε φρενάρουν να σε κρατήσουν πίσω.

Κι αυτό έκανα.

Πλέον, λόγω της αποχώρησής μου, δηλώνω ότι οτιδήποτε είναι αναρτημένο εδώ -μέχρι και σήμερα  (πλην ίσως ελαχίστων περιπτώσεων δραστηριοτήτων στις οποίες αναφέρω το όνομα του τμήματος ή της συναδέλφου) είναι προσωπική μου δουλειά δέκα χρόνων και είναι μια σπουδαία παρακαταθήκη για τους επόμενους.

Δεν ήξερα πώς να είμαι Προισταμένη. Δεν με έμαθε κανείς.  Ηξερα μόνο πως είμαι πολύ ευσυνείδητη και εργασιομανής. Έμαθα να λειτουργώ εμπειρικά ψάχνοντας, την ίδια στιγμή,  τα πατήματά μου ενώ έπρεπε να πάρω σοβαρές αποφάσεις για το σχολείο.

Πολλές φορές μία θέση ευθύνης σου αποκαλύπτει πλευρές του εαυτού σου που αγνοούσες και είτε τρομάζεις που τις βλέπεις είτε χαίρεσαι που τις ανακαλύπτεις. Σου μαθαίνει να επικοινωνείς διαφορετικά απ’ ότι έχεις συνηθίσει και πολλές φορές χωρίς να τους ευχαριστείς όλους, είτε είναι συνάδελφοι, γονείς, ή άλλοι φορείς. Πάντα με γνώμονα το καλύτερο για το σχολείο συγκρούστηκα, διαφώνησα, στήριξα και συμβούλευσα, ενέπνευσα και εμπνεύστηκα – ακόμα εμπνέομαι από αξιόλογους συναδέλφους- πήρα αποφάσεις με προσωπικό και επαγγελματικό ρίσκο (το μέρος μικρό εδώ με όλα τα καλά του και τα “κακά” του) στηρίζοντάς τις αποφάσεις μου με την υπογραφή μου μέχρι τέλους. Ποτέ δε σκέφτηκα “τι με βολεύει” αλλά πάντα στη βάση του συλλογισμού μου για τις αποφάσεις μου ήταν το καλύτερο για τους μαθητές μου και για την σχολική μου μονάδα.

Ως Προισταμένη, έδωσα στο σχολείο ένα σύγχρονο και μοντέρνο πρόσωπο και τολμώ να πω, πια, ένα πρόσωπο πιο προχωρημένο από την εποχή του. Ενα σχολείο πλούσιο σε ποιοτικό εποπτικό – παιδαγωγικό υλικό, ανάμεσα στο οποίο εξαιρετικά ενημερωμένες γωνιές ΤΠΕ , διαδραστικό πίνακα (βραβείο από τα bravo schools) γωνιά ρομποτικής ιδιαίτερα εμπλουτισμένη, 3d printer (από βραβείο etwinning)  και τόσο εμπλουτισμένη βιβλιοθήκη που θα ζήλευαν πολλά άλλα σχολεία δημόσια και ιδιωτικά.

Οι συνάδελφοι που άφησα πίσω μου γνωρίζουν όλες τις φάσεις εξέλιξής του και είμαι σίγουρη ότι και αυτές και όσες ακόμα συνάδελφοι αναλάβουν στο μέλλον, είτε ως μόνιμες είτε ως αναπληρώτριες, θα σεβαστούν όλη τη δουλειά που έχει γίνει και όλο τον θησαυρό  που έχουν στα χέρια τους και χρησιμοποιούν.  Εύχομαι να τον διατηρήσουν ακέραιο και να εμπλουτίσουν το βιβλίο υλικού.

Παρέδωσα σήμερα το αρχείο στην Αναπληρώτρια Προισταμένη κ.  Πετροπούλου. Ένιωσα περηφάνεια και ικανοποίηση για όλα όσα αποκτήθηκαν κατά τη διάρκεια της θητείας μου, συγκίνηση που το αφήνω -πως όχι άλλωστε- και σίγουρα ένιωσα αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθηση που είχα την τόλμη να το αποχωριστώ για να κάνω ένα βήμα σε άλλο μονοπάτι -έστω για έναν χρόνο. Τα σχολεία, άλλωστε, δε μας ανήκουν ούτε μας οφείλουν. Ούτε οι οργανικές μας θέσεις μας ανήκουν. Μας “φιλοξενούν” τα σχολεία μας για κάποια χρόνια και εμείς οφείλουμε να τους το ανταποδίδουμε με σεβασμό: κάνοντας το καλύτερο δυνατόν γι αυτά, με το βλέμμα μας πρωτίστως στα παιδιά και όχι στον εαυτό μας.  Το γεγονός ότι είμαστε μόνιμοι στο Δημόσιο -και στο ίδιο σχολείο με ίδιες συναδέλφους- σε κάποιους εκπαιδευτικούς δίνει ασφάλεια, σε άλλους όμως, δίνει την αίσθηση του εγκλωβισμού. Η δυνατότητα για απόσπαση δίνει μία ευκαιρία για … απεγκλωβισμό και ανανέωση  (όταν χρειάζεται) ώστε η -ενδεχόμενη- επιστροφή στην τάξη να έχει άλλη αύρα!

Εύχομαι ειλικρινά, όσες ακόμα Προισταμένες ακολουθήσουν να αφήσουν πίσω τους περισσότερο “έργο, λόγο, νόημα” από μένα και να συνεχίσουν τους πολυετείς αγώνες μου για κατασκευή νέου σχολικού κτιρίου. Υπάρχει άλλωστε σχετική αλληλογραφία με το Δήμο. Εύχομαι και ο δήμος Τριφυλίας, πια, να συνειδητοποιήσει την  ανάγκη κατασκευής ενός νέου κτιρίου για το νηπιαγωγείο μας και ο Σύλλογος Γονέων να αγωνιστεί το ίδιο γι αυτό το σκοπό. Εύχομαι οι συνάδελφοι που θα δραστηριοποιούνται στην τάξη μου να σεβαστούν όλο το υλικό που είχα αγοράσει με χρήματα της σχολικής επιτροπής αλλά και με χρήματα που πρόσφεραν οι γονείς και με τα βραβεία που είχα αποσπάσει. Κάθε τάξη αγόραζε παιχνίδια με τις δωρεές των γονέων ανάλογα με τις ανάγκες της αλλά και την αισθητική των εκπαιδευτικών καθώς επίσης και το πεδίο των ενδιαφερόντων τους. Τα παιχνίδια που βρίσκονται στην τάξη “μου” έχουν αποκτηθεί με θυσίες και πολύ στοχευμένα ώστε να ανταποκρίνονται σε ανάγκες των μαθητών μου κάθε χρονιά. Ενδεικτικά μόνο αναφέρω μερικά: την πολύ ενημερωμένη γωνιά ρομποτικής: Botley, bee-bot, edison (δώρο από βραβειο), mouse bot, first coding, earl (alien), kitty, steam παιχνίδια, boardς για τον κύκλο του νερού, τους αριθμούς, τον χάρτη της Ελλάδας, τα αγαπημένα τους playmags (βιάζονταν να έρθουν πρώτα το πρωί για να παίξουν), παζλ και επιτραπέζια, ξύλινα τουβλάκια κατασκευής πόλης, μαγνήτες, το πολυκαρότσι και τόσα άλλα…! Προσθέτω ακόμα τον διαδραστικό πίνακα και τον τρισδιάστατο εκτυπωτή που έφεραν στην τάξη τα βραβεία μας από τη συμμετοχή μας σε etwinning προγράμματα.

Δεν κρύβω, ότι χαίρομαι ιδιαίτερα που η πιο δημιουργική και απογειωτική περίοδος του νηπιαγωγείου, μέχρι τώρα, ταυτίστηκε με την παρουσία μου σ’ αυτό.

Κρατάω βαθιά μέσα μου όλη την αγάπη που έχω πάρει (και δώσει) από τους μαθητές και τους γονείς τους, την εκτίμηση  συναδέλφων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό,  τα χαμόγελα των μαθητών μου, τα βλέμματά τους και τις αγκαλιές τους, τις φωνές μας,  τις παρατηρήσεις και τα κοροιδέματα, τις μέρες σινεμά και τα κουκλοθέατρα, τα μαγειρέματα και τις τραλαλα-λαλαγγίδες, τις γαλότσες και τα λασπομαγειρέματα και τα … λασπόλουτρα, τους βροχερούς περιπάτους με τα αδιάβροχα και τις ομπρέλες, τον διάδρομο της γνώσης και τις χριστουγεννιάτικες αφηγήσεις μας, τα θεατροπαιχνίδια μας, τα συμβούλιά μας, τις μάγισσες, την φρικαντέλα και τις κατασκευές, τον πάγκο με τα υλικά, τον καραμέλο και την καραμέλα και το ημερολόγιό τους (καλή πρακτική που γεννήθηκε στην τάξη μου) και φυσικά το αρωματικό, γευστικό ΚΑΛΑΟ!  Ναι, παινεύομαι που ήταν ιδέα μου να “πίνουν” τα παιδιά το παραμύθι μετά την αφήγηση. Μάλιστα βρήκε μεγάλη απήχηση και σε πολλές τάξεις νηπιαγωγείου μυρίζει καλάο το Δεκέμβριο! (Αναφέρθηκε μάλιστα σ’ αυτό και η διαχειρίστρια της σελίδας του Ευγένιου Τριβιζά στο Fb!).

Και, φυσικά, για το τέλος αφήνω τον Καραμέλο και την Καραμέλα. Δύο λούτρινα σκυλάκια που εδώ και χρόνια φιλοξενούνται σε σπίτια μαθητών τα Σαββατοκύριακα. Ο Καραμέλο είναι γεράκος (από το 2009 είναι στο σχολείο, μαζί με το γιο μου) αλλά πάντα διαθέσιμος για τρελά παιχνίδια και ακούραστος για βόλτες. Στις “σελίδες” θα βρείτε μία ολόδική του!

Ηρθε η ώρα να κάνει και αυτός ένα βήμα και να γνωρίσει περισσότερα παιδιά.

Κρατάω σε ένα μπαουλάκι και τις αρνητικές εμπειρίες όμως, από συναδέλφους -και λιγότερους γονείς- οι οποίες μου έδωσαν διαφορετικά μαθήματα και με δυνάμωσαν κιόλας. Μου άνοιξαν διαφορετικούς ορίζοντες και δημιούργησα τα δικά μου νέα μονοπάτια. Οπότε δεν έχω παρά να τους ευχαριστήσω κι αυτούς για τον χρόνο που μου αφιέρωσαν και να τους διαβεβαιώσω ότι είναι μάλλον τυχεροί, επειδή  δεν θα “μεγαλώσουν” ποτέ. Αμα είσαι “μικρός” μένεις για πάντα έτσι.

Ευχαριστώντας όσες/ους συνεργάστηκα αυτά τα χρόνια, αφήνω το Νηπιαγωγείο (για πόσο;) επειδή το αγαπώ … Ξέρει αυτό τι εννοώ 😉

Σας ευχαριστώ μαθητούδια μου όλων αυτών των χρόνων για όλα όσα μου διδάξατε, απολογούμαι για λάθη που έκανα αλλά σας διαβεβαιώνω ότι δεν έγιναν από έλλειψη αγάπης. Είστε οι καλύτεροι δάσκαλοι που είχα. Για σας και τους γονείς σας θα είμαι πάντα η “Λιτσού”.

Σας αφιερώνω αυτά τα δύο τραγούδια που χαρακτηρίζουν τις ταρακουνημένες τάξεις όλων των νηπιαγωγικών μας χρόνων!

https://youtu.be/1UM-uOI19gw

Και …

https://youtu.be/0IKCSxKcDao

Ξέρετε εσείς, άλλωστε! 😉

Εις το επανιδείν!  😉 

 

31.08.2022

Γαρυφαλιά Τεριζάκη

gterizaki@gmail.com

βραβειο χελμεπα

Πανελλήνιος Διαγωνισμός Ζωγραφικής Helmepa Junior 2021-2022

Τα Ηνωμένα Έθνη έχουν ανακηρύξει την δεκαετία 2021-2030 ως «Δεκαετία της Επιστήμης των Ωκεανών για την Αειφόρο Ανάπτυξη», με στόχο να ενισχυθεί η βιώσιμη διαχείριση των ωκεανών και των ακτών προς όφελος της ανθρωπότητας. Μέσω της συνεργασίας και της ανταλλαγής τεχνογνωσίας όλων των φορέων που σχετίζονται με τη θάλασσα, η δεκαετία αυτή θα λειτουργήσει σαν εργαλείο για την επίτευξη της ατζέντας του 2030 για τη βιώσιμη ανάπτυξη.

Σ’ αυτό το πλαίσιο η επιμόρφωση για τις θάλασσες και τους ωκεανούς και η κατανόηση της αλληλεπίδρασης μεταξύ Ανθρώπου και Θάλασσας (OceanLiteracy) αναμένεται να διαδραματίσουν βασικό ρόλο. Η HELMEPA από το 1993 προσφέρει στην εκπαιδευτική κοινότητα το περιβαλλοντικό πρόγραμμα «Παιδική HELMEPA» με στόχο την ενημέρωση και δραστηριοποίηση παιδιών ηλικίας 5-12 ετών της χώρας για το θαλάσσιο περιβάλλον και το περιβάλλον γενικότερα, μέσω της εθελοντικής καθοδήγησης των Εκπαιδευτικών τους.

Στόχος του φετινού προγράμματος με τίτλο «Η θάλασσα είναι ζωή» είναι να ενισχύσει τη γνώση της εκπαιδευτικής κοινότητας για τους ωκεανούς, να την ενθαρρύνει να αναλάβει ενεργό ρόλο σε ατομικό αλλά και συλλογικό επίπεδο για την επίτευξη του Στόχου 14: «Ζωή κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας» για τη βιώσιμη ανάπτυξη και να αναδείξει την αλληλεπίδραση μεταξύ ανθρώπου και θάλασσας.

Η κλιματική αλλαγή, η ρύπανση, η υπεραλίευση και άλλες περιβαλλοντικές προκλήσεις  απαιτούν άμεση εξεύρεση λύσεων και πρέπει όλοι με τις πράξεις μας να δείξουμε τι μέλλον θέλουμε για τις επόμενες γενιές και σε τι κατάσταση πρέπει να είναι οι θάλασσες και οι ωκεανοί για να μπορούν να υποστηρίξουν αυτό το μέλλον.

πηγή: https://helmepajunior.wordpress.com/boutia-ston-okeano/

 

Φέτος, λοιπόν, συμμετέχουμε και πάλι στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό Ζωγραφικής

διαγωνισμού χελμεπα

Την περσινή χρονιά το πρώτο μας τμήμα είχε κερδίσει το πρώτο βραβείο. Την διαδικτυακή εκδήλωση βράβευσης χαιρέτισε η Υπουργός Παιδείας ενώ στο σχολείο μας γιορτάσαμε το βραβείο παρουσία του κ. Καλιάνη, μέλους του Δ.Σ. της Παιδικής Χελμεπα, ο οποίος μοίρασε και τα δώρα στα παιδιά.  Διαβάστε στην εφημερίδα “τα γλαρόπουλα” 
Η συμμετοχή μας έγινε αφίσα που τοποθετήθηκε σε διάφορα σημεία του Πειραιά και της Καλλιθέας.
Ηταν πραγματικά μεγάλη τιμή για μας, καθώς ήταν και η πρώτη φορά στην ιστορία του σχολείου μας η κατάκτηση ενός τέτοιου βραβείου  Δείτε την πιο κάτω την αφίσα μας που κέρδισε.
βραβειο χελμεπα
Είχε ιδιαίτερη βαρύτητα, ομολογουμένως, καθώς δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια της καραντίνας και γι αυτό και έγινε με την τεχνική του κολάζ. Τα παιδιά έστειλαν στην εκπαιδευτικό κ. Τεριζάκη τις ζωγραφιές τους. Αυτή τις έκοψε έτσι ώστε να αξιοποιηθεί κάθε ζωγραφιά ή λέξη και ύστερα από επικοινωνία μαζί τους (με βιντεοκλήση ή φωτο) η αφίσα πήρε την τελική της μορφή. Τα παιδιά συνεργάστηκαν μεταξύ τους διαδικτυακά με την πολύτιμη συμβολή των μαμάδων τους.
Φέτος δουλέψαμε τις αφίσες μας δια ζώσης! Οσο και αν η περσινή εμπειρία χαράχτηκε με διαφορετικό τρόπο στη μνήμη μας, οι δια ζώσης δραστηριότητες έχουν τη δική τους … βιωματική γοητεία!
Τα παιδιά συμμετείχαν με χαρά και θα ήθελαν να σας μεταφέρω το συλλογισμό μας σχετικά με την δημιουργία των αφισών.
Βασικά, δύο εβδομάδες μας πήρε να τις ολοκληρώσουμε, καθώς ήταν μια πολύ ωραία αφορμή να μιλήσουμε για θέματα σχετικά με το περιβάλλον, για τον γλάρο-σύμβολο της χελμεπα αλλά και για το θαλασσοπούλι, – όπως και για άλλα- να παίξουμε, να τραγουδήσουμε αλλά και να πειραματιστούμε με νέες τεχνικές/τεχνοτροπίες καλλιτεχνών που αγαπώ και θα ήθελα να εμπνευστούν.
Και φυσικά ήταν άλλη μια καλή ευκαιρία να χρησιμοποιήσουν το “μαγικό μου ψαλίδι” με την τετραπλή κοπή για τα φτερά των γλάρων!
Αυτή είναι η πρώτη αφίσα του πρώτου μας τμήματος
IMG 4669
Εδώ, σκεφτήκαμε να φτιάξουμε μια τούρτα για να κάνουμε πάρτυ-έκπληξη στον γλάρο! Είναι κυρίως ζωγραφική ενώ η αφίσα συμπληρώνεται με κολάζ, μια που για κάποιους μαθητές είναι πιο εύκολο να δουλεύουν μόνα τους. “Στη γιορτή του γλάρου” συμμετέχουν και τραγουδούν και άλλοι γλάροι αλλά και πλάσματα της θάλασσας (γοργόνες, χελώνα, ψάρια) που βγαίνουν για να τον υποδεχτούν και φυσικά τα παιδιά που ενθουσιασμένα του τραγουδούν ευχές πάνω σε μία Γη και τον επευφημούν. Και ο αγαπημένος μας γλάρος, συγκινημένος (μη μου πείτε ότι δεν εντυπωσιαστήκατε κι εσείς με την έκφραση που του έδωσε ο Γιώργος Τζ.!) κατεβαίνει για να σβήσει τα 40 κεριά!
fullsizeoutput 72bb
Σ’ αυτήν την αφίσα, τα παιδιά πρότειναν να δώσουν στο πρόσωπο του γλάρου τον πλανήτη Γη (ανέλαβε ο Γιώργος Τζ. πάλι να ζωγραφίσει τη Γη επειδή “τις κάνει ωραίες” οπως είπαν τα παιδιά)  και όλα μαζί πάτησαν τα δαχτυλικά τους αποτυπώματα πάνω στα φτερά συμβολικά, στέλνοντας το μήνυμα ότι αν καθένας μας κάνει κάτι μικρό για την προστασία των θαλασσών και του πλανήτη το αποτέλεσμα θα είναι μεγάλο.
 Ο γλάρος σ’ αυτή την αφίσα έρχεται από μακριά, από το παρελθόν και όσο μας πλησιάζει γίνεται μεγαλύτερος (αυτό ήταν μια καλή αφορμή για μαθηματικά  και σπουδή στην … προοπτική!) Ο γλάρος εδώ, δε σταματά πουθενά. Συνεχίζει τα ταξίδια του πάνω από τη Γη. Δεν έχει χρόνο για γιορτές και πάρτυ. Κοιτάει μπροστά. Πρέπει να βιαστεί να στείλει το μήνυμα παντού. “Οχι σκουπίδια όχι πλαστικά στις θάλασσές μας”.  Η θάλασσα, εδώ, είναι επιρροή από έργο του Μιρό.
Για την ιστορία, σας λέμε ότι το σχολείο μας έχει διακριθεί 10 φορές ως εκπρόσωπος Πελοποννήσου ενώ μία φορά, όπως προαναφέραμε, κέρδισε το πρώτο βραβείο στο διαγωνισμό ζωγραφικής.
Τιμή μας που είμαστε γλαρόπουλα!
Καλή μας επιτυχία
tempImageXNlQiB

Ηταν κάποτε οι πειρατές της Πρώτης

“Μια συναρπαστική ιστορία θα διηγηθούμε τον Δεκέμβριο στους Γαργαλιάνους.  Ένας νέος πολιτισμικός, εκπαιδευτικός, περιβαλλοντικός και τουριστικός προορισμός με την στήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού & Αθλητισμού γεννιέται σε σχεδιασμό, διοργάνωση και ανάδειξη της Κοινωφελούς Επιχείρησης του Δήμου Τριφυλίας και θέλουμε ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΖΙ ΜΑΣ. ΟΙ ΠΕΙΡΑΤΕΣ ΤΗΣ ΠΡΩΤΗΣ», θα αποτελέσουν τον πυρήνα ενός νέου ετήσιου καλοκαιρινού θεσμού που στόχος είναι να επαναλαμβάνεται σε ετήσια βάση με τη μορφή μιας Τακτικής Πολιτισμικής Διοργάνωσης με ιστορικούς, λαογραφικούς, καλλιτεχνικούς, περιβαλλοντολογικούς, τουριστικούς άξονες και διαφαινόμενη προοπτική την ενδυνάμωση της περιοχής ως ποιοτικού προορισμού”. Αυτά έγραφε η ανακοίνωση του Δήμου που έφτασε στα σχολεία μας.

Η “Πρώτη” είναι το νησάκι που βρίσκεται απέναντι από το επίνειό μας, τη Μαραθόπολη. Είναι επίσης γνωστή και ως “το νησί των πειρατών”

Ε, δεν θέλαμε και πολύ! Οι πειρατές είναι αγαπημένο μας θέμα και η ζωγραφική λατρεμένη μας δραστηριότητα.

Και τα δύο τμήματα του σχολείου μας συμμετέχουν στην  έκθεση με ζωγραφιές εμπνευσμένες από τους θρύλους της περιοχής για τους πειρατές.

Ετοιμάσαμε επίσης, έναν πειρατή όπου μπορεί κανείς να του … δανείσει το πρόσωπό του και να φωτογραφηθεί!

1639930740329185

 

Δείτε μερικές ζωγραφιές

tempImageekUXxw tempImageZjGZrq tempImagew4vMn0 tempImageLw23po tempImageSQa44F tempImageqozT4L tempImageVRZepc tempImageJfOVcf tempImageNiGVUC tempImagesHDDRT tempImagezsXptW tempImageUtV3eD tempImageK7ljAB tempImageyY5NXV tempImagekhi4nZ

tempImageiiUGmM tempImage7visqn tempImageCNP5EG tempImageMxuMcK tempImageRqG1qA tempImageLcn7kl tempImageaMWrHv tempImageUA3L2U tempImageEmVZal tempImageKu27lo tempImage1SrnmT tempImage8SZGuE

Και κάποια φωτογραφικά στιγμιότυπα από την έκθεση.

tempImagertnSLh

ΕΔΩ ΕΙΜΑΣΤΕ!

tempImagejX40wX tempImageZiY4UM tempImagewqXN70 tempImagetX1Aqg

image001

Helmepa junior- συμμετοχή στο διαγωνισμό αφίσας

Συμμετέχουμε και φέτος στον πανελλήνιο διαγωνισμό ζωγραφικής που διοργανώνει η Helmepa junior, όπως κάνουμε τα τελευταία … 14 ή 15 χρόνια! (έχουμε διακριθεί 10 φορές στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα της Helmepa εκπροσωπώντας την Πελοπόννησο).

Η φετινή αφίσα έγινε με την τεχνική του κολάζ. Επειδή το λοκ ντάουν μας πρόλαβε, τα παιδιά ζωγράφισαν στο σπίτι ζωγραφιές με το θέμα του διαγωνισμού “άνθρωποι και θαλάσσια ζωή σύμμαχοι για τον πλανήτη γη” και οι γονείς τους έφεραν τις ζωγραφιές στο σχολείο.

Ανέλαβα εγώ μετά, ως ισότιμο μέλος της ομάδας,  τη σύνθεση της αφίσας, ακολουθώντας το ένστικτό μου και ιδού το αποτέλεσμα.

Αφίσα 2021 (συνεργατικό έργο των ομάδων)

Θέμα: “Ανθρωποι και θαλάσσια ζωή σύμμαχοι για τον πλανήτη γη”

Κάποια στιγμιότυπα από τη δημιουργία της αφίσας στο σχολείο

Καλή μας επιτυχία!

Το φετινό μας αναμνηστικό ένα έργο τέχνης αναμνήσεων

Ενα αναμνηστικό με ιδιαίτερο βάρος όπως και η χρονιά μας. 

Και φέτος το σχεδίασε ο εικονογράφος-γραφίστας-κομίστας κος Λαυρέντης Χωραίτης. 

Εχει κάτι από όλη την χρονιά.

 Ετσι θέλουμε κάθε χρονιά τα αναμνηστικά μας. Να έχουν αναμνήσεις ;-) 

Να πλημμυρίζουν μουσικές, θέατρο, θάλασσα, φιλία, αναμνήσεις ... 

Γεμάτο αναμνήσεις λοιπόν, δροσιά και ελπίδα για όλα τα ωραία που έρχονται. 

Πρώτα, βέβαια, ποτίσαμε τις ρίζες του δέντρου μας 
και αυτές έχουν ήδη αρχίσει να βαθαίνουν. 
Το "δέντρο" μας δεν το απειλεί κανένας αέρας πλέον

Πατάμε γερά στη γη και ανοίγουμε πανιά για νέους προορισμούς. 
Ετσι πρέπει...
 Να ταξιδεύουμε 
να ονειρευόμαστε 
να τολμάμε

Το δέντρο μας το φυτέψαμε για καλά στο νηπιαγωγείο και τώρα είμαστε έτοιμοι!

Φεύγουμε για άλλα !

 

IMG_4666

Mέρα της ΓΗΣ 2020. Γιορτάζουμε το ΣΠΙΤΙ μας από τα σπίτια μας

Αν ήμασταν στο σχολείο θα γιορτάζαμε αυτή την μέρα με διάφορους τρόπους: Τραγούδια, φυτέματα, καθαρισμούς, θεατρικά κ.α.

Φέτος λοιπόν γιορτάσαμε από τα σπίτια μας

Ζητήθηκε από τα παιδιά και τους γονείς τους να ζωγραφίσουν, να φωτογραφίσουν ή ακόμα και να γράψουν κάτι για τη γη.

Κάποιες ζωγραφιές και φωτογραφίες που μας ήρθαν είναι αυτές που προηγήθηκαν και αυτές που ακολουθούν

Οι ζωγραφιές, οι φωτογραφίες και τα κείμενα ενώθηκαν και το αποτέλεσμα είναι το βίντεο που ακολουθεί.

https://youtu.be/MYcwRA3LpC8

Σε δεύτερη φάση, προτάθηκε στα παιδιά να φυτέψουν ένα λουλούδι ή ένα δεντράκι, σαν μία προσφορά στην γη.

Μας ήρθαν αυτές οι φωτογραφίες! 

Χρόνια πολλά ΓΗ μας! Σε αγαπάμε.

Γονείς, αμέτρητα ευχαριστώ για την συνεργασία σας και την στήριξή σας. Ειλικρινά, είστε πηγή έμπνευσης! Ο,τι και να πω είναι λίγο 🙂

Οσο #μένουμεσπίτι δημιουργούμε και τραγουδάμε !

Αυτό το πασίγνωστο τραγούδι το έχω συνδέσει με την Αειφορία, με τη γη.

Τραγουδήστε και εσείς μαζί μας! Δυνατά! Να ακουστεί η φωνή σας στις μακρινές γειτονιές!!!

https://youtu.be/9KguKieqH90

 

code week 2019: 17 Στόχοι βιώσιμης ανάπτυξης-Στόχος 13 : Δράση για το Κλίμα

17 Στόχοι βιώσιμης ανάπτυξης-Στόχος 13 : Δράση για το Κλίμα

Διοργάνωση από:

1ο Νηπιαγωγείο Γαργαλιάνων

Email επικοινωνίας:

gterizaki@gmail.com

Λαμβάνει χώρα:

Γρηγορίου Ε’, 244 00, Γαργαλιάνοι, GRC

Από Δευτέρα, 14 Οκτώβριος 2019 10:00 ΠΜ
Προς Παρασκευή, 18 Οκτώβριος 2019 1:00 ΜΜ

Περιγραφή:

Οι μαθητές θα έρθουν σε μια πρώτη επαφή με τον προγραμματισμό και τη ρομποτική μέσα από ένα κιτ ρομποτικής και ένα beebot και θα γνωρίσουν το σημαντικό ζήτημα της κλιματικής αλλαγής και της δυνατότητας που έχουν σαν ενεργοί πολίτες να δράσουν για τον 13ο Στόχο Βιώσιμης Ανάπτυξης.

Περισσότερες πληροφορίες:

https://blogs.sch.gr/1nipgarg

Αυτή η εκδήλωση είναι για:

  • ΠΑΙΔΙΑ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ

Κύρια θέματα:

  • ΒΑΣΙΚΕΣ ΓΝΩΣΕΙΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΥ
  • ΡΟΜΠΟΤΙΚΗ

Ετικέτες:

  • robotics ρομποτική
  • κλίμα
  • βιώσιμη ανάπτυξη
  • 1ο νηπιαγωγείο γαργαλιάνων

ΚΩΔΙΚΟΣ CODE WEEK 4 ALL

cw19-4BcJk

helmepa junior- διαγωνισμός αφίσας

Οι φετινές συμμετοχές των ομάδων μας στο διαγωνισμό αφίσας με θέμα 

“Τι πλούσιος που είναι ο βυθός, θαλάσσιος κόσμος μαγικός!” 

Προαιρετικό ολοήμερο 

IMG_0565 IMG_0566

Υποχρεωτικό Πρωινό 1

IMG_0567

Υποχρεωτικό Πρωινό 2

IMG_0568

Η ιστορία πίσω από τις αφίσες … 

Σκεφτήκαμε να … ενεργοποιήσουμε και άλλα μέρη του σώματος!

Ας δώσουμε και στα πόδια λίγη ελευθερία έκφρασης!

Πατουσοβυθός!

IMG_0486 IMG_0488 IMG_0489

Ο δεύτερος βυθός έγινε εξ ολοκλήρου με τα χέρια!

 Παλάμες!

Παλαμοβυθός!

IMG_0493

Κολυμπήσαμε λοιπόν για τα καλά μέσα στο βυθό.

Η σκέψη ήταν να ζωγραφίσουμε τον βυθό όπως τον βλέπουμε από ψηλά

Σα να βρισκόμαστε σε ένα ψηλό καράβι ή αεροπλάνο

Χωρίς λεπτομέρειες. Μόνο χρώματα και σχήματα

Και το καλύτερο για το τέλος!

IMG_0494 IMG_0496

Οι τελευταίες λεπτομέρειες δόθηκαν με οδοντόβουρτσες και dripping!

IMG_0554

Οι υπόλοιπες αφίσες έγιναν με νερομπογιές, με τέμπερες και κραγιόνα.

Βάλαμε πολλή αγάπη για τη θάλασσα και τη ζωγραφική σε όλες τις αφίσες!

Καλή μας επιτυχία!

Ηelmepa junior Διάκριση του σχολείου μας

Εκπρόσωποι της Πελοποννήσου στο 23ο συμβούλιο αντιπροσώπων της παιδικής helmepa, για τέταρτη φορά!

Σήμερα λοιπόν, είχαμε την τιμή να παρευρεθούμε για τέταρτη φορά στο συμβούλιο αντιπροσώπων της helmepa junior και να βραβευτούμε μαζί με άλλα νηπιαγωγεία και Δημοτικά.

IMG_8545

Εκπρόσωποι της Πελοποννήσου

IMG_8549

Κάποιες από τις δραστηριότητες που υλοποιήσαμε

Παρουσιάσαμε τις δράσεις του σχολείου μας, οι οποίες προέκυψαν από τις δραστηριότητες που προτείνει το σχέδιο δράσης της παιδικής χελμέπα αλλά και τις δράσεις μας σε συνεργασία με τους γονείς και την τοπική κοινωνία.

Στην εφημερίδα της παιδικής Helmepa θα διαβάσετε τα νέα!

http://www.helmepajunior.gr/glaropoula.php

Παγκόσμιος Eθελοντικός καθαρισμός ακτής 2016

πατήστε play και ακολουθήστε μας!

Μήνας δράσης για το θαλάσσιο περιβάλλον

IMG_6997-photo

Η πρώτη μας εθελοντική οικολογική δράση για τη φετινή χρονιά πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 25 Σεπτεμβρίου 2016.

Ως μέλη της helmepa junior συμμετείχαμε και φέτος στην παγκόσμια εκστρατεία εθελοντικού καθαρισμού ακτών. Συγκεκτρωθήκαμε παιδιά, γονείς και εκπαιδευτικοί στο “Μάτι”, την αγαπημένη μας παραλία και ετοιμαστήκαμε για να αναλάβουμε δουλειά!

IMG_7024 IMG_7023 IMG_7019 IMG_7017

Ομως “απογοητευτήκαμε” λίγο!

Η παραλία ήταν καθαρή!!!

Είχε μόνο καλάμια! Τι θα μαζεύαμε;

IMG_6999 IMG_7006

Προχωρήσαμε  λίγο πιο πέρα και τότε τα μάτια μας αντίκρυσαν … σκουπιδοθησαυρούς!

Ενας σκουπιδότοπος κρυμμένος στα καλάμια, κάτω από δέντρα, μέσα στους θάμνους!

Δουλέψαμε δυο ωρίτσες περίπου και -δυστυχώς- δεν τα πήγαμε καθόλου … άσχημα!

Δείτε τα αποτελέσματα!

IMG_7029 IMG_7030 IMG_7032 IMG_7033 IMG_7038 IMG_7041 IMG_7044 IMG_7058 IMG_7060 IMG_7063 IMG_7073 IMG_7075 IMG_7083 IMG_7087 IMG_7102 IMG_7105

IMG_7110

10 σακούλες γεμάτες, ένα ελαστικό, μία καρέκλα, ένα βαρέλι, κάμποσα μέτρα σωλήνας ποτίσματος ήταν ο … θησαυρός!

IMG_7114

Η ομάδα μας έχει όνομα! ΟΜΑΔΑ ΔΙΑΣΩΣΗΣ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ!

IMG_7115-photo

αφήσαμε το … στίγμα μας και εδώ!

Ξεχάσαμε μόνο την  αναμνηστική φωτογραφία!

Κάποιοι δεν αντιστάθηκαν στον πειρασμό και βουτηξαν στα δροσερά νερά της καθαρής θάλασσας!

Κάποιοι άλλοι απόλαυσαν τον καφέ τους

IMG_7111

ενώ οι … καλύτεροι, χόρτασαν παιχνίδι!!!

IMG_7112

ΠΑΝΤΑ ΚΑΘΑΡΗ ΘΑΛΑΣΣΑ!!!

και λίγα … θαλασσινά, ακόμα, με αγάπη!

Εθελοντικός καθαρισμός στο λιμάνι του μαράθου

Σήμερα πραγματοποιήσαμε την πρώτη μας οικολογική δράση

Το αγαπημένο μας λιμάνι, στο Μάραθο, μας περίμενε και φέτος όπως κάθε Οκτώβριο!

Μαζί με γονείς και φίλους περάσαμε ένα ωραίο κυριακάτικο πρωινό!

Είμαστε και μέλη της helmepa junior! Μην το ξεχνάμε!

Δείτε !

IMG_3971

Παγκόσμια Εκστρατεία εθελοντικού καθαρισμού ακτών 2014

Η πρώτη μας εθελοντική δράση για φέτος!

Προς μεγάλη μας έκπληξη διαπιστώσαμε ότι δεν υπήρχαν πολλά σκουπιδια στο λιμάνι!

IMG_3971

Εθελοντικός καθαρισμός-helmepa junior

Η πρώτη μας οικολογική δράση για τη φετινή χρονιά!

Γνήσια helmepaκια λοιπόν αναλαμβάνουμε δράση!

Με  σκουπίδια (εφημερίδες και παλιά χαρτιά)  δημιουργήσαμε την αφίσα μας για να ενημερώσουμε τον κόσμο.

IMG_3921 IMG_3922 IMG_3923

IMG_3971

IMG_3973

Τι λέτε, λοιπόν; Ερχεστε μαζί μας;

IMG_3970