Αντίο ή εις το επανιδείν; ‘Οπως και νά’ χει σου λέω “γεια”!

Αντίο;

Δεδομένου ότι διατελώ Προϊσταμένη του Νηπιαγωγείου που αγάπησα τόσο πολύ από το 2007, δράττομαι της ευκαιρίας να το αποχαιρετίσω (τουλάχιστον για μία χρονιά) με έναν μικρό απολογισμό – και λίγες σκέψεις.

Ενας κύκλος 21 χρόνων κλείνει σήμερα, για μένα. 31/8/2001 διορίστηκα στην Ερμούπολη της Σύρου ενώ από το 2002 ήρθα με μετάθεση στο 1ο Νηπιαγωγείο Γαργαλιάνων, του οποίου είχα την χαρά και την τιμή να ηγούμαι από το 2007. Παρέλαβα τα ηνία από την προηγούμενη Προισταμένη κ. Κολετζικούδη, η οποία άφηνε πίσω της μια άλλη εποχή στην εκπαίδευση.

Την φετινή χρονιά 2022-23 θα είμαι αποσπασμένη στη Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Καλαμάτας. Συγκεκριμένα θα είμαι Υπεύθυνη του Παιδικού Παραρτήματος Τριφυλίας που δημιουργείται στα Φιλιατρά και σε μικρό χρονικό διάστημα θα είναι έτοιμο για επισκέψεις. Το Παράρτημα Τριφυλίας διατηρεί σελίδα στο Facebook, η οποία θα “βγει στον αέρα” όταν ξεκινήσει η λειτουργία του. Ενας πολύ όμορφος χώρος γεννιέται και είναι εξαιρετικά τιμητικό για την ευρύτερη περιοχή η δημιουργία του. Αποτελεί μεγάλη τιμή και για μένα που το Εφορευτικό Συμβούλιο μου εμπιστεύτηκε την λειτουργία της! Είναι μία πρόκληση για νέες περιπέτειες και ανακαλύψεις η νέα μου θέση. Ο χώρος της Βιβλιοθήκης πάντα φάνταζε στα μάτια μου σαν ένας ονειρικός τόπος που με καλεί κοντά του, έγινε ένα μικρό μου όνειρο, κατά τη διάρκεια της εκπαιδευτικής μου διαδρομής και φέτος μου δόθηκε η ευκαιρία να το κυνηγήσω και να το φτάσω. Το γεγονός δε, ότι θα είμαι αυτή που θα δώσω πνοή σ΄αυτόν τον χώρο με ενθουσιάζει ακόμα περισσότερο! Νιώθω ότι μία συναρπαστική χρονιά ανατέλλει για μένα! Η προοπτική να αποσπαστώ στη Βιβλιοθήκη με πλημμύρισε ελπίδα και αισιοδοξία αλλά και με αισθήματα ευθύνης.

Μέσα σε μία – στην ίδια τάξη – μεγάλωσα κι εγώ μαζί με τους μαθητές μου, ένιωθα συμμαθήτριά τους τις περισσότερες φορές και γνώρισα καλύτερα τον εαυτό μου – και μέσα από τα παιδιά αλλά και μέσα από τους ενήλικους άλλους, συναδέλφους, γονείς, βοηθητικό προσωπικό …

Ολα αυτά τα χρόνια έδωσα πολλή ψυχή στο σχολείο, ζεστασιά, ενδιαφέρον και απεριόριστη αγάπη. Είχα οραματιστεί ένα “σχολείο της χαράς” και ήξερα ότι απαραίτητη προυπόθεση είναι η συνεργασία με τους γονείς.  Το 2008 με πρωτοβουλία μου και  την στήριξη των συναδέλφων και των γονέων εκείνης της χρονιάς  – όχι χωρίς αντιδράσεις βέβαια – δημιουργήθηκε ο Σύλλογος Γονέων του Νηπιαγωγείου (ίσως και ο πρώτος αυτόνομος Σύλλογος Γονέων Νηπιαγωγείου στο Νομό μας). Από τότε μέχρι και σήμερα οι συνεργατικές δράσεις και δραστηριότητές μας με τους γονείς είναι υποδειγματικές και αποτέλεσαν πηγή έμπνευσης για άλλους συλλόγους και σχολεία όχι μόνο στην περιοχή αλλά και ευρύτερα: Δεντροφυτεύσεις, καθαρισμοί ακτών, πορεία για το περιβάλλον, εικαστική βελτίωση της παιδικής χαράς, συνεργασίες με το Δημοτικό, καμπάνια κατά της πλαστικής σακούλας, ποδηλατάδες, συνεργασία με μπαμπάδες για χριστουγεννιάτικη γιορτή, χριστουγεννιάτικα και πασχαλινά παζάρια,  πορεία ειρήνης, ημερίδες, θεατρικές παραστάσεις, και τόσα άλλα … Τόσα άλλα!

Οφείλω μεγάλη ευγνωμοσύνη στους γονείς όλα αυτά τα χρόνια. Για την εμπιστοσύνη, τη συνεργασία, την αγάπη και το κέφι να συνδημιουργήσουμε.

Είχα οραματιστεί, χωρίς να το έχω καταλάβει, προφανώς επειδή δεν γνώριζα τους όρους, λειτουργούσα ενστικτωδώς,  ένα σχολείο-κοινότητα μέσα στην οποία όλοι συμμετέχουν στις  αποφάσεις και δραστηριότητες. Λίγο ρομαντικό, αλλά αυτό επεδίωκα όλα αυτά τα χρόνια γιατί, απλώς, ένιωθα ότι αυτό είναι το λογικό και το σωστό. Ετσι πρέπει να είναι τα σχολεία, ανεξάρτητα από την βαθμίδα που ανήκουν. Δεν είχα συνειδητοποιήσει δηλαδή ότι αυτό που οραματιζόμουν ήταν ουσιαστικά ένα Αειφόρο Σχολείο! Οταν το συνάντησα μπροστά μου όμως,  το αναγνώρισα αμέσως και το ακολούθησα με πάθος και πλήρη συνείδηση, πλέον!

Το 2013 ήταν η χρονιά που ξεκινήσαμε για πρώτη φορά το πρόγραμμα. Ανέλαβα ως υπεύθυνη εκπαιδευτικός για το “Αειφόρο Βραβείο” και ύστερα για το “Αειφόρο Σχολείο” και πιο μετά για τα Eco Schools, ενώ από το 2003-04 είμαστε μέλη της HELMEPA Junior. Επικοινωνούσα τις δράσεις, τους στόχους και το όραμα των προγραμμάτων στους γονείς και στις συναδέλφους, παροτρύνοντάς τες φυσικά κάθε χρόνο να δραστηριοποιηθούν και να αναλάβουν ρόλο ευθύνης. Τα προγράμματα αυτά όμως δεν  ανήκαν στη σφαίρα των ενδιαφερόντων τους και έτσι ένιωθα την ηθική υποχρέωση να τρέχω τα προγράμματα μόνη μου για να τα συνεχίσω. Μου άρεσε τόσο που επικοινωνούσα με συναδέλφους από άλλα μέρη της Ελλάδας! Η ανάγκη για επικοινωνία και συνεργασία οδηγεί σε δρόμους, δρομάκια και μονοπάτια πολύ συναρπαστικά. Και αυτό το έμαθα πολύ νωρίς, όταν ακόμα ελάχιστοι εκπαιδευτικοί στο Νομό μας ασχολούνταν με τέτοια προγράμματα.  Μέσα από τις αναζητήσεις μου γνώριζα νέα προγράμματα και συμμετείχα σ’ αυτά αλλά το σημαντικότερο, νέους/ες συναδέλφους που ανταλλάσσαμε ιδέες και απόψεις.  To σχολείο μας άρχιζε να αλλάζει όψη και το μυαλό μου επίσης (!)  και χωρίς καλά καλά να το καταλάβω είχαμε ήδη ξεκινήσει την πορεία του μετασχηματισμού μας προς την αειφορία. Πρώτα απ’ όλα άλλαξα εγώ και μετά το σχολείο. Διαφορετικά δεν θα ήταν τίποτα εφικτό. Πως θα μπορούσα να υποστηρίξω όλα όσα πρεσβεύει η Αειφορία αν η ίδια δεν πίστευα σ’ αυτά;

Για τις δράσεις μας, λοιπόν, το σχολείο μας πιστοποιήθηκε με πράσινες σημαίες, τιμητικές πλακέτες, βραβεία από διάφορους θεσμούς όπως: education leaders award, bravo schools, etwinning, ΕΛΛΑΚ, helmepa, code week, Artivism (Adelphi University New York) κ.α..  H χαρά μου ήταν μεγαλύτερη όταν μαθητές/τριές μου διακρίνονταν ατομικά σε διαγωνισμούς ζωγραφικής! Στο 1ο Διεθνές Συμπόσιο για το Αειφόρο Σχολείο, στην Αθήνα, μάλιστα, το 2014 (ή 2015) παρουσίασα την πορεία του μετασχηματισμού του Σχολείου προς την αειφορία.  Το 1ο νηπιαγωγείο Γαργαλιάνων άρχισε να αποκτά φήμη. Ενα μικρό σχολείο σε μία μικρή επαρχιακή πόλη δραστηριοποιείται όσο λίγα σε θέματα περιβάλλοντος, υλοποιεί εξαιρετικά πρωτότυπες δράσεις, συνεργάζεται με τους γονείς και την τοπική κοινωνία, αποσπά διακρίσεις, υλοποιεί συνεργατικά προγράμματα. Σιγά σιγά απέκτησε και την φήμη ενός σχολείου εναλλακτικού -πράγμα ασυνήθιστο για τη δημόσια εκπαίδευση. Αυτό προέκυψε απο την προσωπική μου φιλοσοφία η οποία είναι επηρεασμένη από την παιδαγωγική προσέγγιση της Reggio Emilia, του δασικού νηπιαγωγείου, της παιδαγωγικής Freinet.  Ενεργή συμμετοχή των παιδιών στην καθημερινότητά τους, ελεύθερο παιχνίδι, παιχνίδι στους νερόλακους, λασπόπιτες, γαλότσες και βόλτες με αδιάβροχα, συχνοί περίπατοι στην φύση ή την πόλη … δεν είναι συνηθισμένα σε πολλά νηπιαγωγεία. (Ολα αυτά φαίνονται στην σελίδα “οι βραβεύσεις μας”).

Πλέον, λόγω πολύχρονης εμπειρίας και επιτυχημένης πορείας  έχω την χαρά να ανήκω επίσημα και στην ομάδα mentoring του Αειφόρου Σχολείου!

Η συνεργασία με όλα τα μέλη της σχολικής κοινότητας είναι το κλειδί στο αειφόρο σχολείο. Και αυτός ήταν ένας πρωταρχικός στόχος: να φέρω τους γονείς κοντά, μέσα στο σχολείο. Αυτό ήταν κάτι πρωτοποριακό για τα δεδομένα της εποχής -ακόμα είναι για κάποια σχολεία. Οι γονείς έδιναν τα μέγιστα κάθε χρόνο για να στηρίξουν τις δράσεις μας, με ιδέες, πρωτοβουλίες, προσωπική εργασία. Η πρώτη μας συνεργατική δράση έγινε πριν ακόμα συσταθεί ο σύλλογος γονέων, το πρώτο χριστουγεννιάτικο παζάρι που υλοποιούσε ένα νηπιαγωγείο στην περιοχή.

Το 2004, χρονιά φιλοξενίας των Ολυμπιακών αγώνων στην χώρα μας. υλοποιήσαμε περιβαλλοντικό πρόγραμμα για την ελιά. Στο πλαίσιο του προγράμματος έγιναν απογευματινά εργαστήρια στο σχολείο με τις μαμάδες για κατασκευή σαπουνιού, αρωματικά λάδια, βιβλία με συνταγές, ελιές σε βαζάκια, κατασκευές κοστουμιών για την παράσταση κ.α. Η γιορτή μας είχε πραγματοποιηθεί στη Βιβλιοθήκη της πόλης μας, στο Πάρκο, με “λιοπάζαρο” παρέα το οποίο συντόνιζαν οι μαμάδες. Πρωτόγνωρα πράγματα τότε, αυτά, όχι μόνο για τους γονείς μα και για μένα. Και είχε γίνει η αρχή!

Θα ήταν παράλειψη να μην τονίσουμε ότι βασικός παράγοντας για την ανάπτυξη των περαιτέρω δράσεών μας ήταν και η ανακαίνιση του προαυλίου από το Ιδρυμα Καπετάν Βασίλη και Κάρμεν Κωνσταντακόπουλου.  Το Ιδρυμα είχε ανταποκριθεί θετικά στην επιστολή μου κάλυψε τις δαπάνες για την ανακαίνισή του. Νιώθω ευγνωμοσύνη για το Ιδρυμα και περηφάνια γι αυτή την ανακαίνιση.

Το προαύλιο άνθισε! Επισκευάστηκαν οι βρύσες, φυτεύτηκαν δέντρα και λουλούδια και βότανα και  φύτεψα και τις αγαπημένες μου βουκαμβίλιες καθώς και μια ελιά. Νιώθω πως ήταν το σπουδαιότερο δώρο που έκανα στο αγαπημένο μου νηπιαγωγείο – μαζί με τα δέντρα που φυτέψαμε αργότερα με δαπάνες του Συλλόγου γονέων.

Κάτω από την ελίτσα (“ε-λίτσα, ε-λίτσα”, έλεγαν τα παιδιά χορεύοντας γύρω της τότε) στήσαμε την υπαίθρια γωνιά ανάγνωσής μας, φάγαμε το κολατσιό μας, ραβδίσαμε το Νοέμβριο και πήγαμε τα σακιά στο ελαιουργείο, συνεργαστήκαμε, παίξαμε. Εμφιαλώσαμε το ελαιόλαδο και κολλήσαμε στα μπουκάλια χειροποίητες ετικέτες. Το μοιράσαμε, το δωρίσαμε, το γευτήκαμε. Σε έναν μεγάλο χώρο που παλιότερα είχε τσιμέντο και άμμο πλέον βρήκαν σπίτι τρία δέντρα, δάφνες, μια υπαίθρια κουζίνα από παλέτες που έφτιαξε ένας μπαμπάς, το ξύλινο παιχνίδι της αυλής που επισκευάστηκε και στερεώθηκε. Βρήκαν σπίτι οι … νερόλακοι, τα σκουλικάκια, τα νεκρά φύλλα … Είχαμε τη δυνατότητα να παρατηρούμε και να μαθαίνουμε από την φύση μέσα στο σχολείο. Τα παιδιά έπαιζαν εκεί, κάτω από τον ίσκιο των δέντρων φορώντας τις γαλότσες τους, μαθαίνοντας από την φύση αλλά αποκτώντας δεξιότητες ζωής. Τα οφέλη από ένα παιχνίδι ελεύθερο στην φύση είναι γνωστά για την ολόπλευρη και ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού όπως και η ενασχόλησή τους με τις λάσπες. Εφτιαχναν λασπόπιτες συνήθως, ή λουλουδόσουπες αλλά καμιά φορά έκαναν και λασπόλουτρα που πολύ τα ζήλευα, έτσι απελευθερωμένα που ήταν και σκαρφάλωναν στα δέντρα. Οι γαλότσες τους ήταν πάντα εκεί, στη γαλοτσοθήκη που φτιάξαμε μια Κυριακή, πέρυσι, με έναν μπαμπά, στο σχολείο, ο οποίος μάλιστα ξόδεψε αρκετά χρήματα για την κατασκευή της.  Τα παιδιά ανυπομονούσαν να λερώνονται! Και πόση χαρά έκαναν όταν γέμιζαν λάσπες!  Τα αδιάβροχά τους, σε ατομικές τσάντες  περίμεναν κι αυτά πότε θα τα γαργαλήσουν οι … σταγόνες της βροχής! Τα παιδιά καταλάβαιναν μέσα από το βίωμα ότι ο καιρός δεν αποτελεί πρόβλημα και δεν υπάρχει λόγος να σταματάμε τις δραστηριότητές μας. Εμείς προσαρμοζόμαστε και συνεχίζουμε αλλάζοντας μόνο ενδυμασία. (Κάτι που θά’ πρεπε να αποτελεί παράδειγμα και για τους μεγάλους). Η φύση είναι η πρώτη δασκάλα μας – και μετά τα παιδιά.  Έτσι συνήθιζα να λέω τους μαθητές μου. Αρκεί να έχει εκπαιδευτεί κανείς να την ακούει την φύση, να την παρατηρεί και να παίρνει τα μηνύματά της. Να βλέπει όχι απλώς να κοιτάζει.

Όταν διαβάσαμε, πέρυσι, το βιβλίο “ένα σχολείο ταρακουνημένο” της Αλκηστης Χαλικιά (εικ. Ιρις Σαμαρτζή, εκδόσεων Ίκαρος) τα παιδιά είπαν! “Κυρία έτσι είμαστε κι εμείς!”- Χάρηκα τόσο πολύ με την διαπίστωση τους. Το αειφόρο σχολείο μετονομάστηκε σε … ταρακουνημένο! Η αλήθεια είναι, ότι για να είναι ένα σχολείο ταρακουνημένο πρέπει πρώτα να είναι ταρακουνημένος και ο εκπαιδευτικός! Και το βιβλίο, ουσιαστικά, υμνεί τον εκπαιδευτικό που έχει την τόλμη να ταρακουνάει το σχολείο από τα … θεμέλια!  Για μένα, βέβαια, πάντα ήταν  “το σχολείο της χαράς”! Και το προαύλιό μας, “αυλή των θαυμάτων”.  Γιατί πολλά “θαύματα” έγιναν εκεί 🙂

Πόσο τη λάτρεψα την αυλή! Ενιωθα πάντα ότι πηγαίνω στο εξοχικό μου – και το εννοούσα.

Πριν τρία χρόνια ξεκινήσαμε και ένα πρότζεκτ μαζί με τους μαθητές μου και τους γονείς τους,  που πολύ αγάπησα αλλά δεν αγαπήθηκε το ίδιο από τον κόσμο εδώ, “πλανόδια χαριστική βιβλιοθήκη” . https://thegivinglibraryonwheels.blogspot.com

Τα σαββατοκύριακα δίναμε ραντεβού σε παιδικές χαρές ή πλατείες ή πάρκα διαβάζαμε/νε βιβλία και δανείζονταν. Δυστυχώς, όμως, μας πρόλαβε η καραντίνα και η πλανόδια έχασε το ρυθμό της. Συνεχίσαμε τις συνεργατικές δράσεις με το Δημοτικό και ανεβαίναμε στο προαύλιο για να δανείσουμε στους μαθητές του. Ελπίζω η Πλανόδια να έχει καλύτερη τύχη τη φετινή χρονιά.

Δημιουργήσαμε και ραδιόφωνο με τα μαθητούδια μου! “Τα ραδιοπούλια” μας πέταξαν στον αέρα (https://el.padlet.com/gterizaki/7l90wxghdjmrrord) και μάλιστα ανήκουν και στο … σμήνος των ραδιοφώνων του “Σκασιαρχείου” (Φρενέ)

Αν και η δική μου οπτική δεν ταίριαζε στις συναδέλφους και η δική τους, αντίστοιχα, ήταν μακριά από τη δική μου όπως έβλεπαν, υλοποιήσαμε πολλές κοινές δράσεις με άριστη συνεργασία μεταξύ μας αλλά κυρίως και με τους γονείς. Κάθε τάξη είχε τη δική της φιλοσοφία και αισθητική. Αυτό το θεωρούσα πάντα προτέρημα στο σχολείο μας και αποδοχή της διαφορετικότητας. Πως είναι δυνατόν να καλλιεργούμε στους μαθητές μας τη διαφορετικότητα και να μην την αποδεχόμαστε οι ίδιοι;

Στη διάδοση του οράματος του σχολείου βοήθησε και το παρόν ιστολόγιο, το οποίο και δημιούργησα το 2012 αφιερώνοντάς του πολύ – πάρα πολύ- προσωπικό χρόνο. Ηθελα να ανοίξω ένα παράθυρο -και άνοιξα πύλη τελικά – στον κόσμο μ’ αυτό το ιστολόγιο και όχι φυσικά να περιοριστώ και πάλι στον κόσμο της Τριφυλίας.   Το ιστολόγιο μας άνοιξε ορίζοντες, πόρτες και παράθυρα. Μας άνοιξε ορθάνοιχτα πύλες! Και βγήκαμε από το στενό πλαίσιο της επαρχίας μας. Θυμάμαι πόσο είχα στενοχωρηθεί από τα κακόβουλα σχόλια συναδέλφων ότι το είχα δημιουργήσει για προσωπική μου προβολή, αν και δεν έγραφα ποτέ το όνομά μου στις αναρτήσεις, ούτε αναρτούσα προσωπικά μου βραβεία. Μόνο του σχολείου! Ξέρω καλά ότι οι άνθρωποι αντιδρούν αρνητικά αρχικά στο “ξένο” και το κατηγορούν γιατί το φοβούνται. Γνωστό γνώρισμα της άγνοιας και της επαρχίας, μάλλον.

Οταν έχεις όραμα, όμως, κοιτάζεις μακριά. Δεν σταματάς σε κακόβουλα σχόλια γιατί σκοπό έχουν μόνο να σε φρενάρουν να σε κρατήσουν πίσω.

Κι αυτό έκανα.

Πλέον, λόγω της αποχώρησής μου, δηλώνω ότι οτιδήποτε είναι αναρτημένο εδώ -μέχρι και σήμερα  (πλην ίσως ελαχίστων περιπτώσεων δραστηριοτήτων στις οποίες αναφέρω το όνομα του τμήματος ή της συναδέλφου) είναι προσωπική μου δουλειά δέκα χρόνων και είναι μια σπουδαία παρακαταθήκη για τους επόμενους.

Δεν ήξερα πώς να είμαι Προισταμένη. Δεν με έμαθε κανείς.  Ηξερα μόνο πως είμαι πολύ ευσυνείδητη και εργασιομανής. Έμαθα να λειτουργώ εμπειρικά ψάχνοντας, την ίδια στιγμή,  τα πατήματά μου ενώ έπρεπε να πάρω σοβαρές αποφάσεις για το σχολείο.

Πολλές φορές μία θέση ευθύνης σου αποκαλύπτει πλευρές του εαυτού σου που αγνοούσες και είτε τρομάζεις που τις βλέπεις είτε χαίρεσαι που τις ανακαλύπτεις. Σου μαθαίνει να επικοινωνείς διαφορετικά απ’ ότι έχεις συνηθίσει και πολλές φορές χωρίς να τους ευχαριστείς όλους, είτε είναι συνάδελφοι, γονείς, ή άλλοι φορείς. Πάντα με γνώμονα το καλύτερο για το σχολείο συγκρούστηκα, διαφώνησα, στήριξα και συμβούλευσα, ενέπνευσα και εμπνεύστηκα – ακόμα εμπνέομαι από αξιόλογους συναδέλφους- πήρα αποφάσεις με προσωπικό και επαγγελματικό ρίσκο (το μέρος μικρό εδώ με όλα τα καλά του και τα “κακά” του) στηρίζοντάς τις αποφάσεις μου με την υπογραφή μου μέχρι τέλους. Ποτέ δε σκέφτηκα “τι με βολεύει” αλλά πάντα στη βάση του συλλογισμού μου για τις αποφάσεις μου ήταν το καλύτερο για τους μαθητές μου και για την σχολική μου μονάδα.

Ως Προισταμένη, έδωσα στο σχολείο ένα σύγχρονο και μοντέρνο πρόσωπο και τολμώ να πω, πια, ένα πρόσωπο πιο προχωρημένο από την εποχή του. Ενα σχολείο πλούσιο σε ποιοτικό εποπτικό – παιδαγωγικό υλικό, ανάμεσα στο οποίο εξαιρετικά ενημερωμένες γωνιές ΤΠΕ , διαδραστικό πίνακα (βραβείο από τα bravo schools) γωνιά ρομποτικής ιδιαίτερα εμπλουτισμένη, 3d printer (από βραβείο etwinning)  και τόσο εμπλουτισμένη βιβλιοθήκη που θα ζήλευαν πολλά άλλα σχολεία δημόσια και ιδιωτικά.

Οι συνάδελφοι που άφησα πίσω μου γνωρίζουν όλες τις φάσεις εξέλιξής του και είμαι σίγουρη ότι και αυτές και όσες ακόμα συνάδελφοι αναλάβουν στο μέλλον, είτε ως μόνιμες είτε ως αναπληρώτριες, θα σεβαστούν όλη τη δουλειά που έχει γίνει και όλο τον θησαυρό  που έχουν στα χέρια τους και χρησιμοποιούν.  Εύχομαι να τον διατηρήσουν ακέραιο και να εμπλουτίσουν το βιβλίο υλικού.

Παρέδωσα σήμερα το αρχείο στην Αναπληρώτρια Προισταμένη κ.  Πετροπούλου. Ένιωσα περηφάνεια και ικανοποίηση για όλα όσα αποκτήθηκαν κατά τη διάρκεια της θητείας μου, συγκίνηση που το αφήνω -πως όχι άλλωστε- και σίγουρα ένιωσα αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθηση που είχα την τόλμη να το αποχωριστώ για να κάνω ένα βήμα σε άλλο μονοπάτι -έστω για έναν χρόνο. Τα σχολεία, άλλωστε, δε μας ανήκουν ούτε μας οφείλουν. Ούτε οι οργανικές μας θέσεις μας ανήκουν. Μας “φιλοξενούν” τα σχολεία μας για κάποια χρόνια και εμείς οφείλουμε να τους το ανταποδίδουμε με σεβασμό: κάνοντας το καλύτερο δυνατόν γι αυτά, με το βλέμμα μας πρωτίστως στα παιδιά και όχι στον εαυτό μας.  Το γεγονός ότι είμαστε μόνιμοι στο Δημόσιο -και στο ίδιο σχολείο με ίδιες συναδέλφους- σε κάποιους εκπαιδευτικούς δίνει ασφάλεια, σε άλλους όμως, δίνει την αίσθηση του εγκλωβισμού. Η δυνατότητα για απόσπαση δίνει μία ευκαιρία για … απεγκλωβισμό και ανανέωση  (όταν χρειάζεται) ώστε η -ενδεχόμενη- επιστροφή στην τάξη να έχει άλλη αύρα!

Εύχομαι ειλικρινά, όσες ακόμα Προισταμένες ακολουθήσουν να αφήσουν πίσω τους περισσότερο “έργο, λόγο, νόημα” από μένα και να συνεχίσουν τους πολυετείς αγώνες μου για κατασκευή νέου σχολικού κτιρίου. Υπάρχει άλλωστε σχετική αλληλογραφία με το Δήμο. Εύχομαι και ο δήμος Τριφυλίας, πια, να συνειδητοποιήσει την  ανάγκη κατασκευής ενός νέου κτιρίου για το νηπιαγωγείο μας και ο Σύλλογος Γονέων να αγωνιστεί το ίδιο γι αυτό το σκοπό. Εύχομαι οι συνάδελφοι που θα δραστηριοποιούνται στην τάξη μου να σεβαστούν όλο το υλικό που είχα αγοράσει με χρήματα της σχολικής επιτροπής αλλά και με χρήματα που πρόσφεραν οι γονείς και με τα βραβεία που είχα αποσπάσει. Κάθε τάξη αγόραζε παιχνίδια με τις δωρεές των γονέων ανάλογα με τις ανάγκες της αλλά και την αισθητική των εκπαιδευτικών καθώς επίσης και το πεδίο των ενδιαφερόντων τους. Τα παιχνίδια που βρίσκονται στην τάξη “μου” έχουν αποκτηθεί με θυσίες και πολύ στοχευμένα ώστε να ανταποκρίνονται σε ανάγκες των μαθητών μου κάθε χρονιά. Ενδεικτικά μόνο αναφέρω μερικά: την πολύ ενημερωμένη γωνιά ρομποτικής: Botley, bee-bot, edison (δώρο από βραβειο), mouse bot, first coding, earl (alien), kitty, steam παιχνίδια, boardς για τον κύκλο του νερού, τους αριθμούς, τον χάρτη της Ελλάδας, τα αγαπημένα τους playmags (βιάζονταν να έρθουν πρώτα το πρωί για να παίξουν), παζλ και επιτραπέζια, ξύλινα τουβλάκια κατασκευής πόλης, μαγνήτες, το πολυκαρότσι και τόσα άλλα…! Προσθέτω ακόμα τον διαδραστικό πίνακα και τον τρισδιάστατο εκτυπωτή που έφεραν στην τάξη τα βραβεία μας από τη συμμετοχή μας σε etwinning προγράμματα.

Δεν κρύβω, ότι χαίρομαι ιδιαίτερα που η πιο δημιουργική και απογειωτική περίοδος του νηπιαγωγείου, μέχρι τώρα, ταυτίστηκε με την παρουσία μου σ’ αυτό.

Κρατάω βαθιά μέσα μου όλη την αγάπη που έχω πάρει (και δώσει) από τους μαθητές και τους γονείς τους, την εκτίμηση  συναδέλφων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό,  τα χαμόγελα των μαθητών μου, τα βλέμματά τους και τις αγκαλιές τους, τις φωνές μας,  τις παρατηρήσεις και τα κοροιδέματα, τις μέρες σινεμά και τα κουκλοθέατρα, τα μαγειρέματα και τις τραλαλα-λαλαγγίδες, τις γαλότσες και τα λασπομαγειρέματα και τα … λασπόλουτρα, τους βροχερούς περιπάτους με τα αδιάβροχα και τις ομπρέλες, τον διάδρομο της γνώσης και τις χριστουγεννιάτικες αφηγήσεις μας, τα θεατροπαιχνίδια μας, τα συμβούλιά μας, τις μάγισσες, την φρικαντέλα και τις κατασκευές, τον πάγκο με τα υλικά, τον καραμέλο και την καραμέλα και το ημερολόγιό τους (καλή πρακτική που γεννήθηκε στην τάξη μου) και φυσικά το αρωματικό, γευστικό ΚΑΛΑΟ!  Ναι, παινεύομαι που ήταν ιδέα μου να “πίνουν” τα παιδιά το παραμύθι μετά την αφήγηση. Μάλιστα βρήκε μεγάλη απήχηση και σε πολλές τάξεις νηπιαγωγείου μυρίζει καλάο το Δεκέμβριο! (Αναφέρθηκε μάλιστα σ’ αυτό και η διαχειρίστρια της σελίδας του Ευγένιου Τριβιζά στο Fb!).

Και, φυσικά, για το τέλος αφήνω τον Καραμέλο και την Καραμέλα. Δύο λούτρινα σκυλάκια που εδώ και χρόνια φιλοξενούνται σε σπίτια μαθητών τα Σαββατοκύριακα. Ο Καραμέλο είναι γεράκος (από το 2009 είναι στο σχολείο, μαζί με το γιο μου) αλλά πάντα διαθέσιμος για τρελά παιχνίδια και ακούραστος για βόλτες. Στις “σελίδες” θα βρείτε μία ολόδική του!

Ηρθε η ώρα να κάνει και αυτός ένα βήμα και να γνωρίσει περισσότερα παιδιά.

Κρατάω σε ένα μπαουλάκι και τις αρνητικές εμπειρίες όμως, από συναδέλφους -και λιγότερους γονείς- οι οποίες μου έδωσαν διαφορετικά μαθήματα και με δυνάμωσαν κιόλας. Μου άνοιξαν διαφορετικούς ορίζοντες και δημιούργησα τα δικά μου νέα μονοπάτια. Οπότε δεν έχω παρά να τους ευχαριστήσω κι αυτούς για τον χρόνο που μου αφιέρωσαν και να τους διαβεβαιώσω ότι είναι μάλλον τυχεροί, επειδή  δεν θα “μεγαλώσουν” ποτέ. Αμα είσαι “μικρός” μένεις για πάντα έτσι.

Ευχαριστώντας όσες/ους συνεργάστηκα αυτά τα χρόνια, αφήνω το Νηπιαγωγείο (για πόσο;) επειδή το αγαπώ … Ξέρει αυτό τι εννοώ 😉

Σας ευχαριστώ μαθητούδια μου όλων αυτών των χρόνων για όλα όσα μου διδάξατε, απολογούμαι για λάθη που έκανα αλλά σας διαβεβαιώνω ότι δεν έγιναν από έλλειψη αγάπης. Είστε οι καλύτεροι δάσκαλοι που είχα. Για σας και τους γονείς σας θα είμαι πάντα η “Λιτσού”.

Σας αφιερώνω αυτά τα δύο τραγούδια που χαρακτηρίζουν τις ταρακουνημένες τάξεις όλων των νηπιαγωγικών μας χρόνων!

https://youtu.be/1UM-uOI19gw

Και …

https://youtu.be/0IKCSxKcDao

Ξέρετε εσείς, άλλωστε! 😉

Εις το επανιδείν!  😉 

 

31.08.2022

Γαρυφαλιά Τεριζάκη

gterizaki@gmail.com

Εκδρομή στον Επικούριο Απόλλωνα

<iframe src="https://www.facebook.com/plugins/post.php?href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2Fprotonipiagogiogargalianon%2Fposts%2F5578587798852095&width=500&show_text=true&height=797&appId" width="500" height="797" style="border:none;overflow:hidden" scrolling="no" frameborder="0" allowfullscreen="true" allow="autoplay; clipboard-write; encrypted-media; picture-in-picture; web-share"></iframe>

 

cc8987b4 115a ce90 6ef5 989617befe2f

Στο webinar – Αrtivism

Το χθεσινό webinar πραγματοποιήθηκε με επιτυχία και  βρεθήκαμε εκεί ως μέλη της Πανελλήνιας Κοινότητας Ρέτζιο (RING), προσκεκλημένοι του Artivism  με αφορμή την πρόσφατη συνεργασία μας.

Στο 49.25 λεπτό αρχίζει η παρουσίαση που αφορά στο RING  και στο σχολείο μας ως μέλος του.

the knotted gun

https://youtu.be/q7ntb4nzrl8

Ευχαριστούμε όλους όσοι το παρακολούθησαν και την κ. Argie Agelarakis για την πρόσκληση και για τα τιμητικά της λόγια  στο 1:28:55 του βίντεο:

  “Art is your right. Everyone, has to have the freedom of the expression…”  

ΥΓ θυμίζουμε εδώ πάλι το ποίημα  “το όπλο της Ειρήνης” – “The weapon of Peace”

 

 

 

DDE327C6-9805-4388-9F86-03A06C67A9D8

23ο Διεθνές φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας για παιδιά και νέους


Το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας για Παιδιά και Νέους ιδρύθηκε το 1997 από τον σκηνοθέτη Δημήτρη Σπύρου. Πραγματοποιείται κάθε χρόνο την πρώτη εβδομάδα του Δεκεμβρίου στον Πύργο, πρωτεύουσα του νομού Ηλείας της περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας.

Για το διαγωνιστικό πρόγραμμά του (που περιλαμβάνει ταινίες μυθοπλασίας, ανιμέσιον και ντοκιμαντέρ, μικρού και μεγάλου μήκους) επιλέγει ταινίες που απευθύνονται στα παιδιά και τους νέους, είναι πρόσφατης παραγωγής και μπορεί να προέρχονται από οποιαδήποτε χώρα του κόσμου.

Το Φεστιβάλ Ολυμπίας είναι το μοναδικό στο είδος του στην Ελλάδα και περιλαμβάνεται ανάμεσα στα κορυφαία φεστιβάλ για παιδιά και νέους της Ευρώπης και διεθνώς, όπου έχει αποκτήσει μεγάλη ακτινοβολία και αναγνώριση, γεγονός το οποίο οφείλει στις αισθητικές επιλογές, στην εκπαιδευτική διάσταση, στην οργανωτική αρτιότητα, στη ζεστή φιλοξενία του και στην ενεργητική συμμετοχή χιλιάδων παιδιών και νέων.

Είναι μέλος διεθνών οργανισμών και φορέων σχετικά με τον κινηματογράφο και την κινηματογραφική εκπαίδευση, όπως το CIFEJ (Centre International du Film pour l’ Enfance et la Jeunesse) και η ECFA (European Children’s Film Association) και εκπροσωπεί την Ελλάδα σε όλα τα μεγάλα διεθνή φόρουμ που σχετίζονται με τον νεανικό κινηματογράφο και την οπτικοακουστική εκπαίδευση.

Τον σημαντικό ρόλο που διαδραματίζει το Φεστιβάλ σε ευρωπαϊκό επίπεδο επιβεβαίωσε πρόσφατα η Ευρωπαϊκή Ένωση Παιδικού Κινηματογράφου (ECFA), η οποία δια της προέδρου της το χαρακτήρισε ως «το κορυφαίο κινηματογραφικό φεστιβάλ για παιδιά και νέους της Ευρώπης».

Το Φεστιβάλ Ολυμπίας φέρνει σε επαφή το ελληνικό κοινό με τον ποιοτικό κινηματογράφο για παιδιά και νέους και προβάλλει τις ελληνικές παραγωγές στο εξωτερικό. Ωστόσο, στόχος του ήταν και παραμένει η ανάπτυξη της παραγωγής και της διανομής αυτού του ιδιαίτερου κινηματογραφικού είδους και στη χώρα μας. (Το γεγονός ότι μέσω του νέου κανονισμού του ΕΚΚ, θεσμοθετείται για πρώτη φορά στην Ελλάδα ο Παιδικός και Νεανικός Κινηματογράφος ως ιδιαίτερο κινηματογραφικό είδος, αποτελεί και μια δικαίωση του Φεστιβάλ αφού αυτό αποτελούσε πάγιο αίτημά του).

Επίσης επεξεργάζεται και υλοποιεί εκπαιδευτικά κινηματογραφικά προγράμματα και συμβάλλει στην εισαγωγή του κινηματογράφου στην εκπαιδευτική διαδικασία. Τέλος, έχει καθιερώσει τον Πύργο, την Αρχαία Ολυμπία και την ευρύτερη περιοχή, τόπο συνάντησης και δημιουργικής συνεργασίας των νέων, των εκπαιδευτικών, των κινηματογραφιστών και των θεσμικών προσώπων και φορέων από την Ελλάδα, την Ευρώπη και τον υπόλοιπο κόσμο, που δραστηριοποιούνται στους τομείς του παιδικού κινηματογράφου και της κινηματογραφικής εκπαίδευσης.

Το Φεστιβάλ Ολυμπίας αναπτύσσει καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους σε πάρα πολλές περιοχές της χώρας ένα πλέγμα διαφόρων δράσεων που περιλαμβάνει προβολές επιλεγμένων παιδικών και νεανικών ταινιών, αναλύσεις από ειδικούς, διοργάνωση σεμιναρίων για την κινηματογραφική παιδεία σε εκπαιδευτικούς, λειτουργία κινηματογραφικών εργαστηρίων για παιδιά και εκπαιδευτικούς, έκδοση εκπαιδευτικού υλικού κλπ.

http://www.neanikoplano.gr/festivalolympias

Στο ελληνικό διαγωνιστικό τμήμα συμμετέχει και το σχολείο μας με την ταινία stop motion animation «η Ειρήνη δεν φυλακίζεται»

Δείτε τους συμμετέχοντες

https://camerazizanio.net/2020-2/films-in-competition/greek-section/

Καλή μας επιτυχία!

Μην χάσετε τις προβολές!!

F992C09F-D387-4A17-AE5D-A67C5EBA1A4A

Επίσκεψη οδοντίατρου στο σχολείο μας

Το Πρωινό 3 υλοποίησε πρόγραμμα Αγωγής Υγείας για τα δόντια. Στα πλαίσια αυτού, λοιπόν, καλέσαμε τον οδοντίατρο του Κέντρου Υγείας Γαργαλιάνων κύριο Π. Χωραίτη. Συζητήσαμε, μας έδωσε χρήσιμες συμβουλές και παίξαμε όλοι μαζί.

Αυτό κι αν ήταν έκπληξη! Η κ. Γαρυφαλιά και ο κ. Παναγιώτης ήταν συμμαθητές!

Ακούσαμε χρήσιμα πράγματα όπως

  • Χρησιμοποιούμε μικρή ποσότητα οδοντόκρεμας, όσο μια φακή
  • Πλένουμε τα δόντια μας πρωί βράδυ αλλά και μετά από ζάχαρη
  • Αν είμαστε σε πάρτι και δε μπορούμε να πλύνουμε δόντια, τότε μασάμε μία τσίκλα για να καθαρίσουν
  • Απαγορεύεται αυστηρά η πιπίλα και το μπιμπερό.
  • Δεν αλλάζουμε οδοντόβουρτσες με φίλους
  • Δεν καταπίνουμε την οδοντόκρεμα!
  • Δεν την αδειάζουμε γιατί μετά … δεν ξαναμπαίνει στο σωληνάριο!  😉
  • Αποφεύγουμε γλυκά και … πασμαγούδια !
  • Επισκεπτόμαστε τακτικά τον οδοντίατρο για έναν έλεγχο.

Εμείς για να τον ευχαριστήσουμε φτιάξαμε 2 δωράκια για το ιατρείο του και του τα χαρίσαμε: Ενα βιβλίο με τις εντυπώσεις των μαθητών από τις επισκέψεις  τους στον οδοντίατρο και ένα μόμπιλε με ολόλευκα, χαρούμενα δοντάκια.

Μη φύγει με άδεια χέρια ο άνθρωπος!

Δείτε αυτό το ενδιαφέρον και χαριτωμένο βιντεάκι που μας μαθαίνει πως να βουρτσίζουμε σωστά τα δόντια μας!

https://youtu.be/wCio_xVlgQ0

 

ED05F554-EEAB-4531-AD55-51C676B92CDD

Εκκλησιασμός – Άγιος Χαράλαμπος

Του Αγίου Χαραλάμπους σήμερα. Είναι ο Πολιούχος Άγιος της γειτονικής μας πόλης (Φιλιατρά) αλλά γιορτάζεται με τιμές και στη δική μας πόλη

Ο Ιερός Ναός  Κοιμήσεως Της Θεοτόκου συνηθίζει να γιορτάζει τον Άγιο Χαράλαμπο με αρτοκλασίες και περιφορά της εικόνας του

Ακολουθήσαμε λοιπόν την πομπή και ήταν μια πολύ ωραία εμπειρία για τους μαθητές και τις μαθήτριές μας

Λιγα λόγια για τον Άγιο Χαράλαμπο μπορείτε να διαβάσετε εδώ https://www.newsbeast.gr/greece/arthro/6002123/simera-giortazei-o-agios-charalampos-pos-esose-ta-filiatra

Μετά την περιφορά και πριν πάμε στο σχολείο μια στάση οπωσδήποτε στην παιδική Χαρα!

Και πριν πάμε σχολείο μια στάση οπωσδήποτε στην παιδική χαρά!!


Βασιλόπιτα

Χθες κόψαμε την βασιλόπιτά μας
Δεν τη φτιάξαμε φέτος. Οι μαμάδες μας την έκαναν δώρο!
Κόψαμε μια για το κάθε τμήμα και υπολογίσαμε φυσικά και τους αρρωστούληδες που ήταν σπίτι ή όσους απουσίαζαν για άλλους λογους
3 φλουριά 3 οι τυχερόί!
Και του χρόνου να είμαστε όλοι καλά και να έχουμε μια καλότυχη χρονιά.
Και οι τυχεροί μας να έχουν πάντα την τύχη με το μέρος τους

Ευχαριατουμε πολύ τις μαμάδες για τη βοήθεια

Επίσκεψη στην Α’ Δημοτικού

Στα πλαίσια της ομαλής μετάβασης από το Νηπιαγωγείο στο Δημοτικό, πραγματοποιούμε συχνά επισκέψεις στο Δημοτικό. Και οι μαθητές του Δημοτικού σε μας. Αλλωστε το τρίτο μας Πρωινό Τμήμα φιλοξενείται σε αίθουσα του Δημοτικού, δίπλα στην Πρώτη. Στενή η επαφή λοιπόν!

Είχαμε την χαρά να επισκεφθούμε τους περσινούς μας συμμαθητές και να γνωρίσουμε και τον δάσκαλό τους. Υστερα από συνεννόηση μαζί του, τους πετύχαμε στο μάθημα της γλώσσας.  Ζήσαμε μια όμορφη εμπειρία και είδαμε πως γίνεται το μάθημα στο Δημοτικό αλλά ακόμα και πως κάθονται τα παιδιά και τι συνήθειες έχουν. Γράφουν, διαβάζουν, ακούνε προσεκτικά.  Εντυπωσιαστήκαμε που διαβάζουν μόνοι τους! Ηταν πολύ συγκινητικό, πραγματικά, και για τα παιδιά και για τις κυρίες 🙂

τεράστιες οι τσάντες τους!

 

δεν ξεχνάνε όμως και τις συνήθειες του νηπιαγωγείου !

 

Τεράστια η τάξη τους και πολύ φωτεινή!

 

Τα βιβλία της γλώσσας. Τα θρανία τους πιο στενά από τα τραπεζάκια μας!

Ανυπομονούμε να πάμε στο Δημοτικό όμως μέχρι τότε απολαμβάνουμε το παιχνίδι στο νηπιαγωγείο. Αλλωστε πρέπει να μεγαλώσουμε λίγο ακόμα και δεν βιαζόμαστε καθόλου

Αφού πήραμε το σοκολατάκι που μας κέρασε ο κύριος Α. κατεβήκαμε στα γνωστά μας λημέρια!

Γιατί ως γνωστόν … ΣΑΝ ΤΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΔΕΝ ΕΧΕΙ!

Εκδρομή στην Αθήνα

Δεν θα μπορούσε να ξεκινήσει καλύτερα η νέα χρονιά!

Με το Σύλλογο Γονέων προγραμματίζουμε από κοινού δράσεις και εκδρομές. Εχουν προηγηθεί εκδρομές στην Ακρόπολη, στο Ναύπλιο, στην Αρχ. Ολυμπία, Δημητσάνα-Βυτίνα, Καλάβρυτα, Μαίναλο, στη γειτονική μας Πρώτη για μπάνιο, στην Πύλο κ.α.

Η φετινή μας εκδρομή είχε γερή δόση πολιτισμού. Μια εκδρομή στον πολιτισμό της πρωτεύουσας!

Πήγαμε στην Αθήνα για να παρακολουθήσουμε την παράσταση “χίλιες και μία ιστορίες” στο Μικρό Εθνικό αλλά και για να επισκεφθούμε το Μουσείο Μπενάκη Παιχνιδιών, στο Φάληρο. Επισκεφθήκαμε επίσης και το ΚΠΣΝ και την έκθεση εικονογράφων και εικαστικών με θέμα το παιδί, που συντόνιζε το Δίκτυο για τα Δικαιώματα του Παιδιού

Για την επίσκεψή μας στο μουσείο προετοιμαστήκαμε διαβάζοντας το βιβλίο της Ελένης Γερουλάνου “ένας αρκούδος μια φορά”, εικονογράφηση Ιρις Σαμαρτζή, εκδ. Πατάκη.

Ο αρκούδος ήταν ο ξεναγός μας στο σχολείο, ενώ στο Μουσείο μας περίμενε η ίδια η συγγραφέας, η οποία μας ξενάγησε και μας έδειξε τα παιχνίδια στα οποία είχε βασιστεί η εικονογράφος για να ξεδιπλώσει την ιστορία της.

Περισσότερα για το βιβλίο μπορείτε να διαβάσετε στο προσωπικό μου ιστολόγιο ..

Δείτε φωτογραφίες από την εκδρομή μας!

Μικρό Εθνικό, θέατρο Ρεξ ,” χίλιες και μία ιστορίες”

 

Η εικόνα ίσως περιέχει: ένα ή περισσότερα άτομα, άτομα στη σκηνή και εσωτερικός χώροςΗ εικόνα ίσως περιέχει: ένα ή περισσότερα άτομαΗ εικόνα ίσως περιέχει: ένα ή περισσότερα άτομα και εσωτερικός χώρος

Από την τάξη…

Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.

στο μουσείο!

Η εικόνα ίσως περιέχει: την Garyfalia Terizaki και την Eleni Geroulanou, , τα οποία χαμογελούν, εσωτερικός χώρος

κυρία Γαρυφαλιά και κυρία Γερουλάνου

Η εικόνα ίσως περιέχει: 1 άτομοΗ εικόνα ίσως περιέχει: 2 άτομα, περιλαμβάνεται η Eleni Geroulanou, , τα οποία χαμογελούν, άτομα στέκονταιΗ εικόνα ίσως περιέχει: 2 άτομα, περιλαμβάνεται η Eleni Geroulanou, άτομα κάθονται και εσωτερικός χώροςΗ εικόνα ίσως περιέχει: ένα ή περισσότερα άτομα και εσωτερικός χώροςΗ εικόνα ίσως περιέχει: ένα ή περισσότερα άτομαΗ εικόνα ίσως περιέχει: 1 άτομο, κάθεταιΗ εικόνα ίσως περιέχει: εσωτερικός χώρος

Κέντρο Πολιτισμού Σταύρος Νιάρχος

Η εικόνα ίσως περιέχει: ένα ή περισσότερα άτομα, παπούτσια, γήπεδο μπάσκετ και υπαίθριες δραστηριότητεςΗ εικόνα ίσως περιέχει: ουρανός, δέντρο, υπαίθριες δραστηριότητες και φύση, κείμενο που λέει "STAVROS NIARCHOS FOUNDATION CULTURA..."Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.Η εικόνα ίσως περιέχει: ένα ή περισσότερα άτομα, άτομα κάθονται και εσωτερικός χώρος, κείμενο που λέει "STAVROS NIARCHOS FOUNDATION CULTURA..."

Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.

Τα παιδιά, όταν τα ρώτησα τι τους άρεσε περισσότερο είπαν, άλλα το θέατρο, άλλα το μουσείο και τα τόσα παιχνίδια που υπήρχαν εκεί, άλλα το “μεγάλο κτίριο”  με τις παιδικές χαρές, , άλλα το παιχνίδι στη βιβλιοθήκη,  όλα όμως είπαν:  ΤΟ ΛΕΩΦΟΡΕΙΟ!!!

Ηδη προγραμματίζουμε την επόμενη εκδρομή μας! Αυτή την φορά θα είναι “λευκή”. Θα πάμε στα χιόνια!!!

IMG-9245

Εδώ ταχυδρομείο!

Στα πλαίσια της πιλοτικής εφαρμογής παιδαγωγικής  freinet στο σχολείο μας, ξεκινήσαμε αλληλογραφία με το 14ο νηπιαγωγείο Καλαμάτας

Η πρόταση έγινε από εμένα και τα παιδιά συμφώνησαν. Το είχαμε αποφασίσει στο μαθητικό συμβούλιο άλλωστε. Ενημερώνω τα παιδιά για τα πάντα. Στο “τι νέα” τους είχα πει για τις επιμορφώσεις στην παιδαγωγική Φρενέ στην Τρίπολη, για τις νέες μου γνώσεις, τις εμπειρίες μου, τις γνωριμίες με νέες συναδέλφους.  Ετσι λοιπόν, τους πρότεινα να συνεργαστούμε και να αλληλογραφήσουμε. Αποφασίσαμε ομόφωνα. Ναι! Θέλουμε να αλληλογραφούμε

Γράψαμε γράμμα!

Τα παιδιά υπαγόρευαν, εγώ έγραφα.

Συστηνόμαστε …

https://youtu.be/gHDOClAEnXI

Γράψαμε στον φάκελο τα απαραίτητα στοιχεία και τον διακοσμήσαμε

Φύγαμε για ταχυδρομείο

και ο καραμέλο με την καραμέλα μαζί!  Περιμέναμε υπομονετικά τη σειρά μας! ζυγίζουμε τον φάκελο για να δούμε πόσο θα κοστίσει το γραμματόσημο 

Ευκαιρία να ζυγίσουμε και τα κατοικίδιά μας  😉

Πληρώσαμε

πήραμε και τα ρέστα …

και αφού περάσαμε και από την πλατεία να δούμε την αρχιτεκτονική της εκκλησίας (για τις ανάγκες του etwinning προγράμματος)  επιστρέψαμε στο σχολείο μας

Ανυπομονούμε να λάβουμε το γράμμα των νέων μας φίλων!

Το εντυπωσιακό  σ’ αυτό τον περίπατο ήταν ότι τα παιδιά περίμεναν με υπομονή τη σειρά τους χωρίς να ενοχλούν τους άλλους. Μάλιστα ήταν πολύ ευγενικά και συζητούσαν με τους υπόλοιπους πελάτες. Ο υπάλληλος του ΕΛΤΑ ενθουσιάστηκε μαζί τους – όπως και οι υπόλοιποι πελάτες- και τους χάρισε και γραμματόσημα! 

γ.τ.

 

Caramelo

Ο Caramelo είναι το λούτρινο κατοικίδιο του τμήματός μας! Επισκέφθηκε το σχολείο μας πριν … οκτώ χρόνια! Πο πο, πως περάσανε τα χρόνια!

Ολα αυτά τα χρόνια, μας κρατάει συντροφιά κάθε μέρα. Παίζει μαζί μας στις γωνιές, τον πάμε βόλτα στο προαύλιο, στον κτηνίατρο και γενικά είναι μαζί μας σε όλες τις δραστηριότητες της ημέρας.

Πριν τρία χρόνια, σκεφτήκαμε να μην τον αφήνουμε μόνο του το Σαββατοκύριακο στο σχολείο και έτσι αποφασίσαμε να τον φιλοξενούμε στα σπίτια μας.

Φέτος, προσθέσαμε στη διαδικασία και το ημερολόγιο του Καραμέλο!

Ετσι λοιπόν κάθε Παρασκευή ένα παιδί αναλαμβάνει να τον φιλοξενήσει. Θα τον παίρνει παντού. Στο κρεβάτι του, στο μπάνιο, στο σούπερ μάρκετ …  Γενικά, όπου πηγαίνει με την οικογένειά του! Κάποιος ενήλικας θα ενημερώνει το ημερολόγιό του για να το διαβάσουμε στο τέλος της χρονιάς, όπου θα πραγματοποιήσουμε και μια “γιορτή για τον Καραμέλο”!

Στο σχολικό μας συμβούλιο αποφασίσαμε πως θα γίνεται η διαδικασία. Σχεδιάσαμε λοιπόν το πρόγραμμα “Φιλοξενίας του Καραμέλο”, έτσι ώστε να φιλοξενηθεί από όλα τα παιδιά από μία φορά. Μετά θα κάνουμε άλλο συμβούλιο για να αποφασίσει η ολομέλεια πως θα συνεχιστεί η διαδικασία.

Το πρόγραμμα αυτό που ξεκίνησε σαν παιχνίδι  έχει φυσικά πολλαπλά οφέλη για τα παιδιά, όπως κάθε παιχνίδι!

Πέρα από το γεγονός ότι παίζουν κυριολεκτικά μαζί του (παιχνίδια ρόλων και άλλα), επίσης:

-Τα κάνει να νιώθουν υπεύθυνα, αφού η … υγεία του εξαρτάται από τα ίδια!

-Να συνειδητοποιήσουν ότι τα ζώα έχουν δικαιώματα και οι ιδιοκτήτες τους υποχρεώσεις

-Να μάθουν διάφορα πράγματα για τα ζώα γενικά.

-Να αποκτήσουν έναν φίλο που θα του εμπιστευτούν τα … μυστικά τους. (Θα βγάλουν φοβίες, ανασφάλειες … )

-Να συνεργαστούν με τους γονείς τους και με τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειάς τους

-Να μοιραστούν τις εμπειρίες τους με τους φίλους τους

-Να εξασκήσουν τον προφορικό τους λόγο αφού θα διηγηθούν τις περιπέτειες του καραμέλο στον ενήλικα που θα γράψει το ημερολόγιο αλλά και στην τάξη

-Να συνειδητοποιήσουν την χρησιμότητα του γραπτού λόγου

-Να έρθουν σε επαφή με το “ημερολόγιο”, αυτό το διαφορετικό είδος γραπτού λόγου

-Να νιώσουν την χαρά της φιλοξενίας!

Και πολλά πολλά ακόμα που τα ανακαλύπτουμε όλοι μαζί σιγά, σιγά ….

IMG_5160

ΓΕΙΑ ΣΑΣ! ΕΙΜΑΙ Ο ΚΑΡΑΜΕΛΟ ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ ΕΤΟΙΜΟΣ ΓΙΑ ΒΟΛΤΑ!

IMG_5178

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΜΟΥ! ΓΑΒ!!

IMG_5179

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΜΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΡΥΦΟ! ΣΑΣ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ!

IMG_5192

ΣΤΑ ΣΩΣΤΑ ΧΕΡΙΑ!

IMG_5193

ΕΧΩ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΜΟΥ ΤΣΑΝΤΑ! ΩΧ … ΠΟΥ ΠΗΓΕ Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΥΛΛΑΒΗ;

IMG_5194

ΝΑ’ΤΗ!!! ΟΥΦ!

IMG_5195

Η ΤΣΑΝΤΑ ΣΤΟΝ ΩΜΟ  ΜΕ ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΜΕΣΑ, 

IMG_5196

… ΕΓΩ ΣΤΟ ΚΑΛΑΘΑΚΙ ΜΟΥ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΥΠΟΜΟΝΕΤΙΚΆ ΚΑΙ …

IMG_5197

ΦΥΓΑΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΕΠΙΣΚΕΨΗ! ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΣΚΕΥΉΗΗΗ!!!






 

Επίσκεψη στο re:think – Αγρόκτημα φυσικής καλλιέργειας Φοίφα

Η πρώτη μας μεγάλη εκδρομή φέτος έγινε στο re:thing αγρόκτημα φυσικής καλλιέργειας Φοίφα, στην Καλαμάτα!

Ενα υπέροχο κτήμα, με άπειρο χώρο για παιχνίδι

Ο,τι μας έμεινε έντονο στη μνήμη μας  ήταν ο “ηλεκτροσόκ”, ο γάτος του κτήματος, η σπιτική λεμονάδα που ήταν “γλυκιά και ξινή μαζί”, τα σποροσβολάκια, το τρακτέρ και  φυσικά  … το τρέξιμο!!!

Δείτε λίγες στιγμές από την επίσκεψή μας

IMG_5383 IMG_5386 IMG_5390 IMG_5410 IMG_5416 IMG_5432 IMG_5437 IMG_5445 IMG_5458 IMG_5464 IMG_5465 IMG_5466 IMG_5470 IMG_5480

Στο βίντεο που ακολουθεί θα δείτε όλες μας τις στιγμές! 🙂

Το τραγούδι που συνοδεύει το βίντεο είναι αγαπημένο ! “Ο σπόρος που ήθελε να γίνει δάσος, της Νικολέτας Αναστασίου