“Πείνα για λέξεις”

Μπορεί ο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν να μην βρίσκεται στη ζωή εδώ και πάρα πολλά χρόνια ήταν όμως τόσο σημαντικό το έργο του που ο κόσμος ολόκληρος τον τιμά και θυμάται πάντα την ημέρα που γεννήθηκε.

Και για να μην ξεχάσει ποτέ κανείς τίποτα για αυτόν, αποφάσισαν να γιορτάζουν την ημέρα αυτή τα παιδικά βιβλία, τα παραμύθια, κι όλοι όσοι αγαπούν και στηρίζουν το παιδικό βιβλίο!

Πολλά τα παραμύθια που έχει γράψει, όπως :

«Η μικρή γοργόνα»,  «οι μαγικές γαλότσες», «Το ασχημόπαπο που έγινε κύκνος», «τα καινούργια ρούχα του Αυτοκράτορα», «Το κοριτσάκι με τα σπίρτα», « Η βασίλισσα του χιονιού», « Η μαγική κασέλα», « Τα κόκκινα παπούτσια », « Η πριγκίπισσα και το μπιζέλι», «Η τοσοδούλα» , «Ο γιός του μπαλωματή», « Το μικρό χριστουγεννιάτικο έλατο», «Ο καπνοκαθαριστής  και η βοσκοπούλα », «Ο μολυβένιος στρατιώτης», «Οι αγριόκυκνοι» και τόσα άλλα.

Θυμόμαστε  και άλλους μεγάλους παραμυθάδες και τα έργα τους όπως τους αδελφούς Γκριμ,αλλά και  Έλληνες παραμυθάδες όπως  τον παππού Αίσωπο, τον Ευγένιο Τριβιζά…

Αναζητήστε με τα παιδιά τους συγγραφείς των παραμυθιών που έχετε στο σπίτι και αν θέλετε καταγράψτε τους.

Μπορούμε να ακούσουμε ή να δούμε ένα από τα παραμύθια του Άντερσεν στο διαδίκτυο.

Την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου καθιέρωσε το Διεθνές Συμβούλιο Βιβλίων για την Νεότητα (IBBY), το 1966, με σκοπό να εμπνεύσει στα παιδιά την αγάπη για το διάβασμα και να προκαλέσει την προσοχή των μεγαλυτέρων στο παιδικό βιβλίο. 

Από τότε, κάθε χρόνο, ένα διαφορετικό εθνικό τμήμα της IBBY ετοιμάζει ένα μήνυμα και μία αφίσα, που διανέμονται σε όλο τον κόσμο. Το 2020 υπεύθυνο για το υλικό του εορτασμού είναι το Εθνικό Τμήμα της Σλοβενίας.
Πηγή: https://www.sansimera.gr/worldays/13

Το μήνυμα της ΙΒΒΥ για το 2020, για τα παιδιά όλου του κόσμου έχει τον τίτλο :

«Πείνα για λέξεις»

γράφτηκε από τον Σλοβένο συγγραφέα Peter Svetina  και η αφίσα φιλοτεχνήθηκε από τον Σλοβένο εικονογράφο Damijan Stepančič.  Χαρακτηριστικά στο μήνυμα λέει:

“Οι λέξεις στα ποιήματα και στις ιστορίες είναι τροφή. Όχι τροφή για το σώμα, όχι τροφή που μπορεί να γεμίσει το στομάχι σου. Τροφή όμως για το πνεύμα και τροφή για την ψυχή.

Όταν πεινάει κάποιος ή διψάει, το στομάχι του γουργουρίζει και το στόμα του στεγνώνει. Οι πεινασμένοι γυρεύουν να φάνε κάτι, ένα κομμάτι ψωμί, ένα πιάτο ρύζι ή δημητριακά, λίγο ψάρι ή μια μπανάνα. Όσο περισσότερο πεινούν, τόσο στενεύει ο οπτικός τους ορίζοντας, ώσπου παύουν να βλέπουν ό,τι δεν είναι τροφή για να τους χορτάσει.

Η πείνα για λέξεις εκδηλώνεται διαφορετικά. Μοιάζει με θλίψη, με λήθη, με αυθάδεια. Οι άνθρωποι που υποφέρουν από τέτοιου είδους πείνα δε νιώθουν πως η ψυχή τους τρέμει από το κρύο κι ότι προσπερνούν τους εαυτούς τους χωρίς να το προσέχουν. Ένα μέρος του κόσμου τους εξαφανίζεται χωρίς να το γνωρίζουν.”

Πηγή: https://www.sansimera.gr/worldays/13

Διάβαζουμε από το Μικρό Αναγνώστη το βιβλίο της Βασιλικής Κάργα: “Το βιβλίο που δεν ήθελε να διαβαστεί”.

Ζωγραφίζουμε όποια εικόνα τους άρεσε από το παραμύθι. Μην ξεχνάτε: Περιμένουμε τις ζωγραφιές σας να τις μοιραστείτε μαζί μας.

Αν θέλουμε κάνουμε και ένα σελιδοδείκτη για τα βιβλία μας.  Με απλά υλικά που έχουμε στο σπίτι μας

( χαρτί, μαρκαδόρους, και ένα κορδελάκι σελιδοδείκτης 1)

ή εκτυπώνουμε κάποιο από τους παρακάτω:σελιδοδείκτης 2 

ή σελιδοδείκτης 3 που βρήκαμε σε αυτό το  ιστολόγιο .

Ακούμε δύο πολύ ωραία  τραγούδια για το βιβλίο: Τι είναι τα βιβλία;  και  “Το βιβλίο” 

συζητάμε ποιο μας αρέσει περισσότερο και γιατί.

Καλά αναγνωστικά ταξίδια λοιπόν….

Και να θυμάστε λέει ο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν :

«Τα παραμύθια είναι περήφανα. Έρχονται μόνο όταν τους αρέσει…»