«

»

Ιαν 29

Η ελευθερία του λόγου

Σ’ αυτήν την άποψη του Βολτέρου εμπεριέχεται η πίστη του για την ελευθερία του λόγου, η οποία είναι μια μορφή ελευθερίας που κατοχυρώνεται από το Σύνταγμα. Μιλώντας για ελευθερία του λόγου, μιλούμε για ένα αγαθό χρήσιμο για τον άνθρωπο, καθώς μ’ αυτήν εξασφαλίζεται η αναζήτηση και πολλές φορές η ανακάλυψη της αλήθειας, ο πλουραλισμός των απόψεων και η επικοινωνία. Παράλληλα είναι ένα όπλο για να ασκήσουμε κριτική σε διάφορες απόψεις με τις οποίες διαφωνούμαι, να τις διαφωτίσουμε και με αυτόν τον τρόπο να επέλθει η μεταστροφή των λανθασμένων πεποιθήσεων. Επιπλέον παρέχεται η δυνατότητα να εντρυφήσουμε στην ουσία των μηνυμάτων, να τα αναλύσουμε και να τα κατανοήσουμε. Συγχρόνως ο ομιλητής έχοντας ως εφαλτήριο αρχές, αξίες και ιδανικά αποδεκτά από την κοινωνία συμβάλλει στην ικανοποίηση των δίκαιων απαιτήσεων της ηθικής, της δημόσιας τάξης και της γενικής ευημερίας και γενικώς στην ανάδειξη, την προάσπιση και την εδραίωση της δημοκρατίας.

Αναφερόμενοι στην ελευθερία του λόγου, εννοούμε συνήθως την ελευθερία στην έκφραση της σκέψης, που βοηθάει τον άνθρωπο να στοχάζεται, να συγκρίνει, να ερμηνεύει και να διαμορφώνει τα «πιστεύω» του. Ταυτόχρονα η διαμόρφωση της σκέψης σημαίνει ανάπτυξη των πνευματικών μηχανισμών πρόσληψης παραστάσεων της αντικειμενικής πραγματικότητας. Και ασφαλώς είναι θεμελιακή για την ελευθερία του λόγου. Πράγματι, χωρίς αυτή δεν υπάρχει σκέψη και συνεπώς δεν υπάρχει πρόβλημα έκφρασης της.

Η ελευθερία όμως του λόγου επιβάλλεται να διακατέχεται από κάποιες αρχές όπως η αντικειμενικότητα, η αμεροληψία , ο σεβασμός του ατόμου, η αλήθεια, η αποφυγή της σκόπιμης διαστρέβλωσης της πραγματικότητας, η προσβολή της προσωπικότητας και η εξουδετέρωση των δικαιωμάτων και των ελευθεριών του άλλου.

Επιπρόσθετα στο απόφθεγμα του Βολτέρου παρεισφρυει και η έννοια της ανεκτικότητας, που υποδηλώνει το μεγαλείο της ψυχής να αποδεχόμαστε τα λεγόμενα και τις πεποιθήσεις του άλλου ακόμα και αν αυτές βρίσκονται σε πλήρη αντιπαράθεση με τις δικες μας. Η ανεκτικότητα συνίσταται στην επίγνωση όλων των θετικών συνεπειών που απορρέουν από την ελευθερία του λόγου όπως έχουν προαναφερθεί παραπάνω και στην αποδοχή της διαφορετικότητας.

Παρόλα αυτά η αναγνώριση της ελευθερίας του λόγου δεν συνεπάγεται άκριτη αποδοχή των όσων διατυπώνονται αλλά αντίθετα καθίσταται επιτακτική ανάγκη να ασκούμε αέναα ορθολογική κριτική, να αποκρυπτογραφούμε την συχνά αμφίσημη πληροφόρα και να ελέγχουμε τις ιδέες που εκφράζονται.

Συμπερασματικά η σύγχρονη κοινωνία οφείλει ανατρέχοντας και στον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό όπου ο λόγος ήταν χαρακτηριστικό του γνώρισμα και η εξέλιξη του πολιτισμού τον ανέβασε σε τελειότητα «ως πειθούς δημιουργόν» να είναι μια κοινωνία δημοκρατική της ελεύθερα διαμορφωμένης γνώμης αλλά και να βρίσκεται διαρκώς σε εγρήγορση, ώστε να είναι σε θέση να εμβαθύνει συνεχώς στην ουσία των μηνυμάτων.

Χρύσα Χιλιώτη
Τμήμα Α6
1ο ΓΕΛ Ξάνθης
Σχολικό έτος 2012-2013

Αφήστε μια απάντηση

Top
 
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων