Ο Αλκίνοος Ιωαννίδης τραγουδάει με τις κόρες του Μαζί ξανά

 


Ο Αλκίνοος Ιωαννίδης, συντροφιά με τις κόρες του, μας τραγουδούν από το σπίτι το νέο του τραγούδι «Μαζί ξανά»

Ένα ευαίσθητο και τρυφερό τραγούδι, αφιερωμένο στις αγκαλιές, τα χάδια και τα φιλιά, που τόσο πολύ στερούμαστε όλες αυτές τις ημέρες, αλλά, ευτυχώς, βρίσκουν τον τρόπο να τρυπώνουν στα όνειρά μας.

Ένα τραγούδι που ανυπομονεί για τη επόμενη ημέρα, που θα ξανααγκαλιαζόμαστε και θα ξαναφιλιόμαστε με πιο πολλή όρεξη από ποτέ! 

Μέχρι τότε, υπομονήψυχραιμία και αισιοδοξία!

Και δεν ξεχνάμε! 


Μένουμε σπίτι για εμάς, για τους ανθρώπους που αγαπάμε και για όλους μας!

Μέχρι να έρθει η μέρα που θα φωνάζουμε δυνατά: “Μαζί ξανά”!!!
Στίχοι

Πώς χωρίζονται οι ανθρώποι 
μια μέρα σαν κι αυτή
κι ούτε αγκαλιά ούτε χάδι
ούτε ένα μικρό φιλί

Μα στον ύπνο μου τα βράδια
σας αγγίζω, σας κρατώ 
κι η αγκάλη μου η άδεια
πλημμυρίζει στ’ όνειρο

Μαζί ξανά, μαζί ξανά
Μαζί ξανά, μαζί ξανά


Θα περάσει, θα τελειώσει
κάποια μέρα σαν κι αυτή
θα το πει ο κυριούλης
έξι ώρα στην tv

Ποταμός θα ξεχυθούμε 
απ’ τις πόρτες τις κλειστές
σαν παιδιά ν’ αγκαλιαστούμε 
με καρδιές ορθάνοιχτες

Μαζί ξανά, μαζί ξανά
Μαζί ξανά, μαζί ξανά
Μαζί ξανά, μαζί ξανά
Μαζί ξανά, μαζί ξανά

Ο Αλκίνοος Ιωαννίδης τραγουδάει με τις κόρες του Μαζί ξανά Διάβασε περισσότερα
image-3

Παγκόσμια Ημέρα για τα Δικαιώματα του Παιδιού

 

Η Παγκόσμια Ημέρα για τα Δικαιώματα του Παιδιού εορτάζεται κάθε χρόνο στις 20 Νοεμβρίου, με αφορμή την επέτειο υιοθέτησης από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, το 1989, της Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού.

Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού αποτελεί το πλέον αποδεκτό κείμενο για τα ανθρώπινα δικαιώματα παγκοσμίως. Την έχουν επικυρώσει όλα τα κράτη του κόσμου, εκτός των ΗΠΑ και της Σομαλίας (η Ελλάδα την επικύρωσε στις 2 Δεκεμβρίου 1992 με τον νόμο 2101), και τα 54 άρθρα της καλύπτουν όλα τα δικαιώματα των παιδιών που χωρίζονται σε 4 τομείς: Δικαιώματα Επιβίωσης, Ανάπτυξης, Προστασίας και Δικαιώματα Συμμετοχής.

Παρά τα διεθνή κείμενα προστασίας των παιδιών, που σε πολλές χώρες αποτελούν κενό γράμμα, εκατομμύρια παιδιά εξακολουθούν να υποφέρουν από τη φτώχεια και να στερούνται της στοιχειώδους σχολικής εκπαίδευσης, εκατοντάδες χιλιάδες υφίστανται τις τραγικές συνέπειες συρράξεων και οικονομικού χάους, δεκάδες χιλιάδες ακρωτηριάζονται στους πολέμους και πολλά ακόμη ορφανεύουν ή και σκοτώνονται από τον ιό του AIDS και από άλλες ασθένειες. Τα στοιχεία και οι αριθμοί είναι καταπέλτης στο εφησυχασμό της συνείδησης.

Η έκθεση της UNICEF για το 2019

Περισσότερα χρόνια και πιο υγιείς ζωές ζουν τα παιδιά στον κόσμο, αλλά σήμερα βρίσκονται αντιμέτωπα με νέες απειλές, όπως η κλιματική αλλαγή, ανακοίνωσε το Ταμείο του ΟΗΕ για την Παιδική Ηλικία (UNICEF).

Σε έκθεση που έδωσε στη δημοσιότητα ενόψει της 30ης επετείου στις 20 Νοεμβρίου από την υιοθέτηση της Σύμβασης του ΟΗΕ για τα Δικαιώματα του Παιδιού, η UNICEF αναφέρει την πρόοδο που έχει επιτευχθεί και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν σήμερα οι νέοι.

Η επικεφαλής της UNICEF Χενριέτα Φορ υπογραμμίζει σε σχετική ανακοίνωσή της ότι «έχουν σημειωθεί εντυπωσιακές πρόοδοι για τα παιδιά τις τρεις τελευταίες δεκαετίες», ωστόσο «εξακολουθούν να συσσωρεύονται οι ανισότητες σε βάρος των πιο φτωχών και πιο ευάλωτων» από αυτά.

«Επιπλέον των προκλήσεων που εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν όσον αφορά την υγεία, τη διατροφή και την παιδεία, τα παιδιά σήμερα έχουν να αγωνιστούν κατά νέων απειλών όπως η κλιματική αλλαγή, η ηλεκτρονική κακοποίηση και ο ηλεκτρονικός εκφοβισμός (μπούλινγκ)», προσθέτει η Φορ.

Όσον αφορά την πρόοδο που έχει σημειωθεί από το 1989, στην έκθεση επισημαίνεται ότι η θνησιμότητα των παιδιών ηλικίας κάτω των πέντε ετών έχει μειωθεί παγκοσμίως κατά περίπου 60%. Επίσης περισσότερα παιδιά πηγαίνουν δημοτικό σχολείο, σημειώνουν οι συντάκτες της έκθεσης, και τα δικαιώματα των παιδιών έχουν ενταχθεί σε νόμους που έχουν θεσπιστεί σε πολλές χώρες.

Ωστόσο η UNICEF επισημαίνει ότι η πρόοδος που έχει επιτευχθεί δεν είναι ισότιμη, καθώς τα παιδιά κάτω των πέντε ετών των πιο φτωχών οικογενειών στις αναπτυσσόμενες χώρες έχουν τις διπλάσιες πιθανότητες να πεθάνουν από ασθένειες που θα μπορούσαν να έχουν προληφθεί από τα παιδιά των πλουσιότερων οικογενειών.

Επίσης μόνον τα μισά από τα φτωχά παιδιά στην υποσαχάρια Αφρική έχουν εμβολιαστεί κατά της ιλαράς, υπογραμμίζει η υπηρεσία αυτή του ΟΗΕ για τα παιδιά και προσθέτει ότι ορισμένα κορίτσια διατρέχουν τώρα μεγαλύτερο κίνδυνο να εξαναγκαστούν να παντρευτούν από ό,τι το 1989.

Επιπλέον τα παιδιά κινδυνεύουν περισσότερο από τις επιπτώσεις της κλιματικής κρίσης, σύμφωνα με την UNICEF.


Πηγήhttps://www.sansimera.gr/worldays/71

Παγκόσμια Ημέρα για τα Δικαιώματα του Παιδιού Διάβασε περισσότερα
image-5

19 Ημέρες Ακτιβισμού κατά της Παιδικής Κακοποίησης

 

Το χρονικό διάστημα από 1ης έως 19ης Νοεμβρίου έχει κηρυχθεί ως «19 Ημέρες Ακτιβισμού κατά της Παιδικής Κακοποίησης» («19 Days of Activism for Prevention of Abuse and Violence against Children»), προκειμένου μέσα από διάφορες δράσεις να δοθεί έμφαση στο γεγονός ότι όλο και περισσότερα παιδιά σήμερα είναι θύματα βίας από τους ενήλικες. Παλαιότερα ήταν γνωστή ως «Παγκόσμια Ημέρα κατά της Παιδικής Κακοποίησης» (19 Νοεμβρίου).

Η επιλογή του χρόνου δεν είναι τυχαία, αλλά έγινε για να συνδυαστεί με την Παγκόσμια Ημέρα για τα Δικαιώματα του Παιδιού (20 Νοεμβρίου). Η πρωτοβουλία ανήκει στην «Women’s World Summit Foundation» (WWSF), που συσπειρώνει μη κυβερνητικές οργανώσεις, γυναικείες και για την υπεράσπιση του παιδιού. Από ελληνικής πλευράς συμμετέχει το «Χαμόγελο του Παιδιού».


Πηγή: https://www.sansimera.gr/worldays/336

Υπερασπίσου το παιδί γιατί αν γλιτώσει το παιδί υπάρχει ελπίδα . . .



19 Ημέρες Ακτιβισμού κατά της Παιδικής Κακοποίησης Διάβασε περισσότερα
Polytexneio-1

Η Εξέγερση του Πολυτεχνείου

 

Η Εξέγερση του Πολυτεχνείου το Νοέμβριο του 1973 ήταν η κορυφαία αντιδικτατορική εκδήλωση και ουσιαστικά προανήγγειλε την πτώση της Χούντας των Συνταγματαρχών, η οποία από τις 21 Απριλίου 1967 είχε επιβάλλει καθεστώς στυγνής δικτατορίας στη χώρα.

Η αντίστροφη μέτρηση ξεκίνησε στις 14 Φεβρουαρίου 1973, όταν ξεσηκώθηκαν οι φοιτητές της Αθήνας και συγκεντρώθηκαν στο Πολυτεχνείο. Ζητούσαν την κατάργηση του Ν.1347, ο οποίος προέβλεπε την υποχρεωτική στράτευση όσων ανέπτυσσαν συνδικαλιστική δράση κατά τη διάρκεια των σπουδών τους. Η αστυνομία, παραβιάζοντας το πανεπιστημιακό άσυλο, εισήλθε στο χώρο του ιδρύματος, συνέλαβε 11 φοιτητές και τους παρέπεμψε σε δίκη με την κατηγορία της «περιύβρισης αρχής». Οι 8 καταδικάστηκαν σε διάφορες ποινές, ενώ περίπου 100 άλλοι αναγκάστηκαν να διακόψουν τις σπουδές τους και να ντυθούν στο χακί.

Κατάληψη στο κτίριο της Νομικής

Επτά ημέρες μετά τα πρώτα γεγονότα του Πολυτεχνείου, στις 21 Φεβρουαρίου οι φοιτητές κατέλαβαν το κτίριο της Νομικής σχολής στην Αθήνα, προβάλλοντας τα συνθήματα «Δημοκρατία», «Κάτω η Χούντα» και «Ζήτω η Ελευθερία». Η αστυνομία επενέβη και πάλι για να καταστείλει την εξέγερση, αλλά η βίαιη εκδίωξη των φοιτητών από το κτίριο της Νομικής ενίσχυσε ακόμη περισσότερο την αγωνιστικότητά τους.

Η εξέγερση που ξεκίνησε στις 14 Νοεμβρίου του 1973 επρόκειτο να αποτελέσει την κορύφωση των αντιδικτατορικών εκδηλώσεων. Το πρωί εκείνης της ημέρας οι φοιτητές συγκεντρώθηκαν στο προαύλιο του Πολυτεχνείου και αποφάσισαν την κήρυξη αποχής από τα μαθήματα, με αίτημα να γίνουν εκλογές για τους φοιτητικούς συλλόγους τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους και όχι στα τέλη του επόμενου χρόνου, όπως είχε ανακοινώσει το καθεστώς.

Ακολούθησαν συνελεύσεις φοιτητών στην Ιατρική και στη Νομική σχολή. Μάλιστα, οι φοιτητές της Νομικής εξέδωσαν ψήφισμα, με το οποίο ζητούσαν την ανάκληση των αποφάσεων της Χούντας για τη διεξαγωγή των φοιτητικών εκλογών, εκδημοκρατισμό των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων, αύξηση των δαπανών για την παιδεία στο 20% του προϋπολογισμού και ανάκληση του Ν.1347 για την αναγκαστική στράτευση των φοιτητών.

Όσο περνούσε η μέρα άρχισαν να μαζεύονται ολοένα και περισσότεροι φοιτητές στο Πολυτεχνείο, αλλά και άλλοι που πληροφορήθηκαν το νέο. Η αστυνομία αποδείχθηκε ανίκανη να εμποδίσει την προσέλευση του κόσμου. Το απόγευμα πάρθηκε η απόφαση για κατάληψη του Πολυτεχνείου. Οι πόρτες έκλεισαν και από τότε άρχισε η οργάνωση της εξέγερσης. Το πρώτο βήμα ήταν η εκλογή Συντονιστικής Επιτροπής, στην οποία μετείχαν 22 φοιτητές και 2 εργάτες, με σκοπό να καθοδηγήσει τον αγώνα. Επιπλέον, δημιουργήθηκαν επιτροπές σε όλες τις σχολές για να οργανώσουν την κατάληψη και την επικοινωνία με την ελληνική κοινωνία.

Ο ραδιοφωνικός σταθμός

Για το σκοπό αυτό άρχισε να λειτουργεί ένας ραδιοφωνικός σταθμός, αρχικά στο κτίριο του Χημικού και αργότερα στο κτίριο των Μηχανολόγων, με εκφωνητές τη Μαρία Δαμανάκη και τον Δημήτρη Παπαχρήστου. Επιπλέον, στο Πολυτεχνείο εγκαταστάθηκαν πολύγραφοι, που δούλευαν μέρα – νύχτα, για να πληροφορούν τους φοιτητές και τον υπόλοιπο κόσμο για τις αποφάσεις της Συντονιστικής Επιτροπής και των φοιτητικών συνελεύσεων. Συγκροτήθηκαν συνεργεία φοιτητών, που έγραφαν συνθήματα σε πλακάτ, σε τοίχους, στα τρόλεϊ, στα λεωφορεία και στα ταξί, για να τα γνωρίσουν όλοι οι Αθηναίοι. Στο Πολυτεχνείο οργανώθηκε εστιατόριο και νοσοκομείο, ενώ ομάδες φοιτητών ανέλαβαν την περιφρούρηση του χώρου, ξεχωρίζοντας τους ενθουσιώδεις και δημοκράτες Αθηναίους από τους προβοκάτορες.

Η πρώτη αντίδραση του δικτατορικού καθεστώτος ήταν να στείλει μυστικούς πράκτορες να ανακατευθούν στο πλήθος που συνέρρεε στο Πολυτεχνείο και να ακροβολήσει σκοπευτές στα γύρω κτίρια. Στις 16 Νοεμβρίου μεγάλες αστυνομικές δυνάμεις επιτέθηκαν εναντίον του πλήθους που ήταν συγκεντρωμένο έξω από το Πολυτεχνείο, με γκλομπς, δακρυγόνα και σφαίρες ντουμ-ντουμ. Οι περισσότεροι διαλύθηκαν. Όσοι έμειναν έστησαν οδοφράγματα ανατρέποντας τρόλεϊ και συγκεντρώνοντας υλικά από νεοανεγειρόμενες οικοδομές, και άναψαν φωτιές για να εξουδετερώσουν τα δακρυγόνα. Αργότερα, η αστυνομία έκανε χρήση όπλων, χωρίς όμως να πετύχει το στόχο της, την καταστολή της εξέγερσης.

Τα άρματα μάχης

Ο δικτάτορας Παπαδόπουλος, όταν διαπίστωσε ότι η αστυνομία αδυνατούσε να εισέλθει στο Πολυτεχνείο, αποφάσισε να χρησιμοποιήσει το στρατό. Κοντά στο σταθμό Λαρίσης συγκεντρώθηκαν τρεις μοίρες ΛΟΚ και μία μοίρα αλεξιπτωτιστών από τη Θεσσαλονίκη. Τρία άρματα μάχης κατέβηκαν από του Γουδή προς το Πολυτεχνείο. Τα δύο στάθμευσαν στις οδούς Τοσίτσα και Στουρνάρα, αποκλείοντας τις πλαϊνές πύλες του ιδρύματος και το άλλο έλαβε θέση απέναντι από την κεντρική πύλη. Η Συντονιστική Επιτροπή των φοιτητών ζήτησε διαπραγματεύσεις, αλλά το αίτημά τους απορρίφθηκε.

Στις 3 τα ξημερώματα της 17ης Νοεμβρίου το άρμα που βρισκόταν απέναντι από την κεντρική πύλη έλαβε εντολή να εισβάλλει. Έπεσε πάνω στην πύλη και την έριξε, παρασέρνοντας στο διάβα του μία κοπέλα που ήταν σκαρφαλωμένη στον περίβολο κρατώντας την ελληνική σημαία. Οι μοίρες των ΛΟΚ, μαζί με ομάδες -μυστικών και μη- αστυνομικών, εισέβαλαν στο Πολυτεχνείο και κυνήγησαν τους φοιτητές, οι οποίοι πηδώντας από τα κάγκελα προσπάθησαν να διαφύγουν στους γύρω δρόμους. Τους κυνηγούσαν αστυνομικοί, πεζοναύτες, ΕΣΑτζήδες. Αρκετοί σώθηκαν βρίσκοντας άσυλο στις γύρω πολυκατοικίες, πολλοί συνελήφθησαν και μεταφέρθηκαν στη Γενική Ασφάλεια και στην ΕΣΑ.

Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση της Αστυνομίας, στις 17 Νοεμβρίου συνελήφθησαν 840 άτομα. Όμως, μετά τη Μεταπολίτευση, αξιωματικοί της Αστυνομίας, ανακρινόμενοι, ανέφεραν ότι οι συλληφθέντες ξεπέρασαν τα 2400 άτομα. Οι νεκροί επισήμως ανήλθαν σε 34 άτομα. Στην ανάκριση που διενεργήθηκε το φθινόπωρο του 1975 εναντίον των πρωταιτίων της καταστολής εντοπίστηκαν 21 περιπτώσεις θανάσιμου τραυματισμού. Ωστόσο, τα θύματα πρέπει να ήταν πολύ περισσότερα, διότι πολλοί βαριά τραυματισμένοι, προκειμένου να διαφύγουν τη σύλληψη, αρνήθηκαν να διακομιστούν σε νοσοκομείο.

Ο δικτάτορας Γεώργιος Παπαδόπουλος κήρυξε στρατιωτικό νόμο, αλλά στις 25 Νοεμβρίου ανατράπηκε με πραξικόπημα. Πρόεδρος ορίστηκε ο αντιστράτηγος Φαίδων Γκιζίκης και πρωθυπουργός της νέας κυβέρνησης ο Αδαμάντιος Ανδρουτσόπουλος. Όμως ο ισχυρός άνδρας του νέου καθεστώτος ήταν ο διοικητής της Στρατιωτικής Αστυνομίας, ταξίαρχος Δημήτριος Ιωαννίδης, που επέβαλλε ένα καθεστώς σκληρότερο από εκείνο του Παπαδόπουλου.

Η δικτατορία κατέρρευσε στις 23 Ιουλίου του 1974, αφού είχε ήδη προηγηθεί η τουρκική εισβολή στην Κύπρο. Ο Γκιζίκης και ο αντιστράτηγος Ντάβος, διοικητής του Γ’ Σώματος Στρατού, κάλεσαν τον Κωνσταντίνο Καραμανλή να επιστρέψει στην Ελλάδα για να επαναφέρει τη δημοκρατική διακυβέρνηση.

Ποιήματα εμπνευσμένα από την Εξέγερση του Πολυτεχνείου

Πηγήhttps://www.sansimera.gr/articles/190

© SanSimera.gr

Η Εξέγερση του Πολυτεχνείου Διάβασε περισσότερα

 Αγαπητοί  γονείς,

Σε προηγούμενη ανακοίνωσή μας αναφέραμε ότι θα σας αποστείλουμε τις ηλεκτρονικές διευθύνσεις των διαδικτυακών τάξεων των εκπαιδευτικών του σχολείου μέχρι το απόγευμα της Δευτέρας 16 Νοεμβρίου 2020.

Ενημερωθήκαμε, όμως, ότι λόγω αναβάθμισης της πλατφόρμας που φιλοξενεί την εξ αποστάσεως εκπαίδευση οι ηλεκτρονικές διευθύνσεις των τάξεων θα αλλάξουν. Οι εργασίες αναβάθμισης θα γίνουν το βράδυ της Δευτέρας. Ως εκ τούτου θα σας αποστείλουμε με mailτις  διευθύνσεις των τάξεων των εκπαιδευτικών το απόγευμα της Τρίτης 17 Νοεμβρίου 2020 και το πρόγραμμα των τμημάτων θα αναρτηθεί στα padlet  των τάξεων την Τρίτη 17 Νοεμβρίου 2020.

Από τη διεύθυνση του Σχολείου

Διάβασε περισσότερα
image-7

 

Αγαπητοί  γονείς,

Σας  ενημερώνουμε ότι το σχολείο μας, όπως και κάθε σχολείο πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης στη χώρα, αναστέλλει τη δια ζώσης διδασκαλία  μέχρι και την Παρασκευή 27 Νοεμβρίου 2020.

Από την Τετάρτη  18 Νοεμβρίου 2020 θα πραγματοποιούνται μαθήματα τηλεκπαίδευσης μέσω της πλατφόρμας Webex κατά το χρονικό διάστημα από 14:00 έως 17:00.  Οι διευθύνσεις των διαδικτυακών τάξεων με τις οποίες θα συνδεθείτε θα σας αποσταλούν μέσω  mail  μέχρι το απόγευμα της Δευτέρας.

Το πρόγραμμα των μαθημάτων για τα διαδικτυακά μαθήματα θα αναρτηθεί στο padlet  του σχολείου, η  διεύθυνση του οποίου είναι:

https://padlet.com/1DimPFal/h2d0x0pb5aqo

Τα  σύγχρονα εξ αποστάσεως μαθήματα για τα τμήματα που βρίσκονταν σε αναστολή λειτουργίας  (Γ1, Γ2, Δ1 και Ε2) θα αρχίσουν και πάλι την Τετάρτη 18 Νοεμβρίου 2020, καθώς οι εκπαιδευτικοί τους θα πρέπει τα πρωινά της Δευτέρας και Τρίτης  να βρίσκονται στο σχολείο για να οργανωθεί το νέο εξ αποστάσεως πρόγραμμα μαθημάτων του συνόλου των τμημάτων του σχολείου.

Ευχόμαστε και αυτή η περιπέτεια να έχει αίσιο τέλος και σύντομα να βρεθούμε όλοι μαζί  υγιείς και ασφαλείς στις τάξεις και τις αυλές των σχολείων μας

Η διευθύντρια και οι  εκπαιδευτικοί του 1ου Δημοτικού Σχολείου Παλαιού Φαλήρου

Διάβασε περισσότερα

28η Οκτωβρίου Animation

 To πρώτο ελληνικό animation που φτιάχτηκε προς τιμήν των αγωνιστών της 28ης Οκτωβρίου. Είναι σατιρισμός της τότε κατάστασης θέλοντας να εμψυχώσει τους Έλληνες και να δώσει μια νέα ώθηση στο στρατό που αγωνιζόταν σε δύσκολες συνθήκες κατά τη περίοδο εκείνη…


28η Οκτωβρίου Animation Διάβασε περισσότερα
Apeleftherosi_Thessalonikis-Georgios-Konstantinos-1

Η απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης

 

Από τις αρχές Οκτωβρίου του 1912 η Ελλάδα βρισκόταν σε πόλεμο με την παραπαίουσα Οθωμανική Αυτοκρατορία, έχοντας ως συμμάχους τη Βουλγαρία και τη Σερβία (Α’ Βαλκανικός Πόλεμος). Θέατρο των επιχειρήσεων, η περιοχή της Μακεδονίας.

 

Ο ελληνικός στρατός βάδιζε από νίκη σε νίκη στη Δυτική Μακεδονία. Όμως, από την αρχή των εχθροπραξιών σοβούσε σοβαρή διαφωνία μεταξύ του αρχιστράτηγου Κωνσταντίνου και του πρωθυπουργού Ελευθέριου Βενιζέλου. Ο διάδοχος επιθυμούσε πρώτα την κατάληψη του Μοναστηρίου προς Βορρά, ενώ ο Βενιζέλος, βλέποντας την πιθανότητα να καταληφθεί η Θεσσαλονίκη από το βουλγαρικό στρατό, πίεζε τον Κωνσταντίνο να κατευθυνθεί προς τη φυσική πρωτεύουσα της Μακεδονίας, μια περιοχή με στρατηγική σημασία, η απελευθέρωση της οποίας αποτελούσε διακαή πόθο του ελληνισμού. «Καθιστώ υμάς υπευθύνους διά πάσαν αναβολήν έστω και στιγμής» του τηλεγραφεί επιτακτικά.

 

Τελικά, ο Κωνσταντίνος πείθεται με τη μεσολάβηση του πατέρα του βασιλιά Γεωργίου Α’ και στις 25 Οκτωβρίου η εμπροσθοφυλακή του ελληνικού στρατού φθάνει προ των πυλών της Θεσσαλονίκης. Είχε προηγηθεί η καθοριστική νίκη στη Μάχη των Γιαννιτσών (19 – 20 Οκτωβρίου), που είχε κάνει ευκολότερη την προέλαση του ελληνικού στρατού. Ο Χασάν Ταξίν Πασάς που υπερασπιζόταν τη Θεσσαλονίκη δεν είχε άλλη δυνατότητα, παρά να ζητήσει μια έντιμη συμφωνία για την παράδοση της πόλης.

 

Στις 25 Οκτωβρίου οι απεσταλμένοι του ζήτησαν από τον Κωνσταντίνο να επιτραπεί στον Ταξίν να αποσυρθεί με το στρατό και τον οπλισμό του στο Καραμπουρνού και να παραμείνει εκεί μέχρι το τέλος του πολέμου. Ο Κωνσταντίνος, φυσικά, απέρριψε τον όρο του και του πρότεινε την παράδοση του στρατού του και τη μεταφορά του στη Μικρά Ασία με δαπάνες της ελληνικής κυβέρνησης.

 

 

Ο Ταξίν Πασάς υπογράφει τα πρωτόκολλα παράδοσης της Θεσσαλονίκης.

Ο Οθωμανός αξιωματούχος δέχθηκε, τελικά, τους όρους του Κωνσταντίνου και στις 11 το βράδυ της 26ης Οκτωβρίου, ανήμερα της εορτής του Αγίου Δημητρίου, οι πληρεξούσιοι αξιωματικοί Ιωάννης Μεταξάς (ο κατοπινός δικτάτωρ και ο άνθρωπος του «ΟΧΙ») και Βίκτωρ Δούσμανης μεταβαίνουν στο Διοικητήριο της Θεσσαλονίκης και υπογράφουν τα σχετικά πρωτόκολλα παράδοσης της πόλης στον ελληνικό στρατό.

Σύμφωνα με το πρωτόκολλο, παραδίνονταν ως αιχμάλωτοι 25.000 τούρκοι στρατιώτες και 1.000 αξιωματικοί. Στην κατοχή του ελληνικού στρατού περιέρχονταν όλος ο βαρύς και ελαφρύς οπλισμός του σχηματισμού (70 πυροβόλα, 30 πολυβόλα, 70.000 τυφέκια και πυρομαχικά). Το πρωί της 27ης Οκτωβρίου εισήλθαν στη Θεσσαλονίκη δύο τάγματα ευζώνων και ύψωσαν την ελληνική σημαία στο Διοικητήριο, ενώ οι υπόλοιπες ελληνικές δυνάμεις άρχισαν να λαμβάνουν θέσεις στα υψώματα γύρω από την πόλη.

 

Στις 11 το πρωί της 28ης Οκτωβρίου 1912 ο Κωνσταντίνος εισήλθε με το επιτελείο του στη Θεσσαλονίκη και το μεσημέρι έγινε πανηγυρική δοξολογία στο ναό του Αγίου Μηνά. Την ίδια μέρα, κατέφθασαν έξω από τη Θεσσαλονίκη και οι Βούλγαροι, όμως για τους γείτονες ήταν ήδη αργά. Ο επικεφαλής της μεραρχίας τους στρατηγός Τεοντορόφ ζήτησε να εισέλθει στην πόλη για να στρατοπεδεύσει. Εισέπραξε την αρνητική απάντηση του Κωνσταντίνου και ύστερα από διαπραγματεύσεις, επιτράπηκε να μπουν στην πόλη για ολιγοήμερη ανάπαυση δύο τάγματα με επικεφαλής τους βούλγαρους πρίγκιπες Βόρι και Κύριλλο. Επικράτησε, όμως, σύγχυση και τελικά εισήλθε στη Θεσσαλονίκη ένα ολόκληρο βουλγαρικό σύνταγμα, γεγονός που εκνεύρισε τον Βενιζέλο. Οι Βούλγαροι δήλωναν εμφαντικά παρόντες στις εξελίξεις στη Μακεδονία. Ο σπόρος του Β’ Βαλκανικού Πολέμου είχε ριχτεί.

 

Στις 29 Οκτωβρίου ήταν η σειρά του βασιλιά Γεωργίου Α’ να εισέλθει στην πόλη και να επισημοποιήσει την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης. Έγινε δεκτός με ενθουσιασμό από τους έλληνες κατοίκους της, με απάθεια ανάμικτη με φόβο του από το μουσουλμανικό στοιχείο, ενώ οι Εβραίοι που ήταν η πολυπληθέστερη πληθυσμιακή ομάδα της πόλης δεν έκρυψαν την απογοήτευσή τους, καθώς προωθούσαν σχέδιο διεθνοποίησης της Θεσσαλονίκης.

 

 

Πηγή: https://www.sansimera.gr/articles/328

 

 

Η απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης Διάβασε περισσότερα
International_Day_for_the_Eradication_of_Poverty-1

Διεθνής Ημέρα για την Εξάλειψη της Φτώχειας

 

Η Διεθνής Ημέρα για την εξάλειψη της Φτώχειας τιμάται κάθε χρόνο στις 17 Οκτωβρίου σε ολόκληρο τον κόσμο.

 

Η πρωτοβουλία ανήκε στον καθολικό ιερωμένο Γιόζεφ Βρεσίνσκι (1917-1988), γεννημένο στην Πολωνία αλλά μεγαλωμένο στην Γαλλία. Από το 1957, ο Βρεσίνσκι είχε ιδρύσει την οργάνωση «International Movement ATD Fourth World» («Διεθνής οργάνωση “ Όλοι Μαζί με Αξιοπρέπεια” Τέταρτος Κόσμος»), με σκοπό την καταπολέμηση της πείνας και της ακραίας φτώχειας σε όλο τον κόσμο.

 

Μια μεγάλη διαδήλωση 100.000 ατόμων στην πλατεία Τροκαντερό στο Παρίσι, στις 17 Οκτωβρίου 1987, υποστήριξε τις προσπάθειες του Βρεσίνσκι και έθεσε τις βάσεις του εορτασμού. Σε μια αναμνηστική πλάκα που τοποθετήθηκε, χαράχτηκε η επιγραφή, που συνόψιζε την δράση του εμπνευστή του: «Οπουδήποτε οι άνδρες και οι γυναίκες είναι καταδικασμένοι να ζουν στην απόλυτη φτώχεια, τα ανθρώπινα δικαιώματα παραβιάζονται. Είναι ιερό καθήκον να ενώσουμε τις δυνάμεις μας για να διασφαλίσουμε ότι αυτά τα δικαιώματα θα γίνουν σεβαστά».

 

Το 1988, ο Γαλλο-Πολωνός ιερωμένος απεδήμησεν εις Κύριον αλλά οι αγώνες του δεν ξεχάστηκαν για την καταπολέμηση της ακραίας φτώχειας. Τέσσερα χρόνια αργότερα, στις 22 Δεκεμβρίου 1992, η γενική συνέλευση του ΟΗΕ ανακήρυξε την 17η Οκτωβρίου ως «Διεθνή Ημέρα για την Εξάλειψη της Φτώχειας».

 

Το θέμα για το 2020 είναι: «Συνεργασία για την επίτευξη κοινωνικής και περιβαλλοντικής δικαιοσύνης για όλους». Η αυξανόμενη αναγνώριση ότι η φτώχεια είναι πολυπαραγοντικό φαινόμενο σημαίνει ότι αυτά τα δύο ζητήματα είναι άρρηκτα συνδεδεμένα και ότι η κοινωνική δικαιοσύνη δεν μπορεί να υλοποιηθεί πλήρως χωρίς ταυτόχρονα την επιθετική διόρθωση των περιβαλλοντικών αδικιών.

 

Σύμφωνα με τον ΟΗΕ:

 

736 εκατομμύρια άνθρωποι ζούσαν κάτω από το διεθνές όριο φτώχειας του 1,90 δολ. την ημέρα, το 2015.

Σχεδόν το 8% των εργαζομένων στον κόσμο και οι οικογένειές τους ζούσαν με λιγότερα από 1,90 δολ. ανά άτομο την ημέρα, το 2018.

Οι περισσότεροι άνθρωποι που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας ανήκουν σε δύο περιοχές: τη Νότια Ασία και την υποσαχάρια Αφρική.

Τα υψηλά ποσοστά φτώχειας παρατηρούνται συχνά σε μικρές, εύθραυστες και πληγείσες από συγκρούσεις χώρες.

Το 55% του παγκόσμιου πληθυσμού δεν έχει πρόσβαση σε τουλάχιστον ένα επίδομα κοινωνικής προστασίας το 2018.

Το μήνυμα του γ.γ του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες

«Ας σταθούμε αλληλέγγυοι με αυτούς που ζουν στη φτώχεια καθόλη τη διάρκεια της πανδημίας και πέρα από αυτή» προτρέπει σε μήνυμά του για τη σημερινή Διεθνή Ημέρα για τη Μείωση της Φτώχειας, ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες.

 

Η συνεργασία για τον κοινό σκοπό είναι ο μοναδικός τρόπος από τον οποίο θα βγούμε με ασφάλεια από αυτή την πανδημία, επισημαίνει περαιτέρω ο κ. Γκουτέρες.

 

Στη συνέχεια ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ αναφέρεται στις επιπτώσεις της πανδημίας στους φτωχούς. «Η πανδημία του COVID-19 αποτελεί μία διπλή κρίση για τους πιο φτωχούς του κόσμου. Πρώτον, αυτοί διατρέχουν τον υψηλότερο κίνδυνο να εκτεθούν στον ιό ενώ έχουν την μικρότερη πρόσβαση σε ποιοτική ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Δεύτερον, πρόσφατες εκτιμήσεις δείχνουν ότι η πανδημία μπορεί να ωθήσει φέτος 115 εκατομμύρια ανθρώπους στη φτώχεια, την πρώτη αύξηση για δεκαετίες. Οι γυναίκες διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο γιατί είναι πιθανότερο να χάσουν τις δουλειές τους και λιγότερο πιθανό να έχουν κοινωνική ασφάλεια» αναφέρει χαρακτηριστικά .

 

Σε αυτές τις ιδιαίτερες εποχές, ο κ. Γκουτέρες προτάσσει πως «χρειαζόμαστε ιδιαίτερες προσπάθειες για να καταπολεμήσουμε τη φτώχεια» και υπογραμμίζει ότι «η πανδημία απαιτεί ισχυρή κοινή δράση».

 

Πιο συγκεκριμένα, αναφέρει ότι οι κυβερνήσεις πρέπει να επιταχύνουν τον οικονομικό μετασχηματισμό επενδύοντας σε μία πράσινη, βιώσιμη ανάκαμψη και προσθέτει: «Χρειαζόμαστε μία νέα γενιά προγραμμάτων κοινωνικής προστασίας που θα καλύπτουν και όσους εργάζονται στην άτυπη οικονομία».

 

 

Πηγή: https://www.sansimera.gr/worldays/64

 

 

 

Διεθνής Ημέρα για την Εξάλειψη της Φτώχειας Διάβασε περισσότερα