Τα μικρά μας πουλάκια από την Πρώτη και τη Δευτέρα τάξη, φτερουγίζοντας χαμηλά αλλά πολύ γρήγορα, προσγειώθηκαν στην τάξη τους μετά το μεγαλειώδες πέταγμα στα Χελιδονίσματα του σχολείου μας.
Δεν ξεκουράστηκαν όμως ούτε μια σταλιά!
Μπήκαν σε νέες σκέψεις.
Τώρα που θα έρθουν οι φίλοι μας τα χελιδόνια πού θα μείνουν;
Έχουν σπιτάκι να ξεκουραστούν;
Υλικά για να φτιάξουν τη δική τους φωλιά;
Αγάπη, που από τα ξένα ήρθαν στον τόπο μας;
Σκέψεις, σκέψεις, σκέψεις και συζητήσεις και η λύση μπροστά στα μάτια μας!
Μα και βέβαια! Ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του σχολείου μας σίγουρα κάτι θα μπορούσε να κάνει.
Και όχι μόνο έκανε αλλά το οργάνωσε και πολύ ωραία.
Χελιδονοφωλιές λοιπόν από τα μικρούλια μας, με οδηγίες από την Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρία!
Μικρά χεράκια να πλάθουν πηλό και να χτίζουν σπιτάκια, γιατί όπως ακούσαμε φτιάχνουν τα σπιτάκια τα δικά τους από λάσπη και δε διαφέρουν και πολύ από τα δικά μας.
Άλλωστε ποια ψυχούλα δε θέλει ένα σπίτι είτε είναι ανθρώπινη, είτε είναι πουλιού, είτε είναι ντόπια είτε είναι ξένη;
Ευχαριστούμε μέσα από την καρδιά μας τον φίλο του Σχολείου μας κ. Μπάμπη Αντωνιάδη για το ταξίδι -ψηλά ψηλά εκεί στον ουρανό- που μας χάρισε.
Ευχαριστούμε τον Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων που είναι πάντα δίπλα μας
Καλές πτήσεις…
