Η θέα κατεβαίνοντας με τα πόδια τον δρόμο από το Ακράσι για τη Δρότα ήταν καταπληκτική. Το φαράγγι του Πριόνα έχασκε στα αριστερά μας και στο βάθος το Αιγαίο κι η παραλία της Δρότας. Ελαιόδεντρα έγερναν στο δρόμο δίνοντας την αφορμή στα παιδιά την ευκαιρία να περιεργαστούν τον ευλογημένο καρπό τους. Τα κικίδια στόλιζαν τις βελανιδιές θαρρείς κι ήταν χριστουγεννιάτικα στολίδια. Δυο τρεις αγριαχλαδιές ήταν κι αυτές στολισμένες με τα προγονικά των αχλαδιών φρούτα. Τελικά μπορεί να μην καταφέραμε να δούμε τα ελάφια, που είχαμε σκοπό να δούμε σε μια φάρμα παρακάτω, καθώς απομακρύνθηκαν μάλλον από την περίφραξη αλλά είδαμε παγώνια, ένα κοπάδι χήνες αλλά και …πιο κλασσικά ζώα της λεσβιακής υπαίθρου όπως γαϊδουράκια, πρόβατα και κότες.
Ας πάρουμε όμως την ιστορία από την αρχή. Την Τρίτη 9 Δεκεμβρίου 2025 οι Γ’, Ε’ και Στ’ τάξεις του σχολείου μας πραγματοποίησαν εκπαιδευτική επίσκεψη στο όμορφο πλην όμως σχεδόν ερημικό Ακράσι. Επισκεφθήκαμε το μικρό λαογραφικό μουσείο που στεγάζεται στο κλειστό πια Δημοτικό Σχολείο του χωριού. Εκεί που κάποτε αντηχούσαν οι παιδικές φωνές σήμερα τα απομεινάρια του παρελθόντος εκτίθενται δίνοντας στον επισκέπτη μια εικόνα για το πώς ζούσαν οι κάτοικοι του χωριού τα περασμένα χρόνια.
Τα παιδιά έφαγαν το κολατσιό τους κι οι εκπαιδευτικοί ήπιαν το καφεδάκι τους στο καφενεδάκι του χωριού και στη συνέχεια ξεκίνησε η πορεία προς τη φάρμα με την οποία ξεκινήσαμε, ανορθόδοξα ίσως, την αφήγησή μας. Τα παιδιά επιβιβάστηκαν στο λεωφορείο για την επιστροφή έχοντας σίγουρα δει, ακούσει κι οσμιστεί τη φύση του νησιού μας στο έμπα του χειμώνα.
