Ποτέ ξανά ολοκαύτωμα – ποτέ ξανά γενοκτονία. Αυτό ήταν το μήνυμα των διδακτικών ωρών που αφιερώσαμε στην Στ’ τάξη με αφορμή το ολοκαυτώματα των Εβραίων, Τσιγγάνων και άλλων μειονοτήτων από τους Ναζί στο 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο. Με αφορμή κείμενο από το ημερολόγιο της Άννα Φρανκ του βιβλίου της Γλώσσας της τάξης μιλήσαμε για τον παραλογισμό του πολέμου και τη βαρβαρότητα του.
Ξεκινήσαμε από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης όπου άφησε την τελευταία της πνοή η Άννα Φρανκ και μιλήσαμε για τη διαχρονικότητα της απανθρωπιάς. Φυσικά καταλήξαμε στο επίκαιρο δράμα του Παλαιστινιακού λαού στη Γάζα.
Πολύτιμος βοηθός μας οι στίχοι του Ιάκωβου Καμπανέλη η μουσική του Μίκη Θεοδωράκη κι η φωνή της Μαρίας Φαραντούρη από το «Μάουντχάουζεν». Ο «Αντώνης» που κουβάλησε «βράχο διπλό» στη σκάλα την πλατιά δίπλα στην Άννα Φρανκ μαζί με τις κοπέλες του Άουσβιτς και του Νταχάου ήταν κι η θεματική για τα παιδιά που ζωγράφισαν και έφτιαξαν ένα κολάζ που αναρτήθηκε στον κεντρικό διάδρομο του σχολείου μας
