Τα παιδιά του σχολείου μας έφτιαξαν χριστουγεννιάτικα στολίδια για να στολίσουν το δέντρο που θα στηθεί στην κεντρική πλατεία του χωριού για τις γιορτές.
Με στόχο την αντιμετώπιση της υπογεννητικότητας η γαλακτοβιομηχανία ΟΛΥΜΠΟΣ και ο μη κερδοσκοπικός οργανισμός HOPEgenesis συνεργάζονται στο πρόγραμμα «ΤΟ ΓΑΛΑ ΘΕΛΕΙ ΠΑΙΔΙΑ» για τη στήριξη και φροντίδα των έγκυων κατοίκων στις περιοχές Καρυάς, Σαρανταπόρου και Αντιχασίων του Δήμου Ελασσόνας.
Στα πλαίσια αυτής της δράσης είχαμε την χαρά τα παιδιά του σχολείου μας να παραλάβουν την Πέμπτη 25/11/2021 πλούσια δώρα με προϊόντα της γαλακτοβιομηχανίας ΟΛΥΜΠΟΣ καθώς και υπέροχα σχολικά δώρα από τον μη κερδοσκοπικό οργανισμό HOPEgenesis.
Ευχαριστούμε πολύ την γαλακτοβιομηχανία ΟΛΥΜΠΟΣ και τον μη κερδοσκοπικό οργανισμό HOPEgenesis για την ευγενική της χορηγία στους μικρούς μας μαθητές!
Το σχολείο μας τίμησε την εξέγερση του πολυτεχνείου με απαγγελία τραγουδιών και ένα βίντεο σχετικό με τον ξεσηκωμό των φοιτητών ενάντια στη δικτατορία.
Οι πιο μεγάλοι κυνηγοί είναι μικροί!
Oι μαθητές μας κυνηγούν όλες τις άδειες μπαταρίες για να τις οδηγήσουν στον κάδο ΑΦΗΣ του Σχολείου μας και να το βοηθήσουν να πάρει την 1η θέση στο 1ο Μεγάλο Σχολικό Τουρνουά Ανακύκλωσης Μπαταριών!
Το σχολείο μας συμμετείχε στις εκδηλώσεις που έγιναν για τον εορτασμό της 28ης Οκτωβρίου.Η σημαία του σχολείου παραβρέθηκε στη θεία λειτουργία που έγινε στον ιερό ναό του Αγίου Δημητρίου.
Επίσης το σχολείο μας κατέθεσε στεφάνι στο χώρο του μνημείου των πεσόντων στην πλατεία του χωριού.
Ο πανηγυρικός της ημέρας εκφωνήθηκε από την δασκάλα του σχολείου μας Πνευματικού Ελένη.
ΣΧΟΛΕΙΟ
ΙΣΤΟΡΙΑ
ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ
Ιστορική μαρτυρία λειτουργίας του Σχολείου βρίσκουμε στο Βιβλίο του Ν. Σχοινά, Οδοιπορικές σημειώσεις Ηπείρου, Θεσσαλίας, Μακεδονίας, Αθήνα 1886,σελ. 81. Αναφέρεται ότι στο χωριό υπήρχαν 700 χριστιανοί και λειτουργούσε σχολείο αρρένων. Αφού πέρασε τη Βαλανίδα γράφει: « ̉̉̉Από τούτου δε μετά πορείαν τετάρτου ώρας εισέρχεται εις κλεισώρειαν, καλουμένην Μπογάζι Ξηροκρανιάς επίμηκες και όλως άνυδρον στενόν κατά την διάβασιν του οποίου παρέρχεται, του ώραν δεξιόθεν χωρίου Κρανιά, οικουμένου υπό 700 χριστιανών, και έχοντος εκκλησίαν και σχολείο αρρένων, και της αριστερόθεν ώραν κειμένης Μονής Καρυάς, εχούσης 50 κελία και 12 καλογήρους και εις μύλους Δεσκάτας 25 υδρόμυλοι κατά σειράν κείμενοι παρά τη οδώ μέχρι του χωρίου……».
Στις Οδοιπορικές σημειώσεις του Νικ. Σχοινά ( Γρηγορίου Βέλκου σχολεία Επαρχίας Ελασσόνας 1894-1994) αναφέρεται ότι «στα τέλη του περασμένου αιώνα και συγκεκριμένα λίγο πριν από το 1886 στην Κρανιά λειτουργούσε ένα σχολείο αρρένων και ένα θηλέων». Και καταλήγει ο κ. Βέλκος. «Δυστυχώς ο Νικ. Σχοινάς δεν αναφέρει αριθμό μαθητών». Φαίνεται εδώ ότι παρά τα αυστηρά ήθη που διέκριναν τους κατοίκους στα γράμματα είχαν διαφορετική άποψη.
Αντλώντας πληροφορίες από το βιβλίο του Γρηγορίου Βέλκου (σχολεία Επαρχίας Ελασσόνας 1894-1994), στο οποίο παρουσιάζονται 5 στατιστικοί πίνακες του τουρκικού Βιλαετίου Θεσσαλονίκης και Βιτωλίων, βλέπουμε από τον πίνακα 1 ότι στην Κρανιά το 1896 λειτουργούσε Δημοτικό σχολείο με 60 μαθητές και δύο δασκάλους ενώ για τη συντήρησή του ξοδεύτηκαν 460 γαλλικά φράγκα.
Από τον πίνακα 2 φαίνεται ότι το 1902 στην Κρανιά λειτουργούσε Δημοτικό Σχολείο με 65 μαθητές και για τη συντήρησή του ξοδεύτηκαν 460 γαλλικά φράγκα.
Από τον πίνακα 3 προκύπτει ότι και το σχολικό έτος 1910-1911 στην Κρανιά λειτουργούσε Δημοτικό Σχολείο με 76 μαθητές και 4 μαθήτριες. Δάσκαλος ήταν ο Κων. Β. Λαναρίδης από Βαλανίδα που είχε τελειώσει το διδασκαλείο Λάρισας το 1884.
Από τον πίνακα 4 συμπεραίνεται ότι το σχολικό έτος 1911-1912 στην Κρανιά λειτουργούσε Δημοτικό Σχολείο με 77 μαθητές και 4 μαθήτριες. Δάσκαλος ήταν ο Μιλτιάδης Φ. Πλάκας από την Τσαριτσάνη που είχε τελειώσει το ημιγυμνάσιο Τσαριτσάνης το 1905.
Από τον πίνακα 5 τέλος φαίνεται ότι το σχολικό έτος 1912-1913 στην Κρανιά λειτουργούσε Δημοτικό Σχολείο με 74 μαθητές και 7 μαθήτριες. Δάσκαλος ήταν ο Αναγνώστης Χ. Μπρουζιούτης από την Κρανιά που είχε τελειώσει το σχολείο Τσαριτσάνης.
Σύμφωνα με τα γραφόμενα του Ελευθερίου Λάλου, στο βιβλίο «Κρανιά – Ελασσόνας Ιστορία – Λαογραφία» Σχολείο λειτούργησε από το 1876.
Από το 1876 έως το 1916 λειτούργησε με κοινοτικούς δασκάλους ενώ από το 1916 και μετά με δασκάλους του δημοσίου. Ο πρώτος δάσκαλος του δημοσίου που υπηρέτησε στο Σχολείο ήταν ο Αδαμαντίδης Μιχαήλ από τη Φλώρινα (1916-1917). Στη συνέχεια υπηρέτησε ο Τρυφωνίδης Αλέξανδρος από το Γκόμπεσι Μοναστηρίου (1917-1927) με τη σύζυγό του, Δημητριάδου Ελένη, από την Αδριανούπολη (1917-1925).
Από το σχολικό έτος 1955-1956 λειτούργησε και δεύτερο Δημοτικό Σχολείο λόγω αύξησης του μαθητικού δυναμικού. Η λειτουργία και των δύο Σχολείων συνεχίστηκε μέχρι το σχολικό έτος 1994-1995. Από το σχολικό έτος 1995-1996 τα δύο Σχολεία συγχωνεύθηκαν σε ένα λόγω μείωσης του αριθμού των μαθητών.
Από το σχολικό έτος 1957-1958 έως το σχολικό έτος 1960-1961 καθώς και τα σχολικά έτη 1968-1969,1969-1970 και 1971-1972 λειτούργησε και Νυκτερινό Δημοτικό Σχολείο.
ΔΙΔΑΚΤΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ
Από το σχολικό έτος 1876-1916 στο 1ο Δημοτικό Σχολείο δίδαξαν 21 κοινοτικοί δάσκαλοι ενώ από το σχολικό έτος 1916-1917 μέχρι το σχολικό έτος 2006-2007, δίδαξαν συνολικά 185 δάσκαλοι του δημοσίου.
Στο 2ο Δημοτικό Σχολείο σε όλη τη διάρκεια της λειτουργίας του δίδαξαν συνολικά 75 δάσκαλοι.
ΔΙΕΥΘΥΝΤΕΣ
Από το σχολικό έτος 1876-1916 στο 1ο Δημοτικό Σχολείο υπηρέτησαν 21 Διευθυντές ενώ από το σχολικό έτος 1916-1917 μέχρι το σχολικό έτος 2006-2007, υπηρέτησαν 27 Διευθυντές.
ΜΑΘΗΤΙΚΟ ΔΥΝΑΜΙΚΟ
Ο αριθμός των μαθητών παρουσιάζει αυξομειώσεις ανάλογα με τα σχολικά έτη.
Από τα στοιχεία που προκύπτουν από το αρχείο του Σχολείου, το σχολικό έτος 1932-1933, το μαθητικό δυναμικό ανέρχονταν σε 260 μαθητές ενώ το επόμενο σχολικό έτος 1933-1934 σε 359.
Το μαθητικό δυναμικό παρουσίασε αύξηση μέχρι το σχολικό έτος 1957-1958 όπου ο αριθμός των μαθητών ανήλθε σε 640. Από το επόμενο σχολικό έτος παρουσιάζεται μείωση. Η μεγαλύτερη μείωση παρουσιάστηκε τη δεκαετία 1983-1993 όπου από 417 μαθητές έμειναν 167. Το τρέχον σχολικό έτος 2021 – 2022 ο αριθμός των μαθητών ανέρχεται σε 25.
ΜΗΧΑΝΟΡΓΑΝΩΣΗ ΑΡΧΕΙΟΥ
Ύστερα από τριετή εθελοντική εργασία του Διευθυντή του Σχολείου κ. Ιωάννη Κόνιαρη και της συζύγου του δασκάλας κ. Ελένης Τοπάλη έγινε μηχανοργάνωση όλου του αρχείου του Σχολείου από το σχολικό έτος 1932-1933 μέχρι σήμερα.