Σαν το Πεκλάρι δεν έχει…!!!

“Της Γκούρας Οι Μαστόροι”…ένα βιβλίο “μνημόσυνο” για όλους τους μαστόρους της πέτρας εκείνης της εποχής…ένα βιβλίο “εμπόδιο” στη λήθη…στη λησμονιά…!!! Η ξεχωριστή και μοναδική αρχιτεκτονική της εποχής , η παράδοση, ο λαϊκός πολιτισμός, ο απόλυτα κοπιώδης τρόπος ζωής των μαστόρων, η απαράμιλλη ομορφιά των επιτευγμάτων μιας άλλης γενιάς, που έχει αφήσει  ανεξίτηλη σφραγίδα στις καρδιές όλων μας και η συγκίνηση, η οποία ήταν διάχυτη στον χώρο της αίθουσας  καθόλη τη διάρκεια της παρουσίασης του βιβλίου, για όλες τις θύμησες που ζωντάνεψαν μπρος στα μάτια μας, λάξευσαν με τον πιο ανεπανάληπτο και γλυκό τρόπο τις ψυχές όλων όσοι παρευρέθησαν στην αίθουσα του πολιτιστικού χώρου “Δημήτρης Χατζής” την Πέμπτη 1 Φεβρουαρίου. Πολυαγαπημένε κύριε Ιωάννη Λάμπρο όλοι οι μαθητές και όλοι οι δάσκαλοι του 1ου Δημοτικού Σχολείου Κόνιτσας ευχόμαστε το νέο σας πόνημα να είναι εκείνος ο πρωτομάστορας του πολιτισμού που θα λαξεύσει τις ανθρώπινες καρδιές, τη συλλογική μνήμη των επόμενων γενεών του  μέλλοντος αλλά και τον πανδαμάτορα χρόνο με τον πιο αριστοτεχνικό τρόπο. Καλοτάξιδο!!!  

Παρουσίαση Βιβλίου

Επίσκεψη του Σχολείου μας στον Ιερό Ναό του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού για συμμετοχή στη Θεία Λειτουργία και Δοξολογία προς τιμήν των Τριών Ιεραρχών, και εν συνεχεία επίσκεψη των Μαθητών μας  στην Πνευματική Στέγη, όπου έλαβε χώρα μια υπέροχη εκδήλωση για τον Βίο των Τριών Ιεραρχών με τραγούδια, προβολή βίντεο και παρακολούθηση θεατρικού.

Το 1ο Νηπιαγωγείο Κόνιτσας μαζί με τις τάξεις  Ά και ΄Β του 1ου Δημοτικού Σχολείου Κόνιτσας συμμετείχαν στο διαδικτυακό εικαστικό εργαστήρι με τίτλο…”Το ποδήλατο”…και ιδού οι υπέροχες δημιουργίες των παιδιών…

Όλοι μαζί, μια νέα ελπίδα…Όλοι μαζί μια νέα αρχή, μια ηλιαχτίδα…!!! Το 2024 να είναι ένα έτος ολοφώτεινο για όλα τα παιδιά του κόσμου!!!

Ευχαριστούμε θερμότατα τον Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων, που πάντοτε βρίσκεται δίπλα μας σε ό,τι και αν χρειαστούμε!!!

Άραγε μας επιτρέπουν οι πολλές μας αμαρτίες να ζήσουμε πραγματικά Χριστούγεννα μέσα στην καρδιά και στην ψυχή μας;;; ‘Η συνεχώς μας αποπροσανατολίζουν και μας οδηγούν μακριά από τον ολοφώτεινο δρόμο του Χριστούλη μας;;; 

‘Την πόρτα ανοίγω το βράδυ…τη λάμπα κρατώ ψηλά…να δούνε της γης οι θλιμμένοι…να ‘ρθούνε και να βρουν συντροφιά…να βρούνε στρωμένο τραπέζι…και εκεί καθώς θα μιλάμε θα ‘ρθει συντροφιά κι ο Χριστός…”

Ευτυχώς όμως υπάρχουν και κάποιοι άνθρωποι που είναι πραγματικοί Χριστιανοί και το αποδεικνύουν περίτρανα καθημερινά με τις πράξεις τους…άνθρωποι στους οποίους αναπαύεται ο Θεός και αποτελούν τη μαγιά όπως έλεγε και ο Άγιος Παΐσιος…τη μαγιά που κρατάει την Εκκλησία και την Ελλάδα…

Ο Χριστούλης χτυπάει κάθε μέρα την πόρτα του σπιτιού μας…εμείς άραγε Του ανοίγουμε για να μπει μέσα;;; Ή φερόμαστε απόλυτα υποκριτικά και φαρισαϊκά όπως η συγκεκριμένη “σεβάσμια” κυρία;;;

Ενώπιον όμως του Θείου Βρέφους εψάλησαν και τα βυζαντινά κάλαντα!!!