1ο 6/θέσιο Ολοήμερο Δημοτικό Σχολείο Κολινδρού

Το 1ο Δημοτικό Σχολείο Κολινδρού χτίστηκε ύστερα από τις πολύμοχθες προσπάθειες δέκα ετών 1904-1914 toy Επισκόπου Κίτρους Παρθένιου. Ο Επίσκοπος επεδίωξε να δώσει ριζική λύση στο ζωτικό για τον Κολινδρό ζήτημα της στέγασης των μαθητών σε ένα κτίριο κατάλληλο και ασφαλές. Για το λόγο αυτό είχε συστήσει μια επιτροπή ανεγέρσεως διδακτηρίου από τους Δημ. Γκουλιόβα, Χαρίσιο Πλατσά, Κ. Διακόπουλο και Θωμά Παπαδημητρίου, οι οποίοι με τη βοήθεια της Δημογεροντίας, τη συνδρομή των κατοίκων και της Αδελφότητας Κολινδρού της Αμερικής πέτυχαν την ανέγερση <<νέου μεγαλοπρεπούς σχολικού μεγάρου>> με δαπάνη 50.000 δραχμών (2.500 περίπου χρυσές λίρες). Τα εγκαίνια του διδακτηρίου αυτού έγιναν στις 15 Μαΐου 1914. Αρχικά στεγάστηκαν σε αυτό μόνο τα αγόρια. Όταν όλα τα σχολεία του κράτους έγιναν μεικτά το νέο διδακτήριο ονομάστηκε Α΄εξατάξιο μεικτό Δημοτικό Σχολείο.

Το σχολείο μας κτίστηκε στην ίδια θέση που το 1850 είχε ανεγερθεί το 1ο διδακτήριο <<εκ θεμελίων>> με τη γενναία χορηγία του Επισκόπου Βράτσης Αγαπίου. Τούτο μαρτυρεί και η κάτω από τη σωζόμενη προσωπογραφία του Επισκόπου ένδειξη: <<ΑΓΑΠΙΟΣ ΑΡΧΙΕΡΕΥΣ ΒΡΑΤΣΗΣ ΙΔΡΥΤΗΣ ΤΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΚΟΛΙΝΔΡΟΥ ΠΑΤΡΙΔΟΣ ΤΟΥ 1850>>.

Στα 1878 όμως μετά την ανταρσία και την πυρπόληση της Επισκοπής (Επανάσταση του Κολινδρού με αρχηγό τον Επίσκοπο Νικόλαο Λούση) φαίνεται ότι και το <<σχολείο Βράτση>> όπως το έλεγαν, έπαθε ανεπανόρθωτες ζημιές, ώστε να αναγκαστεί η Κοινότητα να στεγάσει τους μαθητές και τις μαθήτριες σε ένα διώροφο κτίριο που ανήκει στα εκκλησιαστικά κτήματα και βρισκόταν στην αυλή του Αγίου Γεωργίου.

Με τον καιρό επειδή   το κτίριο αυτό δεν μπορούσε να ικανοποιήσει τις ανάγκες της εκπαίδευσης τοα κορίτσια μεταφέρθηκαν σε σε άλλο,όπου λειτούργησε το ” Παρθεναγωγείο “, ενώ στο κτίριο της αυλής του Αγ. Γεωργίου έμεινε το  “Αρεναγωγείο” . Έτσι χωρισμένα τα δύο σχολεία λειτούργησαν ως το 1914.