ΣΑΝ ΠΑΛΙΟ ΣΙΝΕΜΑ

723197065 2207244166703049 541659226373581700 n
12 Ιουνίου 2026 και το κλειστό γυμναστήριο μεταμορφώθηκε σε μια μικρή κινηματογραφική αίθουσα, γεμάτη φως, μουσική και ιστορίες. Για λίγο, ο γνώριμος αυτός χώρος άλλαξε μορφή και έγινε σκηνή, έγινε πανί προβολής, όπου οι στιγμές των παιδιών μας ζωντάνεψαν μπροστά στα μάτια μας.
Με αφορμή τον ελληνικό κινηματογράφο, θυμηθήκαμε πως κάθε μέρα στο σχολείο είναι γεμάτη μικρές “σκηνές” που αξίζουν να κρατήσουμε. Ένα βλέμμα γεμάτο αγωνία, ένα γέλιο που ξεσπά αυθόρμητα, μια προσπάθεια που δικαιώνεται, μια αποτυχία που γίνεται δύναμη. Όλα αυτά που δεν γράφονται σε σενάρια, αλλά χτίζουν σιγά σιγά την ιστορία κάθε παιδιού.
Η χθεσινή γιορτή δεν είναι μόνο μια σχολική εκδήλωση. Έχει γίνει πια ένα σημείο συνάντησης για όλο το χωριό. Μαθητές μας που έχουν προχωρήσει ακαδημαϊκά, που μεγάλωσαν, αλλά δεν ξέχασαν, επιστρέφουν και συμμετέχουν με χαρά. Άνθρωποι που δεν έχουν άμεση σχέση με το σχολείο στέκονται δίπλα μας, προσφέρουν χρόνο, ιδέες, βοήθεια. Στην ουσία, για να στηθεί αυτή η βραδιά, “βάζει πλάτη” ολόκληρη η κοινότητα. Και αυτό είναι ίσως το πιο συγκινητικό κομμάτι της…
Η γιορτή δεν θα είχε την ίδια ζεστασιά χωρίς τη συμβολή ανθρώπων που στάθηκαν δίπλα μας με αγάπη και διάθεση προσφοράς. Ευχαριστούμε θερμά τα μέλη του Κ.Α.Π.Η. Κάτω Νευροκοπίου και της Πολιτιστικής Εστίας για τη μουσική πλαισίωση που έδωσε ρυθμό και ψυχή στη βραδιά μας. Ένα μεγάλο “ευχαριστώ” και στον Πολιτιστικό Σύλλογο Περιθωρίου, που βοήθησε με τα κοστούμια των παιδιών και έβαλε το δικό του χρώμα! Ιδιαίτερη αναφορά αξίζει στον απερχόμενο Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων, που στάθηκε σταθερά δίπλα στο σχολείο και στήριξε ουσιαστικά το έργο του, αλλά και στον νέο Σύλλογο, που από την πρώτη στιγμή έδειξε διάθεση, παρουσία και ενεργή συμμετοχή.
Ευχαριστούμε επίσης όλους όσοι συνέβαλλαν, φανερά ή αθόρυβα, για να γίνει αυτή η γιορτή πραγματικότητα, γιατί, τελικά, το πιο όμορφο “έργο” δεν είναι αυτό που προβάλλεται στη σκηνή, αλλά αυτό που χτίζεται καθημερινά: οι σχέσεις, η εμπιστοσύνη, οι αναμνήσεις, το “μαζί”.
Και επιτρέψτε μου, κλείνοντας, ένα πιο προσωπικό “ευχαριστώ”. Ως διευθύντρια θέλω να εκφράσω από καρδιάς την ευγνωμοσύνη μου στους συναδέλφους και όλο το προσωπικό του σχολείου για την αφοσίωση, την υπομονή, τη δημιουργικότητα και -πάνω απ’ όλα-την αγάπη με την οποία αγκαλιάζουν τα παιδιά, κάθε μέρα, όλη τη χρονιά.
Και ακριβώς γι’ αυτό, αυτή η γιορτή δεν είναι απλώς μια όμορφη εκδήλωση, αλλά το αποτύπωμα της κοινής μας προσπάθειας.
Και του χρόνου με υγεία!!!