Προσεγγίζοντας τα γεγονότα του Πολυτεχνείου, προσπαθούμε να βοηθήσουμε τα παιδιά να κατανοήσουν έννοιες όπως Δημοκρατία – Ελευθερία – Σεβασμός – Δικτατορία – Φασισμός.
Αυτό το κάνουμε μέσα από εικόνες, παραμύθια, ιστορίες, τραγούδια.
Φέτος επιχειρήσαμε μία διαφορετική προσέγγιση!
Ακούσαμε και μάθαμε το “Ακορντεόν” του Μάνου Λοίζου :
Σκέφτηκα λοιπόν φέτος, κατά την ακρόαση του τραγουδιού, να φτιάξουμε ακορντεόν που θα τραγουδάνε τη μελωδία της Δημοκρατίας αλλά να έχουν και στο νου τους τα τύμπανα της δικτατορίας.
Συνεχίζοντας την προσπάθεια να βοηθήσουμε τα παιδιά να κατανοήσουν τις έννοιες της Δημοκρατίας και της Δικτατορίας, διαβάσαμε το βιβλίο της Κωνσταντίνας Αρμενιάκου “Η κυρά Δημοκρατία”.
Την κυρά Δημοκρατία όλοι την αγαπούν στο μικρό χωριό, γι’ αυτό τη διάλεξαν για αρχηγό. Τι θα συμβεί όμως όταν η κυρία Ρία η Δικτατορία πάρει με τη βία όλη την εξουσία; Μπορούν οι άνθρωποι να ζήσουν ευτυχισμένοι χωρίς τη Δημοκρατία; Ένα παραμύθι για να εξηγήσουμε στα παιδιά την αξία της Δημοκρατίας και για να θυμόμαστε ότι: ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ, ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΑΝΤΑ ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΟΙ! Το βιβλίο μας προκάλεσε πολύ έντονα συναισθήματα. Μας δημιούργησε πολλές εικόνες Δημοκρατίας και εικόνες Δικτατορίας. Στο τέλος του βιβλίου λέει η συγγραφέας ότι: “Ο φούρναρης φωνάζει ΨΩΜΙ. Ο δάσκαλος φωνάζει ΠΑΙΔΕΙΑ. Και τα παιδιά φωνάζουν ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.
Διαβάσαμε το παραμύθι ΝΤΕΝΕΚΕΔΟΥΠΟΛΗ
Η Ντενεκεδούπολη είναι μια πολιτεία αλλιώτικη απ’ τις άλλες. Δεν είναι φτιαγμένη από τούβλα, πέτρες, τσιμέντο ή γυαλί. Είναι ολόκληρη φτιαγμένη από ντενεκέδες. Και μένουν σ΄αυτή, τι… άλλο; Ντενεκεδάκια. Άδεια, σκουριασμένα, παλιά ντενεκεδάκια. Βρέθηκαν όλα πεταμένα σ’ ένα σκουπιδότοπο κι αποφάσισαν να φτιάξουν τη δική τους πολιτεία, για να μένουν μόνα τους και να ‘χουν την ησυχία τουςΤα ντενεκεδάκια που μένουν εδώ έχουν περίεργα ονόματα: Σαρδέλας, Μηλίτσα, Βουτυρένιος, Σοφός, Οκέυ-μπαμ-μπαμ. Ο Σαρδέλας είχε πριν τον πετάξουν σαρδέλες, η Μηλίτσα είχε κομπόστα μήλο, ο Βουτυρένιος βούτυρο, ο Οκέυ-μπαμ-μπαμ είχε κόκα-κόλα κι ο Σοφός είχε μέσα του καφέ.
Ζούσαν όλα πολύ ευτυχισμένα στην Ντενεκεδούπολη, ώσπου μια μέρα… εμφανίστηκε ο Λαδένιος και όλα αλλάξαν.
Με το έτσι θέλω όρισε τον εαυτό του αρχηγό και ξεκίνησε τις διαταγές και τις απαγορεύσεις ..
Δεν θα τραγουδάτε ….
Δεν θα μιλάτε με τους φίλους σας …..
ΔΕΝ….
ΔΕΝ….
ΔΕΝ….. Ζωγράφισαν του ήρωες της Ντενεκεδούπολης και επιλέξαμε τον αγαπημένο μας :
Εμείς πως θα επιλέγαμε κάποιον για αρχηγό ; Μα φυσικά με ψηφοφορία !
Διαβάσαμε το ποίημα και καταθέσαμε έστω κι από μακριιά ένα γαρύφαλλο στη μνήμη των χαμένων φοιτητών. :
Τα παιδιά ζωγραφίζουν στον τοίχο:
Δημοκρατία και Ειρήνη !
Αξίες για τις οποίες αξίζει να παλεύουμε πάντα !
