Η επέτειος της εξέγερσης του Πολυτεχνείου έγινε αφορμή να προσεγγίσουμε έννοιες όπως  η  δημοκρατία, η τυρρανία, η ελευθερία, οι αγώνες των νέων ανθρώπων για ειρήνη και δικαιοσύνη.

Διαβάσαμε τα βιβλία Η ντενεκεδούπολη( Ευγενία Φακίνου), Στο δάσος (Σοφια Μαντούβαλου), Η κυρά Δημοκρατία(Κατερίνα Αρμενιακού). Συζητήσαμε, μπήκαμε στη θέση των ηρώων, προσπαθήσαμε να κατανοήσουμε τα συναισθήματά τους, τις σκέψεις, προτείναμε τί θα κάναμε εμείς σε περιπτώσεις που κάποιοι με τη βία και τη δύναμή τους μας επιβάλλονταν, μας καταπίεζαν, μας τυραννούσαν.

Φτιάξαμε το δικό μας ραδιοφωνικό σταθμό, με συνθήματα και τραγούδια

Αναζητήσαμε τους δρόμους που οδηγούν στην ειρήνη, την αδελφοσύνη, την ελευθερία και τη δικαιοσύνη.

Γνωρίσαμε το ζωγράφο και χαράκτη Γιάννη Γαϊτη και τα “ανθρωπάκια” στους πίνακές του και ανασυνθέσαμε κάποιους από τους πιο γνωστούς, ενώνοντας τα κομμάτια

Ζωγραφίσαμε, κατασκευάσαμε με οικοδομικό υλικό το Πολυτεχνείο και αναπαραστήσαμε την είσοδο του τανκ το βράδυ της 17ης Νοέμβρη 1973.

Τέλος φτιάξαμε τα κόκκινα γαρύφαλλα για τα παιδιά του Πολυτεχνείου.

Ο μύθος του Δαίδαλου και του Ίκαρου ζωντάνεψε από τα παιδιά. Φτιάξαμε τα φτερά μας και πετάξαμε .  Μιλήσαμε για τα όνειρα των ανθρώπων και την ανάγκη τους για ελευθερία, αλλά και τις συνέπειες της απερισκεψίας και της επιπόλαιης συμπεριφοράς.