Ολοκληρώθηκε το 1ο εργαστήριο δεξιοτήτων για τη φετινή χρονιά, το οποίο πραγματοποιήθηκε τον Οκτώβριο και Νοέμβριο, εντάσσεται στον άξονα Υγεία: Διατροφή – Αυτομέριμνα – Ασφάλεια κι έχει τίτλο “ΔΕ ΜΑΛΩΝΩ, ΔΕ ΜΑΛΩΝΩ, ΑΓΚΑΛΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΛΩΝΩ”.
Σκοπός του εργαστηρίου ήταν η αρμονική συνύπαρξη των παιδιών μεταξύ τους και η πρόληψη περιστατικών βίας, με στόχο να την αναγνωρίζουν και να προτείνουν λύσεις για την αντιμετώπισή της, ώστε να είναι λειτουργική κι αρμονική η καθημερινή τους συνύπαρξη κι επικοινωνία, χωρίς αντίστοιχα περιστατικά.
Αναλυτικότερα
1) τα παιδιά συνεργάστηκαν κι αλληλεπίδρασαν για να ανταλλάξουν ιδέες και προϋπάρχουσες γνώσεις αναφορικά με περιστατικά βίας, μοιραζόμενα προσωπικές εμπειρίες και συναισθήματα. Δημιουργήθηκαν κατάλληλα ιστογράμματα με το είναι βία με λέξεις κλειδιά που την ορίζουν
2) ακολούθησε από τα παιδιά “ο κύκλος των απόψεων και των προτάσεων” :
με κατάλληλες δράσεις όπως ανάγνωση σχετικών βιβλίων και συζητήσεις τα παιδιά κατόρθωσαν να μπουν στη θέση του άλλου και να κατανοήσουν τα συναισθήματά του, προκειμένου να καλλιεργήσουν την ενσυναίσθηση που θα τα οδηγήσει στην κατανόηση μιας συμπεριφοράς, αλλά και στην εξεύρεση λύσεων, έτσι ώστε να προφυλάσσουν τον εαυτό τους και τους φίλους τους από αντίστοιχα περιστατικά, προλαμβάνοντας ένα αντίστοιχο βίωμα μελλοντικά.
Στη συνέχεια με τη ρουτίνα του Έντεχνου Συλλογισμού “Βλέπω- Σκέφτομαι- Αναρωτιέμαι” ακολούθησε η επεξεργασία του πίνακα του Matt Mahurin με τίτλο «Bullying» , το οποίο επιτρέπει τη διάκριση του θύτη, του θύματος και των παρατηρητών.
Σε αυτήν την φάση τα παιδιά μπήκαν σε κάθε έναν από τους τρεις ρόλους, προσπάθησαν κάθε φορά να εξηγήσουν τα συναισθήματα και τις αντιδράσεις τους, ενώ συζήτησαν για τη δική τους συμπεριφορά σε περίπτωση που συμβεί κάποιο αντίστοιχο περιστατικό βίας.
3) Σε επόμενη φάση τα παιδιά εξέφρασαν τα δικά τους μηνύματα δημιουργώντας σχετικό ποίημα, εργασίες και ζωγραφιές, ενώ το εργαστήριο ολοκληρώθηκε με τη δημιουργία ηλεκτρονικού βιβλίου, το οποίο περιλαμβάνει δικές τους προτάσεις και λύσεις για την αντιμετώπιση της βίας!
Ακούμε πάντα τα παιδιά!
Διότι μόνον αυτά μπορούν!
Προτείνουν πάντα τις πιο δίκαιες λύσεις!
Και (ανα)γνωρίζουν την αλήθεια!
