17ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΣΕΡΡΩΝ

Συμμετοχή του σχολείου στο Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα της Δημόσιας Κεντρικής Βιβλιοθήκης Σερρών “Ακούγοντας… ένα βιβλίο (Audiobooks)”

με σκοπό τη δημιουργία ακουστικών βιβλίων για άτομα που παρουσιάζουν δυσκολίες στην πρόσβαση των τυπωμένων βιβλίων, όπως τα άτομα με προβλήματα όρασης. Δημιουργήσαμε το παραδοσιακό παραμύθι “Τα γέρικα ζώα” σε ψηφιακή μορφή με τις φωνές των παιδιών ,  συνεχίσαμε με δράσεις, όπως κολάζ την αγαπημένη σκηνή των παιδιών και τη μετατροπή της σε παζλ το οποίο χαρίσαμε στο Παιδικό Τμήμα της Δημόσιας Κεντρικής Βιβλιοθήκης Σερρών, την μετατροπή αυτού σε ψηφιακό παζλ , κατασκευάσαμε μάσκες με τους ήρωες του παραμυθιού και κάναμε δραματοποίηση, μετατρέψαμε σε τραγούδι την ιστορία του παραμυθιού και την τραγουδήσαμε στο ρυθμό “Ήταν ένας γάιδαρος με μεγάλα αυτιά” και στο τέλος διασκευάσαμε το συγκεκριμένο παραμύθι δίνοντας τη δική μας εκδοχή.

Το πρόγραμμα παρουσιάστηκε στην Δημόσια κεντρική βιβλιοθήκη Σερρών στις 15.5.2025 από την εκπαιδευτικό μας Μαρσέλου Βασιλική. ΒΙΒΛΙΟ Τα γέρικα ζώα

Η θεματική ενότητα Πάσχα προσεγγίστηκε διαθεματικά . Τα παιδιά γνώρισαν τη ζωή, τα Θαύματα, τα Πάθη και την Ανάσταση του Χριστού..  Έμαθαν τα Πασχαλινά ήθη και έθιμα,  και τα κάλαντα του Λαζάρου που τα τραγούδησαν στους γονείς τους. Eκφράστηκαν εικαστικά, βάψαμε αβγά, φτιάξαμε Λαζαράκια ,καλαθάκια, και Πασχαλινές κάρτες,

Κάναμε και φέτος με πολύ ενθουσιασμό και καλή διάθεση τις δραστηριότητες και τις κατασκευές μας για την 25η Μαρτίου!!!!

      Και η πρόσκληση μας για τη γιορτή

Λήψη αρχείου

Λήψη αρχείου

Λήψη αρχείου

Λήψη αρχείου

Την πρώτη μέρα του Μάρτη φοράμε στον καρπό του χεριού μας “μαρτάκι”. Ξέρετε γιατί;

Σύμφωνα με το έθιμο, από την 1η ως τις 31 του Μάρτη, τα παιδιά φορούν στον καρπό του χεριού τους ένα βραχιολάκι, φτιαγμένο από στριμμένη άσπρη και κόκκινη κλωστή, τον «Μάρτη» ή «Μαρτιά»  Το βραχιολάκι αυτό, σύμφωνα με την παράδοση, το φοράνε κυρίως τα παιδιά για να μην «καούν» και να προστατευτούν από τον ανοιξιάτικο ήλιο. Μέχρι και πρόσφατα, πριν κάποιες δεκαετίες οι όμορφες γυναίκες ήταν αυτές που δεν μαύριζαν από τον ήλιο (μαύριζαν αυτές που έκαναν δουλειά έξω, οι αγρότισσες που ήταν πιο φτωχές).

Έτσι ο ήλιος του Μαρτίου ήταν «ύπουλος» και ο μάρτης ήταν η υπενθύμιση! Το βγάζουν στο τέλος του μήνα, ή το αφήνουν πάνω στις τριανταφυλλιές (Rosa) όταν δουν το πρώτο χελιδόνι, για να τον πάρουν τα πουλιά και να χτίσουν τη φωλιά τους.

 Βάλαμε λοιπόν κι εμείς τα “μαρτάκια” μας.

 «Χελιδονίσματα» ή Το έθιμο της «Χελιδόνας»Οι δικές μας κατασκευές!!!

  “Μάρτης είναι νάζια κάνει, πότε κλαίει, πότε γελάει”. 

   “Το σπίτι του Μάρτη”της Λότη Πέτροβιτς-Ανδρουτσοπούλου.