Από το 1967, η Διεθνής Ημέρα Παιδικού Βιβλίου γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 2 Απριλίου, που είναι η γενέθλια ημέρα του Δανού συγγραφέα Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. Κύριος στόχος της ημέρας αυτής είναι να υπενθυμίσει την αγάπη για το διάβασμα στα παιδιά αλλά και τους μεγάλους. Κάθε χρόνο γιορτάζεται σε όλο τον κόσμο, οπότε σύσσωμο το 16ο Δ.Σ. φόρεσε τα “καλά” του, δημιούργησε, διάβασε, δραματοποίησε, ζωγράφισε, τραγούδησε, απήγγειλε, και, μιας και ότι κάνουμε, θέλουμε και να το μοιραζόμαστε, συγκεντρώθηκε για να μας τα παρουσιάσει. Που; μα…που αλλού; Μπροστά στην μικρή αλλά τόσο μεγάλη σε περιεχόμενο κι αγάπη, βιβλιοθήκη του σχολείου μας!!!
Καθίσαμε αναπαυτικά κι άρχισε η γιορτή…
Η Στ΄ τάξη απόδωσε ταυτόχρονα στα ελληνικά και στα αγγλικά το φετινό μήνυμα της Παγκόσμιας Ημέρας Παιδικού Βιβλίου, ένα ποίημα της ολλανδής Rian Visser:
Μπορείτε να ζωγραφίσετε εικόνες
για τις λέξεις,
για όσα λέω;
Τότε, ζωγραφίστε
ένα μέρος της εικόνας,
το κρύο,
τον άνεμο,
έναν κόμπο στον λαιμό σου
ή κάποια σκληρή τύχη,
ζωγραφίστε έναν βήχα,
έναν αναστεναγμό,
το άρωμα του φρέσκου ψωμιού,
τον χρόνο,
μια στιγμή,
την αρχή ή το τέλος
ενός σχεδίου,
ζωγραφίστε το μέρος όπου παντού
το μέρος όπου ποτέ,
το μέρος όπου σύντομα
κάτι πρόκειται να συμβεί,
ζωγραφίστε τον πόνο μιας απώθησης,
τη γεύση της θάλασσας.
Υπάρχουν τόσα πολλά
που θέλω να δω,
σαν αγάπη,
μια μέρα,
και ίσως για μένα.
Κάντε εικόνες
για το ποίημά μου,
και μη διστάσετε:
αυτά τα λόγια
ανήκουν σε εσάς
παρόλο που προήλθαν από μένα.


Η Ε΄ τάξη μας παρουσίασε όμορφες στιγμές από τη ζωή του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν και το μαγικό του ταξίδι με τη φαντασία και τις λέξεις…λέξεις που δημιούργησαν μερικά από τα πιο γνωστά παραμύθια στο κόσμο!!!

Κι έπειτα ήρθε η σειρά του “παράξενου ταξιδιώτη και του βιβλιόδεντρου” που μας παρουσίασε η Γ΄ τάξη… μια βαλίτσα γεμάτη βιβλία, που ήρθε ξαφνικά στη τάξη τους, τη γέμισε βιβλία και το κατάξερο δεντράκι της φιλαναγνωσίας άρχισε να γεμίζει σιγά-σιγά πράσινα φυλλαράκια με τους τίτλους των βιβλίων, που διαβάζουν με…μανία οι μαθητές και οι μαθήτριες του τμήματος. Και ποιος ξέρει, όπως μας δήλωσαν με το τραγούδι τους…μέχρι το Μάη, πόσο ακόμη θα πρασινίσει το δεντράκι τους;;; Ανυπομονούμε!!!

Η Β΄ τάξη μας παρουσίασε το παραμύθι της Λιλής Λαμπρέλλη “Τσουγκρούτ κι άλλα δύο λαικά παραμύθια για παιδιά που θέλουν να μεγαλώσουν”. Είναι η ιστορία ενός λαγού που προσπαθεί να πάρει πίσω τη φωλιά του από μια πεισματάρα, αρπακτική και ανάγωγη αλεπού. Ζητάει βοήθεια από τα πιο δυνατά ζώα του δάσους. Ποιο να είναι εκείνο που θα μπορέσει να τον βοηθήσει και με ποιον τρόπο; Και τελικά…ποια είναι αυτή η…κακομοίρα;;;

Στη συνέχεια, οι μαθητές/τριες μας παρουσίασαν δικές τους δημιουργίες. Σκέψεις και συναισθήματα, αποτυπωμένα στο χαρτί, όταν πρωτάκουσαν το μήνυμα της ημέρας κι αυτοσχέδια παραμύθια, με αυθεντική εικονογράφηση με θέματα της άνοιξης και της φύσης.


Από τη γιορτή για το βιβλίο, δεν θα μπορούσε να λείψει και η Α΄ τάξη και ο ολοδικός τους Παραμυθάς, που μας παρουσίασε κάποιες σκηνές από το θεατρικό έργο που προετοιμάζουν με θέμα την ισορροπημένη διατροφή. Και πάνω που μας άναψε το ενδιαφέρον, έπεσε η επιγραφή “ΠΡΟΣΕΧΩΣ” και ανυπομονούμε να το παρακολουθήσουμε ολοκληρωμένο… Αχ, καλέ μας Παραμυθά…ξέρεις πως να μας εξάπτεις τη φαντασία και το ενδιαφέρον…

Η Γιορτή μας έκλεισε με την χορωδία να τραγουδά ένα αυτοσχέδιο τραγούδι, αφιερωμένο στο βιβλίο και να μας ξεσηκώνει με το κέφι και το μπρίο της!
Μια υπέροχη ημέρα τελείωσε…μια ημέρα που θα θυμόμαστε…μια ημέρα που αποδείξαμε έμπρακτα, πόσο αγαπάμε το βιβλίο!!!
Ένα μεγάλο μπράβο στα παιδιά μας για τη ζωντάνια και την φανταστική παρουσία τους! Ένα τεράστιο ευχαριστώ στους ακούραστους εκπαιδευτικούς του σχολείου μας, που σε κάθε ευκαιρία αποδεικνύουν ότι το “μάθημα” είναι τόσο, μα τόσο διασκεδαστικό!!!
Και του χρόνου!!!