Εργασία στη Γεωγραφία: Η ιστορία του ροκφόρ… από τον Άρη Πασχάλη, μαθητή του Ε1

Η ιστορία του ροκφόρ

Ο μύθος λέει ότι κάποτε, στη νότια Γαλλία ζούσε ένας νεαρός βοσκός. Μια μέρα όπως καθόταν και έτρωγε το κολατσιό του, είδε μία όμορφη βοσκοπούλα. Την ακολούθησε στους λόφους του Aveyron, εγκαταλείποντας μαζί με τα ζώα του το κολατσιό του, ψωμί και τυρί, σε μια από τις σπηλιές της περιοχής.

Όταν επέστρεψε στη σπηλιά, μετά από μήνες, το γεύμα του είχε πλέον μουχλιάσει. Το τυρί είχε μια γαλαζοπράσινη μούχλα. Όμως στην πείνα του, διαπίστωσε ότι το απλό κατσικίσιο τυρί του, στο οποίο είχαν πέσει σπόροι από το ψωμί, είχε μετατραπεί σε εξαίσιο έδεσμα.

Έτσι ανακαλύφθηκε το τυρί ροκφόρ.

 

Άρης Πασχάλης

Τελειώνει η σοκολάτα – Ο κόσμος ξεμένει από κακάο!

Ανησυχητικές για όλους μας είναι οι προειδοποιήσεις μιας από τις μεγαλύτερες βιομηχανίες του κόσμου. Και αυτή τη φορά το πρόβλημα μας αφορά όλους: η μεγαλύτερη σοκολατοβιομηχανία του κόσμου, η ελβετική Barry Callebaut Group προειδοποιεί ότι ο κόσμος ξεμένει από κακάο, δηλαδή από σοκολάτα.

Μια ολόκληρη ομάδα από τις μεγαλύτερες σοκολατοβιομηχανίες του κόσμου έχει συνταχθεί και προειδοποιεί, εδώ και 2 χρόνια, ότι μέχρι το 2020 είναι πιθανόν τα παγκόσμια αποθέματα του κακάο να μειωθούν δραματικά! Οι υπάρχουσες καλλιέργειες δεν μπορούν πλέον να στηρίξουν την ολοένα και αυξανόμενη ζήτηση, ειδικά από την Ασία.

Οι τιμές του κακάο έχουν αυξηθεί 25% μέσα σε μόλις ένα χρόνο!

Η τότε διευθύντρια της Mars Inc (ναι της γνωστής σοκολάτας…) είχε προειδοποιήσει το 2012 «μέχρι το 2020 μπορεί να υπάρχουν ελλείψεις που να ξεπερνούν και τους 1.000.000 τόνους.

Αυτό θα έχει βέβαια και μεγάλη επίδραση σε εμάς αφού πιθανόν οι τιμές της σοκολάτας να εκτοξευτούν.

Πηγή:http://www.news.gr

Φως στους θρύλους των Στραντιβάριους!

Τα βιολιά που βγήκαν από τα χέρια του Αντόνιο Στραντιβάρι τον 17o αιώνα και επιζούν ως τις ημέρες μας είναι πολύ λίγα και οικονομικά περισσότερο από δυσπρόσιτα. Ενα Στραντιβάριους γνωστό ως «Lady Blunt» πουλήθηκε 11,90 εκατ. ευρώ. Για αυτό και ανά τακτά χρονικά διαστήματα πολλοί ερευνητές προσπαθούν να αποκρυπτογραφήσουν καθετί που σχετίζεται με αυτά τα περίφημα βιολιά. Ας δούμε παρακάτω ορισμένες από τις πιο ενδιαφέρουσες μελέτες.

To «μυκοξύλο»

Οι σημερινοί κατασκευαστές βιολιών είναι αδύνατον να βρουν το ξύλο που χρησιμοποιούσε ο Αντόνιο Στραντιβάρι, φαίνεται όμως ότι κάποιοι μύκητες μπορούν να τους βοηθήσουν. Η επεξεργασία του ξύλου με ειδικούς μύκητες αλλάζει τη δομή του και επιτρέπει την κατασκευή βιολιών της ίδιας τονικής ποιότητας, όπως επιβεβαιώνουν τα αφτιά των ειδικών. Ο Στραντιβάρι χρησιμοποιούσε ξύλο από δέντρα που μεγάλωναν την περίοδο 1645-1715, στο μέσον της λεγόμενης «Μικρής Εποχής των Παγετώνων», εξήγησαν ελβετοί ερευνητές σε συμπόσιο του Κέντρου Μοριακής Ιατρικής Max Delbrück στο Βερολίνο.

Στους παρατεταμένους χειμώνες και στα δροσερά καλοκαίρια αυτής της περιόδου το ξύλο μεγάλωνε ιδιαίτερα αργά και ομοιόμορφα, με αποτέλεσμα να έχει χαμηλή πυκνότητα και ελαστικότητα, ενώ παράλληλα προσέφερε υψηλή ταχύτητα μετάδοσης του ήχου (τα ηχητικά κύματα ταξιδεύουν ταχύτερα μέσα στα στερεά σώματα σε σχέση με τον αέρα).

Σήμερα οι κατασκευαστές βιολιών μπορούν μόνο να ονειρευτούν ξύλο αυτής της ποιότητας. Οπως φαίνεται, όμως, οι ερευνητές των Ελβετικών Ομοσπονδιακών Εργαστηρίων Επιστήμης και Τεχνολογίας Υλικών βρήκαν τη λύση. Η ομάδα του καθηγητή Φράνσις Σβαρτς εντόπισε δύο είδη μυκήτων που βελτιώνουν τις ακουστικές ιδιότητες του σφενδάμου, από τον οποίο κατασκευάζεται το κυρίως σώμα του βιολιού, και της ερυθρελάτης, από την οποία αποτελείται το καπάκι του οργάνου.

Οι ερευνητές εκμεταλλεύτηκαν το γεγονός ότι οι μύκητες είναι οι μόνοι οργανισμοί που μπορούν να αποδομούν τα σκληρά συστατικά του ξύλου. «Κανονικά οι μύκητες μειώνουν την πυκνότητα του ξύλου, την ίδια στιγμή όμως μειώνουν και την ταχύτητα με την οποία ταξιδεύει ο ήχος μέσα στο ξύλο» εξηγεί ο δρ Σβαρτς.

Δύο είδη μυκήτων

Τα δύο είδη μυκήτων που εξέτασαν οι ελβετοί επιστήμονες, οι Physisporinus vitreus και Xylaria longipes, έχουν ιδιαίτερες ιδιότητες: «Το μοναδικό χαρακτηριστικό τους είναι ότι σταδιακά αποδομούν τα κυτταρικά τοιχώματα προκαλώντας έτσι τη λέπτυνσή του. Ακόμη όμως και σε προχωρημένα στάδια αποσύνθεσης, μια δομή σαν σκληρή σκαλωσιά παραμένει στη θέση της, μέσω της οποίας μπορούν να ταξιδεύουν απευθείας τα ηχητικά κύματα». Επιπλέον, το ξύλο δεν χάνει την ακαμψία του, ένα επίσης σημαντικό χαρακτηριστικό στα βιολιά.

Οι ερευνητές άφησαν τους μύκητες να αναπτυχθούν στο ξύλο για εννέα μήνες, κάτω από ελεγχόμενες συνθήκες, και στη συνέχεια τους σκότωσαν με αέριο οξειδίου του αιθυλενίου. Με τη βοήθεια δύο έμπειρων κατασκευαστών οργάνων η ερευνητική ομάδα δημιούργησε τα πρώτα βιολιά που αποτελούνται από αυτό το «μυκοξύλο». Ακολούθησε μια τυφλή δοκιμή, στην οποία ο ίδιος βιολιστής έπαιξε πίσω από μία κουρτίνα ένα νέο βιολί αλλά και ένα Στραντιβάριους του 1711. Σύμφωνα με τους ερευνητές, τόσο το απλό κοινό όσο και η κριτική επιτροπή ξεγελάστηκαν και πίστεψαν ότι το νέο βιολί ήταν το πραγματικό Στραντιβάριους.

Στόχος της ερευνητικής ομάδας είναι τώρα να κατασκευάσει ακόμη 30 βιολιά από «μυκοξύλο» και να αξιοποιήσει τους μύκητες για την παραγωγή βιολιών σε εμπορική κλίμακα.

Οπως όμως παραδέχεται ο δρ Σβαρτς, οι δοκιμές με τις οποίες εξετάζονται οι ακουστικές ιδιότητες των νέων βιολιών «είναι πάντα υποκειμενικές». «Δεν υπάρχει ξεκάθαρη επιστημονική μέθοδος για τη μέτρηση της τονικής ποιότητας» επισημαίνει.

Πιστά αντίγραφα

Ενα Στραντιβάριους, εκτός του ότι είναι σπάνιο, θεωρείται ανεπανάληπτο. Μια ομάδα αμερικανών ερευνητών διακηρύσσει ωστόσο ότι μπορεί να φτιάξει πιστά αντίγραφά του με τη βοήθεια αξονικού τομογράφου.

Οι τρισδιάστατες απεικονίσεις της δομής του αρχικού «μοντέλου» – ενός Στραντιβάριους που είναι γνωστό ως «Betts», κατασκευάστηκε το 1704 και ανήκει στη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου – μαζί με τις λεπτομέρειες της μεθόδου αναπαραγωγής του παρουσιάστηκαν στο συνέδριο της Ακτινολογικής Εταιρείας της Βόρειας Αμερικής (RSNA) στο Σικάγο.

Οι τρεις ειδικοί που βρίσκονται πίσω από το εγχείρημα φιλοδοξούν κατά κάποιον τρόπο να «εκδημοκρατίσουν» τη μουσική. Υποστηρίζουν ότι η μέθοδός τους θα δώσει την ευκαιρία σε πολλούς επαγγελματίες αλλά και ερασιτέχνες μουσικούς να αποκτήσουν εύκολα πρόσβαση σε μια ποιότητα ήχου που σήμερα αποτελεί προνόμιο των πολύ λίγων.

Εξονυχιστική εξέταση

Ο ακτινολόγος Στίβεν Σερ και οι κατασκευαστές βιολιών Τζον Γουόντλ και Στιβ Ρόσοου συγκέντρωσαν περισσότερες από 1.000 απεικονίσεις της δομής του «Betts» περνώντας το πολύτιμο βιολί από αξονικό τομογράφο με στόχο να μελετήσουν την παραμικρή λεπτομέρεια στην κατασκευή του.

«Χρησιμοποιήσαμε τις αξονικές τομογραφίες για να προσδιορίσουμε την πυκνότητα των ξύλων από τα οποία αποτελείται το βιολί – ο μόνος άλλος τρόπος να το κάνουμε θα ήταν αν κόβαμε και μετρούσαμε το βιολί και φυσικά κάτι τέτοιο δεν μπορεί να γίνει» δήλωσε ο κ. Σερ.

Οι ειδικοί μετέτρεψαν τις αξονικές τομογραφίες σε αρχεία ενός προγράμματος σχεδιασμού στον ηλεκτρονικό υπολογιστή (CAD) και πέρασαν αυτά τα αρχεία σε ένα μηχάνημα ψηφιακού ελέγχου (CNC). Το μηχάνημα χρησιμοποίησε τα δεδομένα για να «σκαλίσει» τα διάφορα μέρη του βιολιού επιλέγοντας διάφορα είδη ξύλου ώστε να μοιάζουν όσο το δυνατόν περισσότερο με αυτά του πρωτοτύπου. Τα κομμάτια συναρμολογήθηκαν και γυαλίστηκαν με το χέρι.

Αντιγραφή με λεπτομέρεια

Η αναπαραγωγή του «Betts» έγινε λαμβάνοντας υπόψη την παραμικρή λεπτομέρεια. «Φτιάχνοντας το βιολί αντιγράφουμε τις μεταβολές που έχουν συντελεστεί επί 300 και πλέον χρόνια, συμπεριλαμβανομένων αυτών του ξύλου – μικρές παραμορφώσεις στο μπροστινό μέρος και στην πλάτη που σημειώνονται με τον χρόνο εξαιτίας των δυνάμεων των χορδών και των άλλων τμημάτων του βιολιού».

Ο ήχος των αντιγράφων, όπως λέει όχι μόνο ο κ. Σερ αλλά και άλλοι ειδικοί που τα άκουσαν, μοιάζει πολύ με αυτόν του πρωτοτύπου, δίνοντας τη δυνατότητα σε περισσότερους μουσικούς να παίξουν με ένα εξαιρετικής ποιότητας βιολί.

O Πλούταρχος και οι Βυζαντινοί γνώριζαν την Αμερική!

Η ιστορία της ανακάλυψης της Αμερικής πρέπει να ξαναγραφτεί (ούτως η άλλως) αν ισχύει η παρακάτω είδηση: Μέσα στο δάσος Cockaponset στα νότια της πολιτείας Connnectikut των Η.Π.Α βρίσκεται η αρχαιότερη Χριστιανική Εκκλησία της Αμερικής, αριστοτεχνικά σκαλισμένη από πέτρα. Οι επιτόπιες επιγραφές αποδυκνείουν την ύπαρξη της εδώ και 1500 χρόνια από σήμερα, κατασκευασμένη από Ορθόδοξους Χριστιανούς μοναχούς του Βυζαντίου!Στη συγκεκριμένη περιοχή υπάρχουν πολλά ελληνικά κύπελλα (σε σχήμα μικρής κούπας) πλαισιωμένα με καθαρά χριστιανικά σύμβολα η μονογράμματα του Χριστού, με βαπτιστήρια, κηροπήγια.

Υπάρχουν επίσης ένας δεσποτικός θρόνος (ή επισκοπική καθέδρα) και ένα Ιερό Βήμα. Παρόμοια κομψοτεχνήματα βρέθηκαν σε μια όαση του Μαρόκο, στη βόρεια Αφρική.

Ο ερευνητής Frederick J.Pohl μελετώντας τις επιγραφές τοποθέτησε την άφιξη των μοναχών στη βόρεια Αμερική γύρω στα 480μ.Χ. σε μια εποχή μεγάλων ανακατατάξεων στη βόρεια Αφρική. Μέχρι το 430μ.Χ. πολλοί επίσκοποι λειτουργούσαν στη βόρεια Αφρική (κυρίως Τυνησία και Καρχηδόνα), όπου μέχρι σήμερα διασώζονται ερείπια ναών. Εκείνη την εποχή ξεκίνησαν οι διωγμοί των Χριστιανών από τους Αρειανιστές. Επίσης οι μοναχοί σε εκείνες τις περιοχές είχαν έρθει σε ευθεία σύγκρουση με τους μονάρχες που κυβερνούσαν τη βόρεια Αφρική, με αποτέλεσμα να καταδιωχθούν, κυρίως, στην έρημο και στα βουνά της Ανατολικής Λιβύης. Από εκεί διέφυγαν με πλοία στην σημερινή βόρεια Αμερική.
Τα ευρήματα που καταγράφηκαν στην Χριστιανική Εκκλησία ήταν τα εξής:
1) Χειρόγραφο ενός μοναχού που επέστρεψε στην βόρεια Αφρική το 534μ.Χ. μετά την ήττα των βαρβάρων μοναρχών από τον Ιουστινιανό. Στο χειρόγραφο γίνεται λόγος για την βορειοδυτική πορεία των μοναχών μόλις απέπλευσαν από το Μαρόκο.
2) Βρέθηκαν 96 σκαλίσματα με το μονόγραμμα του Χριστού και της Παναγίας μερικά από τα οποία έχουν σχήμα ψαριού με γράμματα ΙΧΘΥΣ(Χριστός Θεού Υιός Σωτήρ).
3) Ένα κηροπήγιο με 14 τρύπες με χαραγμένα επάνω του τα βυζαντινά γράμματα IC. Ανάμεσα στα δύο γράμματα είναι σκαλισμένο ένα βυζαντινό σύμπλεγμα. Η βάση του κηροπήγιου είναι μία μικροκολώνα σε ελληνικό δωρικό ρυθμό!!
4) Ένα άλλο σχέδιο από κύπελλο φέρει τα βυζαντινά γράμματα ΜΡ που αναφέρεται στη λέξη μητέρα (δηλαδή στη Θεοτόκο Μαρία).
5) Βρέθηκαν δύο εξαιρετικά βαπτιστήρια: ένα ορθογώνιο και ένα σε σχήμα φλόγας (σύμβολο του Αγίου Πνεύματος που λαμβάνεται στο βάπτισμα) με 9 τρύπες για κεριά (Οι 8 συμβολίζουν τις 8 ημέρες μετά την Σταύρωση και η 9η συμβολίζει την πασχαλινή λαμπάδα,σύμβολο του Χριστού και της Ανάστασης).
6) Υπάρχουν επίσης αναπαραστάσεις με νερά και ψάρια που ξεχύνονται στον Ωκεανό, σύμβολα των νεο-βαπτισθέντων Χριστιανών, γνωστών ως “μικρών ψαριών” που αναδύονται από τα νερά της αιωνίου ζωής μετά την Βάπτιση.
7) Τέλος, βρέθηκε ένας σκαλιστός θρόνος δίπλα στο βαπτιστήριο.
Παραθέτω και ένα “περίεργο” απόσπασμα του Πλούταρχου από το έργο “Περί του εμφαινομένου προσώπου τω κύκλω της σελήνης”, για περαιτέρω προβληματισμό:
“‘Ὠγυγίη τις νῆσος ἀπόπροθεν εἰν ἁλὶ κεῖται’,
δρόμον ἡμερῶν πέντε Βρεττανίας ἀπέχουσα πλέοντι πρὸς
ἑσπέραν. ἕτεραι δὲ τρεῖς ἴσον ἐκείνης ἀφεστῶσαι καὶ
ἀλλήλων πρόκεινται μάλιστα κατὰ δυσμὰς ἡλίου θερινάς.
ὧν ἐν μιᾷ τὸν Κρόνον οἱ βάρβαροι καθεῖρχθαι
μυθολογοῦσιν ὑπὸ τοῦ Διός, τὸν δ’ ὡς υἱὸν ἔχοντα φρουρὸν
τῶν τε νήσων ἐκείνων καὶ τῆς θαλάττης, ἣν Κρόνιον
πέλαγος ὀνομάζουσι, παρακατῳκίσθαι. τὴν δὲ μεγάλην
ἤπειρον, ὑφ’ ἧς ἡ μεγάλη περιέχεται κύκλῳ θάλαττα,
τῶν μὲν ἄλλων ἔλαττον ἀπέχει<ν>, τῆς δ’ Ὠγυγίας περὶ
πεντακισχιλίους σταδίους κωπήρεσι πλοίοις κομιζομένῳ.
(βραδύπορον γὰρ εἶναι καὶ πηλῶδες ὑπὸ πλήθους
ῥευμάτων τὸ πέλαγος. τὰ δὲ ῥεύματα τὴν μεγάλην ἐξιέναι γῆν
καὶ γίνεσθαι προχώσεις ἀπ’ αὐτῶν καὶ βαρεῖαν εἶναι καὶ
γεώδη τὴν θάλατταν, ἧ καὶ πεπηγέναι δόξαν ἔσχε). τῆς
δ’ ἠπείρου τὰ πρὸς τῇ θαλάττῃ κατοικεῖν Ἕλληνας περὶ
κόλπον οὐκ ἐλάττονα τῆς Μαιώτιδος, οὗ τὸ στόμα τῷ
στόματι τοῦ Κασπίου πελάγους μάλιστα κατ’ εὐθεῖαν
κεῖσθαι. καλεῖν δὲ καὶ νομίζειν ἐκείνους ἠπειρώτας μὲν
αὑτοὺς <νησιώτας δὲ τοὺς> ταύτην τὴν γῆν κατοικοῦντας,
ὡς καὶ κύκλῳ περίῤῥυτον οὖσαν ὑπὸ τῆς θαλάσσης. οἴεσθαι
δὲ τοῖς Κρόνου λαοῖς ἀναμιχθέντας ὕστερον τοὺς μεθ’
Ἡρακλέους παραγενομένους καὶ ὑπολειφθέντας ἤδη
σβεννύμενον τὸ Ἑλληνικὸν ἐκεῖ καὶ κρατούμενον γλώττῃ τε
βαρβαρικῇ καὶ νόμοις καὶ διαίταις οἷον ἀναζωπυρῆσαι
πάλιν ἰσχυρὸν καὶ πολὺ γενόμενον. διὸ τιμὰς ἔχειν
πρώτας τὸν Ἡρακλέα, δευτέρας δὲ τὸν Κρόνον.”

Ρωσία… από άλλο πλανήτη!! Φτιαγμένα από μετεωρίτη τα μετάλλια των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων!

Ειδικοί σε ένα εργαστήριο στο Ζλάτουστ της Ρωσίας ενσωμάτωσαν στο κέντρο του κάθε αναμνηστικού μεταλλίου των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων στο Σότσι κομμάτια από το μετεωρίτη Chelyabinsk, που έπεσε πριν από ένα χρόνο ακριβώς σε μια λίμνη στα Ουράλια όρη.

Η Ρωσία αποφάσισε να βάλει κομμάτια από το συγκεκριμένο μετεωρίτη, με διάμετρο 1,5 μέτρο, ο οποίος ανασύρθηκε πέρυσι από την παγωμένη λίμνη Chebarkul, σε κάθε ένα από τα μετάλλια που δοθούν στους ολυμπιονίκες. Με τον ίδιο τρόπο θα κατασκευαστούν και περίπου 40 επιπλέον μετάλλια προκειμένου να πουληθούν σε ιδιώτες συλλέκτες.

Συνολικά 1.400 μετάλλια θα απονεμηθούν στους αγώνες στο Σότσι, που ξεκινούν στις 15 Φεβρουαρίου, και περίπου 100 ακόμη θα διατηρηθούν στην έδρα της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής, στη Λωζάννη της Ελβετίας.

Να θυμίσουμε πως η έκρηξη του αστεροειδή είχε απελευθερώσει τόση ενέργεια, όση περίπου 500.000 τόνοι εκρηκτικού TNT, στέλνοντας ένα ωστικό κύμα δύο φορές σε ολόκληρο τον κόσμο, προκαλώντας εκτεταμένες ζημιές και τραυματίζοντας περισσότερους από 1.000 ανθρώπους στην περιοχή Chelyabinsk.

Πηγή:http://www.diaforetiko.gr/