Ερωτήσεις για να μάθετε από τα παιδιά «τι γίνεται» στο σχολείο! από το 16ο Δημοτικό Αμαρουσίου

«Πώς πήγε το σχολείο σήμερα;»
«Καλά.»

«Πώς πήγε το σχολείο σήμερα;»
«Καλά.»
«Πες και κάτι ακόμη βρε παιδάκι μου!»
«Ε, τι άλλο να σου πω, καλά.» «Μια χαρά.»

Σας φαίνεται γνώριμος αυτός ο διάλογος;
Αν όχι, είστε από τους «τυχερούς». Πολλά είναι τα παιδιά που με το γυρίζουν σπίτι αναμεταδίδουν με λεπτομέρειες όλη την ημέρα τους.
Αν κάτι σας θυμίζει όμως τότε προφανώς τα παιδιά σας είναι στην κατηγορία εκείνων που θεωρούν το σχολείο προσωπική τους υπόθεση και δε μοιράζονται λεπτομέρειες ή απλά ο τρόπος που πέφτει αυτή η ερώτηση είναι τόσο γενικός και αόριστος που πραγματικά δεν έχουν τι να πουν, ενώ κατά τα άλλα θα ήταν πρόθυμα!

Παρακάτω προτείνεται μια λίστα πρωτότυπων και απρόσμενων ερωτήσεων που θα δελέαζαν τα παιδιά της να απαντήσουν.

Δείτε τη λίστα!

1. Ποιο ήταν το καλύτερο/χειρότερο πράγμα που έγινε στο σχολείο σήμερα;

2. Πες μου κάτι που σήμερα σε έκανε να γελάσεις.

4. Ποιο σημείο (χώρος) του σχολείου είναι το πιο σούπερ;

5. Πες μου μια περίεργη λέξη που άκουσες σήμερα. (΄Ή κάτι περίεργο που είπε κάποιος).

6. Αν έπαιρνα τηλέφωνο τη δασκάλα σου απόψε, τι θα μου έλεγε για σένα;

7. Με ποιον τρόπο βοήθησες κάποιον σήμερα;

8. Με ποιον τρόπο σε βοήθησε κάποιος σήμερα;

9. Πες μου κάτι καινούργιο που έμαθες σήμερα.

10. Ποια στιγμή ήσουν πιο χαρούμενος σήμερα;

11. Ποια στιγμή βαρέθηκες πιο πολύ σήμερα;

12. Με ποιον θα ήθελες να παίξεις στο διάλειμμα που δεν έχεις παίξει ποτέ ξανά μαζί του;

13. Πες μου κάτι καλό που έγινε σήμερα!

14. Ποια λέξη είπε πιο πολλές φορές η δασκάλα σου σήμερα;

15. Τι πιστεύεις ότι θα έπρεπε να κάνετε ή να μαθαίνετε για πιο πολλές ώρες στο σχολείο;

16. Τι θα έπρεπε να κάνετε ή να μαθαίνετε λιγότερο; Γιατί;

17. Σε ποιον πιστεύεις ότι θα μπορούσες να φερθείς καλύτερα μέσα στην τάξη σου; (ενώ δεν το έχεις κάνει ενδεχομένως)

18. Πού κυρίως παίζεις στα διαλείμματα;

19. Ποιος είναι ο πιο αστείος μέσα στην τάξη σου; Γιατί;

20. Τι σου άρεσε πιο πολύ στο κολατσιό σου;

21. Αν ήσουν εσύ ο δάσκαλος αύριο, τι θα έκανες;

22. Αν μπορούσες να αλλάξεις θέση με κάποιον μέσα στην τάξη, με ποιον θα το διαπραγματευόσουν; Γιατί;

Ας προσπαθήσουμε να είμαστε πιο κοντά στα παιδιά μας χωρίς κριτική, χωρίς (φανερό) έλεγχο, χωρίς κυνήγι και απόδοση ευθυνών. Ας γίνουμε λίγο πιο διασκεδαστικοί και ευχάριστοι και μέσα από αυτή μας τη στάση σίγουρα έχουμε μόνο να κερδίσουμε, εμείς, τα παιδιά μας και η σχέση μας με αυτά.

Και θα δείτε ότι το παιχνίδι αυτό των ερωτήσεων θα τα ενθουσιάσει και θα το αποζητούν από μόνα τους!
Οι απαντήσεις τους μπορεί να σας ξαφνιάσουν, να σας συγκινήσουν, να σας καταπλήξουν! Έως και να σας σοκάρουν, να είστε έτοιμοι!

Φροντίστε να τα κοιτάτε στα μάτια, να μην ασχολείστε παράλληλα με κάτι άλλο και να μη ρίχνετε κλεφτές ματιές στο ρολόι, γιατί η προσπάθεια θα καταλήξει σε παταγώδη αποτυχία. Τα παιδιά θέλουν, αποζητούν, έχουν ανάγκη την προσοχή μας. Όπως και οι μεγάλοι άλλωστε, έτσι δεν είναι;

Αν δείτε ότι δεν ανταποκρίνονται, μην τα παρατήσετε!
Δοκιμάστε πάλι με κάποια πιο ενδιαφέρουσα ερώτηση και προτιμήστε την ώρα λίγο πριν τον ύπνο. Τότε που είναι στιγμές χαλάρωσης, εξομολογήσεων, αγκαλιάς και φιλιών.
Προτρέψτε τα να κάνουν το ίδιο, να βρουν αντίστοιχες ερωτήσεις για εσάς. Τα παιδιά, όπως και ο καθένας ίσως, ανοίγονται πιο εύκολα όταν κάνουμε την αρχή εμείς. Αν τους πούμε πως πέρασε η δική μας μέρα, έχουμε πολύ περισσότερες πιθανότητες να μάθουμε για τη δική τους.

Πηγή: 16ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΑΜΑΡΟΥΣΙΟΥ

10+1 αρχές του «καλού» γονιού

Αναρωτιέστε αν τα κάνετε όλα «σωστά» για να εξασφαλίσετε στα παιδιά σας μια χαρούμενη, υγιή και ασφαλή ζωή; Ακολουθώντας αυτές τις βασικές αρχές, θα ξέρετε ότι τουλάχιστον είστε σε καλό δρόμο.

Δεν υπάρχουν τέλειοι γονείς
Είμαι γονιός σημαίνει κάνω λάθη και μαθαίνω από αυτά. Πόσο συχνά λέει ένα παιδί «Ήταν υπέροχο αυτό που έκανες, μαμά»; Σχεδόν ποτέ. Ίσως και ο γονιός να έχει την προσδοκία κάποιου είδους ανταμοιβής από το παιδί του και όταν αυτό δεν γίνεται, να νιώθει ότι το παιδί τον «χτυπάει» για τις αποτυχίες του. Αυτό που θα πρέπει να αποζητάμε είναι το παιδί μας να μας καμαρώνει κι αυτό δεν θα γίνει αν εμείς δεν νιώσουμε επαρκείς ως γονείς. Μην ελπίζετε λοιπόν ότι θα τα κάνετε όλα τέλεια. Κανείς δεν τα καταφέρνει. Τα λάθη σας θα σάς δείξουν το δρόμο.

2. Αφήστε το παιδί να σας καθοδηγήσει
Μάθετε να παρατηρείτε το παιδί από όταν είναι ακόμα μωρό. Με τη συμπεριφορά του θα σας δείχνει πότε κάνετε κάτι σωστά και πότε λάθος. Έτσι θα μάθετε π.χ. να αναγνωρίζετε τη συμπεριφορά πριν το κλάμα που σημαίνει «πεινάω, τάισέ με». Παρότι τα μεγαλύτερα παιδιά μπορούν να χρησιμοποιήσουν λέξεις, πρέπει να συνεχίσετε να παρακολουθείτε τα μη λεκτικά μηνύματά τους ακόμα και μέχρι την εφηβεία. Όταν, για παράδειγμα, το παιδί νιώθει πιεσμένο, το άτονο πρόσωπό του, το απόμακρο βλέμμα του και οι σκυφτοί ώμοι του δίνουν ένα σαφές μήνυμα. Παρακολουθώντας τις ενδείξεις, γνωρίζετε την προσωπικότητά του, μαθαίνετε να σέβεστε τις φάσεις της ανάπτυξής του και να αναγνωρίζετε τα σήματά που εκπέμπει.

3. Προσπαθήστε να είστε «παρόντες»
Αυτό δεν σημαίνει μόνο να ακούτε αυτά που σας λέει, αλλά να διαβάζετε το πραγματικό μήνυμα πίσω από τις λέξεις. Όταν σας ρωτά κάτι, σταματήστε αυτό κάνετε και στρέψτε όλη την προσοχή σας στο παιδί. Είναι ό,τι χρειάζεται από εσάς. Ο σεβασμός στις ανάγκες του τού δίνει την αίσθηση ότι είναι σημαντικό. Το παιδί χρειάζεται επίσης υποστήριξη σε όλες τις δοκιμασίες που αντιμετωπίζει σε κάθε στάδιο της ανάπτυξής του. Όταν το στενοχωρεί ο καλύτερός του φίλος ή γνωρίζει μια αποτυχία στο σχολείο, δείξτε του πόσο συμμερίζεστε τη λύπη του. Κάντε το να δει ότι είστε δίπλα του για να το ακούσετε, να το παρηγορήσετε και να το βοηθήσετε με όποιο τρόπο μπορείτε.

4. Αποφύγετε να δίνετε «διπλά μηνύματα»
Πολλές φορές ο γονιός δίνει ένα μήνυμα λεκτικά στο παιδί του το οποίο όμως ταυτόχρονα ακυρώνει με την εξωλεκτική του συμπεριφορά δηλαδή με τη στάση του σώματος. Για παράδειγμα, σε μια ενδεχόμενη δυσκολία του παιδιού μπορεί να λέει «σε ακούω, μίλησέ μου, είμαι εδώ για σένα» αλλά το σώμα του να προδίδει το εντελώς αντίθετο (σταυρωμένα χέρια, προσοχή στραμμένη αλλού, σφιγμένο σώμα). Τα διπλά μηνύματα «βαραίνουν» τις σχέσεις και φορτίζουν ψυχολογικά τα παιδιά, τα οποία σε αυτές τις ηλικίες δεν μπορούν να τα αποκωδικοποιήσουν και τα κουβαλούν και στην ενήλικη ζωή τους.

5. «Θέτω όρια» σημαίνει φροντίζω και αγαπώ
Το δεύτερο πιο σημαντικό πράγμα, μετά την αγάπη, που μπορούμε να δώσουμε στα παιδιά μας και το έχουν πραγματικά ανάγκη είναι τα όρια. Πειθαρχία σημαίνει διδασκαλία και όχι τιμωρία. Ουσιαστικά είναι μια εκδήλωση αγάπης, ένας σημαντικός τρόπος να δείξετε στο παιδί ότι πραγματικά νοιάζεστε γι’ αυτό. Η πιο αποτελεσματική λύση είναι να τεθούν σαφείς κανόνες και περιορισμοί πριν συμβούν τα γεγονότα, έτσι ώστε το παιδί να καταλάβει ότι η τιμωρία είναι απλώς η συνέπεια της παράβασης του κανόνα και όχι η εκδίκηση του ενήλικα που είναι πιο ισχυρός από εκείνο. Πρέπει να δώσετε στο παιδί να καταλάβει ότι δεν το τιμωρείτε επειδή δεν κάνει αυτό που του ζητήσατε, απλά είναι τέτοια η αλληλουχία των πραγμάτων, που αν δεν κάνει κάποια πράγματα, δυστυχώς θα χάσει κάποια άλλα στην συνέχεια.

6. Επιλέξτε τη μάχη που θα δώσετε
Μην κάνετε θέμα την παραμικρή αταξία. Ξεκαθαρίστε ποιες συμπεριφορές θεωρείτε απαράδεκτες και μετά να κάνετε θέμα όποτε το παιδί νιώθετε ότι παραβιάζει τα όρια σας. Εάν όμως απλώς φέρεται ιδιότροπα ή ακόμα κι αν είναι σε ηλικία που περνάει μία δύσκολη εφηβεία, μην δίνετε σημασία. Έτσι, εσείς δεν θα σπαταλάτε την ενέργειά σας και εκείνο θα σας δίνει περισσότερη προσοχή όταν πρόκειται για κάτι πραγματικά σημαντικό.

7. Εναρμονιστείτε με το παιδί σας
Μάθετε να καταλαβαίνετε την πραγματική αιτία της συμπεριφοράς του. Για παράδειγμα, κάποια φορά η μητέρα ενός τρίχρονου αγοριού που μόλις είχε αποκτήσει αδελφάκι, παραπονιόταν ότι το μεγαλύτερο παιδάκι παρίστανε με τα χέρια ότι κρατά πιστόλι και την πυροβολούσε συνεχώς. Αναρωτιόταν τι λάθος είχε κάνει και το παιδάκι της γινόταν βίαιο. Κι όπως το παιδί με τον δικό του τρόπο της έστελνε τα σιωπηρά μηνύματά του. Πρώτο, η εισβολή του νέου μωρού τον έκανε να ζηλεύει. Δεύτερο, έμπαινε στη φάση της επιθετικότητας που είναι φυσιολογική στην ηλικία των τριών έως πέντε ετών. Για να τον βοηθήσει να καταλάβει τα αισθήματά του, η μητέρα του έπρεπε να ξεχάσει τους δικούς τους αβάσιμους φόβους και να δει την επιθετικότητά του ως φυσιολογική πτυχή της ανάπτυξής του. Έπρεπε επίσης να βρει τρόπο να τον καθησυχάσει, δείχνοντάς του ότι η μαμά και ο μπαμπάς δεν έπαψαν ποτέ να τον αγαπούν και ότι είναι ακόμη πολύ σημαντικός για αυτούς.

8. Δώστε το καλό παράδειγμα
Τα παιδιά κάνουν ό,τι κάνετε. Επηρεάζονται πολύ περισσότερο από τις πράξεις σας παρά από τα λόγια σας. Εάν πείτε στο παιδί «Μη γίνεσαι αγενής» και μετά σας ακούει να μιλάτε άσχημα σε κάποιον, θα θυμάται τη συμπεριφορά σας όχι τα λόγια σας. Όλες σχεδόν οι αξίες και οι συμπεριφορές, από τους τρόπους στο τραπέζι έως την ειλικρινή συμπεριφορά απέναντι στους άλλους, μαθαίνονται καλύτερα παρατηρώντας τις πράξεις των γονιών παρά ακούγοντας τις διδασκαλίες τους.

9. Να ακούτε περισσότερο και να μιλάτε λιγότερο
Μην κάνετε κηρύγματα. Μετά την πρώτη φράση, το μικρό παύει να σας ακούει. Εάν θέλει να σας ρωτήσει κάτι, δείξτε προσοχή στις ανησυχίες του. Μην εξουθενώνετε το παιδί «βομβαρδίζοντάς» το με πληροφορίες. Είναι πιο σημαντικό να σέβεστε το επίπεδο στο οποίο έχει φτάσει η ικανότητα κατανόησής του, παρά να προσπαθείτε να του μάθετε τα πάντα. Κατά κανόνα, τα λιγότερα λόγια αποδεικνύονται πολύ πιο χρήσιμα.

10. Κρατήστε τις οικογενειακές παραδόσεις
Καθώς το παιδί σας μεγαλώνει, προσπαθήστε να διατηρήσετε τους στενούς οικογενειακούς δεσμούς και την αίσθηση ασφάλειας που έχετε δημιουργήσει, φροντίζοντας να μοιράζεστε όλοι μαζί διάφορες εμπειρίες. Οι οικογενειακές παραδόσεις είναι πολύ σημαντικές για ένα παιδί, ιδίως το να κάθεστε όλοι μαζί και να τρώτε πρωινό και βραδινό. Τα γεύματα προσφέρουν ευκαιρίες για να επικοινωνείτε, να ανταλλάσσετε εμπειρίες και συναισθήματα, να συζητάτε τις οικογενειακές αξίες. Μια φορά την εβδομάδα, η οικογένεια πρέπει να κάθεται και να συζητά θέματα όπως οι δουλειές, τα γεύματα, τα προγράμματα, τα προβλήματα, κ.λπ. Γιορτάστε τις γιορτές με έναν ιδιαίτερο δικό σας τρόπο, π.χ. ζητήστε από κάθε παιδί να φτιάχνει ένα στολίδι ή να λέει ένα τραγουδάκι. Αυτό θα τις κάνει αξέχαστες. Όποτε μπορείτε, να περνάτε τις γιορτές με τους παππούδες και άλλους συγγενείς. Το παιδί θα νιώσει ότι περιβάλλεται από έναν ευρύτερο κύκλο αγαπημένων προσώπων..

11. Χαρίστε τους μια δεμένη οικογένεια
Τα παιδιά θέλουν να ανήκουν κάπου. Εκείνο που χρειάζονται πάνω από όλα τα παιδιά είναι μια στενά δεμένη, αγαπημένη οικογένεια. Η παιδική ηλικία είναι τόσο φευγαλέα. Χάνεται χωρίς να το καταλάβουμε. Προσπαθήστε να κάνετε αυτά τα χρόνια μαγικά για τα παιδιά σας. Όσοι γονείς το καταφέρνουν, κάνουν επένδυση στο μέλλον των παιδιών τους και το δικό τους. Όλα τα μέλη μιας οικογένειας θέλουν να νιώθουν μέρος μιας ομάδας που συνεργάζεται για να εξασφαλίσει την αγάπη και την υποστήριξη της μικρής αυτής κοινωνίας.

Πηγή: Υπερκινητικός Δάσκαλος

Διδάξτε στο παιδί σας καλούς τρόπους

Πολλές φορές οι γονείς αναρωτιούνται σε ποια ηλικία τα παιδιά τους θα μπορούν να συμπεριφέρονται με ευγένεια. Συχνά ενοχλούνται ή νιώθουν άβολα όταν το τρίχρονο παιδάκι τους δεν χαιρετάει όταν το χαιρετούν ή μιλάει δυνατά, διακόπτοντας την κουβέντα των μεγάλων.

Κι όμως, η αλήθεια είναι ότι οι κανόνες καλής συμπεριφοράς κατακτώνται σταδιακά και αν έχουμε μεγάλες προσδοκίες από τα μικρά παιδιά, το πιο πιθανόν είναι να απογοητευτούμε. Για ένα τρίχρονο είναι απόλυτα φυσιολογικό να σκαλίζει τη μύτη του και δεν μπορεί να καταλάβει γιατί δεν πρέπει να το κάνει, αν δεν του το εξηγήσουμε.

Αν θέλετε το παιδάκι σας μεγαλώνοντας να φέρεται με ευγένεια ξεκινήστε διδάσκοντας σταδιακά, ανάλογα με την ηλικία του, τους παρακάτω απλούς κανόνες :

  • Να λέει παρακαλώ όταν ζητάει κάτι.
  • Να λέει ευχαριστώ όταν του δίνετε κάτι.
  • Να ζητάει συγνώμη όταν κάνει λάθος.
  • Να χαιρετά τους φίλους των γονιών του.
  • Να απαντά όταν το ρωτάνε το όνομα του.
  • Να μην διακόπτει τους μεγάλους όταν μιλάνε, παρά μόνο όταν υπάρχει ανάγκη.
  • Να ζητάει την άδεια των γονιών του, πριν κάνει κάτι για το οποίο δεν είναι σίγουρο αν επιτρέπεται.
  • Να περιμένει την σειρά του.
  • Να συμπεριφέρεται σωστά στο τραπέζι.
  • Να μην σχολιάζει αρνητικά τους άλλους.
  • Να συμπεριφέρεται καλά όταν επισκέπτεστε φίλους.
  • Να μην φωνάζει όταν βρίσκεται με κόσμο.
  • Να χτυπάει την πόρτα πριν μπει σε ένα κλειστό δωμάτιο.
  • Να μην κάνει φασαρία όταν μιλάτε στο τηλέφωνο.
  • Να μην βρίζει και να μην χρησιμοποιεί ανάρμοστες λέξεις.
  • Να βάζει το χέρι του μπροστά στο στόμα του, όταν βήχει
  • Να σέβεται τους ηλικιωμένους, τους άρρωστους και τα άτομα με ειδικές ανάγκες.

Βασικη, βεβαίως, προϋπόθεση ολων των παραπανω συμπεριφορων είναι να δινετε εσεις μονιμα το σωστο παραδειγμα…

mother.gr