Αρχιτεκτονική – Γλυπτική: Παρθενώνας


Ένα ζεστό πρωινό του Μάη του 438 π.Χ. έχουμε συγκεντρωθεί όλοι στην Πνύκα για να αποφασίσουμε σχετικά με ένα θέμα που μας πρότεινε η ομάδα αρχιτεκτόνων και γλυπτών, την κατασκευή του Παρθενώνα.

Σχεδιασμός και κατασκευή της ζωφόρου, σχέδιο του Μ. Κορρέ

Πρώτη μας πράξη ήταν να ορίσουμε πρόεδρο της συνέλευσης. Ορίσαμε την Αναστασία (αφού η δική μας συνέλευση ήταν υποθετική, υποθέσαμε ότι μπορούσαν να συμμετέχουν όλοι οι πολίτες, γυναίκες και άνδρες). Η Αναστασία έδινε το λόγο σε όποιον ήθελε να μιλήσει και να υπερασπιστεί με επιχειρήματα την κάθε πρόταση. Συζητήσαμε για το χρόνο που θα είχε στη διάθεσή του ο κάθε ομιλητής. Αποφασίσαμε να θέσουμε ένα χρονικό όριο για να προλάβουν να μιλήσουν όσοι θέλουν. Επί τη ευκαιρία αναφερθήκαμε στην κλεψύδρα (= κλέφτης του ύδατος, μια και οι πρώτες κλεψύδρες ήταν με νερό) που είχαν στην εκκλησία του δήμου.

Τα θέματα που ετέθησαν ήταν τα ακόλουθα:
Σε ποιο σημείο της πόλης θα κατασκευάσουμε το έργο;
Θα ξεκινήσουμε να χτίζουμε τον Παρθενώνα και ό,τι βγει ή θα κάνουμε πρώτα σχέδια και μετά θα τον χτίσουμε βασισμένοι στα σχέδια αυτά;
Ποιοι θα κάνουν τα σχέδια;
Θα θέσουμε κάποιον υπεύθυνο για την επίβλεψη του έργου, και εάν ναι, ποιον;

Οι ομιλητές ανέπτυξαν τα επιχειρήματά τους και πρότειναν αρχιτέκτονες και γλύπτες (γνώριζαν από τις προηγούμενες μέρες για τον Ικτίνο, τον Καλλικράτη και τον Φειδία).
Στη συνέχεια η συνέλευση ψήφισε την κάθε πρόταση.


Μιλήσαμε με τα παιδιά για το έργο ενός αρχιτέκτονα. Αναλύσαμε τους όρους:
Πρόσοψη, Πλάγια όψη, Κάτοψη. Αποτυπώσαμε στο χαρτί τις τρεις όψεις διαφόρων αντικειμένων που είχαμε στην αίθουσα: του χελιδονόσπιτου, ενός μικρού κουκλόσπιτου, μια μπάλας και μιας καρέκλας.


Στη συνέχεια μελετήσαμε εικόνες, σχέδια, φωτογραφίες και μακέτες, και επισκεφτήκαμε (μέσω του διαδικτύου) τον Παρθενώνα. Συγκρίναμε τον Παρθενώνα, όπως είναι σήμερα, με τα σχέδια που δείχνουν πώς ήταν στα χρόνια του Περικλή, όταν χτίστηκε. Μετρήσαμε τους κίονες (κολόνες) της πρόσοψης και της πλάγιας όψης. Παρατηρήσαμε τα αετώματα, τη ζωφόρο και τις εναλλαγές από μετόπες και τρίγλυφα.


Διαβάσαμε τους μύθους που αναπαριστούν τα δύο αετώματα του Παρθενώνα:
α) Το ανατολικό αέτωμα είχε ως θέμα τη γέννηση της Αθηνάς από το κεφάλι του Δία. Κεντρική μορφή είναι ο μεγαλοπρεπής Δίας καθισμένος στο θρόνο του. Η Αθηνά πάνοπλη εμπρός από τον Δία, βηματίζει προς τα δεξιά.
β) Το δυτικό αέτωμα είχε ως θέμα την έριδα μεταξύ Αθηνάς και Ποσειδώνα για την Αττική γη. Ο Ποσειδώνας με την τρίαινά του ανοίγει μία πηγή, ενώ η Αθηνά με το δόρυ της εμφανίζει το δέντρο της ιερής ελιάς στη μέση του αετώματος. Ο Ποσειδώνας οπισθοχωρεί, ενώ πίσω από την Αθηνά τα άλογα αφηνιάζουν από το θόρυβο της διαμάχης.

Τέλος, κάθε παιδί σχεδίασε την ανατολική πλευρά του Παρθενώνα.

Σημείωση: Στην ιστορία του Παρθενώνα και την κλοπή των μαρμάρων από τον Έλγιν είχαμε αναφερθεί σε προηγούμενη συζήτηση (βλέπε εδώ)

το χρυσελεφάντινο άγαλμα της Αθηνάς Παρθένου εντός του σηκού

Λεξικό:

Ζωφόρος (η φέρουσα ζωή):  όρος της αρχιτεκτονικής που αφορά στο τμήμα (το διάζωμα, τη ζώνη) που βρίσκεται συνήθως στο εξωτερικό μέρος των κτηρίων, περιμετρικά, μεταξύ της οροφής και του κυρίως κτηρίου, και το οποίο φέρει ανάγλυφες παραστάσεις από τη ζωή και προς τούτο ονομάστηκε και ζωφόρος.
Η ζωφόρος του Παρθενώνα περιτρέχει εξωτερικά το σηκό (το κυρίως κτήριο), είναι ιωνικού ρυθμού, και  αναπαριστά τα Παναθήναια, τη γιορτή προς τιμήν της Αθηνάς (ο Γιώργος Α. μας είπε ότι τα Παναθήναια θυμίζουν τον Παναθηναϊκό και έτσι βρήκαμε και την ετοιμολογία του Παναθηναϊκού και του Ολυμπιακού).

τμήμα της ανατολικής ζωφόρου

Δείτε τη ζωφόρο του Παρθενώνα εδώ – Παίξτε με τη ζωφόρο εδώ

Δείτε τη νότια ζωφόρο εδώ, την ανατολική εδώ, τη βόρεια εδώ και τη δυτική εδώ

Μετόπη (αρχ. ελλ. ενδιάμεσο κενό): είναι στοιχείο της αρχαίας ελληνικής αρχιτεκτονικής που διακοσμεί με ανάγλυφα περιμετρικά το διάζωμα του κτηρίου. Πλαισιώνεται πάντα από τρίγλυφα, δεξιά και αριστερά, σχηματίζοντας εν σειρά τη ζωφόρο. Οι μετόπες είναι κατασκευασμένες ως αυτόνομα οικοδομικά υλικά σε σχήμα τετράγωνο ή ορθογώνιο. Στον Παρθενώνα υπήρχε το εξωτερικό διάζωμα (δωρικού ρυθμού) με 92 μετόπες και τρίγλυφα, και η ζωφόρος (στο εξωτερικό τμήμα του σηκού). Οι μετόπες διακοσμήθηκαν με ανάγλυφες μυθολογικές παραστάσεις από σπουδαίους γλύπτες της εποχής και εικονίζουν: στην ανατολική πλευρά την Γιγαντομαχία, στη δυτική την Αμαζονομαχία, στη νότια την Κενταυρομαχία, και στη βόρεια σκηνές από τον Τρωικό πόλεμο.

Δείτε τις μετόπες του Παρθενώνα εδώ

μετόπες και τρίγλυφα δυτικού διαζώματος

Τρίγλυφο (ή τρίγλυφος, πληθ. τρίγλυφα): είναι στοιχείο της αρχαίας ελληνικής αρχιτεκτονικής. Ονομάζεται τρίγλυφο από την χαρακτηριστική του εμφάνιση, η οποία επιτυγχάνεται όταν επάνω στην τετράπλευρη πλάκα ή επιφάνεια σκαλιστούν δύο μεσαία αυλάκια, που ονομάζονται γλυφές, και δύο λεπτότερα ακραία αυλάκια, οι ημιγλυφές.  Όταν έχουμε τις δύο γλυφές, λείπουν όμως οι ημιγλυφές, τότε το ίδιο σχέδιο ονομάζεται δίγλυφο.

Αέτωμα: η αρχιτεκτονική κατασκευή στις ακραίες πλευρές των αρχαίων ελληνικών ναών, που ονομαζόταν και ‘αετός’ λόγω της ομοιότητάς της με τον αετό όταν έχει ανοιχτά τα φτερά του (τα παιδιά βρήκαν μόνα τους την ετυμολογία της λέξης). Είναι το ισοσκελές τριγωνικό τμήμα που βρίσκεται πάνω από το διάζωμα. Κύριος λόγος της κατασκευής αυτής ήταν η αποστράγγιση του νερού της βροχής (όμβρια ύδατα) από τις στέγες των ναών, για αυτό και ήταν αμφικλινής (είχε κλίση και προς τις δύο πλευρές). Οι αρχαιότεροι ναοί είχαν μία μόνο πρόσοψη, συνεπώς και ένα μόνο αέτωμα. Όταν οι ναοί έγιναν ‘περίπτεροι’ (όπως ο Παρθενώνας), διαμορφώθηκε και στην άλλη στενή πλευρά ομοιόμορφη προς τη πρώτη πρόσοψη με δεύτερο αέτωμα.

Δείτε τα δύο αετώματα του Παρθενώνα εδώ

Σηκός: ο κύριος, εσωτερικός χώρος στους αρχαίους ελληνικούς ναούς. Εκεί φυλάσσονταν το άγαλμα της θεάς ή του θεού και ήταν κλειστός για το κοινό.

Περίπτερος ναός: είναι τύπος αρχιτεκτονικής ναών στην αρχαία Ελλάδα. Χαρακτηριστικό του είναι ότι ο σηκός περικλείεται από μια σειρά κίονες (κολόνες).

«Ο Φειδίας δείχνει τη ζωφόρο του Παρθενώνα στους φίλους του», πίνακας του ολλανδού ζωγράφου Λώρενς Άλμα-Ταντέμα (Lawrence Alma – Tadema), 1868

Σύνδεσμοι:

Διαδικτυακός τόπος για τον Παρθενώνα από το Υπουργείο Πολιτισμού: http://www.parthenonfrieze.gr/#/read

Αρχαιολογία της πόλης των Αθηνών: http://www.eie.gr/archaeologia/gr/02_DELTIA/Parthenon.aspx

Αφήστε μια απάντηση

 
  • μέσα από τις λέξεις

  • Το άγγιγμα της αναγέννησης στη μελέτη των χεριών του Λεονάρντο

    Leonardo_da_Vinci_-_Study_of_hands_

    Λεονάρντο ντα Βίντσι (Leonardo da Vinci), 1452 – 1519, Ιταλός αρχιτέκτονας, ζωγράφος, γλύπτης, εφευρέτης, μηχανικός, ανατόμος, επιστήμονας. Ιδιοφυής προσωπικότητα, αρχετυπική μορφή του ‘Ολοκληρωμένου- Ιδανικού Ανθρώπου’ (Homo Universalis).

  • Το κάμα του μεσημεριού στους σιτοβολώνες του Πίτερ Μπρέγκελ

    harvesters

    Πίτερ Μπρίγκελ ή Μπρέγκελ ο πρεσβύτερος (Pieter Bruegel the Elder), 1525 – 1569, Φλαμανδός ζωγράφος, εξαίρετος σχεδιαστής και χαράκτης. Ζωγράφος των παραβολών και της ηθογραφίας, γνωστός για τα τοπία, τις αγροτικές σκηνές, αλλά και τον πίνακα του Πύργου της Βαβέλ.

  • Το πινέλο του Ρέμπραντ διαπερνά την εικόνα και αποτυπώνει την εσωτερική πάλη του σκεπτόμενου ανθρώπου.

    Rembrandt

    Ρέμπραντ φαν Ράιν (Rembrandt van Rijn), 1606 – 1669, Ολλανδός ζωγράφος και χαράκτης, που συγκαταλέγεται μεταξύ των κορυφαίων ζωγράφων όλων των εποχών.

  • Ποιο κόσμημα μπορεί να συγκριθεί με τα μάτια του κοριτσιού, στο ‘κορίτσι με μαργαριτάρι’, του Βερμέερ;

    Ποιο κόσμημα μπορεί να συγκριθεί με τα μάτια του κοριτσιού, στο ‘κορίτσι με μαργαριτάρι’, του Βερμέερ;

    Γιοχάνες Βερμέερ (Johannes Vermeer), 1632 – 1675, Ολλανδός ζωγράφος, γνωστός για τον ιδιαίτερο φωτισμό των σκηνών που ζωγραφίζει.

  • Δουλεύοντας στο χωράφι της ζωής, οι Σταχομαζώχτρες του Μιλλέ

    Jean Francois Millet

    Ζαν-Φρανσουά Μιλλέ (Jean-François Millet),1814-1875, Γάλλος ρεαλιστής ζωγράφος του οποίου το έργο επηρέασε τους σημαντικότερους ζωγράφους του 20ου αιώνα.

  • Η αντίσταση και η νεωτερικότητα στην 3η του Μάη του Γκόγια

    goya.shootings-3-5-1808

    Φρανθίσκο Γκόγια (Francisco José de Goya), 1746 – 1828, Ισπανός ζωγράφος και χαράκτης, που αναγνωρίζεται ως ένας από τους μείζονες ζωγράφους όλων των εποχών, καθώς και ένας εκ των πρώτων μοντέρνων καλλιτεχνών. Η «3η του Μάη» θεωρείται ο πρώτος ‘επαναστατικός’ πίνακας, όχι μόνο ως προς το θέμα του, αλλά και ως προς την εικαστική αποτύπωσή του.

  • Η πιο ζωντανή ‘νεκρή φύση’ που έχει ζωγραφιστεί ποτέ!

    Paul_Cézanne_185

    Πωλ Σεζάν (Paul Cézanne), 1839 – 1906, Γάλλος ιμπρεσιονιστής ζωγράφος. Η επίδρασή του σε μεταγενέστερους ζωγράφους υπήρξε πολύ μεγάλη και θεωρείται ο πατέρας της μοντέρνας τέχνης.

  • Οι υπέροχες χορεύτριες του Εντγκάρ Ντεγκά

    edgar-degas-dancers

    Εντγκάρ Ντεγκά (Edgar Degas), 1834-1917, Γάλλος ζωγράφος, χαράκτης και γλύπτης, από τους σημαντικότερους του 19ου αι.

  • Μαγευτικό μπλε στα νούφαρα του Κλοντ Μονέ

    Κλοντ Μονέ

    Κλοντ Μονέ (Claude Monet), 1840, 1926, Γάλλος ζωγράφος, ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του κινήματος του ιμπρεσιονισμού.

  • Τα κινούμενα σταροχώραφα με τα πουλιά, του Βίνσεντ βαν Γκογκ

    Vincent_van_Gogh_(1853-1890)_-_Wheat_Field_with_Crows_(1890)

    Βίνσεντ βαν Γκογκ (Vincent van Gogh), 1853-1890, ένας από τους σημαντικότερους ζωγράφους όλων των εποχών, του οποίου το έργο δεν αναγνωρίστηκε όσο ζούσε.

  • Τα όμορφα πρόσωπα των παιδιών της Ταϊτής, του Γκωγκέν

    gauguin-paul-two sisters

    Πωλ Γκωγκέν (Paul Gauguin), 1848 – 1903, Γάλλος ζωγράφος, εκπρόσωπος του ρεύματος του μετα-ιμπρεσιονισμού και έντονα πειραματικός καλλιτέχνης που επηρεάστηκε από τον πολιτισμό των ιθαγενών της Πολυνησίας.

  • Ο Ματίς βλέπει κίτρινο, πράσινο και μπλε, εκεί που εμείς βλέπουμε ‘λασπωμένους’ τόνους του καφέ

    matisse49

    Ανρί Ματίς (Henri Matisse), 1869 –1954, Γάλλος ζωγράφος που θεωρείται ιδρυτής του καλλιτεχνικού κινήματος του φωβισμού καθώς και μία από τις σημαντικότερες μορφές της μοντέρνας τέχνης. Ο όρος φωβισμός δε σχετίζεται με την ελληνική λέξη φόβος, αλλά με τη γαλλική λέξη φωβ (Fauve) που σημαίνει θηρίο /αγρίμι.

  • Οι εργάτες στο δρόμο για το σπίτι από τον Μουνκ

    Οι εργάτες στο δρόμο για το σπίτι από τον Μουνκ

    Έντβαρτ Μουνκ (Edvard Munch), 1863 – 1966, Νορβηγός ζωγράφος, πρόδρομος του εξπρεσιονισμού. Το έργο του «η κραυγή» είναι σταθμός στην ιστορία της τέχνης. Στη δεκαετία \'30 - \'40, οι Ναζί θεώρησαν τα έργα του ‘εκφυλισμένη τέχνη’ και αφαίρεσαν τη δουλειά του από τα γερμανικά μουσεία.

  • Η ευαισθησία του χρώματος στον Πάουλ Κλέε

    paul-klee-ad-marginem

    Πάουλ Κλέε (Paul Klee), 1879 – 1840, Γερμανός ζωγράφος και δάσκαλος στη σχολή Μπάουχάους (Bauhaus). Μολονότι δεν εντάχθηκε επισήμως σε καμία σχολή ή κίνημα, το έργο του είχε σημαντική συμβολή στη διαμόρφωση των περισσοτέρων καλλιτεχνικών τάσεων της μοντέρνας τέχνης.

  • Η τέχνη δεν διακοσμεί, ανατρέπει! Λεπτομέρεια από τη Γκερνίκα του Πικάσο

    guernica

    Ο Πάμπλο Πικάσο (Pablo Picasso), 1881 – 1973, Ισπανός ζωγράφος και γλύπτης, ένας από τους σημαντικότερους όλων των εποχών. Επαναστατικός και ανατρεπτικός, ακόμη και ως προς τον εαυτό του. «Όλη μου τη ζωή προσπαθούσα να ζωγραφίσω σαν μεγάλος και τώρα που μεγάλωσα κατάλαβα πως όταν ζωγραφίζω, πρέπει να νιώθω ελεύθερος, τόσο όσο κι ένα μικρό παιδί.» «Δεν εκτιμώ έναν ζωγράφο που μετατρέπει τον ήλιο σε μια κίτρινη κηλίδα. Αλλά θαυμάζω εκείνον που με μια κίτρινη κηλίδα δημιουργεί έναν ήλιο.»

  • Πλέγματα και καθαρά χρώματα στην αναζήτηση του ελάχιστου, από τον Μοντριάν.

    Mondrian_Comp10

    Πητ (Πίιτ) Μοντριάν (Piet Mondrian), 1872 – 1944, Ολλανδός ζωγράφος, Αφηρημένες γεωμετρικές συνθέσεις, Νεοπλαστικισμός, πλέγματα που διακόπτονται από έγχρωμους γεωμετρικούς όγκους, μινιμαλισμός.

  • Από το ελάχιστο της γραμμής του Μοντριάν, στο ελάχιστο του χρώματος του Ρόθκο.

    rothko-red

    Μαρκ Ρόθκο (Mark Rothko), 1903 – 1870, Ρωσο-αμερικανός ζωγράφος. Κατατάσσεται στο ρεύμα του αφηρημένου εξπρεσιονισμού, αν και ο ίδιος αρνούνταν οποιαδήποτε κατάταξη.

  • Μητέρα και παιδί, από τον Μουρ

    Μητέρα και παιδί, από τον Μουρ

    Χένρυ Μουρ (Henry Moore), 1898 - 1980, Άγγλος γλύπτης, από τους σημαντικότερους στην ιστορία της γλυπτικής, γνωστός για τις μεγάλες αφηρημένες ανθρώπινες φιγούρες.

  • Όνειρο και φαντασία στην πολύχρωμη υπερ-πραγματικότητα του Ζουάν Μιρό

    the_red_sun_gnaws_at_the_spider_1948

    Zουάν Μιρό (ισπανικά: Χουάν - Joan Miró i Ferrá), 1893 – 1983, Ισπανός (Καταλανός) ζωγράφος και γλύπτης, που θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους υπερρεαλιστές καλλιτέχνες του 20ου αιώνα.

  • Ζωγραφική είναι η κίνηση και το πάθος των γραμμών του Τζάκσον Πόλοκ

    pollock_1950

    Τζάκσον Πόλοκ (Jackson Pollock), 1912 – 1956, Αμερικανός ζωγράφος και ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του κινήματος του αφηρημένου εξπρεσιονισμού. Παρά τον φαινομενικά τυχαίο χαρακτήρα που εμπεριέχεται στην τεχνική του, ο Πόλοκ επεξεργάζεται σχολαστικά τους πίνακές του. Οι τεχνικές που αναπτύσσει καλούνται συχνά και με τον ευρύτερο όρο action painting.

  • «Πάντων χρημάτων μέτρον άνθρωπος» κατά τον Πρωταγόρα, αλλά και τον Τζιακομέτι.

    alberto

    Αλμπέρτο Τζιακομέτι (Alberto Giacometti), 1901 – 1966, Ελβετός γλύπτης και ζωγράφος, υπερρεαλιστής και στη συνέχεια υπαρξιστής. Αποφασιστική είναι η συνάντησή του με την Μποβουάρ, τον Σαρτρ και τον Μπέκετ.

  • Δεν υπάρχει όμορφο κλουβί. Τα πουλιά και η σκέψη ζουν μόνο Ελεύθερα.

    Δεν υπάρχει όμορφο κλουβί. Τα πουλιά και η σκέψη ζουν μόνο Ελεύθερα.
  • Καταγγελία της παιδικής εργασίας από τον Λιούις Χάιν.

    Lewis Hine

    Λιούις Χάιν (Lewis Wickes Hine), 1874 – 1940, Αμερικανός κοινωνιολόγος και φωτογράφος. Από το 1908 έως το 1924, φωτογράφιζε κρυφά ανήλικα παιδιά που εργάζονταν. Οι φωτογραφίες του ήταν καθοριστικής σημασίας για την αλλαγή των νόμων για την παιδική εργασία στις ΗΠΑ. Σήμερα, 246 εκατομμύρια παιδιά ανά τον κόσμο συνεχίζουν να δουλεύουν.

  • Ποιο μέλλον κοιτάζουν τα μικρά κορίτσια του Γκόρντον Παρκς;

    Gordon-Parks

    Γκόρντον Παρκς (Gordon Parks), 1912 – 2006, Αμερικανός φωτογράφος, μουσικός, συγγραφέας και σκηνοθέτης, που με το φακό του κατέγραψε τη ζωή στις φτωχογειτονιές των μαύρων, και κατήγγειλε τον ρατσισμό. Ήταν ο πρώτος μαύρος φωτογράφος του περιοδικού Λάιφ (Life, 1948). Οι ταινίες του έγιναν γνωστές με τον όρο «blaxploitation» (από τις λέξεις black=μαύρος και exploitation=εκμετάλλευση).

  • Έτσι ζει το άλλο μισό, από τον Τζέικομπ Ρίις

    jacob-riis-567

    Τζέικομπ Ρίις (Jacob August Riis), 1849 – 1914, Δανο-αμερικανός φωτορεπόρτερ, γνωστός για το βιβλίο του «Πώς ζει το άλλο μισό», μέσω του οποίου συνέβαλε στην καταγγελία της φτώχιας στις γειτονιές της Νέας Υόρκης, αλλά έχει κατηγορηθεί πως προωθώντας την εκστρατεία του, \'εισέβαλε\' τη νύχτα στα σπίτια για να τα φωτογραφίσει ακατάστατα, σκοτεινά και βρώμικα.

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Πίσω Θρανία

    Πίσω Θρανία

    Eίναι μια ομάδα που συγκροτήθηκε το 1999 στο πλαίσιο του Δικτύου Κοινωνικής Υποστήριξης Προσφύγων και Μεταναστών και αποτελείται κυρίως από εκπαιδευτικούς, οι οποίοι πιστεύοντας πως η αντίσταση στο ρατσισμό, η αποδοχή του άλλου και η αλληλεγγύη κατακτώνται βήμα βήμα, οργανώνουν μαθήματα ελληνικής γλώσσας και άλλες πολιτιστικές δραστηριότητες. Πατήστε στην εικόνα για να διαβάσετε το έργο 10 χρόνων των \"πίσω θρανίων\".

  • Αρχείο

  • Όλοι διαφορετικοί, όλοι ίσοι

    Όλοι διαφορετικοί, όλοι ίσοι

    Ο \"Α΄ Σύλλογος Αθηνών Εκπαιδευτικών Π.Ε.\" έχει ένα πολύ καλό αρχείο με ταινίες, κείμενα, προτάσεις και υλικό διδασκαλίας που αφορούν στη διαφορετικότητα. Πατήστε στην εικόνα για να μεταβείτε στη σελίδα.

  • ποιοι είμαστε

  • Λέμε όχι στον εκφοβισμό, από όπου κι αν προέρχεται

    Λέμε όχι στον εκφοβισμό, από όπου κι αν προέρχεται

    Η ερώτηση “ποιους ανθρώπους θέλουμε” προηγείται της ερώτησης “ποιο σχολείο θέλουμε”. Στόχος του νηπιαγωγείου είναι να εκπαιδεύσει ελεύθερους, δημιουργικούς, χαρούμενους ανθρώπους, που θα λειτουργούν μέσα σε ένα κλίμα συνεργασίας, αποδοχής και αλληλοεκτίμησης.

  • οι συζητήσεις, οι δράσεις, η κοινή μας ζωή

  • τι ώρα είναι;

  • Πρόσφατα σχόλια

  • Έμπνευση από ένα παραμύθι

    Έμπνευση από ένα παραμύθι

    Είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι το Νηπιαγωγείο Taka-Tuka-Land στο Βερολίνο (Γερμανία) προοριζόταν για προσωρινό κτίριο - ευτυχώς το νηπιαγωγείο ήταν τόσο επιτυχημένο, και το κτίριο σώθηκε. Είναι εμπνευσμένο από το κλασικό παραμύθι \"Πίπη Φακιδομύτη\" και τις επισκέψεις της στη μυθική χώρα Τάκα-Τούκα.

  • Πράσινο νηπιαγωγείο

    Πράσινο νηπιαγωγείο

    Το νηπιαγωγείο Sighartstein στην Αυστρία, έχει σχιδιαστεί από την ομάδα kadawittfeldarchitektur. Μεγάλα παράθυρα, φως και ήλιος, όλη η φύση μέσα στην αίθουσα!

  • Αειφόρος σχεδιαστική καινοτομία

    Αειφόρος σχεδιαστική καινοτομία

    Είναι το νηπιαγωγείο tellus στη Στοκχόλμη, σχεδιασμένο από την ομάδα Tham-Videgård-Arkiteker.
    Εκτός από την υπέροχη αισθητική, ο σχεδιασμός εξασφαλίζει τη μέγιστη ενεργειακή απόδοση για το νηπιαγωγείο.

  • Γύρω από ένα δέντρο

    Γύρω από ένα δέντρο

    Χτισμένο γύρω από ένα δέντρο, το νηπιαγωγείο Fuji στο Τόκιο της Ιαπωνίας, είναι μια \"οπτική οδός που ενώνει την ενέργεια της παιδικής ηλικίας με τη φύση\". Σχεδιασμένο από την ομάδα Tezuka Architects το 2007.

  • Χρώμα, χρώμα, χρώμα

    Χρώμα, χρώμα, χρώμα

    Το νηπιαγωγείο Els Colors βρίσκεται στη Βαρκελώνη (Ισπανία) και σχεδιάστηκε από την ομάδα RCR Architects (2002). Στόχος των αρχιτεκτόνων ήταν να δημιουργήσουν ένα κτίριο άνετο και ευχάριστο που να επιτρέπει να ανθίσει η φαντασία των παιδιών.

  • Ρέτζιο Εμίλια

    Ρέτζιο Εμίλια

    Η φιλοσοφία του σχολείου Ρέτζιο Εμίλια μπορεί να συνοψισθεί στις ακόλουθες αρχές. Πρέπει να δίνεται η δυνατότητα στα παιδιά
    - να αποφασίζουν για την κατεύθυνση της μάθησής τους
    - να μαθαίνουν από τις εμπειρίες που αποκτούν μέσω των αισθήσεών τους
    - να εξερευνούν το περιβάλλον τους (φύση και άλλους ανθρώπους)
    - να εκφράζονται
    Είναι ένα σχολείο στο οποίο οι μαθητές οι γονείς, οι δάσκαλοι και η φύση μετέχουν από κοινού.

  • Η πιο όμορφη πόλη

    Η πιο όμορφη πόλη

    Ο καλύτερος δίσκος για παιδιά που κυκλοφόρησε στην ελληνική δισκογραφία. Μουσική, στίχοι, ερμηνείες, ενορχήστρωση, όλη η δουλειά είναι υπέροχη, για αυτό θα μας μαγεύει πάντα!

  • Ο άνθρωπος

    Ο άνθρωπος

    Ένα αστέρι συνάντησης, όλων εκείνων, που δεν έπαψαν να μένουν πιστοί στις αξίες του ανθρώπου, στο δικαίωμα του να αγωνίζεται για να δώσει νόημα στη ζωή του.
    \'Ο Μικρός Πρίγκιπας\' του Αντουάν ντε σαιντ Εξυπερύ