γλώσσα & εγγραμματισμός

Έγινε πολλή συζήτηση για το βιβλίο γραμματικής του δημοτικού, τα φωνήεντα, τα σύμφωνα, τα γράμματα και τους φθόγγους (βλέπε εδώ). Όσα χρόνια δουλεύω (και δεν είναι λίγα), ένα κλασικό ερώτημα των γονιών αφορά στο εάν και πότε θα μάθουν τα παιδιά να λένε το αλφάβητο, να αναγνωρίζουν και να γράφουν τα γράμματα. Το αλφάβητο είναι ένα ακόμη ‘ποίημα’ που μπορούν να μάθουν εύκολα τα παιδιά, μια και έχουν τρομερή δυνατότητα αποστήθισης, αλλά δε σχετίζεται ούτε με την εκμάθηση της γλώσσας γενικά, αλλά ούτε και με τον εγγραμματισμό ειδικότερα. Τα παιδιά έχουν να διανύσουν πολύ και πιο σύνθετο δρόμο στη μετάβαση από τον προφορικό στο γραπτό λόγο (γραφή και ανάγνωση). Στο αριστερό μενού της σελίδας μας έχω αναρτήσει το πρόγραμμα του νηπιαγωγείου από το ΥΠΠΘ. Εκεί θα βρείτε αναλυτικά τον τομέα του προγράμματος που αφορά στη γλώσσα (2ο μέρος). Όμως, για όσους δεν έχουν το χρόνο να το διαβάσουν, θα ήθελα να επισημάνω κάποια σημεία που θεωρώ σημαντικά σχετικά με τον τομέα της γλώσσας.

Σε κάθε γνωστικό τομέα που δουλεύουμε, πρώτο μας μέλημα είναι να διαπιστώσουμε τι έχει κατακτήσει το παιδί μέχρι να έρθει στο νηπιαγωγείο, δηλαδή το γνωστικό του υπόβαθρο. Σχετικά με τη γλώσσα, το νήπιο έχει μάθει να μιλάει και έχει κατανοήσει τις βασικές λειτουργίες της γλώσσας. «Τα παιδιά μεταξύ τριών και τεσσάρων ετών έχουν αναπτύξει την ικανότητα προφορικού λόγου με συντακτική πολυπλοκότητα παρόμοια με αυτή του ενηλίκου», ‘Οδηγός Νηπιαγωγού’, σελ 108

Δεύτερο μέλημά μας είναι να αναζητήσουμε το λόγο για τον οποίο το παιδί πρέπει να μάθει κάτι, στην προκειμένη περίπτωση τη γλώσσα. Γιατί λοιπόν πρέπει να μάθει να γράφει και να διαβάζει; Για να ικανοποιήσει μία ανάγκη. Και ποια είναι αυτή η ανάγκη; Η ανάγκη της έκφρασης και της επικοινωνίας. Εν αντιθέσει λοιπόν με τις παλιές μεθόδους όπου το παιδί μάθαινε γιατί ‘έτσι έπρεπε’, στις σύγχρονες μεθόδους το παιδί μαθαίνει γιατί θέλει, γιατί έχει ανάγκη να μάθει. Έτσι, όχι μόνο έχει κίνητρο για να μάθει, αλλά και η γνώση δεν είναι ξεκομμένη από τη ζωή, κατά συνέπεια άχρηστη, αλλά συστατικό της στοιχείο. «Οι δραστηριότητες γραπτού λόγου που αναπτύσσονται πρέπει να συνδέονται με την αναζήτηση νοήματος και όχι με την καλλιέργεια επιμέρους δεξιοτήτων», ‘Οδηγός’, σελ  109.

Ο Άλκης φτιάχνει την αφίσα της παράστασής μας και γράφει με το δικό του τρόπο: «Όλοι αύριο στους Όρνιθες – Ιούνιος 2012»

Βάσει των προηγούμενων, οι στόχοι μας στο γλωσσικό τομέα είναι:

α) να εμπλουτίσουμε το λόγο του παιδιού, έτσι ώστε να εκφράζεται και να επικοινωνεί με μεγαλύτερη ευχέρεια
β) να αναδείξουμε την ανάγκη την οποία εξυπηρετεί η γλώσσα (προφορικός και γραπτός λόγος) και να εντάξουμε τη μάθηση στη λειτουργική της χρήση
γ) να δουλέψουμε την έννοια του συμβολικού (η γλώσσα είναι ένας συμβολικός κώδικας έκφρασης και επικοινωνίας που μεταφέρει νόημα)
δ) να βοηθήσουμε τη μετάβαση από τον προφορικό στο γραπτό λόγο ενισχύοντας την ‘αναδυόμενη γραφή και ανάγνωση’ και δημιουργώντας το κατάλληλο μαθησιακό περιβάλλον
ε) να φέρουμε το παιδί σε επαφή με τα έργα της λογοτεχνίας και της ποίησης, να εντάξουμε τα παιδιά στην τέχνη του λόγου, να αναπτύξουμε τη σχέση του με το βιβλίο

Η κλασική πλέον ΝΤΕΝΕΚΕΔΟΥΠΟΛΗ, της Ευγενίας Φακίνου, από τις εκδόσεις Κέδρος. Σε κάθε βιβλίο που διαβάζουμε στο παιδί αναφέρουμε τον συγγραφέα και τον εικονογράφο, αλλά και τον εκδοτικό οίκο που το εξέδωσε. Έτσι βοηθάμε το παιδί να γίνει καλός αναγνώστης και να μπορεί να βρει το βιβλίο που θέλει μέσα σε ένα βιβλιοπωλείο.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι τα παιδιά μαθαίνουν να διαβάζουν και να γράφουν στο δημοτικό και μόνο στο δημοτικό. Το νηπιαγωγείο κάνει όλη την προπαρασκευαστική δουλειά, η οποία είναι αναγκαία προϋπόθεση έτσι ώστε η μετάβαση να γίνει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Μα γιατί να μη μάθουν να διαβάζουν και να γράφουν από το νηπιαγωγείο; Γιατί εάν το νηπιαγωγείο αναλάβει το έργο του δημοτικού, τότε α) δεν θα κάνει το δικό του έργο (το οποίο είναι αναγκαίο όπως είπαμε), β) θα ‘κλέψει’ το έργο του δημοτικού και γ) θα κάνει αυτό το έργο με λανθασμένο τρόπο, αφού οι νηπιαγωγοί δεν έχουμε λάβει την απαραίτητη εκπαίδευση για να διδάξουμε αυτό το αντικείμενο.

Κάποια παιδιά που μεγαλώνουν σε πλούσια ως προς το γραπτό λόγο περιβάλλοντα, δηλαδή έχουν μεγάλες βιβλιοθήκες στο σπίτι (εξοικείωση), οι γονείς τους διαβάζουν καθημερινά βιβλία, περιοδικά ή εφημερίδες (πρότυπο), ή οι γονείς τους τούς διαβάζουν συχνά βιβλία, είναι έτοιμα να μάθουν να γραφή και ανάγνωση, ακόμη και από το νηπιαγωγείο. Για την ακρίβεια τα παιδιά αυτά μαθαίνουν να γράφουν και να διαβάζουν μόνα τους, γιατί θέλουν, γιατί έχουν ανάγκη να μάθουν. Αυτά ακριβώς τα κίνητρα και τα πρότυπα θέλουμε να δουλέψουμε στο νηπιαγωγείο για όλα τα παιδιά. Για αυτό διακοσμούμε έτσι την αίθουσα ώστε να εξοικειώνει τα παιδιά με τον γραπτό λόγο και το βιβλίο, για αυτό διαβάζουμε βιβλία και διαβάζοντάς τα δείχνουμε με το δάχτυλο ποια λέξη διαβάζουμε, για αυτό φτιάχνουμε τη δανειστική βιβλιοθήκη, όπως και τόσα άλλα.

Έτσι το έργο μας δεν κρίνεται από το πλήθος των φωτοτυπιών με γράμματα και λέξεις. Κάτι τέτοιο θα ήταν πολύ εύκολο, μια και κυκλοφορούν στο εμπόριο αρκετά βιβλία των οποίων θα μπορούσαμε να βγάζουμε φωτοτυπίες που θα συμπλήρωναν τα παιδιά κάθε μέρα. Το έργο μας είναι πιο σημαντικό, πιο ουσιαστικό και πιο σύνθετο. Πολλοί ισχυρίζονται ότι κάποτε στα σχολεία μάθαιναν καλύτερα ελληνικά. Αυτό δεν είναι μόνο λάθος, αλλά και ψέμα. Πόσοι μάθαιναν; Και από αυτούς, πόσοι αγάπησαν τη γλώσσα; Τη γλώσσα που είναι πανέμορφη, είναι το μέσο έκφρασης και επικοινωνίας μας, το μέσο σκέψης και άρθρωσης του κόσμου μας. Εγώ αγάπησα τη γλώσσα μόνο όταν κατάλαβα πόσο σημαντική είναι στη ζωή μου, στην αυτοσυνείδηση, στη σχέση μου με τους άλλους ανθρώπους, στη γνώση του κόσμου μου. Μέχρι τότε τη θεωρούσα ένα καταναγκαστικό έργο! Αν η δουλειά μας στο νηπιαγωγείο συντελέσει ώστε να δημιουργηθεί αυτή η σχέση με τη γλώσσα, τότε το νηπιαγωγείο έχει πετύχει το σκοπό του.

«Η επιτυχία του νηπιαγωγείου
Εφόσον τα παιδιά τελειώνοντας το νηπιαγωγείο έχουν συνειδητοποιήσει την κεφαλαιώδη σπουδαιότητα της γραπτής γλώσσας για το σύγχρονο άνθρωπο και είναι έτοιμα να «αγωνισθούν» για να τη μάθουν, το έργο της προσχολικής εκπαίδευσης αξίζει να θεωρείται επιτυχημένο, ακόμη κι αν τυπικά το νηπιαγωγείο δεν έχει «διδάξει» στους μικρούς μαθητές του να γράφουν και να διαβάζουν. Κατανοώντας τη λειτουργία του γραπτού λόγου τα παιδιά αποκτούν το κίνητρο που χρειάζονται προκειμένου να υποστούν τους κόπους και τις δυσκολίες που προϋποθέτει η εκμάθηση της γραπτής γλώσσας», ‘Οδηγός’, σελ 110.

 

Αφήστε μια απάντηση

 
  • μέσα από τις λέξεις

  • Το άγγιγμα της αναγέννησης στη μελέτη των χεριών του Λεονάρντο

    Leonardo_da_Vinci_-_Study_of_hands_

    Λεονάρντο ντα Βίντσι (Leonardo da Vinci), 1452 – 1519, Ιταλός αρχιτέκτονας, ζωγράφος, γλύπτης, εφευρέτης, μηχανικός, ανατόμος, επιστήμονας. Ιδιοφυής προσωπικότητα, αρχετυπική μορφή του ‘Ολοκληρωμένου- Ιδανικού Ανθρώπου’ (Homo Universalis).

  • Το κάμα του μεσημεριού στους σιτοβολώνες του Πίτερ Μπρέγκελ

    harvesters

    Πίτερ Μπρίγκελ ή Μπρέγκελ ο πρεσβύτερος (Pieter Bruegel the Elder), 1525 – 1569, Φλαμανδός ζωγράφος, εξαίρετος σχεδιαστής και χαράκτης. Ζωγράφος των παραβολών και της ηθογραφίας, γνωστός για τα τοπία, τις αγροτικές σκηνές, αλλά και τον πίνακα του Πύργου της Βαβέλ.

  • Το πινέλο του Ρέμπραντ διαπερνά την εικόνα και αποτυπώνει την εσωτερική πάλη του σκεπτόμενου ανθρώπου.

    Rembrandt

    Ρέμπραντ φαν Ράιν (Rembrandt van Rijn), 1606 – 1669, Ολλανδός ζωγράφος και χαράκτης, που συγκαταλέγεται μεταξύ των κορυφαίων ζωγράφων όλων των εποχών.

  • Ποιο κόσμημα μπορεί να συγκριθεί με τα μάτια του κοριτσιού, στο ‘κορίτσι με μαργαριτάρι’, του Βερμέερ;

    Ποιο κόσμημα μπορεί να συγκριθεί με τα μάτια του κοριτσιού, στο ‘κορίτσι με μαργαριτάρι’, του Βερμέερ;

    Γιοχάνες Βερμέερ (Johannes Vermeer), 1632 – 1675, Ολλανδός ζωγράφος, γνωστός για τον ιδιαίτερο φωτισμό των σκηνών που ζωγραφίζει.

  • Δουλεύοντας στο χωράφι της ζωής, οι Σταχομαζώχτρες του Μιλλέ

    Jean Francois Millet

    Ζαν-Φρανσουά Μιλλέ (Jean-François Millet),1814-1875, Γάλλος ρεαλιστής ζωγράφος του οποίου το έργο επηρέασε τους σημαντικότερους ζωγράφους του 20ου αιώνα.

  • Η αντίσταση και η νεωτερικότητα στην 3η του Μάη του Γκόγια

    goya.shootings-3-5-1808

    Φρανθίσκο Γκόγια (Francisco José de Goya), 1746 – 1828, Ισπανός ζωγράφος και χαράκτης, που αναγνωρίζεται ως ένας από τους μείζονες ζωγράφους όλων των εποχών, καθώς και ένας εκ των πρώτων μοντέρνων καλλιτεχνών. Η «3η του Μάη» θεωρείται ο πρώτος ‘επαναστατικός’ πίνακας, όχι μόνο ως προς το θέμα του, αλλά και ως προς την εικαστική αποτύπωσή του.

  • Η πιο ζωντανή ‘νεκρή φύση’ που έχει ζωγραφιστεί ποτέ!

    Paul_Cézanne_185

    Πωλ Σεζάν (Paul Cézanne), 1839 – 1906, Γάλλος ιμπρεσιονιστής ζωγράφος. Η επίδρασή του σε μεταγενέστερους ζωγράφους υπήρξε πολύ μεγάλη και θεωρείται ο πατέρας της μοντέρνας τέχνης.

  • Οι υπέροχες χορεύτριες του Εντγκάρ Ντεγκά

    edgar-degas-dancers

    Εντγκάρ Ντεγκά (Edgar Degas), 1834-1917, Γάλλος ζωγράφος, χαράκτης και γλύπτης, από τους σημαντικότερους του 19ου αι.

  • Μαγευτικό μπλε στα νούφαρα του Κλοντ Μονέ

    Κλοντ Μονέ

    Κλοντ Μονέ (Claude Monet), 1840, 1926, Γάλλος ζωγράφος, ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του κινήματος του ιμπρεσιονισμού.

  • Τα κινούμενα σταροχώραφα με τα πουλιά, του Βίνσεντ βαν Γκογκ

    Vincent_van_Gogh_(1853-1890)_-_Wheat_Field_with_Crows_(1890)

    Βίνσεντ βαν Γκογκ (Vincent van Gogh), 1853-1890, ένας από τους σημαντικότερους ζωγράφους όλων των εποχών, του οποίου το έργο δεν αναγνωρίστηκε όσο ζούσε.

  • Τα όμορφα πρόσωπα των παιδιών της Ταϊτής, του Γκωγκέν

    gauguin-paul-two sisters

    Πωλ Γκωγκέν (Paul Gauguin), 1848 – 1903, Γάλλος ζωγράφος, εκπρόσωπος του ρεύματος του μετα-ιμπρεσιονισμού και έντονα πειραματικός καλλιτέχνης που επηρεάστηκε από τον πολιτισμό των ιθαγενών της Πολυνησίας.

  • Ο Ματίς βλέπει κίτρινο, πράσινο και μπλε, εκεί που εμείς βλέπουμε ‘λασπωμένους’ τόνους του καφέ

    matisse49

    Ανρί Ματίς (Henri Matisse), 1869 –1954, Γάλλος ζωγράφος που θεωρείται ιδρυτής του καλλιτεχνικού κινήματος του φωβισμού καθώς και μία από τις σημαντικότερες μορφές της μοντέρνας τέχνης. Ο όρος φωβισμός δε σχετίζεται με την ελληνική λέξη φόβος, αλλά με τη γαλλική λέξη φωβ (Fauve) που σημαίνει θηρίο /αγρίμι.

  • Οι εργάτες στο δρόμο για το σπίτι από τον Μουνκ

    Οι εργάτες στο δρόμο για το σπίτι από τον Μουνκ

    Έντβαρτ Μουνκ (Edvard Munch), 1863 – 1966, Νορβηγός ζωγράφος, πρόδρομος του εξπρεσιονισμού. Το έργο του «η κραυγή» είναι σταθμός στην ιστορία της τέχνης. Στη δεκαετία \'30 - \'40, οι Ναζί θεώρησαν τα έργα του ‘εκφυλισμένη τέχνη’ και αφαίρεσαν τη δουλειά του από τα γερμανικά μουσεία.

  • Η ευαισθησία του χρώματος στον Πάουλ Κλέε

    paul-klee-ad-marginem

    Πάουλ Κλέε (Paul Klee), 1879 – 1840, Γερμανός ζωγράφος και δάσκαλος στη σχολή Μπάουχάους (Bauhaus). Μολονότι δεν εντάχθηκε επισήμως σε καμία σχολή ή κίνημα, το έργο του είχε σημαντική συμβολή στη διαμόρφωση των περισσοτέρων καλλιτεχνικών τάσεων της μοντέρνας τέχνης.

  • Η τέχνη δεν διακοσμεί, ανατρέπει! Λεπτομέρεια από τη Γκερνίκα του Πικάσο

    guernica

    Ο Πάμπλο Πικάσο (Pablo Picasso), 1881 – 1973, Ισπανός ζωγράφος και γλύπτης, ένας από τους σημαντικότερους όλων των εποχών. Επαναστατικός και ανατρεπτικός, ακόμη και ως προς τον εαυτό του. «Όλη μου τη ζωή προσπαθούσα να ζωγραφίσω σαν μεγάλος και τώρα που μεγάλωσα κατάλαβα πως όταν ζωγραφίζω, πρέπει να νιώθω ελεύθερος, τόσο όσο κι ένα μικρό παιδί.» «Δεν εκτιμώ έναν ζωγράφο που μετατρέπει τον ήλιο σε μια κίτρινη κηλίδα. Αλλά θαυμάζω εκείνον που με μια κίτρινη κηλίδα δημιουργεί έναν ήλιο.»

  • Πλέγματα και καθαρά χρώματα στην αναζήτηση του ελάχιστου, από τον Μοντριάν.

    Mondrian_Comp10

    Πητ (Πίιτ) Μοντριάν (Piet Mondrian), 1872 – 1944, Ολλανδός ζωγράφος, Αφηρημένες γεωμετρικές συνθέσεις, Νεοπλαστικισμός, πλέγματα που διακόπτονται από έγχρωμους γεωμετρικούς όγκους, μινιμαλισμός.

  • Από το ελάχιστο της γραμμής του Μοντριάν, στο ελάχιστο του χρώματος του Ρόθκο.

    rothko-red

    Μαρκ Ρόθκο (Mark Rothko), 1903 – 1870, Ρωσο-αμερικανός ζωγράφος. Κατατάσσεται στο ρεύμα του αφηρημένου εξπρεσιονισμού, αν και ο ίδιος αρνούνταν οποιαδήποτε κατάταξη.

  • Μητέρα και παιδί, από τον Μουρ

    Μητέρα και παιδί, από τον Μουρ

    Χένρυ Μουρ (Henry Moore), 1898 - 1980, Άγγλος γλύπτης, από τους σημαντικότερους στην ιστορία της γλυπτικής, γνωστός για τις μεγάλες αφηρημένες ανθρώπινες φιγούρες.

  • Όνειρο και φαντασία στην πολύχρωμη υπερ-πραγματικότητα του Ζουάν Μιρό

    the_red_sun_gnaws_at_the_spider_1948

    Zουάν Μιρό (ισπανικά: Χουάν - Joan Miró i Ferrá), 1893 – 1983, Ισπανός (Καταλανός) ζωγράφος και γλύπτης, που θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους υπερρεαλιστές καλλιτέχνες του 20ου αιώνα.

  • Ζωγραφική είναι η κίνηση και το πάθος των γραμμών του Τζάκσον Πόλοκ

    pollock_1950

    Τζάκσον Πόλοκ (Jackson Pollock), 1912 – 1956, Αμερικανός ζωγράφος και ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του κινήματος του αφηρημένου εξπρεσιονισμού. Παρά τον φαινομενικά τυχαίο χαρακτήρα που εμπεριέχεται στην τεχνική του, ο Πόλοκ επεξεργάζεται σχολαστικά τους πίνακές του. Οι τεχνικές που αναπτύσσει καλούνται συχνά και με τον ευρύτερο όρο action painting.

  • «Πάντων χρημάτων μέτρον άνθρωπος» κατά τον Πρωταγόρα, αλλά και τον Τζιακομέτι.

    alberto

    Αλμπέρτο Τζιακομέτι (Alberto Giacometti), 1901 – 1966, Ελβετός γλύπτης και ζωγράφος, υπερρεαλιστής και στη συνέχεια υπαρξιστής. Αποφασιστική είναι η συνάντησή του με την Μποβουάρ, τον Σαρτρ και τον Μπέκετ.

  • Δεν υπάρχει όμορφο κλουβί. Τα πουλιά και η σκέψη ζουν μόνο Ελεύθερα.

    Δεν υπάρχει όμορφο κλουβί. Τα πουλιά και η σκέψη ζουν μόνο Ελεύθερα.
  • Καταγγελία της παιδικής εργασίας από τον Λιούις Χάιν.

    Lewis Hine

    Λιούις Χάιν (Lewis Wickes Hine), 1874 – 1940, Αμερικανός κοινωνιολόγος και φωτογράφος. Από το 1908 έως το 1924, φωτογράφιζε κρυφά ανήλικα παιδιά που εργάζονταν. Οι φωτογραφίες του ήταν καθοριστικής σημασίας για την αλλαγή των νόμων για την παιδική εργασία στις ΗΠΑ. Σήμερα, 246 εκατομμύρια παιδιά ανά τον κόσμο συνεχίζουν να δουλεύουν.

  • Ποιο μέλλον κοιτάζουν τα μικρά κορίτσια του Γκόρντον Παρκς;

    Gordon-Parks

    Γκόρντον Παρκς (Gordon Parks), 1912 – 2006, Αμερικανός φωτογράφος, μουσικός, συγγραφέας και σκηνοθέτης, που με το φακό του κατέγραψε τη ζωή στις φτωχογειτονιές των μαύρων, και κατήγγειλε τον ρατσισμό. Ήταν ο πρώτος μαύρος φωτογράφος του περιοδικού Λάιφ (Life, 1948). Οι ταινίες του έγιναν γνωστές με τον όρο «blaxploitation» (από τις λέξεις black=μαύρος και exploitation=εκμετάλλευση).

  • Έτσι ζει το άλλο μισό, από τον Τζέικομπ Ρίις

    jacob-riis-567

    Τζέικομπ Ρίις (Jacob August Riis), 1849 – 1914, Δανο-αμερικανός φωτορεπόρτερ, γνωστός για το βιβλίο του «Πώς ζει το άλλο μισό», μέσω του οποίου συνέβαλε στην καταγγελία της φτώχιας στις γειτονιές της Νέας Υόρκης, αλλά έχει κατηγορηθεί πως προωθώντας την εκστρατεία του, \'εισέβαλε\' τη νύχτα στα σπίτια για να τα φωτογραφίσει ακατάστατα, σκοτεινά και βρώμικα.

  • Πρόσφατα άρθρα

  • Πίσω Θρανία

    Πίσω Θρανία

    Eίναι μια ομάδα που συγκροτήθηκε το 1999 στο πλαίσιο του Δικτύου Κοινωνικής Υποστήριξης Προσφύγων και Μεταναστών και αποτελείται κυρίως από εκπαιδευτικούς, οι οποίοι πιστεύοντας πως η αντίσταση στο ρατσισμό, η αποδοχή του άλλου και η αλληλεγγύη κατακτώνται βήμα βήμα, οργανώνουν μαθήματα ελληνικής γλώσσας και άλλες πολιτιστικές δραστηριότητες. Πατήστε στην εικόνα για να διαβάσετε το έργο 10 χρόνων των \"πίσω θρανίων\".

  • Αρχείο

  • Όλοι διαφορετικοί, όλοι ίσοι

    Όλοι διαφορετικοί, όλοι ίσοι

    Ο \"Α΄ Σύλλογος Αθηνών Εκπαιδευτικών Π.Ε.\" έχει ένα πολύ καλό αρχείο με ταινίες, κείμενα, προτάσεις και υλικό διδασκαλίας που αφορούν στη διαφορετικότητα. Πατήστε στην εικόνα για να μεταβείτε στη σελίδα.

  • ποιοι είμαστε

  • Λέμε όχι στον εκφοβισμό, από όπου κι αν προέρχεται

    Λέμε όχι στον εκφοβισμό, από όπου κι αν προέρχεται

    Η ερώτηση “ποιους ανθρώπους θέλουμε” προηγείται της ερώτησης “ποιο σχολείο θέλουμε”. Στόχος του νηπιαγωγείου είναι να εκπαιδεύσει ελεύθερους, δημιουργικούς, χαρούμενους ανθρώπους, που θα λειτουργούν μέσα σε ένα κλίμα συνεργασίας, αποδοχής και αλληλοεκτίμησης.

  • οι συζητήσεις, οι δράσεις, η κοινή μας ζωή

  • τι ώρα είναι;

  • Πρόσφατα σχόλια

  • Έμπνευση από ένα παραμύθι

    Έμπνευση από ένα παραμύθι

    Είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι το Νηπιαγωγείο Taka-Tuka-Land στο Βερολίνο (Γερμανία) προοριζόταν για προσωρινό κτίριο - ευτυχώς το νηπιαγωγείο ήταν τόσο επιτυχημένο, και το κτίριο σώθηκε. Είναι εμπνευσμένο από το κλασικό παραμύθι \"Πίπη Φακιδομύτη\" και τις επισκέψεις της στη μυθική χώρα Τάκα-Τούκα.

  • Πράσινο νηπιαγωγείο

    Πράσινο νηπιαγωγείο

    Το νηπιαγωγείο Sighartstein στην Αυστρία, έχει σχιδιαστεί από την ομάδα kadawittfeldarchitektur. Μεγάλα παράθυρα, φως και ήλιος, όλη η φύση μέσα στην αίθουσα!

  • Αειφόρος σχεδιαστική καινοτομία

    Αειφόρος σχεδιαστική καινοτομία

    Είναι το νηπιαγωγείο tellus στη Στοκχόλμη, σχεδιασμένο από την ομάδα Tham-Videgård-Arkiteker.
    Εκτός από την υπέροχη αισθητική, ο σχεδιασμός εξασφαλίζει τη μέγιστη ενεργειακή απόδοση για το νηπιαγωγείο.

  • Γύρω από ένα δέντρο

    Γύρω από ένα δέντρο

    Χτισμένο γύρω από ένα δέντρο, το νηπιαγωγείο Fuji στο Τόκιο της Ιαπωνίας, είναι μια \"οπτική οδός που ενώνει την ενέργεια της παιδικής ηλικίας με τη φύση\". Σχεδιασμένο από την ομάδα Tezuka Architects το 2007.

  • Χρώμα, χρώμα, χρώμα

    Χρώμα, χρώμα, χρώμα

    Το νηπιαγωγείο Els Colors βρίσκεται στη Βαρκελώνη (Ισπανία) και σχεδιάστηκε από την ομάδα RCR Architects (2002). Στόχος των αρχιτεκτόνων ήταν να δημιουργήσουν ένα κτίριο άνετο και ευχάριστο που να επιτρέπει να ανθίσει η φαντασία των παιδιών.

  • Ρέτζιο Εμίλια

    Ρέτζιο Εμίλια

    Η φιλοσοφία του σχολείου Ρέτζιο Εμίλια μπορεί να συνοψισθεί στις ακόλουθες αρχές. Πρέπει να δίνεται η δυνατότητα στα παιδιά
    - να αποφασίζουν για την κατεύθυνση της μάθησής τους
    - να μαθαίνουν από τις εμπειρίες που αποκτούν μέσω των αισθήσεών τους
    - να εξερευνούν το περιβάλλον τους (φύση και άλλους ανθρώπους)
    - να εκφράζονται
    Είναι ένα σχολείο στο οποίο οι μαθητές οι γονείς, οι δάσκαλοι και η φύση μετέχουν από κοινού.

  • Η πιο όμορφη πόλη

    Η πιο όμορφη πόλη

    Ο καλύτερος δίσκος για παιδιά που κυκλοφόρησε στην ελληνική δισκογραφία. Μουσική, στίχοι, ερμηνείες, ενορχήστρωση, όλη η δουλειά είναι υπέροχη, για αυτό θα μας μαγεύει πάντα!

  • Ο άνθρωπος

    Ο άνθρωπος

    Ένα αστέρι συνάντησης, όλων εκείνων, που δεν έπαψαν να μένουν πιστοί στις αξίες του ανθρώπου, στο δικαίωμα του να αγωνίζεται για να δώσει νόημα στη ζωή του.
    \'Ο Μικρός Πρίγκιπας\' του Αντουάν ντε σαιντ Εξυπερύ