Στη δασκάλα οφείλουμε να δείχνουμε το σεβασμό που περιμένουμε να δείξει στο παιδί μας

 

Πρόκειται όντως για μια σχέση σημαντική και ιδιαίτερη ισχυρή. Η πρώτη δασκάλα είναι ο άνθρωπος που αντικαθιστά τη μητρική φιγούρα, στο ξένο σχολικό περιβάλλον και που καλείται να καλύψει τις ανάγκες του παιδιού.

Γι΄αυτό άλλωστε θεωρούνται τυχερά τα παιδιά που είχαν καλούς δασκάλους.

Κάθε φορά που τα παιδιά καλούνται να αποχαιρετίσουν τη δασκάλα τους βιώνουν ένα μικρό “πένθος” και ένα “σοκ” στη σταθερότητά τους. Και όπως είναι αναμενόμενο χρειάζονται χρόνο για να “συνέλθουν¨. Εμείς, ως γονείς, έχουμε την ευθύνη να δημιουργήσουμε τις καλύτερες δυνατές συνθήκες για να διευκολύνουμε τα παιδιά. Μπορεί στο δικό μας ενήλικο μυαλό να ακούγεται απλό αλλά στο παιδικό μυαλό ακούγεται πολύ σοβαρό.

Κάτι που θα βοηθήσει πολύ τα παιδιά και θα σηκώσει λίγο από το βάρος που νιώθουν, είναι οι δικές μας σχέσεις με τη δασκάλα τους. Οποιαδήποτε αμφιβολία ή διστακτικότητα από τη μεριά μας, στα μάτια τους θα μεταμορφωθεί σε άρνηση για το νέο πρόσωπο της ζωής τους.

Ας δούμε λοιπόν πως θα πρέπει να συμπεριφερθούμε, από την πρώτη κιόλας γνωριμία μας.

Πηγαίνουμε με καλή διάθεση

Αυτή είναι μια συμβουλή που καλό είναι να ακολουθούμε σε κάθε πρώτη γνωριμία μας. Προφανώς θα πρέπει να είμαστε επιφυλακτικοί αλλά όχι προκατειλημμένοι. Φτάνουμε στο σχολείο με την πίστη ότι θα γνωρίσουμε έναν εξαιρετικό άνθρωπο. Επίσης, ιδανικά συνοδεύομαστε και από το μπαμπά του παιδιού. Σε περίπτωση διαζυγίου, όποιες κι είναι οι σχέσεις μας, τις αφήνουμε στην άκρη και γινόμαστε ομάδα για το παιδί. Μας αφορά και τους δυο.

Είμαστε ευγενικοί και χαμογελαστοί

Η ευγένεια είναι χάρισμα και συνήθως οι ευγενικοί άνθρωποι πετυχαίνουν πιο εύκολα το σκοπό τους. Είναι λάθος να πιστεύουμε ότι εάν υψώσουμε τη φωνή σας, θα μας φοβηθούν και θα ασχοληθούν μαζί μας. Στο σχολείο πρέπει να πηγαίνουμε με σεβασμό και ηρεμία. Οφείλουμε να έχουμε τη συμπεριφορά που θα θέλαμε να λάβει το παιδί μας.

Είμαστε προετοιμασμένοι

Είναι καλό πριν τη συνάντηση, να έχουμε καταγράψει τις απορίες μας κι όλα όσα θα θέλαμε να μάθουμε. Χωρίς κανένα δισταγμό ζητάμε πληροφορίες για την προϋπηρεσία της και τις ηλικιακές ομάδες που συνήθως διδάσκει. Εάν μας καλύψουν οι απαντήσεις, θα μας προσφέρουν την ασφάλεια που χρειαζόμαστε για να την εμπιστευτούμε.

Ενδιαφερόμαστε για το πρόγραμμα διδασκαλίας

Έχουμε δικαίωμα να ζητήσουμε πληροφορίες για το πρόγραμμα που πρόκειται να ακολουθήσει το παιδί. Σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθεί αδιακρισία. Είναι καλό η νέα σχολική χρονιά να σας βρει προετοιμασμένους, Δεν είστε ούτε περίεργοι, ούτε αδιάκριτοι αν τη ρωτήσετε για τη μέθοδο διδασκαλίας που εφαρμόζει. Ζητείστε να μάθετε περισσότερα του τύπου: αν θα δίνει εργασίες στο σπίτι και άλλες λεπτομέρειες.

Προσφέρουμε τη βοήθεια μας

Ζητάμε ενημέρωση για τις δικές μας υποχρεώσεις στο σπίτι. Οι δάσκαλοι εκτιμούν τους γονείς που συμμετέχουν στη διαδικασία, ακόμα κι αν δεν το δείχνουν. Μας θέλουν συμμάχους κι όχι εχθρούς.Τα πράγματα θα είναι πολύ πιο εύκολο εάν υπάρχει κοινός τρόπος και στόχος. Το παιδί θα είναι ήρεμο και δεν θα μπερδεύεται από τη διαδικασία

Είμαστε ειλικρινείς

Περιγράφουμε την οικογένειά μας με λεπτομέρειες. Ενημερώνουμε για το χαρακτήρα του παιδιού και για γνωστικό του επίπεδο. Επίσης, πληροφορούμε τη δασκάλα, εάν το παιδί είχε αντιμετωπίσει προβλήματα υγείας ή εάν βιώνει μια έντονη συναισθηματική κατάσταση στο σπίτι. Κανένας δεν θέλει να βρεθεί προ εκπλήξεως!

Διεκδικούμε νέες συναντήσεις

Ζητάτε το πρόγραμμα των συναντήσεων και ενημερώσεων. Είναι πολύ σημαντικό να λαμβάνετε τακτικά πληροφόρηση σχετικά με την πρόοδο και τη συμπεριφορά του παιδιού. Μια ωραία ιδέα είναι να δώσετε το τηλέφωνο ή το email σας στη δασκάλα για να σας βρίσκει, εάν χρειάζεται.

Και τέλος, δεν ξεχνάμε ότι το δάσκαλο του παιδιού τον θέλουμε δίπλα μας, όχι απέναντι μας!

Αυτογνωσία των παιδιών: Παραδείγματα ενίσχυσης και αποδυνάμωσής της

Η ενίσχυση της αυτογνωσίας  στα παιδιά επιτυγχάνεται όταν:

Οι γονείς επικεντρώνονται στα δυνατά σημεία των παιδιών.

Περιμένουν από τα παιδιά τους να κοπιάσουν για να αποκτήσουν όσα επιθυμούν.

Θέτουν όρια αγάπης και περιμένουν από τα παιδιά  τους να φέρονται σωστά.

Κάνουν την πειθαρχία να μοιάζει εύκολη.

Δείχνουν στα παιδιά τους ότι οι καυγάδες και η χειραγώγηση δεν οδηγούν πουθενά.

Καθοδηγούν τα παιδιά τους να αναλαμβάνουν ευθύνες και να επιλύουν τα προβλήματα που τα ίδια δημιουργούν.

Αποφεύγουν τα κηρύγματα και τις συνεχείς προειδοποιήσεις.

Η αποδυνάμωση της αυτογνωσίας στα παιδιά γίνεται όταν οι γονείς:

Επικεντρώνονται στις αδυναμίες τους.

Δίνουν τα πάντα στα παιδιά τους.

Φοβούνται να θέσουν όρια.

Δείχνουν σύγχυση και την κάνουν να μοιάζει δύσκολη.

Παρασύρονται σε διαφωνίες και αγώνες υπερίσχυσης.

Σώζουν η τιμωρούν.

Συχνά καταφεύγουν σε κηρύγματα και σε συνεχείς προειδοποιήσεις.

 

Πώς βοηθάμε το παιδί να προσαρμοστεί στο καινούργιο σχολικό περιβάλλον…

Η είσοδος κάθε παιδιού στο νηπιαγωγείο, αποτελεί ορόσημο
στην πορεία της ζωής του, καθώς μεταφέρεται στην σχολική
πραγματικότητα η οποία εμπεριέχει αρκετές δυσκολίες,
εντάσεις, προκλήσεις.
Υπάρχουν αρκετά θέματα που έχει να διαχειριστεί ένα παιδί,
όπως:
Αποχωρισμός από το σπίτι του και τους γονείς του, εκμάθηση νέων
δραστηριοτήτων και λειτουργιών μέσα στην ομάδα (ώρα φαγητού,
παραμυθιού, χαλάρωσης), συναναστροφή με πολλά και διαφορετικά
παιδιά.
Έχει να διαχειριστεί τα όρια που «του επιβάλλονται» τα οποία είναι
απαραίτητα για την ασφάλεια και την διαχείριση όλης της ομάδας
των παιδιών, τη χρήση τουαλέτας, την διαχείριση του υλικού του
σχολείου, το άνοιγμα του τάπερ φαγητού και γενικότερα την
προώθηση της αυτονομίας και της αυτάρκειας του.
Ιδιαίτερη προσοχή όμως θα πρέπει να δοθεί στην ψυχική του
κατάσταση καθώς εκτός από την χαρά και την έξαψη, συνυπάρχουν
συναισθήματα άγχους αποχωρισμού, στρες, αγωνίας,
ντροπαλότητας.
Ένα βασικό στοιχείο το οποίο θα βοηθήσει την καλύτερη προσαρμογή
του παιδιού στο νέο του περιβάλλον, είναι οι γονείς να αισθάνονται οι
ίδιοι άνετα, οικεία και να έχουν εμπιστοσύνη στο νέο του
σχολείο. Ακόμα και στη αρνητική (φυσιολογική) αντίδραση του
παιδιού, απέναντι στο νέο του περιβάλλον οι γονείς θα πρέπει

δώσουν τον χώρο να εκφραστεί και τον χρόνο να συνηθίσει.
Πως μπορούν να βοηθήσουν οι γονείς την ομαλή προσαρμογή
στο νηπιαγωγείο.
· Η γνωριμία του παιδιού με τη δασκάλα του και το χώρο του σχολείου
πριν την έναρξη της σχολικής χρονιάς βοηθάει στη σταδιακή
προσαρμογή.
· Εξηγούμε στο παιδί τη διαδικασία που θα ακολουθήσει, δηλαδή ότι θα
φύγουμε για να πάμε στη δουλειά και ότι θα έρθουμε να το πάρουμε
μόλις τελειώσουμε
· Οι πρώτες αρνητικές αντιδράσεις του παιδιού δε θα πρέπει να
κλονίσουν τους γονείς και να το απομακρύνουν για κάποιο διάστημα
από το νηπιαγωγείο. Εξετάζουμε μαζί με τους νηπιαγωγούς, πως είναι
το παιδί όταν αποχωρούμε, πως συμπεριφέρεται, πως αντιδράει.

Απαντάμε με ειλικρίνεια στις ερωτήσεις του σε σχέση με το καινούργιο
του σχολείο.
· Όσες περισσότερες πληροφορίες σε ρεαλιστικό επίπεδο, δώσουμε στο
παιδί για το νηπιαγωγείο, τόσο μικρότερος θα είναι και ο φόβος του
για το τι θα συναντήσει εκεί.
· Στην αρχή, μπορεί να είναι βοηθητικό για το παιδί να έχει στην τσάντα
του ένα αγαπημένο του αντικείμενο.
Τι δεν βοηθάει στην ομαλή προσαρμογή του παιδιού στο
νηπιαγωγείο :
· Να επιμένουμε να μας πει με πίεση πως πέρασε, με ποια παιδιά έπαιξε,
τι έκανε, τι έμαθε.
· Να το κάνουμε να πιστέψει ότι τώρα που ξεκίνησε το νηπιαγωγείο,
μεγάλωσε.
· Να το εκφοβίζουμε χρησιμοποιώντας το νηπιαγωγείο ως μορφή
πίεσης ή τιμωρίας π.χ θα φωνάξει η δασκάλα σου αν δεν φορέσεις
παλτό.
· Να αφήσουμε περιθώρια ότι μπορεί να το αποφύγει. Θα πρέπει να
εξηγήσουμε στο παιδί ότι στο σχολείο πηγαίνουν όλα τα παιδιά για
πολλά χρόνια.
· Να του δημιουργούμε προσδοκίες του τύπου: θα είναι όλα τέλεια, θα
περνάς υπέροχα, θα παίζεις συνέχεια, κ.ά.
Κάθε παιδί είναι μοναδικό. Κάθε οικογενειακό σύστημα διαφορετικό.

Δεν υπάρχει ο ίδιος, ούτε απόλυτος χρόνος προσαρμογής για όλα τα
παιδιά. Κάποια παιδιά θέλουν περισσότερο, άλλα λιγότερο χρόνο
προσαρμογής. Η πιο ασφαλής μέθοδος, είναι να γνωρίζουμε καλά το
παιδί μας και τις αντιδράσεις του και να βγάλουμε ένα πρόγραμμα
προσαρμογής πάντα σε συνεργασία με το προσωπικό του
νηπιαγωγείου ανάλογα: με την ηλικία, τις ανάγκες, τον βαθμό
αυτονομίας και τις αντιδράσεις του παιδιού στον αποχωρισμό.
Σε κάθε περίπτωση, το πιο σημαντικό κομμάτι, για να διαχειριστούμε
κάθε καινούργια κατάσταση, είναι η σχέση που έχουμε αναπτύξει
με το παιδί μας και στην προκειμένη περίπτωση χρειάζεται να
εστιάσουμε σε μια ουσιαστική σχέση και επικοινωνία μεταξύ
νηπιαγωγείου – οικογένειας -παιδιού. Τέλος θα πρέπει και οι ίδιοι οι
γονείς να υπερβούμε την ανάγκη μας να αποκτήσουν τα παιδιά μας
μόνο γνώσεις (γραφή, ανάγνωση, μαθηματικά, κ.α.) με δεδομένο ότι
τις συγκεκριμένες δεξιότητες θα τις διδαχτούν σε όλη την σχολική
τους πορεία. Αντίθετα είναι εξίσου σημαντικό να επενδύσουμε τόσο
οι γονείς όσο και το σύγχρονο νηπιαγωγείο σε αξίες, υγιείς
συμπεριφορές και σωστές πρακτικές όπως: ενσυναίσθηση,
κοινωνικοποίηση, αλληλεγγύη, οικολογική συνείδηση, καλλιέργεια

του υπεύθυνου μελλοντικού πολίτη, αυτονομία, εμπιστοσύνη,
δημιουργικότητα, ψυχική ανθεκτικότητα.
Σας ευχόμαστε καλή σχολική χρονιά και καλή… προσαρμογή!
Σας ευχαριστούμε για την εμπιστοσύνη και τη συνεργασία σας.

“Όσα πραγματικά θα έπρεπε να ξέρω, τα έμαθα στο νηπιαγωγείο”

Το απόσπασμα που ακολουθεί, είναι από το υπέροχο βιβλίο του Robert Fulghum με τον ομώνυμο τίτλο.

Όσα πραγματικά πρέπει να ξέρω για το πώς να ζω, τι να κάνω και πώς να είμαι, τα έμαθα στο νηπιαγωγείο. Η σοφία δε βρισκόταν στην κορυφή του σχολικού βουνού, αλλά εκεί, στα βουναλάκια από άμμο, στο νηπιαγωγείο.

Αυτά είναι τα πράγματα που έμαθα:

1. Να μοιράζεσαι τα πάντα.
2. Να παίζεις τίμια.
3. Να μη χτυπάς τους άλλους.
4. Να βάζεις τα πράγματα πάλι εκεί που τα βρήκες.
5. Να καθαρίζεις τις τσαπατσουλιές σου.
6. Να μην παίρνεις τα πράγματα που δεν είναι δικά σου.
7. Να λες συγγνώμη, όταν πληγώνεις κάποιον.
8. Να πλένεις τα χέρια σου πριν από το φαγητό.
9. Να κοκκινίζεις.
10. Ζεστά κουλουράκια και κρύο γάλα κάνουν καλό.
11. Να ζεις μια ισορροπημένη ζωή, να μαθαίνεις λίγο, να σκέπτεσαι λίγο, να σχεδιάζεις, να
ζωγραφίζεις, να τραγουδάς, να χορεύεις, να παίζεις και να εργάζεσαι κάθε μέρα από λίγο.
12. Να παίρνεις έναν υπνάκο το απόγευμα.
13. Όταν βγαίνεις έξω στον κόσμο, να προσέχεις την κίνηση, να κρατιέσαι από το χέρι και να
μένεις μαζί με τους άλλους.
14. Να αντιλαμβάνεσαι τα θαύματα. Να θυμάσαι το μικρό σπόρο μέσα στο δοχείο από φελιζόλ.
Οι ρίζες πάνε προς τα κάτω και το φυτό προς τα πάνω. Κανείς πραγματικά δεν ξέρει πώς
και γιατί, αλλά όλοι μας μοιάζουμε σ’ αυτό.

15. Τα χρυσόψαρα, τα χάμστερς, τα άσπρα ποντίκια, ακόμη κι ο μικρός σπόρος μέσα στο πλαστικό δοχείο, όλα πεθαίνουν. Το ίδιο κι εμείς. Να θυμάσαι τελικά τα βιβλία και την πρώτη λέξη που έμαθες την πιο μεγάλη απ’ άλλους: τη λέξη ΚΟΙΤ

Όλα όσα πρέπει να ξέρετε βρίσκονται κάπου εδώ μέσα. Ο χρυσός κανόνας, η αγάπη και οι βασικές αρχές υγιεινής, η οικολογία, η πολιτική, η ισότητα και η υγιεινή ζωή.
Πάρτε μια απ’ αυτές τις συμβουλές, εκφράστε την με επιτηδευμένη ορολογία ενηλίκων και εφαρμόστε τη στην οικογενειακή σας ζωή, στην εργασία σας, στην κυβέρνησή σας, στον κόσμο σας και θα παραμείνει αληθινή, ξεκάθαρη, σταθερή.

Σκεφτείτε πόσο καλύτερος θα ήταν ο κόσμος, αν όλοι εμείς οι άνθρωποι τρώγαμε γάλα με κουλουράκια γύρω στις τρεις το απόγευμα και μετά ξαπλώναμε κάτω από τις κουβέρτες για έναν υπνάκο. Ή, αν όλες οι κυβερνήσεις είχαν ως βασική αρχή να βάζουν πάντα τα πράγματα εκεί που τα βρήκαν και να καθαρίζουν τις τσαπατσουλιές τους.

Είναι ακόμη αλήθεια, ανεξάρτητα από την ηλικία σας, πως όταν βγαίνετε έξω στον κόσμο είναι καλύτερα να κρατιέστε από το χέρι και να μένετε μαζί με άλλους.