Γεια σας αγαπητά μας παιδιά! Καλώς ήρθατε στην ιστοσελίδα του Νηπιαγωγείου μας!

Κατηγορία: Στο σχολείο

Μα… τί είναι τελικά ο χρόνος;

Επιστρέψαμε στο σχολείο!  Πέρασε καιρός και αυτό φάνηκε!

  • «Κοίτα…! έβγαλα δύο δόντια!»
  • «Εγώ έγινα πέντε!!»
  • «… και εγώ τέσσερα!»
  • «Έχω νέα! θα γίνω αδερφούλα!»
  • «Εμένα η αδερφή μου μεγάλωσε και έγινε ενός!»
  • «Κυρία; Τα αγόρια στην τάξη μας είναι μεγαλύτερα από τα κορίτσια!!»

Με αφορμή αυτές τις συζητήσεις και τις παρατηρήσεις των παιδιών ξεκινήσαμε να συζητάμε για το τί είναι ο χρόνος… πώς περνάει και πώς εμείς μεγαλώνουμε! «Πώς γίνεται να είναι τα αγόρια μεγαλύτερα από τα κορίτσια;» «Δεν γίνεται αυτό!»

Τί είναι ο χρόνος τελικά και πώς μοιάζει;

«Ο χρόνος γυρίζει!»

«… Υπάρχει μέσα μας!»

«Κάτι που πρέπει να αλλάξει!»

«… είναι πιο μεγάλος από το σύμπαν!»

«Είναι ένα μεγάλο σχέδιο!»

«Είναι τεράστιος για τη γη…»

«… μας μεγαλώνει!»

Ο χρόνος είναι μεγάλος σαν την αγάπη…

Ο χρόνος είναι χρωματιστός

Ο χρόνος φοβάται για αυτό κρατά ένα μπαλόνι… Το μπαλόνι είναι η αγάπη, το κρατάει για να μην φοβάται

Ο χρόνος δεν τελειώνει ποτε!

Ο χρόνος είναι ίδιος με το σύμπαν

Ο χρόνος είναι ένας δρόμος!

 

Μα… και οι πίνακες κρύβουν συναισθήματα μέσα στα χρώματα και στις γραμμές…

Καθώς ταξιδεύουμε στον μπερδεμένο κόσμο με τις πολλές γραμμές και τα πολλά χρώματα (βλ. άρθρο ‘Όταν τα συναισθήματά μας μπερδεύονται’) συνθέσαμε τον δικό μας μπερδεμένο κόσμο.

Όμως και άλλοι άνθρωποι έφτιαξαν τέτοιους κόσμους στο παρελθόν…! Ποιοι ήταν αυτοί;


Παρατηρήσαμε πίνακες ζωγραφικής από γνωστούς καλλιτέχνες (π.χ. Paul Klee, Kandinsky, Hundertwasser) και εντοπίσαμε σε αυτούς τα σχήματα που κρύβουν. Με μολύβι φτιάξαμε αυτά τα σχήματα σε χαρτί…


Αφού χρωματίσαμε το κάθε σχήμα με ξεχωριστό χρώμα τα κόψαμε και στη συνέχεια συνθέσαμε έναν δικό μας πίνακα πάνω σε ένα μαύρο χαρτόνι….

Το κάθε παιδί παρατήρησε συγκεκριμένο πίνακα και ο κάθε πίνακας είχε το κάτι διαφορετικό…

Ένας είχε…. Πολλά τετράγωνα…. σε κάποιον άλλον το ένα σχήμα έμπαινε μέσα στο άλλο και δημιουργούσε ένα τρίτο διαφορετικό σχήμα… Άλλος πίνακας έχε πολύ μπλε και άλλος πολύ κόκκινο και πορτοκαλί

Έτσι και οι πίνακες των παιδιών… ο κάθε ένας έγινε διαφορετικός… Δεν υπήρχε κανένας καλύτερος ή χειρότερος από τον άλλον… Όλοι ξεχωριστοί…


 

 

 

 

 

 

 

 

Άραγε πώς αισθάνεστε όταν βλέπετε αυτούς τους πίνακες….

Τί ήχο θα έβγαζε ο κάθε πίνακας;

Made by: Ομάδα (ψάχνουμε όνομα… θα το χρειαστούμε)

Κατερίνα Χουλιαρά

Όταν τα συναισθήματά μας μπερδεύονται…

Με αφορμή τα νέα μας στον κύκλο, τα παιχνίδια μας στην αυλή και τις συνεργασίες μας στην τάξη… μας δίνεται η ευκαιρία να συζητάμε για θέματα που μας απασχολούν όπως… «Πώς θα μοιράσουμε τα παιχνίδια;», «Τί μπορούμε να κάνουμε όταν θυμώνουμε ή όταν υπάρχει στενοχώρια;», «Γιατί όταν θυμώνουμε φωνάζουμε;» ή «…γιατί όταν στενοχωριόμαστε κλαίμε;».

Κάθε μέρα μας κατακλύζουν συναισθήματα που εμείς καλούμαστε να τα αναγνωρίσουμε, να τα αποδεχθούμε, να βρούμε λύσεις να τα αλλάξουμε και στο τέλος να πούμε… «Δεν πειράζει που σήμερα ένιωθες θυμό, στενοχώρια, λύπη… θα τα λύσουμε όλα μαζί… αύριο θα είναι μια διαφορετική μέρα»… Καμιά φορά τα συναισθήματα μπερδεύονται…!


Μια μέρα ήρθε στην ομάδα μας ένα μπερδεμένο τερατάκι ήταν το «Τερατάκι των χρωμάτων» (από το ομώνυμο παραμύθι της ‘Αννα Λιενα, εκδ. Πατάκη) αφού διαβάσαμε την ιστορία του αναρωτηθήκαμε από πού έρχεται και είναι μπερδεμένο… έτσι φτιάξαμε τον κόσμο του!


«Ένας μπερδεμένο κόσμος»

«Ο μπερδεμένος κόσμος με τις πολλές γραμμές»

Τα παιδιά είπαν…

«Είναι ένας κόσμος μπερδεμένος… για αυτό είναι και αυτός μπερδεμένος»

«Έχει πολλές γραμμές μπερδεμένες και δεν ήξερε πού να πάει»

«Είχε χρώματα που βγήκαν από ένα ουράνιο τόξο και μπερδεύτηκαν όλα μαζί»

Ξεκινήσαμε να φτιάχνουμε τον κόσμο του με ένα ζάρι… το ζάρι μας δείχνει πότε αλλάζουν οι γραμμές…

-Πώς παίζεται: Ο πρώτος ρίχνει το ζάρι και σχεδιάζει τη γραμμή που έτυχε…. ο δεύτερος ρίχνει το ζάρι και συνεχίζει από εκεί που τελείωσε ο πρώτος…-

«Ποιες είναι όμως αυτές οι γραμμές;»

Φτιάξαμε και έναν πίνακα αναφοράς για να θυμόμαστε τις γραμμές… Συνεχίσαμε το παιχνίδι μας και όλοι μαζί δημιουργήσαμε τον μπερδεμένο κόσμο που από εκεί ήρθε το τέρας…

Πίνακας με τα ονόματα των γραμμών

Μπερδεμένος κόσμος

 

τεθλασμένες…. σπείρες…. καμπύλες… διακεκομμένεςκυματιστές

Όλες μπερδεμένες!


«Πού είναι τα χρώματα;» ρώτησε ένα παιδί… «Δεν είπαμε ότι ο κόσμος του είναι χρωματιστός γιατί χύθηκαν όλα τα χρώματα από το ουράνιο τόξο και μπερδεύτηκαν;» και έτσι έγινε…

 

Με τη βοήθεια τις ιστορίας δώσαμε σε κάθε χρώμα ένα συναίσθημα… και φτιάξαμε άλλον έναν πίνακα… Τότε συζητήσαμε για τα δικά μας συναισθήματα! Η χαρά έγινε κίτρινη, η λύπη μπλε, ο φόβος μαύρος, ο θυμός κόκκινος και η ηρεμία πράσινη

 

 

 

Νιώθω χαρούμενος όταν… «οι γονείς μου είναι σπίτι», «παίζω με τους φίλους μου», με φροντίζουν»

Νιώθω λύπη όταν… «μένω χωρίς τη μαμα», όταν δε με παίζουν», «όταν με μαλώνουν», «όταν δε με φροντίζουν»

Νιώθω φόβο όταν… «είναι σκοτάδι», «λείπει η οικογένειά μου», «ακούω θορύβους», «δεν βρίσκω τους γονείς μου»

Νιώθω θυμό όταν… «δεν με πάνε βόλτα», «δεν βλέπω τον μπαμπά μου», «λείπει η οικογένειά μου», «όταν δεν βρίσκω τους γονείς μου»

Νιώθω ηρεμία όταν… «με αφήνουν», «όταν δεν ακούω θόρυβο»


Αυτά τα χρώματα πριν μπερδευτούν όμως είχαν μια ιστορία και εάν θέλετε να τη διαβάσετε δείτε το άρθρο «Η ιστορία των τριών χρωμάτων».

 

Όταν τα χρώματα μπερδεύονται τα συναισθήματα μπερδεύονται και

…. ΦΟΥΣΚΩΝΟΥΝ μέσα μας… και να πώς!

Στην αρχή είναι χωριστά… μετά ανακατεύονται και δημιουργούν και άλλα συναισθήματα… Τί χρώματα λες να έχουν;

 

 

 


 

Φτάνει μόνο τώρα να δώσουμε χρώμα στον μπερδεμένο κόσμοκαι ποιος ξέρεις ίσως τον ξεμπερδέψουμε

 

stay tuned…!

 

 

Made by: Ομάδα (ψάχνουμε όνομα… θα το χρειαστούμε)

Κατερίνα Χουλιαρά

Υποστηριζόμενο από blogs.sch.gr & Θέμα βασισμένο στο Lovecraft από τον Anders Norén

Top
 
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων