Ταξίδια… τέτοια εποχή!

Ο Άγιος Βασίλης ξεκίνησε το ταξίδι του από την Ελλάδα… Πήγε σε πόλεις (έκρυψε το έλκηθρό του στο γήπεδο του Βύρωνα)… πήγε σε χωριά (έκρυψε το έλκηθρό του πίσω από τα δέντρα στο δάσος)… πήγε σε νησιά (έκανε μπάνιο στη θάλασσα…!) όμως το έλκηθρό του είχε πρόβλημα και συνέχισε το ταξίδι του στην Ευρώπη με  πλοίο, καθώς όπως μας είπε ένα παιδί, είμαστε θαλασσινή χώρα!

 


Πήρε το καράβι που ζωγράφισε ο Νικόλας  και ταξίδεψε ως την Γερμανία… Όμως σταμάτησε για ανεφοδιαστεί στο Λονδίνο… Ήταν μεσάνυχτα και υπήρχε πολύ χιόνι στο δρόμο.. καθώς περπατούσε άκουσε κάποιες πατημασιές «πουφ πούφ πουφ…», τρόμαξε και κρύφτηκε πίσω από μια κολώνα…

Τότε τον είδε.. ήταν ψηλός με γενειάδα, πράσινη φορεσιά, σκουφί και στο χέρι του είχε ένα αναμμένο δαδί … «Ποιός είσαι εσύ;» φώναξε!….Μια δυνατή φωνή ακούστηκε…

«Είμαι το πνεύμα του παρόντος… μην φοβάσαι…!»

«Και τί κάνεις εδώ;»

«Γυρίζω στις γειτονιές του Λονδίνου τα Χριστούγεννα και δείχνω στου ανθρώπους εικόνες χαράς και γιορτής! έτσι οι άνθρωποι κάνουν ευχές για Καλά Χριστούγεννα και για το μέλλον…»

Έπιασαν την κουβέντα… βρήκαν κοινά στοιχεία μεταξύ τους… αλλά μετά από λίγο ακούστηκαν πάλι πατημασιές στο χιόνι… αυτή τη φορά δεν έβλεπαν κανέναν… μόνο τις πατημασιές…

«Ποιός είναι εκεί Φώναξαν με μια φωνή….

«Εγώ» ανάντησε η φωνή… «Το πνεύμα του παρελθόντος»

Το πνεύμα του παρόντος γύρισε στον Άγιο Βασίλη και είπε… «Μην φοβάσε… καλή είναι και αυτή… γυρίζει στις γειτονιές του Λονδίνου τις μέρες των Χριστουγέννων και θυμίζει στους ανθρώπου το παρελθόν τους… και αυτοί της λένε τι θέλουν να ξεχάσουν…»

Γνώρισε τα πνεύματα του Λονδίνου ο Αγιος Βασίλης και τα παιδιά σε ένα χαρτί σκέφτηκαν και ζωγράφισαν  κάτι που θέλουν να ξεχάσουν και κάτι που εύχονται να συμβεί!

Η ζωγραφιά του Γιώργου

Η ζωγραφιά του Νικόλα