Σήμερα, Πέμπτη 27 Μαρτίου 2025, στην αίθουσα του 3^ου τμήματος του Νηπιαγωγείου πραγματοποιήθηκε με επιτυχία η διαδικτυακή μας συνάντηση με την υπεύθυνη του συλλόγου «ΑΡΧΕΛΩΝ» για την προστασία της θαλάσσιας χελώνας.

Οι μαθητές/τριες, γεμάτοι ενθουσιασμό, είχαν την ευκαιρία:

-να θέσουν τα ερωτήματά τους («Τι φάρμακα μπορεί να πάρει μια χελώνα;», «Πόση ώρα αντέχει μια χελώνα μέσα στο νερό;», «Τσούζουν τα μάτια της χελώνας μέσα στο νερό;» κτλ),

– να ενημερωθούν σχετικά με τις δράσεις του συλλόγου για την προστασία και τη διατήρηση των θαλάσσιων χελωνών και των βιοτόπων τους,

-να περιηγηθούν στον χώρο του κέντρου διάσωσης όπου οι υπεύθυνοι περιθάλπουν άρρωστες και τραυματισμένες χελώνες και

-να γνωρίσουν μερικές χελώνες του κέντρου διάσωσης.

Με τη συμμετοχή μας στο πρόγραμμα προστασίας για τη θαλάσσια χελώνα καταφέραμε να υιοθετήσουμε συμβολικά μια χελώνα Καρέτα-καρέτα που έχει το όνομα «Φοίβη» και ζυγίζει 40 κιλά. Σύμφωνα με την υπεύθυνη, η Φοίβη φιλοξενείται εδώ και 2 χρόνια στην «ΑΡΧΕΛΩΝ». Βρέθηκε στη Ζάκυνθο χτυπημένη στο κεφάλι. Από το χτύπημα τυφλώθηκε όμως εκπαιδεύεται προκειμένου να μπορέσει να ζήσει μόνη στη θάλασσα. Η υπεύθυνη επίσης μας ενημέρωσε πως πρόκειται να μας στείλουν βίντεο με στιγμές από την καθημερινότητα της Φοίβης. Συγκεκριμένα, πως τρέφεται, πως εκπαιδεύεται και πως περνάει τη μέρα της. Μόλις τελειώσει η εκπαίδευσή της θα μας στείλουν το σχετικό βίντεο με την απελευθέρωσή της στη θάλασσα.

Θα θέλαμε να εκφράσουμε την εγκάρδια ευγνωμοσύνη μας και τις ευχαριστίες μας στους συμμετέχοντες του συλλόγου «ΑΡΧΕΛΩΝ» για το έργο τους πάνω στις θαλάσσιες χελώνες.

Η χελώνα μας η Φοίβη!

Την Δευτέρα 24 Μαρτίου οι μαθητές/τριες του 12^ου Νηπιαγωγείου Κατερίνης πραγματοποίησαν στην αίθουσα πολλαπλών χρήσεων του 12^ου Δημοτικού σχολείου τη σχολική τους γιορτή, με το διπλό εορταστικό της χαρακτήρα,  για την Εθνική Επέτειο της 25^ης Μαρτίου και τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου.

Οι μαθητές/τριες απήγγειλαν ποιήματα και τραγούδησαν πατριωτικά τραγούδια τιμώντας τόσο την ορθόδοξη πίστη κάνοντας αναπαράσταση τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου όσο και την πατρίδα που γιορτάζει την έναρξη της Επανάστασης του 1821 ενάντια στον τουρκικό ζυγό.

Τη σχολική εκδήλωση τίμησε με την παρουσία του ο Μητροπολίτης Κίτρους , Κατερίνης και Πλαταμώνα κ. Γεώργιος, ο οποίος  συγχάρηκε εκπαιδευτικούς και παιδιά για την όμορφη γιορτή και σε ένδειξη αγάπης κι ευγνωμοσύνης μοίρασε γλυκίσματα σε όλα τα παιδιά.

Ας διδαχθούμε από τις αρετές των προγόνων μας. Το θάρρος και η ανδρεία τους ας γίνουν οι οδηγοί που θα κατευθύνουν τις πράξεις μας.

Χρόνια πολλά σε όλους!

Από πάνω σαν τηγάνι, από κάτω σαν βαμβάκι και από πίσω σαν ψαλίδι. Τι είναι;

Απάντηση: Το Χελιδόνι

Με πολλή χαρά, σήμερα Τετάρτη 12 Μαρτίου 2025, οι μαθητές/τριες του 12^ου Νηπιαγωγείου Κατερίνης μαζί με τους μαθητές/τριες του 12^ου Δημοτικού Σχολείου Κατερίνης  παρουσίασαν στην αίθουσα εκδηλώσεων του Δημοτικού Σχολείου τα Χελιδονίσματα. Έγινε μια όμορφη εισαγωγή πάνω σε αυτό το παλιό ελληνικό έθιμο ενώ οι γλυκές φωνές των παιδιών με τα χαρούμενα πρόσωπά τους  τραγούδησαν τα κάλαντα της Άνοιξης σκορπίζοντας αισιοδοξία και ζεστασιά. Στη συνέχεια ακούστηκε το παραμύθι «Ένα χελιδόνι στο μπαλκόνι μου» και στο τέλος ακούστηκαν χελιδονίσματα από όλη την Ελλάδα.

Ευχαριστούμε πολύ τόσο τους μικρούς μας μαθητές όσο και τους εκπαιδευτικούς για αυτήν την όμορφη και ανοιξιάτικη εμπειρία!

Η  Κυρά Σαρακοστή είναι ένα παλιό ελληνικό έθιμο. Αποτελεί ένα αυτοσχέδιο ημερολόγιο, που χρησιμοποιούσαν οι παλιότεροι για να μετρούν τις εβδομάδες, από την Καθαρά Δευτέρα μέχρι την Κυριακή του Πάσχα. Τα επτά πόδια της Κυράς Σαρακοστής σηματοδοτούν τις επτά εβδομάδες, ένα πόδι για κάθε εβδομάδα.  Η Κυρά Σαρακοστή έχει σταυρωμένα χέρια, επειδή προσεύχεται, δεν έχει στόμα γιατί νηστεύει, δεν έχει αυτιά για να μην ακούει. Όλα αυτά επειδή η περίοδος μέχρι το Πάσχα σημαίνει στροφή προς τον εσωτερικό μας κόσμο, προκειμένου να έρθει η κάθαρση μέσω της νηστείας όχι μόνο από τις τροφές αλλά και από τις κακές μας συνήθειες.

Την κυρά Σαρακοστή

που ‘ναι έθιμο παλιό,

οι γιαγιάδες μας τη ‘φτιάχναν

με αλεύρι και νερό.

Για στολίδι της φορούσαν

στο κεφάλι ένα σταυρό,

μα το στόμα της ξεχνούσαν,

γιατί νήστευε καιρό.

Και τις μέρες τις μετρούσαν

με τα πόδια της τα επτά,

κόβαν’ ένα τη βδομάδα

μέχρι να ‘ρθει η Πασχαλιά.