Ανακοινώσεις

Το σχολείο αποτελεί μια κοινότητα και τα μέλη της, μικρά και μεγάλα, συνεργάζονται άψογα για το κοινό καλό που προσδίδει ομορφιά στην ομάδα!! Έτσι σήμερα τρεις μπαμπάδες μαθητών μας, προσέφεραν τη βοήθειά τους και τοποθέτησαν με άριστη συνεργασία τα σημαιάκια στολισμού στην αυλή μας. Με “πρωτεργάτη” τον κο Κωνσταντίνο Πλαγιώτη, ο οποίος πάντα προσφέρεται να βοηθήσει και άψογους αρωγούς, τον κο  Δημήτρη Λογγίτση και τον κο Ιάκωβο Μελανίτη, τα πρώτα σημαιάκια μας τοποθετήθηκαν.

Σας ευχαριστούμε θερμά που είστε δίπλα μας!

Τα παιδιά του πρωινού τμήματος 1,  συζητήσαμε για το συναίσθημα της ντροπής. Αναφερθήκαμε σε διάφορες στιγμές της ζωής μας που αισθανθήκαμε ντροπή και παρατηρήσαμε την έκφραση του προσώπου και του σώματός μας. Στη συνέχεια αποτυπώσαμε την έκφραση αυτή σε χαρτί, τονίζοντας τα κόκκινα μάγουλα.

Δεύτερη διδακτική ώρα είχαμε Αγγλικά. Έπειτα, βάψαμε με τέμπερες τουλίπες, προκειμένου να τις χρησιμοποιήσουμε σε επόμενη κατασκευή.

Τέλος, κάναμε πρόβα τα τραγούδια της γιορτής.

Τα παιδιά του ολοήμερου τμήματος 1, κάναμε επανάληψη τον αριθμό 10.

Κάναμε κατασκευή κολλάζ με το γράμμα Δ.

Τα παιδιά του πρωινού τμήματος 2, ξεκινήσαμε την πρώτη διδακτική ώρα με το μάθημα των Αγγλικών. Μετά ξεκινήσαμε την ενότητα διαχείρισης του θυμού-πατήστε εδώ για σχετικές δραστηριότητες  με θέμα τον θυμό,στη μέση περίπου της ανάρτησης-βοηθώντας με το τραγούδι μας τον θυμωμένο πιγκουίνο. Του μάθαμε όταν νιώθει θυμό να αναζητά την αγκαλιά των αγαπημένων του.

Κλείσαμε το θυμό σ’ ένα μπαλόνι αναφέροντας πράγματα που μας θυμώνουν. Σε κάθε αναφορά τρομπάραμε το μπαλόνι μέχρι που … έσκασε! Κάποιοι τρόμαξαν λίγο, κάποιοι ξαφνιάστηκαν … Το σίγουρο είναι ότι καταλάβαμε ότι αν αφήσουμε το θυμό να φουντώσει τότε μπορεί να πληγώσουμε τους άλλους χωρίς πραγματικά να το θέλουμε. Ακολούθησε μια άλλη διαδικασία. Τρομπάραμε το μπαλόνι του θυμού και μετά το αφήσαμε ελεύθερο να ξεφουσκώσει μόνο του. Τότε γελάσαμε πολύ με τον αστείο ήχο και τον τρελό του χορό μέχρι να ξεφουσκώσει. Το επαναλάβαμε γιατί μας διασκέδαζε. Κρατήσαμε στην καρδιά και το μυαλό μας την ευχάριστη αυτή ανάμνηση για να μας μας διώχνει το θυμό στις δύσκολες στιγμές. Μια άλλη δράση ήταν να μάθουμε να μετράμε μέχρι το 10 πριν εκφράσουμε το θυμό μας και τότε αυτός με μιας θα έχει καταλαγιάσει. Μας βοήθησε η επόμενη δραστηριότητα. Ανά ομάδες φουσκώναμε το μπαλόνι κάνοντας θυμωμένες σκέψεις. Μετά το μπαλόνι το κλείναμε ελαφριά με ένα μανταλάκι και μετρούσαμε μέχρι το δέκα περπατώντας πάνω στην αριθμογραμμή που είχαμε συνθέσει. Μέχρι όλα τα μέλη της ομάδας να περάσουν την αριθμογραμμή και να μετρήσουν μέχρι το 10 το μπαλόνι είχε ξεφουσκώσει!

Μετά ανά ζευγάρια ζωγραφίσαμε σε κίτρινα μπαλάκια για να γίνουν θυμωμένα emojis.

Παίξαμε παιχνίδι ανά ομάδες. Τα μέλη της κάθε ομάδας πετούσαν τα μπαλάκια του θυμού στην άλλη ομάδα μέχρι το τέλος ενός τραγουδιού. Στο τέλος, νικήτρια ήταν η ομάδα που είχε στην μεριά της τα λιγότερα μπαλάκια – φατσούλες του θυμού.

Ζωγραφίσαμε και κλείσαμε τον θυμό μας σ’ ένα μπαλόνι.

Τέλος, παρακολουθήσαμε την ιστορία του θυμωμένου Λάμα Αλαμπάμα.

Τα παιδιά του ολοήμερου τμήματος 2, συνεχίσαμε τις δραστηριότητές μας για το κυκλοφορικό σύστημα και τη λειτουργία της καρδιάς –πατήστε εδώ στο τέλος της ανάρτησης και εδώ. Σήμερα  δημιουργήσαμε την προσομοίωση της κυκλοφορίας του αίματος από την καρδιά σ’ ολόκληρο το σώμα μας και αντιστρόφως προς την καρδιά. Μοντέλο μας η Αριάδνη Κ.

Ζωγραφίσαμε τις σταγόνες αίματος. Κόκκινες αυτές με το γεμάτο οξυγόνο αίμα και μπλε με το γεμάτο με διοξείδιο του άνθρακα που επιστρέφει στην καρδιά για να μεταβεί στους πνεύμονες για να καθαριστεί.

Βάψαμε την καρδιά, την τοποθετήσαμε στη σωστή θέση και κολλήσαμε σε ολόκληρο το σώμα τις σταγόνες μας. Δώσαμε και τα χαρακτηριστικά του κεφαλιού.

Η επιστημονική ομάδα φωτογραφήθηκε με το πρόπλασμα που δημιούργησε.

Στολίζει το σχολείο μας.