Μπάμπης Βαρυτιμίδης: Ένας παλιός μας μαθητής γεννημένος νικητής!

Μπάμπης Βαρυτιμίδης: Ένας αθλητής γεννημένος νικητής!

Ένας παλιός μας μαθητής που είναι και μαχητής της ζωής

Δελτίο Τύπου

Συνέντευξη Φανή Γιαννιώτη

Λένε πως, πετυχημένοι είναι οι άνθρωποι που μπορούν να προσαρμόζονται σε κάθε νέα συνθήκη… Ένας τέτοιος άνθρωπος είναι και ο Ελασσονίτης Μπάμπης Βαρυτιμίδης, που μπροστά στην νέα κατάσταση που έφερε ένα τροχαίο ατύχημα στην ζωή του, δεν τα παράτησε. Προσαρμόστηκε και κατάφερε να ζει όπως θα θέλαμε οι περισσότεροι… Δημιουργικά και μακριά από ταμπέλες και μαυρίλα. Σπουδαίος αθλητής, με πολλές διακρίσεις στο ενεργητικό του, ενεργό μέλος της οικογενειακής επιχείρησης και φανατικός αρνητής του τίτλου ”μαχητής της ζωής”, ο Μπάμπης πατάει γερά στην γη και μας μιλάει για την ιστορία του.

 

 

– Πως προέκυψε ο αθλητισμός στη ζωή σου;
-Τον αθλητισμό τον ξεκίνησα την ίδια χρονιά που έπαθα το ατύχημα. Είχα μια κουβέντα στο κέντρο αποκατάστασης που βρισκόμουν, στην Λάρισα, και πήγα να παρακολουθήσω μια προπόνηση μπάσκετ ένα απόγευμα. Το δοκίμασα κατευθείαν εννοείται, και από τότε και μετά κόλλησα με το άθλημα και τα παιδιά που στην συνέχεια γίναμε σαν οικογένεια μεταξύ μας. Εκεί με βρήκε ο προπονητής του στίβου και μου πρότεινε να δοκιμάσω τις ρίψεις σαν εναλλακτικό άθλημα, όπου από την πρώτη κιόλας χρονιά ήρθαν οι διακρίσεις και στην συνέχεια ασχολήθηκα πιο σοβαρά με τον ακοντισμό και τα τελευταία χρόνια με την σφαιροβολία.

– Σε βοήθησε να διαχειριστείς πιο εύκολα την κατάσταση μετά το τροχαίο;

– Κοίτα, όσον αφορά την κατάσταση μου μετά το τροχαίο, ήδη από την πρώτη στιγμή το πήρα πολύ καλά και το μόνο που με δυσκόλεψε ήταν στην αρχή, μέχρι να καταλάβω τι είχε συμβεί. Όταν πήρα το πρώτο αμαξίδιο, το πρώτο πράγμα που έκανα ήταν να μάθω να κάνω σούζες! Όλα τα υπόλοιπα ήρθαν σιγά σιγά. Βέβαια, σε όλο αυτό είχα πάντα δίπλα μου την οικογένεια μου φίλους και άτομα που με βοηθούσαν να καταλάβω την όλη κατάσταση. Ο αθλητισμός ήταν αναπόφευκτος πιστεύω. Μέσα από αυτόν άρχισα να έχω καινούργιους στόχους στην ζωή μου, να κάνω παρέα με άτομα που είχαν μια εμπειρία παραπάνω στο κομμάτι της αναπηρίας και αυτό με βοήθησε πάρα πολύ. Επίσης, σημαντικό ρόλο έπαιξε και στην καθημερινότητα μου, γιατί άρχισα να γίνομαι πιο δυνατός και να μπορώ να μετακινούμαι ανεξάρτητα και παντού χωρίς καμία βοήθεια. Εκεί αρχίζεις να ξεχνάς, μέσα από αυτόν, το κομμάτι της αναπηρίας σου και  βλέπεις άλλους δρόμους και αλλά ενδιαφέροντα!

 

Έχεις πολλές διακρίσεις στο ενεργητικό σου. Ποια ήταν η πιο έντονη στιγμή της καριέρας σου μέχρι τώρα;

Με διαφορά μπορώ να πω το 2017, όταν κατάφερα να φορέσω το εθνόσημο και να εκπροσωπήσω την χώρα στο παγκόσμιο πρωτάθλημα στίβου στο Λονδίνο, όπου κατέλαβα την 9η θέση. Μπορεί να μην φαίνεται μεγάλο αλλά για μένα θα μείνει αξέχαστο να αγωνίζεσαι μέσα σε ένα στάδιο με πάνω από 20.000 άτομα να φωνάζουν… Απλά ανατριχίλα! Αυτό βέβαια μέχρι να έρθει η επόμενη μεγάλη στιγμή την οποία κυνηγάω!

 Είσαι ένας μαχητής της ζωής. Τι μήνυμα θα ήθελες να περάσεις για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει η ανθρωπότητα το τελευταίο διάστημα με την πανδημία.

Δεν θα το έλεγα, μιας και δεν μου αρέσουν τα κλισέ όπως «μαχητής της ζωής», «δύναμη ψυχής» κ.α. Βασικά το πρώτο μέλημα θα ήταν ο κόσμος να μην μας βλέπει ως τέτοιους. Βλέπω τον εαυτό μου σαν ένα άτομο δραστήριο, όπως όλοι οι υπόλοιποι, που δουλεύει στην επιχείρηση της οικογένειας και βρίσκει χρόνο να ασχοληθεί και με τον αθλητισμό σε υψηλό επίπεδο. Η πανδημία δυστυχώς μας έχει πάει πολύ πίσω και στο κομμάτι της δουλειάς μας, μιας και ο κόσμος δεν κυκλοφορεί έξω οπότε δεν ψωνίζει όπως πριν, αλλά και στο κομμάτι του αθλητισμού, όπου εδώ και 11 μήνες δεν γίνονται πλέον προπονήσεις μιας και όλα είναι κλειστά, όπως στάδια και γυμναστήρια, και δεν μπορείς να κρατηθείς σε ανταγωνιστικό επίπεδο ειδικά σε μια χρονιά που είναι παραολυμπιακή χρονιά.. Όλα καλά πάντως, συνεχίζουμε! Ελπίζω πως κάποια στιγμή θα δούμε φως στο τούνελ και θα επανέλθουμε στην καθημερινότητα!