Αγαπητό μου ημερολόγιο,

Οι μέρες περάσαν, ο Άγιος Βασίλης μου έφερε δώρα γεμάτα από Αγάπη και Φροντίδα κι εγώ ένιωσα να μεγαλώνω λίγο περισσότερο! Και ξέρεις από τι; Από χαρά! Μέσα στις γιορτές εκτός από τη ζεστασιά που πήρα από όλη την οικογένειά μου, έκανα κάποιες πράξεις προσφοράς! Πιο συγκεκριμένα, αγοράσαμε τρόφιμα για μια οικογένεια που δεν είχε να φάει, επισκεφτήκαμε ένα Γηροκομείο και πήγαμε γλυκίσματα στις Γιαγιάδες και τους Παππούδες και κάναμε δεντροφύτευση🫶🏻
Νιώθω τόσο όμορφα που τα έκανα όλα αυτά!

Και το καλύτερο: μαζί με τους συμμαθητές και τις συμμαθήτριές μου στο σχολείο μαγειρέψαμε Βασιλόπιτα και δύο παιδιά κέρδισαν το φλουρί. Δεν ήμουν εγώ αλλά δεν με πειράζει που τα άλλα δύο παιδιά ένιωσαν αυτή την τύχη. Άλλωστε το σημαντικότερο φλουρί είναι ότι είμαστε μαζί καθημερινά και η ομάδα μεγαλώνει από νέες καταστάσεις και νέες φιλίες!

2026 ευχές λοιπόν ✨

Με αγάπη,

Ο νέος μου εαυτός.

Ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών του 122ου Νηπιαγωγείου Αθηνών σας ευχόμαστε Καλά Χριστούγεννα και ο Νέος Χρόνος να φέρει υγεία, αγάπη και ειρήνη στις ζωές όλων μας μικρών και μεγάλων!

Το Σάββατο 13/12 και ώρες 10.00-13.00 και 17.30-21.30, θα πραγματοποιηθεί το χριστουγεννιάτικο bazzar στο 33 Δημοτικό σχολείο και εννοείται πως, έχουμε ετοιμάσει και εμείς τις δημιουργίες μας!

Ελάτε να γιορτάσουμε και να χαρούμε, χτίζοντας ένα μικρό λιθαράκι και στην υλικοτεχνική ενίσχυση του σχολείου μας, καθώς τα έσοδα θα διατεθούν για αυτό τον σκοπό. Μέριμνα δική μας να εξασφαλίσουμε μία ποιοτικότερη συνθήκη για όλα τα παιδιά!

Θα είμαστε όλοι και όλες εκεί με ανοιχτή καρδιά και πολλή Αγάπη ! 🙂

Και στολίσαμε το δεύτερο σπιτικό μας και είπαμε και τα κάλαντα και τραγουδήσαμε μελωδίες που γνέθουν κάθε εσώτερη στοργή … Και ήμασταν όλοι και όλες μαζί, μικρότερα και μεγαλύτερα πλάσματα, υπενθυμίζοντας πως ο πραγματικός στολισμός κρύβεται βαθιά στην ψυχή μας, στολίζοντας κάθε κύτταρο νου και ψυχής μέσα από την ενότητα και την ζεστασιά .. . …

Υγ: Μέσα από τις μελωδίες υπήρξαν και οι ετοιμασίες για το μπαζάρ του σχολείου μας, για το οποίο θα υπάρξει εκ νέου δημοσίευση για να σας προσκαλέσουμε σε ένα γεγονός που ζέστανε την ψυχή μας με τον πιο δημιουργικο τρόπο!

“Εδώ Πολυτεχνείο, εδώ Πολυτεχνείο

Σας μιλά ο ραδιοφωνικός σταθμός των ελεύθερων αγωνιζομένων φοιτητών

των ελεύθερων αγωνιζομένων Ελλήνων”!

Και με αυτό το βίντεο κάναμε την εισαγωγή μας στα παιδιά, που αποτελούν τη “φωνή” του μέλλοντος, αποτελώντας το σημείο σύνδεσης με τα μεγάλα παιδιά του τότε, τους φοιτητές. Αυτοί οι φοιτητές θέλησαν να αγωνιστούν για την ελευθερία, ενάντια στον φασισμό, στη χούντα και στη δικτατορία.

Έτσι, φτάνοντας στο σήμερα και έχοντας αποκτήσει το προνόμιο της δημοκρατίας, θελήσαμε να μεταδώσουμε στα παιδιά την σημαντικότητα της αντίστασης σε ένα πλαίσιο που αφήνει ελεύθερες φωνές στην κοινωνία του χθες και του σήμερα, προσδοκώντας να απορρίψουμε κάθε μορφή ανελευθερίας.

Με αντίστοιχο εποπτικό υλικό από το Πολυτεχνείο, με εκπαιδευτικά βίντεο και τραγούδια, με παραμύθια που  μιλούν για την Δημοκρατία και τη Δικτατορία, με κατασκευές, με σχεδιαστική αποτύπωση της προτομής και του γαρύφαλλου που βρίσκεται έξω από το Πολυτεχνείο, με παζλ Ειρήνης, με γροθιές που σφίγγουν τα χέρια, με δημιουργία πανό από το τραγούδι “τα παιδιά ζωγραφίζουν στο τοίχο”και του Πολυτεχνείου από ανακυκλώσιμα υλικά, τα παιδιά κατάφεραν να φωνάζουν καθημερινά στους διαδρόμους του σύνθημα “ψωμί, παιδεία, ελευθερία”.

Ας γίνουν οι φωνές των δικών μας παιδιών το έναυσμα για ένα πιο ελπιδοφόρο μέλλον, αντιστεκόμενοι σε όσα αποτελούν εσωτερικές “φυλακές”.

“Φθινόπωρο φτάνει
τα φύλλα όλα πέφτουν
θα πάω ταξίδι πολύ μακρινό…”
Και εμείς κάναμε ένα “μακρινό” ταξίδι στους … γευστικούς μας κάλυκες!

Συζητήσαμε με τα παιδιά ποια είναι τα φθινοπωρινά φρούτα και λαχανικά, τι χρώματα έχουν, πώς μπορεί να μυρίζουν και τι υφή να έχουν, ενεργοποιώντας τις αντίστοιχες αισθήσεις του σώματός μας. Αναπαραστήσαμε διάφορα από αυτά και με το σώμα μας, ώσπου καταλήξαμε να δημιουργήσουμε τη δική μας φρουτοσαλάτα, με φρούτα που έφεραν τα παιδιά από το σπίτι τους. Τότε εντάξαμε την μαθησιακή περιοχή της Γλώσσας εφόσον γράψαμε τις αντίστοιχες ονομασίες των φρούτων, καθώς και την μαθησιακή περιοχή των Μαθηματικών εφόσον μετρήσαμε τα φρούτα, καλλιεργήσαμε τους όρους του ολόκληρου, του μισού και του τετάρτου και ενισχύσαμε με έναν βιωματικό τρόπο την μαθηματική σκέψη.

Δεν μείναμε όμως εκεί! Μαγειρέψαμε και τη δική μας Μηλόπιτα, καλλιεργώντας την Φυσική και την Χημεία, για να μην αναφέρουμε την απίστευτη μυρωδιά που ανέδυε από τον φούρνο σε κάθε τάξη αλλά και μικρή ψυχή! Συνταγή για το σπίτι με το πακέτο της δικής μας δημιουργίας Γεύσης!

Τα παιδιά του σχολείου μας, στην πολύ αρχή αυτής της χρονιάς, είχαν τη δυνατότητα να συμμετάσχουν στην Πανελλήνια Ημέρα Αθλητισμού 2025. Τρέξιμο, άλμα εις μήκος, σκυταλοδρομία σε ένα πλαίσιο συνάθλησης έχτισαν την συνείδηση του “ευ αγωνίζεσθαι” στο κάθε παιδί ξεχωριστά, υπενθυμίζοντας πως, μέσα από τον αθλητισμό δυναμώνει πρώτα το μυαλό μας  και έπειτα το σώμα μας. 

Τη συνθήκη εκείνης της ημέρας τα παιδιά την είχαν στο βαλιτσάκι της καρδιά τους και περνώντας ο Αυθεντικός Μαραθώνιος της Αθήνας στις 9 Νοεμβρίου, είχαν να μας αναφέρουν πως, όπως αυτοί οι αθλητές έτσι κι εμείς συμμετείχαμε σε ένα είδος αγώνα τότε. Εντύπωση προκαλεί το ότι, τα παιδιά συνέδεσαν αυτό το γεγονός με τον Μαραθώνιο της Αθήνας, θέτοντας ένα επιπλέον λιθαράκι στην υγεία που χτίζει ο αθλητισμός, μέσα από έναν συγκερασμό διατροφής και εσωτερικής δύναμης.

Προκαλέστε στο παιδί σας την διάθεση να θέλει να ασκείται από την πιο μικρή ηλικία, ξεκινώντας από την παιδική χαρά και το πάρκο μέχρι σε συντονισμένες ομάδες αθλητισμού.

Παρακάτω σας παραθέτουμε και το link στο Youtube από έναν μεγάλο Μαραθωνοδρόμο τον Κύπριο Στέλιο Κυριακίδη, ο οποίος το 1946 αποφάσισε να συμμετάσχει στον περίφημο Διεθνή Μαραθώνιο της Βοστώνης, παρόλο που ήταν αδύναμος και υποσιτισμένος λόγω της Κατοχής στην Ελλάδα. Στην Αμερική, οι γιατροί πίστευαν πως, θα πέθαινε από την κούραση κατά τη διαδρομή. Εκείνος όμως υποσχέθηκε πως δεν θα εγκαταλείψει, λέγοντας: “Ήρθα να τρέξω για εκατομμύρια πεινασμένους Έλληνες”. Αποτέλεσμα αυτής της σπουδαίας προσπάθειάς του, ήταν να βγει πρώτος και χάρη σε εκείνον να συγκεντρωθούν 250.000 δολάρια, ρούχα και τρόφιμα για την Ελλάδα, ονομάζοντας αυτή την προσφορά “πακέτο Κυριακίδη”. Το πιο αξιοσέβαστο είναι το γεγονός ότι, ο ίδιος αρνήθηκε για τον εαυτό του κάθε είδους βοήθεια!

Αυτά τα χαρακτηριστικά προσπαθούμε να καλλιεργήσουμε στα παιδιά μας!

Enjoy!

• Κυρία, έλα να δεις!
• Ένα περίεργο πλάσμα στην αυλή!
• Τι μπορεί να είναι;
• Μήπως ακρίδα;
• Είναι πράσινο.
• Είναι παράξενο.
• Μην το σκοτώσεις!
• Έχει ζωή!
• Ωχ, κουνιέται!
• Μας κοιτάζει.
• Εγώ ξέρω τι είναι: το αλογάκι της Παναγίας! Το αγαπώ το αλογάκι της Παναγίας, Κυρία!
• Προχωράει πάλι.
• Μην το πατήσεις!
• Πρόσεχε!
• Να το πάρουμε από εδώ να μην το πατήσουμε!

Η Κυρία πήγε να το πάρει με προσοχή, λέγοντάς του λόγια αγάπης για να μην φοβάται και με σκοπό να καλλιεργηθεί στο κάθε παιδί η έννοια του δικαιώματος για ζωή από όλα τα πλάσματα της γης. Τότε συνέβη κάτι απίστευτα σημαντικό: το παράξενο αυτό πλάσμα σήκωσε τα μπροστινά του άκρα. Τότε ακούστηκε η φωνή ενός παιδιού:

• Λέει στοπ, δεν έχεις το δικαίωμα, δεν στο επιτρέπω!
• Ναι όπως λέμε εμείς!
• Είναι σαν εμάς!

Και με αυτόν τον βιωματικό τρόπο, που έγινε τόσο ομαλά η σύνδεση φύσης – παιδιού, το κάθε παιδί διαπίστωσε πως, κάθε έμβιο ον έχει δικαίωμα να αυτοπροστατεύεται και να που ένα τόσο δα μικρό πλασματάκι μάς υπενθύμισε τον σκοπό της ίδιας της ζωής. Τα παιδιά συνέδεσαν την οριοθέτηση που έχουμε θέσει ως σημείο αναφοράς που ασφαλίζει τον προσωπικό μας κύκλο με τον προσωπικό κύκλο αυτού του εντόμου.

Υγ1: εάν κάποιος Γονιός γνωρίζει το όνομα του εντόμου, ας μας γράψει στα σχόλια!

Υγ2: στη φωτογραφία έχει αποτυπωθεί η στάση “στοπ, δεν έχεις το δικαίωμα”!