Στις 19 Σεπτεμβρίου είμασταν στην ευχάριστη θέση να υποδεχθούμε δύο εκπληκτικές κυρίες-ψυχολόγους από τον φορέα “Ένα Παιδί – Ένας Κόσμος, στα πλαίσια της διοργάνωσης ανοιχτής συνάντησης για όλους τους γονείς και κηδεμόνες του 121ου Νηπιαγωγείου Αθήνας, κκ. Λασκαράτου Παυλίνα και Συλλιγαρδάκη Αγγελική.
Θέμα της διαλογικής συζήτησης και ανταλλαγής απόψεων/στάσεων ήταν η Διευκόλυνση της προσαρμογής στο νηπιαγωγείο.
Όσο και αν αυτό «ακούγεται» απλό ή κοινότοπο, τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι.
Ειδικά στο άνθρωπο, ο όρος «προσαρμογή» εκλαμβάνεται ως η δυνατότητα να προσαρμόζει την συμπεριφορά, τα συναισθήματά του, τον τρόπο σκέψης (-οτιδήποτε δηλαδή αφορά στην λογική και ψυχοσυναισθηματική κατάσταση μέσω της οποίας προσπαθεί να αφομοιώσει νέες καταστάσεις, συνθήκες, γεγονότα, δεδομένα ζωής-) προς το ευνοϊκότερο.
Η ανάγκη μας για προσαρμογή στο φυσικό και κοινωνικό μας περιβάλλον είναι δεδομένη ευθύς εξαρχής με τη γέννηση και δεν έχει όριο «λήξης». Καθίσταται δε ακόμα πιο εμφανής στις φάσεις εκείνες της ζωής μας που διέπονται από μεταβάσεις-«περάσματα»: Μεταβάσεις από την βρεφική στην νηπιακή ηλικία, στην εφηβική, ενήλικη ζωή μας -με προσπάθειες αφομοίωσης νέων δεδομένων που απαιτούνται για την όσο το δυνατόν πιο ομαλή προσαρμογή. Μεταβάσεις που απορρέουν από αλλαγές στο κοινωνικό και οικονομικό μικρόκοσμό μας, οι οποίες χρήζουν όχι μόνο την αφομοίωση των νέων δεδομένων αλλά και την όσο το δυνατόν πιο λειτουργική προσαρμογή σε αυτές, με στόχο την ψυχική και συναισθηματική μας ηρεμία.
Στα πλαίσια αυτά, η είσοδος του μικρού παιδιού σε ένα νέο θεσμικά οργανωμένο πλαίσιο και η ένταξή του στην εκπαιδευτική διαδικασία, αποτελεί μια πραγματικά μεγάλη μετάβαση από κάτι ήδη γνωστό και οικείο σε κάτι νέο γεμάτο προκλήσεις. Σε κάτι που «απαιτεί» προσαρμογή στα νέα δεδομένα. Μαγικές συνταγές δεν υπάρχουν, στις άπειρες μεταβάσεις και προσαρμογές που καλούμαστε να διαχειριστούμε σε κάθε ηλικία. Μπορούμε όμως να δημιουργήσουμε τα πλαίσια εκείνα χειρισμού και ερμηνείας, καθώς και μια «εργαλειοθήκη» διαδικασιών και δεξιοτήτων μέσω των οποίων θα καταστούμε ικανοί να απαντήσουμε στις προκλήσεις διαχείρισης και προσαρμογής σε κάθε φάση της ζωής.
Πιστεύουμε πως όσοι γονείς και κηδεμόνες τίμησαν με την παρουσία τους την προσπάθεια του Νηπιαγωγείου μας να συνδράμει σε ένα τόσο σημαντικό γεγονός της ζωής των παιδιών τους, παρακολούθησαν την ανοιχτή συζήτηση και αντάλλαξαν απόψεις και πτυχές πιο προσωπικών τους σκέψεων, ανησυχιών, και προσδοκιών, αποκόμισαν οφέλη και κάποια πρώτα «εργαλεία» προς διαμόρφωση μιας νέας οπτικής γωνίας για την ουσία και την δυναμική που έχουν οι Μεταβάσεις στη ζωή μας, την διαρκή προσπάθεια προσαρμογής που απαιτούν, την ευελιξία που χρειάζονται ως προς τους τρόπους διαχείρισης τους, κυρίως όταν ο πρωταγωνιστής τέτοιων μεταβάσεων και προσαρμογών είναι το μικρό παιδί που καλείται από πολύ νωρίς να λειτουργήσει όσο το δυνατόν καλύτερα σε νέα περιβάλλοντα μακριά από την γνώριμη «αγκαλιά» των οικείων του.

