«

»

Μαρ 20

Ένα γράμμα στη μαμά

 

από τη μαθήτρια Πανταζή Βιργινία, Γ2

 

Αγαπημένη μου μανούλα,

Σου γράφω αυτό το γράμμα, επειδή είναι ένας τρόπος να σου εκφράσω όλα αυτά που νιώθω για σένα, να σου πω ένα μεγάλο ευχαριστώ που μου έδωσες ζωή και ένα μεγάλο σ’ αγαπώ. Είσαι ο μοναδικός άνθρωπος που νιώθει απόλυτα αυτό που νιώθω : την λύπη μου, το υπερβολικό μου άγχος, την χαρά μου. Πολλές φορές ήταν που έχανες τον ύπνο σου, όταν δεν ήμουν καλά. Πετάς στα σύννεφα με κάθε επιτυχία μου και χαμογελάς, όταν με βλέπεις ευτυχισμένη. Είσαι ένα από τα άτομα που ξέρει πώς να μου ανεβάσει το ηθικό και να μου τονώσει την αυτοπεποίθηση, όταν είμαι στα κάτω μου εξαιτίας αυτού του άγχους που με διακατέχει. Με δυο κουβέντες σου μόνο μου φτιάχνεις την διάθεση.

Μεγαλώνω και καταλαβαίνω ότι σε χρειάζομαι όλο και περισσότερο στο πλευρό μου, στην ζωή μου. Υπάρχουν στιγμές που μου περνά από το μυαλό ότι μια μέρα δε θα είσαι δίπλα μου, δε θα μου κρατάς το χέρι, δε θα μπορώ να σε παίρνω αγκαλιά και να σου λέω χίλια σ’ αγαπώ και αυτό με διαλύει. Η σκέψη αυτή και μόνο με κάνει τα βράδια να κάθομαι μόνη μου κλεισμένη στον εαυτό μου και να κλαίω χωρίς σταματημό. Δεν μπορώ να φανταστώ την ζωή μου χωρίς εσένα μανούλα ούτε λεπτό.

Ένα απλό ευχαριστώ δεν μπορεί να συγκριθεί με όλα αυτά που έχεις κάνει και που συνεχίζεις να κάνεις για μένα. Δεν μπορεί να συγκριθεί ούτε στο ελάχιστο με όλες σου τις θυσίες για να με μεγαλώσεις σωστά, να με υπερασπιστείς και να με προστατεύσεις από κάθε πρόβλημα, να φροντίσεις να μην μου λείψει τίποτα. Συγνώμη αν μερικές φορές σε στεναχωρώ με την συμπεριφορά μου, αλλά γίνεται άθελά μου. Το μόνο πράγμα που θέλω είναι να μην σε βλέπω στεναχωρημένη και πόσο μάλλον εξαιτίας μου. Θαυμάζω το κουράγιο σου, την υπομονή σου όλα αυτά τα χρόνια, την αγωνία σου να είμαι καλά. Θα μπορούσα να γράφω ώρες ατελείωτες για σένα μαμά, αλλά όσες σελίδες και αν γραφτούν δεν είναι αρκετές να εκφράσουν την αγάπη που τρέφω για σένα. Και ένα μόνο σ’ αγαπώ, μια δυνατή αγκαλιά μπορούν να σου δείξουν την αγάπη που ξεχειλίζεται από τα βάθη της καρδιάς μου καθημερινά για σένα γλυκιά μου μαμά.

Σε λατρεύω, μαμά. Όχι επειδή έτυχε να είσαι μαμά μου. Όχι επειδή πρέπει. Αλλά επειδή με τις πράξεις σου και με την αγάπη που μου δείχνεις κάθε μέρα, κάθε λεπτό το κερδίζεις με την αξία σου.

 

από τη μαθήτρια Πανταζή Βιργινία, Γ2

 

Αφήστε μια απάντηση

Top
 
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων