Λήψη αρχείου

ΩΡΑΡΙΟ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ 11ου Δ. Σ. 2019-2020

Με χαρούμενες φωνές πλημμύρισε και φέτος η αυλή του σχολείου μας την Τετάρτη 11 Σεπτεμβρίου 2019, ημέρα του Αγιασμού και της επίσημης έναρξης του σχολικού έτους 2019-2020!

Η πρώτη ημέρα της νέας σχολικής χρονιάς μας βρήκε όλους (γονείς – μαθητές – εκπαιδευτικούς) μαζί, στην όμορφη αυλή μας, για να δεχθούμε την ευλογία της εκκλησίας μας και να ανταλλάξουμε ευχές για μια καλοτάξιδη και ανέφελη χρονιά!

Με την ολοκλήρωση της ιεροτελεστίας του Αγιασμού από τον πάντα μελιστάλακτο π. Δημήτριο, ακολούθησε το καλωσόρισμα από τη Δ/νση του σχολείου, όπου μεταξύ των άλλων έγινε αναφορά και στη συμβολή των δωρητών – γονέων (ανωνύμων & επωνύμων) για την αναμόρφωση – αναβάθμιση των εγκαταστάσεων του σχολείου μας. Χωρίς την άδολη αυτή συνεισφορά, η εικόνα του σχολείου μας θα ήταν πολύ διαφορετική…

Τους ευχαριστούμε όλους για άλλη μια φορά!

Στο τέλος της τελετής, δραστήρια μέλη του Συλλόγου Γονέων & Κηδεμόνων του σχολείου μας, μοίρασαν δώρα και πολλές ευχές σε όλους τους μαθητές μας…

Ευχές για μια πραγματικά καλή και δημιουργική σχολική χρονιά!

Λήψη αρχείου

…γεμάτη με χαρούμενες στιγμές και πολλά – πολλά χαμόγελα…!!!

Λήψη αρχείου

Οι μαθητές που αναφέρονται στον παραπάνω πίνακα, θα προσέλθουν κανονικά τον προσεχή Σεπτέμβριο 2019 στο σχολείο, μαζί με τους γονείς ή κηδεμόνες τους, κατά την ημέρα και ώρα του αγιασμού για τη νέα σχολική χρονιά 2019-2020.

Περισσότερα για τη νέα σχολική χρονιά θα ανακοινωθούν στην ιστοσελίδα μας, προσεχώς.

Από τη Δ/νση του Σχολείου

«Εκατό χρόνια συμπληρώνονται φέτος από την πιο μαύρη σελίδα στην ιστορία του Ποντιακού Ελληνισμού. Έναν αιώνα μετά, η μνήμη παραμένει ζωντανή, όπως κι ο αγώνας για τη διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ποντίων…». Μ’ αυτά τα λόγια ξεκίνησε την προγραμματισμένη ομιλία της σήμερα το πρωί , Τρίτη 21 Μαΐου 2019 η δασκάλα της Γ΄ τάξης του σχολείου μας κ. Μαρίνα Κοτσίδου.

Χρειάστηκαν λίγα μόνο χρόνια ώστε να γίνει εφικτό αυτό που οι Οθωμανοί Τούρκοι δεν είχαν καταφέρει επί αιώνες. Να σβήσουν το ελληνικό στοιχείο. Με πρωτοφανή βαρβαρότητα και ακόμη πιο σοκαριστική μεθοδικότητα και σχεδιασμό, οι Νεότουρκοι επιχείρησαν να αφανίσουν τον ποντιακό ελληνισμό από την περιοχή.

Μέσα από την όμορφη μονόωρη παρουσίαση, τα παιδιά είδαν εικόνες από τον βίαιο ξεριζωμό των Ελλήνων του Πόντου και της Μικράς Ασίας, άκουσαν τις αφηγήσεις των μαρτύρων όπως αυτές καταγράφηκαν στα ιστορικά βιβλία και αισθάνθηκαν την ανάγκη να καταχειροκροτήσουν στο τέλος της εκδήλωσης ως ένδειξη αναγνώρισης της «ποντιακής ψυχής» η οποία μέσα από το θρήνο της, βγάζει ένα μήνυμα ελπίδας και αισιοδοξίας, που σήμερα, 100 χρόνια μετά την τραγωδία, παραμένει πιο ζωντανό και επίκαιρο από ποτέ…

“Η Ρωμανία αν πέρασεν  ανθεί και φέρει κι άλλο”

Στις 09.30΄ το πρωί της Πέμπτης 15 Μαΐου 2019, κτύπησε το καμπανάκι του συναγερμού για την προγραμματισμένη άσκηση σεισμού στο σχολείο μας και, μέσα στον προβλεπόμενο χρόνο, βρεθήκαμε όλοι μας στον προκαθορισμένο χώρο ασφαλείας της αυλής μας, ακολουθώντας προσεκτικά τις κίτρινες γραμμές διαφυγής των διαδρόμων του σχολείου μας.

Αφού λοιπόν ολοκληρώσαμε με επιτυχία την άσκησή μας, ξαφνικά, μια κατακόκκινη και συνάμα πελώρια πυροσβεστική, εμφανίστηκε στη δυτική είσοδο της αυλής μας, επιμένοντας να θέλει να μπει σ’ αυτή!

Τί να ήθελε άραγε το πανύψηλο όχημα, στο χώρο που συνήθως παίζουν τα παιδιά μας στα διαλείμματα…;

Με αφορμή λοιπόν την ολοκλήρωση του εκπαιδευτικού προγράμματος της Α΄ τάξης, σχετικά με το δάσος και την προστασία του απ’ τις πυρκαγιές, αποφασίστηκε από το σχολείο μας να προσκληθεί ευγενικά η Π.Υ. Κοζάνης για να μας επισκεφθεί και να μας ενημερώσει (μαθητές και εκπαιδευτικούς), σχετικά με τα μέτρα πυρασφάλειας και ταυτόχρονα να μας κάνει μια μικρή επίδειξη των δυνατοτήτων ενός πυροσβεστικού οχήματος!

Η ενημέρωση ξεκίνησε από την Αίθουσα Π.Χ. του σχολείου όπου όλες οι τάξεις παρακολούθησαν με ενδιαφέρον το θεωρητικό μέρος σχετικά με το τι πρέπει να προσέχουμε για να μην προκαλέσουμε πυρκαγιά στο δάσος και ποια μέτρα πρέπει να πάρουμε για την ασφάλειά μας. Με το ίδιο τρόπο εξηγήθηκαν οι κίνδυνοι για την εκδήλωση μιας πυρκαγιάς σ’ ένα κτίριο (σπίτι ή σχολείο) και πώς πρέπει να αντιδράσουμε, χωρίς να κινδυνεύσει η ζωή μας. Στη συνέχεια ακολούθησε το …πρακτικό μέρος… της ενημέρωσης, στο χώρο της αυλής μας.

Η χαρά των μαθητών μας ήταν απερίγραπτη όταν ένας – ένας κλήθηκαν να χειριστούν τη γνωστή «μάνικα», πετώντας νερό υπό πίεση για να σβήσουν μια υποτιθέμενη πυρκαγιά…

Ευχαριστούμε θερμά τον Υποπυραγό κ. Ιωάννη Χύτο και τον οδηγό Πυροσβέστη κ. Παντελή Χασιώτη για την πρόθυμη και πολύτιμη συμβολή τους στην επιτυχή ολοκλήρωση του εκπαιδευτικού μας προγράμματος.

Λήψη αρχείου