Η 25η Μαρτίου είναι θρησκευτική αλλά και εθνική εορτή. Οι Έλληνες τιμούν τους προγόνους τους και γιορτάζουν την έναρξη της Επανάστασης του 1821 ενάντια στον τουρκικό ζυγό. Παράλληλα, τιμούν και η ορθόδοξη πίστη, εορτάζοντας την επέτειο αναγγελίας της γέννησης του Ιησού.
Μια μικρή γεύση από τις δραστηριότητες που κάναμε με τα παιδιά για την διπλή μας γιορτή ….
Πολλά συγχαρητήρια σε όλα τα παιδιά που συμμετείχαν στη γιορτή των νηπιαγωγείων μας για την επέτειο της 25ης Μαρτίου, η οποία περιλάμβανε ποιήματα, τραγουδια και παραδοσιακούς χορούς !! Ήταν όλα υπέροχα!! Χρόνια πολλά Ελλάδα !!!
Η Κυρά Σαρακοστή είναι ένα παλιό ελληνικό έθιμο, που πλέον έχει εκλείψει στις μέρες μας. Αποτελεί ένα αυτοσχέδιο ημερολόγιο, φτιαγμένο άλλοτε από ζυμάρι και άλλοτε από χαρτί, που χρησιμοποιούσαν οι παλιότεροι για να μετρούν τις εβδομάδες, από την Καθαρά Δευτέρα μέχρι την Κυριακή του Πάσχα. Τα επτά πόδια της Κυράς Σαρακοστής σηματοδοτούν τις επτά εβδομάδες, ένα πόδι για κάθε εβδομάδα. Κάθε Σάββατο κόβουμε κι ένα πόδι. Το τελευταίο πόδι το αφαιρούμε το Μεγάλο Σάββατο, το βάζουμε μέσα σ’ένα ξερό σύκο ή καρύδι κι όποιος το βρει του φέρνει γούρι! Η Κυρά Σαρακοστή έχει σταυρωμένα χέρια, επειδή προσεύχεται, δεν έχει στόμα γιατί νηστεύει, δεν έχει αυτιά για να μην ακούει.
Την κυρά Σαρακοστή
που ‘ναι έθιμο παλιό,
οι γιαγιάδες μας τη φτιάχναν
με αλεύρι και νερό.
Για στολίδι της φορούσαν
στο κεφάλι ένα σταυρό,
μα το στόμα της ξεχνούσαν,
γιατί νήστευε καιρό.
Και τις μέρες τις μετρούσαν
με τα πόδια της τα επτά,
κόβαν’ ένα τη βδομάδα
μέχρι να ‘ρθει η Πασχαλιά.
Αφού, λοιπόν, ακούσαμε και διαβάσαμε το έθιμο της κυρα-Σαρακοστής, φτιάξαμε την δική μας….
Στους ρυθμούς της τρελής Αποκριάς κι εμείς!!!
Με ιστορίες, έθιμα, τραγούδια, ποιήματα, μεταμφιέσεις, γέλια, φαγητό, χορό, παιχνίδια κι ένα αποκριάτικο πάρτι με πολύ κέφι και ξεγνοιασιά!!
Μα ποιο είναι αυτό το δεντράκι που στην καρδιά του χειμώνα ανθίζει;
Η αμυγδαλιά!
Είναι το πρώτο που ανθίζει, σχεδόν στην καρδιά του χειμώνα, αντέχοντας στο κρύο.
Προαναγγέλλει τον ερχομό της Άνοιξης.
Βγάζει ανθούς προτού καν πετάξει φύλλα.
Μας χαρίζει τα αμύγδαλα, που θεωρούνται ότι είναι ένας από τους πιο νόστιμους ξηρούς καρπούς.
Αποτελεί σύμβολο της ελπίδας, της αφοσίωσης και της αγάπης.
Γνωρίσαμε, λοιπόν, την αμυγδαλιά μέσα από του μύθους.
Μια φορά κι έναν καιρό υπήρχε μία όμορφη κοπέλα που λεγόταν Αμυγδαλιά. Τον χειμώνα η μαμά της, της απαγόρευε να βγαίνει έξω από το σπίτι, γιατί φοβόταν μην τυχόν αρρωστήσει. Μια μέρα, έτυχε να τη δει από το παράθυρο ο βοριάς. Μόλις την είδε σκέφτηκε να παρουσιαστεί ως πρίγκιπας μπροστά της για να τον αγαπήσει και εκείνη. Έτσι και έγινε. Η αμυγδαλιά και ο βοριάς αποφάσισαν να παντρευτούν. Όταν όμως, πήγε ο πρίγκιπας βοριάς να την πάρει στην αγκαλιά του, η Αμυγδαλιά πάγωσε τόσο πολύ, που σταμάτησε να ζει. Μεταμορφώθηκε όμως σε δέντρο. Και από τότε μέχρι τώρα, είναι το μοναδικό δέντρο που αντέχει το κρύο του βοριά και ανθίζει το χειμώνα.
Η ιστορία της Φυλλίδας.
Ο Δημοφώντας, γιος του Θησέα και της Φαίδρας και βασιλιάς τηςΑθήνας, ταξίδεψε κάποτε στα παράλια της Θράκης.
Εκεί γνώρισε την όμορφη βασιλοπούλα Φυλλίδα και την ερωτεύτηκε. Επειδή βιαζόταν να επιστρέψει στην Αθήνα, της
υποσχέθηκε ότι θα επιστρέψει μετά από ένα ορισμένο χρονικό διάστημα, για να παντρευτούν. Το διάστημα όμως αυτό πέρασε και
ο Δημοφώντας δε γύρισε να πάρει την αγαπημένη του.Η Φυλλίδα απαρηγόρητη, επειδή νόμιζε ότι ο καλός της έπαψε να
την αγαπά, πέθανε από τη λύπη της. Οι θεοί τη συμπόνεσαν και τη μεταμόρφωσαν σε αμυγδαλιά, ένα δέντρο με πανέμορφα άνθη,
αλλά χωρίς φύλλα.Μετά από λίγο καιρό, ο Δημοφώντας επέστρεψε στη Θράκη και έμαθε το θάνατο της αγαπημένης του. Τρελός από τον πόνο, έτρεξε,αγκάλιασε και γέμισε φιλιά τον τρυφερό κορμό της αμυγδαλιάς κι αμέσως τα κλαδιά της γέμισαν πράσινα, δροσερά φύλλα.
Γι’ αυτό τα φύλλα της αμυγδαλιάς – Φυλλίδας φυτρώνουν πάντα μετά τα άνθη: περιμένουν το αγκάλιασμα του αγαπημένου της.
Μάθαμε για τα προϊόντα που μας δίνει το δέντρο της αμυγδαλιάς. Μυρίσαμε,είδαμε, αγγίξαμε.
Μετρήσαμε και παίξαμε παιχνίδια με αμύγδαλα .
Παρατηρήσαμε τους διάσημους πίνακες ζωγραφικής του Van Gogh….
και φτιάξαμε τον δικό μας με θέμα την αμυγδαλιά … λίγο διαφορετικά.
Χρησιμοποιήσαμε πινέλα, τέμπερες , δακτυλομπογιές και χαρτόνια.
Στο τέλος, γίναμε μικροί ζαχαροπλάστες και φτιάξαμε φανταστικά μπισκότα αμύγδαλου !!!!!
Διαβάσαμε την συνταγή ….
Μετρήσαμε τα υλικά ….
Τα ανακατέψαμε ….
Έφτιαξε ο καθένας το δικό του μπισκότο …
Ώρα για ψήσιμο και η αγωνία των παιδιών μεγάλη ….
Και έτοιμα τα μπισκότα αμυγδάλου από τους μικρούς ζαχαροπλάστες του Νηπιαγωγείου μας .
Σήμερα υποδεχτήκαμε το Μάρτη. Αλήθεια πόσα δώρα μας φέρνει ο Μάρτιος, ο πρώτος μήνας της Άνοιξης;
Μας φέρνει τις αμυγδαλιές και τα λουλούδια, τα πρώτα χελιδόνια και τους πελαργούς, τα καρναβάλια και την Τσικνοπέμπτη, τους χαρταετούς την Καθαρά Δευτέρα και τη σαρακοστή, τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου αλλά και τη μεγάλη γιορτή της Επανάστασης του 1821!
Μας φέρνει όμως και τον άστατο καιρό! Πότε βρέχει, πότε βγαίνει λιακάδα, πότε φυσάει! Γιατί άραγε;
Η παράδοση λέει ότι σ αυτό φταίει η γυναίκα του!
Ακούσαμε και είδαμε και ένα αστείο ποίημα που έγινε τραγούδι για τις αναποδιές του Μάρτη και την μπουγάδα της μάνας του!!
Την πρώτη μέρα του Μάρτη φοράμε στον καρπό του χεριού μας “μαρτάκι”. Ξέρετε γιατί;
Σύμφωνα με το έθιμο, από την 1η ως τις 31 του Μάρτη, τα παιδιά φορούν στον καρπό του χεριού τους ένα βραχιολάκι, φτιαγμένο από στριμμένη άσπρη και κόκκινη κλωστή, τον «Μάρτη» ή «Μαρτιά» .Το βραχιολάκι αυτό, σύμφωνα με την παράδοση, το φοράνε κυρίως τα παιδιά για να μην «καούν» και να προστατευτούν από τον ανοιξιάτικο ήλιο.
Το βγάζουν στο τέλος του μήνα, το αφήνουν πάνω στις τριανταφυλλιές ή στο κλαδί ενός δέντρου για να το πάρουν τα χελιδόνια και να χτίσουν τη φωλιά τους.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
