Τα παιδιά λατρεύουν τα πειράματα και έτσι το νηπιαγωγείο μας επισκέφθηκε Εκπαιδευτική ομάδα και μας παρουσίασε πειράματα με θέμα το Νερό. Πειράματα για τη διαλυτότητα, την βαρύτητα και άνωση των αντικειμένων στο νερό, πώς επηρεάζεται το σχήμα του από τα δοχεία στα οποία μπαίνει κτλ. Η ωραιότερη έκπληξη ήταν όταν δημιούργησαν χιόνι που έριξαν πάνω από τα κεφάλια των παιδιών.. Πραγματικά ένα υπέροχο, διασκεδαστικό αλλά και διδακτικό πρόγραμμα.
Το νερό αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά αγαθά της φύσης και είναι αναγκαίο, τα παιδιά μας, να συνειδητοποιήσουν από μικρή ηλικία, τη σπουδαιότητα του για τη ζωή μας!!
Η ίδια η φύση μας ενέπνευσε για να ξεκινήσουμε την ενασχόληση μας με αυτό το τόσο σημαντικό αγαθό για την ζωή του πλανήτη και όλων των ζωντανών οργανισμών από τα φυτά, τα ζώα , τον άνθρωπο. Ξεκινώντας τη ρουτίνα μας στην παρεούλα φτιάχνοντας την ημερομηνία και τον καιρό, παρατηρήσαμε ότι στον ουρανό υπήρχαν αρκετά σύννεφα. Τι πιο ωραία ιδέα από το να στρώσουμε χαλάκια στο προαύλιο, να ξαπλώσουμε και να παρατηρήσουμε τα σχήματα που παίρνουν τα σύννεφα. Αυτό και κάναμε…. Τα παιδιά άρχισαν να λένε τι σχήματα έβλεπαν στον ουρανό…κουνελάκια, καρδιές, δέντρα, λουλούδια….
Στη συνέχεια μπήκαμε στην τάξη και διαβάσαμε το παραμύθι το Σύννεφο που έβαλε τα κλάματα. Το παραμύθι μιλάει για τον κύκλο του νερού με ευχάριστο και διασκεδαστικό τρόπο για τα παιδιά.
Έπειτα φτιάξαμε μια εικονο-ιστορία και τη γράψαμε στον πίνακα…..
Φυσικά δεν έλειψε το πείραμα μας, με τη δημιουργία υδρατμών. Χρειαστήκαμε ένα ηλεκτρικό μάτι, ένα μεγάλο μπρίκι και το σκέπασμα του. Όταν το νερό έβρασε τα παιδιά παρατήρησαν τους υδρατμούς να πέφτουν από το σκέπασμα σαν βροχή….
Τα μουσικοκινητικά παιχνίδια μας βοηθάνε να προσανατολιστούμε ευκολότερα στο χώρο και να κάνουμε τη μάθηση παιχνίδι !
Σήμερα ασχοληθήκαμε με μαθηματικές έννοιες για την ευκολότερη κατανόηση των παιδιών στο χώρο και τον χρόνο.
Μέσα από τη γνωριμία με το σώμα μας αλλά και των άλλων αντιλήφθηκαν καλύτερα λέξεις όπως ανάμεσα, δίπλα, κοντά, μακριά , μπροστά, πίσω , πάνω και κάτω.
Παίξαμε με τα στεφάνια και τοποθετήσαμε το σώμα μας στην χωροχρονική εντολή που μας δινόταν με συνοδεία μουσικής.
Στη συνέχεια δώσαμε στα παιδιά το χρόνο να επεξεργαστούν τις έννοιες και φτιάξαμε το δικό μας παιχνίδι με ζάρια .
Φθινοπωρινά ζωάκια μας επισκέφτηκαν στο δάσος και έπρεπε να βρούμε τη θέση τους μέσα σε αυτό. Ο κύριος κάστορας , ο κύριος Σκατζόχοιρος , το λαγουδάκι και ο κύριος Σαλιγκαρης έπαιξαν κρυφτό και άλλαξαν τη θέση τους κάθε φορά που εμείς ρίχναμε το ζάρι!
Βρέθηκαν μπροστά στο κούτσουρο! Αλλά κρύφτηκαν και πίσω από αυτό! Τα βρήκαμε στο πλάι αλλά και πάνω σε αυτό ! Στο τέλος εντοπίσαμε τις αντίστοιχες εικόνες – καρτέλες με τις θέσεις που είχαν πάρει και επιβραβεύσαμε τις προσπάθειες των παιδιών.
Το κρυφτό στο δάσος έγινε μια όμορφη περιπέτεια !
Ένα τραγούδι αγαπημένο επεξεργάστηκαν οι μικροί μαθητές για τον εορτασμό του Πολυτεχνείου. Τα παιδιά έκοψαν και κόλλησαν υλικά, ζωγράφισαν ανθρωπάκια και δημιούργησαν το δικό τους ομαδικό έργο για να περιγράψουν τους στίχους του τραγουδιού που διδάχθηκαν. Στο τέλος, έγραψαν τον τίτλο ολοκληρώνοντας το ομαδικό τους έργο και η χαρά τους για το αποτέλεσμα ήταν μεγάλη!
Την ημέρα εορτασμού του Πολυτεχνείου και τα δύο τμήματα του Νηπιαγωγείου μας , παρακολούθησαν σε κουκλοθέατρο την Ντενεκεδούπολη. Ένα παραμύθι που αρέσει πολύ στα παιδιά με τους ήρωες του τον Σαρδέλα, τη Μηλίτσα, τον Βουτυρένιο, τον Σοφό, τον Οκ Μπαμ Μπαμ και φυσικά τον Λαδένιο που ήρθε στην Ντενεκεδούπολη για να φέρει τα πάνω κάτω αναγκάζοντας τα Ντενεκεδάκια να τον υπηρετούν, φέρνοντας του φαγητό και δίνοντας τους συνέχεια διαταγές . Κάποια στιγμή τα Ντενεκεδάκια δεν άντεξαν και με τη βοήθεια του Σοφού και τις συμβουλές του τον έδιωξαν μια για πάντα από την πόλη τους.
Στις 17 Νοεμβρίου, όπως κάθε χρόνο γιορτάζουμε την επέτειο του Πολυτεχνείου. Είχαμε την ευκαιρία να προσεγγίσουμε με τα παιδιά έννοιες όπως της δημοκρατίας, της ελευθερίας, της ειρήνης, της δικαιοσύνης.
Η προσέγγιση έγινε μέσα από σχετικά βιβλία, παραμύθια, φωτογραφίες, τραγούδια, κουκλοθέατρο, δραματοποίηση.
Τα εξαιρετικά παραμύθια με τα οποία ασχοληθήκαμε ήταν ¨Η Σοφή Ελιά” της Ειρήνης Καμεράτου-Γιαλλούση, “στο δάσος” της Σοφίας Ζαραμπούκα, “Η Κυρά Δημοκρατία” της Κωνσταντίνας Αρμενιάκου, “Ντενεκεδούπολη” της Ευγενίας Φακίνου.
Με αφορμή το παραμύθι Η Κυρά Δημοκρατία, φτιάξαμε τις δικές μας κούκλες…Τα παιδιά έκοψαν ζωγράφισαν και έγραψαν την λέξη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.
Τα παιδιά φώναξαν δυνατά το σύνθημα του παραμυθιού…”ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ, ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ , ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΑΝΤΑ ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΟΙ”.
Το επόμενο παραμύθι με το οποίο ασχοληθήκαμε ήταν… στο δάσος…Με αφορμή την ιστορία του παραμυθιού συζητήσαμε πόσο σημασία έχει ένας αρχηγός σε μια ομάδα να διαθέτει χαρακτηριστικά όπως, να είναι δίκαιος, μορφωμένος, με ευστροφία, για να προστατεύσει την ομάδα του, ενώ η σωματική δύναμη δεν είναι αρκετή. Η σοφή κουκουβάγια είχε αναδειχθεί αρχηγός με εκλογές από όλα τα υπόλοιπα ζώα του δάσους. Αυτό ήταν η αφορμή, ώστε να κάνουμε κι εμείς εκλογές στην τάξη μας, με ένα απλό προβληματισμό , κατανοητό για την ηλικία των παιδιών και να ψηφίσουμε το φρούτο που μας αρέσει πιο πολύ , ανάμεσα στην φράουλα και την μπανάνα. Η ψηφοφορία ήταν μυστική…
Περιμένοντας στη σειρά ….
Μυστική Ψηφοφορία μέσα από το παραβάν (με τη βοήθεια του κουκλοθέατρου )
Η καταμέτρηση των ψήφων..
και το….αποτέλεσμα…νικήτρια η Φράουλα με μία ψήφο παραπάνω…
“Πίσω από κάθε παιδί που πιστεύει στον εαυτό του, υπάρχει μια δασκάλα που πίστεψε πρώτα σε αυτό”
Η ΤΕΛΕΙΑ είναι ένα παραμύθι που μιλάει για την αυτοεκτίμηση. Πώς η στάση μιας δασκάλας θα κάνει ένα παιδί να ξεδιπλώσει τις ικανότητες και τις δυνατότητες του; Η Λία είναι ένα μικρό κορίτσι που δεν πιστεύει ότι μπορεί να ζωγραφίσει. Τότε η δασκάλα της, της λέει να φτιάξει έστω μία τελεία και στο τέλος να βάλει και την υπογραφή της. Την επόμενη μέρα η Λία θα δει την….Τελεία της να είναι μέσα σε μια χρυσή κορνίζα, πάνω από την έδρα της δασκάλας. Αυτό το γεγονός θα την γεμίσει αυτοπεποίθηση και έτσι θα αρχίσει να ζωγραφίζει τελείες μικρές, μεγάλες, πολύχρωμες, ασπρόμαυρες και δε θα διστάσει να πάρει μέρος με τις τελείες της στην έκθεση ζωγραφικής του σχολείου της.
Μετά το τέλος της ανάγνωσης του παραμυθιού, δραματοποιήσαμε με τα παιδιά το παραμύθι και συζητήσαμε τι θα γινόταν και στις δύο περιπτώσεις, αν δηλαδή η Λία θα αποφάσιζε να προσπαθήσει στη ζωγραφική στην περίπτωση που η δασκάλα θα την απαξίωνε και θα την αποθάρρυνε. Τα παιχνίδια ρόλων, πάντα ενθουσιάζουν τα παιδιά και τα κάνουν να κατανοούν καλύτερα το οποιοδήποτε μήνυμα.
Στη συνέχεια τα παιδιά κλήθηκαν να ζωγραφίσουν τα δικά τους σχέδια φτιαγμένα από τελείες, Πολύ ευχάριστο ήταν το γεγονός, ότι το ένα έλεγε μπράβο στο άλλο επηρεασμένα από το παραμύθι και επιβράβευε την προσπάθεια του και κυρίως τα νήπια τα προνήπια.
Έχοντας μιλήσει για τόσα συναισθήματα τις προηγούμενες ημέρες, φτάσαμε στο Συναίσθημα της Αγάπης και όλα τα παιδιά συμφώνησαν, πως είναι το πιο όμορφο συναίσθημα. Μίλησαν για την Αγάπη που νιώθουν για τον μπαμπά και τη μαμά, τα αδέρφια, τους συγγενείς , τους φίλους, την αγάπη για τα ζώα, τη φύση…. Ζωγράφισαν πόσους χωράει η καρδούλα τους και στη συνέχεια είδαμε σε βιντεάκι το παραμύθι “ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ ΠΟΥ ΕΔΙΝΕ”, ένα πολύ συγκινητικό παραμύθι που μιλάει για την ανιδιοτελή αγάπη, την πραγματική αγάπη, που δεν περιμένει ανταλλάγματα, όπως π.χ. είναι η αγάπη της μαμάς και του μπαμπά. Στη συνέχεια τα παιδιά έκοψαν μια καρδιά και από τη μια μεριά έγραψαν τη λέξη Αγάπη και από την άλλη το όνομα τους.
Αφού βγήκαμε στο δασάκι του σχολείου, το κάθε παιδί διάλεξε και αγκάλιασε τον κορμό ενός δέντρου, για να του δείξουν την αγάπη τους.
Έπειτα συμφωνήσαμε να κρεμάσουμε τις καρδιές σε ένα δέντρο και να το στολίσουμε. Το δέντρο πήρε το όνομα …Το Δέντρο της Αγάπης…
Συζητώντας όλο αυτό τον καιρό για τον Πόλεμο και την Ειρήνη, στα πλαίσια της εθνικής μας εορτής για την επέτειο του ΟΧΙ , πολλά ήταν αυτά τα συναισθήματα που νιώσαμε μαζί με τα παιδιά. Η Ειρήνη συνυφασμένη με τη χαρά , το γέλιο, την αισιοδοξία, την ελπίδα, την ελευθερία, την αλληλεγγύη, τον σεβασμό και από την άλλη ο Πόλεμος συνυφασμένος με τον φόβο, την απαισιοδοξία, την προσβολή, το άγχος τη λύπη……Το πρώτο θέμα της ενασχόλησης μας με τα Εργαστήρια Δεξιοτήτων “Ανακαλύπτοντας τον κόσμο των Συναισθημάτων μας” ξεδιπλώνεται παρακάτω…..
Πρώτα ξεκινήσαμε παίρνοντας όλα τα παιδιά καθρεφτάκια στα χέρια και αναπαριστώντας στα πρόσωπα τους το συναίσθημα που κάθε φορά συμφωνούσαμε. Όλα τα χαρακτηριστικά συμμετείχαν σε αυτή την αναπαράσταση… τα φρύδια, το στόμα, τα μάτια. Όλο αυτό ήταν πολύ διασκεδαστικό!
Συζητήσαμε πως όλο το σώμα συμμετέχει στην εναλλαγή των συναισθημάτων, η αναπνοή μας, ακόμα και το χρώμα στο πρόσωπο και δουλέψαμε συναισθήματα όπως , Η ΧΑΡΑ, Η ΛΥΠΗ, Ο ΦΟΒΟΣ, Η ΑΓΑΠΗ, Η ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗ, Η ΚΟΡΟΙΔΙΑ, Η ΖΗΛΙΑ…Κάθε φορά που ξεκινούσαμε να μιλάμε για τα συναισθήματα καθόμασταν στην παρεούλα σε κύκλο κάτω στο πάτωμα και ένας γλυκός επισκέπτης ερχόταν στην παρέα μας. Το γλυκό κουνελάκι, που είχε ευαίσθητα αυτάκια και όλοι έπρεπε να κάνουμε ησυχία και να του μιλάμε σιγά. Ανοίγοντας τις χουφτίτσες τους τα παιδιά και φτιάχνοντας μια φωλίτσα, το κουνελάκι πήγαινε από παιδί σε παιδί κι αυτά του μίλαγαν για τα τους φόβους τους , τη λύπη τους, πότε αισθάνονται χαρά, για ποια πρόσωπα αισθάνονται αγάπη.
Τα παιδιά ήρθαν σε επαφή με τον πίνακα του ζωγράφου Μιρό ¨ Το Χαμόγελο των φλεγόμενων φτερών” και αντάλλαξαν απόψεις αναλύοντας τα σχέδια του πίνακα…ένας χαρταετός, ένα μπαλόνι, ένα πουλί στον ουρανό, ένα αστέρι κι ένα ανθρωπάκι χωρίς πρόσωπο….οι απόψεις των παιδιών. Ας βάλουμε μάτια , χείλια, μαλλιά, φρύδια, μύτη…συμφώνησαν…
Τους Φόβους τους τα παιδιά τους εκμυστηρεύτηκαν στο κουνελάκι, άλλα παιδιά είπαν για το σκοτάδι , τον γορίλα, τα ψάρια, τα ζόμπι, άλλα τους λύκους…και στη συνέχεια τους ζωγραφίσαμε τους βάλαμε στην κατσαρόλα της μάγισσας να μαλακώσουν και σκίζοντας τους τους πετάξαμε στον κάδο , μια για πάντα!
Φτιάξαμε και ονειροπαγίδες για να κρατάνε μακριά τα κακά όνειρα….
Το συναίσθημα της χαράς ακολούθησαν παιχνίδια που παίξαμε, όπως η καυτή πατάτα, τα αγαλματάκια με εύθυμη μουσική και ζωγραφίσαμε πότε αισθανόμαστε χαρά…
Ζωγραφίσαμε τη Λύπη…..
Κάναμε ένα πείραμα με ένα μπουκάλι , που η εκπαιδευτικός είχε τρυπήσει τον πάτο του και το είχε γεμίσει νερό. Φυσικά το καπάκι ήταν πολύ καλά κλεισμένο , όμως κάθε φορά που κάποιο παιδί μιλούσε για το τι του προκαλεί Λύπη, τότε το μπουκάλι που ήταν η ψυχή μας άδειαζε και έφευγε από μέσα το νερό, αφού η εκπαιδευτικός άνοιγε σιγά σιγά και προσεκτικά το καπάκι.. Έπειτα εξηγήσαμε ότι το νερό φεύγει από το μπουκάλι γιατί ο αέρας σπρώχνει το νερό προς τα κάτω..
Πολύ εντυπωσίασε τα παιδιά όταν πήραν στα χέρια τους ένα μήλο χωρίς στόμα και με την καθοδήγηση της νηπιαγωγού άρχισαν να του μιλάνε με όμορφα λογάκια , να το φιλάνε και να το χαϊδεύουν.
-Είσαι όμορφο
-Έχεις ωραίο κοτσάνι
-Σε αγαπώ
Θέλω να σε έχω φίλο
-Έχεις ωραίο χρώμα
και το τέλος το μήλο μας ήταν χαρούμενο και του ζωγραφίσαμε ένα μεγάλο χαμόγελο.
Δυστυχώς δεν έγινε το ίδιο με ένα άλλο μήλο που του μιλούσαν άσχημα και αυτό στεναχωρήθηκε πολύ και λυπήθηκε.
Στη συνέχεια κόψαμε τα μήλα στη μέση και παρατηρήσαμε ότι το χαρούμενο μήλο ήταν άσπρο μέσα αλλά το στεναχωρημένο ήταν πολύ άσχημο..Κάπως έτσι στεναχωριέται κι η ψυχή μας αν κάποιος μας κοροϊδεύει , μας λέει ψέματα ή μας χτυπάει.
Ένα παιχνιδοτράγουδο , ήρθε να συμπληρώσει όλα αυτά που αναλύσαμε με τα παιδιά για την Λύπη και την κοροϊδία ακόμα και για την διαφορετικότητα των ανθρώπων. Το τραγούδι λέγεται ” Μήλα γύρω γύρω στη μέση Πορτοκάλι.”
Τα παιδιά το δραματοποίησαν και κατάλαβαν, ότι η απόρριψη και η μη αποδοχή προκαλεί θλίψη, ενώ η αποδοχή κάνει τους ανθρώπους χαρούμενους!
Η Παλέτα των Συναισθημάτων, είναι ένα πολύ όμορφο παραμύθι που περιγράφει όλα μας τα συναισθήματα μέσα από τα μάτια ενός ζωγράφου, ο οποίος απευθύνεται σε ένα μικρό κορίτσι την Συναισθηματικούλα , όπως είναι το όνομα της.. Αφού διαβάσαμε και συζητήσαμε το παραμύθι, φτιάξαμε τις δικές μας Παλέτες με τα συναισθήματα.
Επίσης στις ελεύθερες δραστηριότητες τα παιδιά φτιάχνουν με πλαστελίνη πάνω σε κενά πρόσωπα που έχουμε πλαστικοποιήσει συναισθήματα με πλαστελίνη, μια ιδέα που είχε η παιδαγωγός της παράλληλης στήριξης και αρέσει ιδιαίτερα σε όλα τα παιδιά.
Ολοκληρώνοντας τις δραστηριότητες μας για την 28η Οκτωβρίου, τα παιδιά του τμήματος 1, γνωρίσαμε τις σημαίες άλλων κρατών και αναγνωρίσαμε τη Σημαία της χώρας μας της Ελλάδας, ανάμεσα σε άλλες. Συζητήσαμε για το χρώμα αλλά και για το σύμβολο της κάθε μίας και παίξαμε παιχνίδι μνήμης.
Επίσης τις ομαδοποιήσαμε με βάση το χρώμα τους…
Ζωγραφίσαμε σε ένα χαρτί διπλωμένο στη μέση..από την μία πλευρά ζωγραφιές με την ΕΙΡΗΝΗ και στην άλλη πλευρά ζωγραφιές με τον ΠΟΛΕΜΟ. Αυτής της δραστηριότητας προηγήθηκε η προβολή βίντεο, που συνέδεε την ειρήνη και τον πόλεμο με τις αισθήσεις μας, το οποίο εντυπωσίασε τα παιδιά και το παραθέτουμε.
Φτιάξαμε στρατιωτάκια και σημαιάκια καρδούλες… αφού η καρδιά μας χτυπάει Ελληνικά!!!
Την ημέρα της γιορτής τα παιδιά είπαν από ένα ποιηματάκι.
Τα παιδιά του Τμήματος 2, γνώρισαν των αγώνα των Ελλήνων για την ελευθερία, αλλά και ασχολήθηκαν με τις έννοιες «Ειρήνη» και «Πόλεμος» μέσα από την «Ειρήνη» του Αριστοφάνη, σε διασκευή της Σοφίας Ζαραμπούκα. Ακόμη, τραγούδησαν για την «Ειρήνη» και διδάχτηκαν μέσα από το τραγούδι «Τα ραφτικά της γιαγιάς» τη σημασία του ειρηνικού παιχνιδιού. Επίσης, τα παιδιά κατασκεύασαν το δικό τους περιστέρι της Ειρήνης αλλά, φυσικά, και την ελληνική σημαία.
……. και ακολούθησε παρέλαση στο προαύλιο του σχολείου μας, που όλοι γονείς και εκπαιδευτικοί, τα χειροκροτήσαμε και τα καμαρώσαμε ……παιδιά ήσασταν υπέροχα όλα!!!
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
