Πατήστε πάνω στην εικόνα για να δείτε το ψηφιακό βιβλίο, που δημιουργήσαμε στην εφαρμογή
Book Creator
Με το παραμύθι αυτό, το νηπιαγωγείο μας συμμετέχει
στη Δράση φιλαναγνωσίας «Διαβάζουμε Μαζί»
Το παραμύθι αυτό γράφτηκε και εικονογραφήθηκε από τα παιδιά
του 10ου Νηπιαγωγείου Άργους στα πλαίσια του eTwinning έργου
“The (St)e(a)motional Tree of (Ai)Friendship”
«Το STEAM-συναισθηματικό Δέντρο της Ai Φιλίας»
Το Έργο (project) αυτό, το έχουμε συνδέσει
με το Πρόγραμμα Αγωγής Υγείας
«Συναισθήματα – Γνωρίζω τον Εαυτό μου και τους άλλους»
Ευ Ζην – Ζω Καλύτερα – μαθήματα ζωής και Αγωγής Υγείας
– Επί μέρους θεματική ενότητα/υποενότητα:
Ψυχική και Συναισθηματική Υγεία – Πρόληψη
αλλά και με το Πρόγραμμα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης
«Ενδιαφέρομαι και ενεργώ για να προστατέψω το περιβάλλον που ζω»
Επίσης τα προγράμματα αυτά τα έχουμε εντάξει
στις Δράσεις Ενίσχυσης της Ενεργού Πολιτειότητας.
Το παραμύθι:
«Μία φορά και έναν καιρό στην αυλή του 10ου Νηπιαγωγείου Άργους, ζούσε μία πολύ ευγενική μικρή πορτοκαλιά.
Αυτή η πορτοκαλίτσα ήταν πολύ χαρούμενη.
Όλα αυτά τα ευγενικά λόγια και τους ευγενικούς τρόπους τα μάθαινε από τις παιδικές φωνές που άκουγε από το παράθυρο των νηπιαγωγείου.
Μάθαινε τους κανόνες που είχαν σκεφτεί και συμφωνήσει τα παιδιά, μάθαινε της ευγενικές λέξεις από την νεράιδα Ευγενία και ακούγοντας όλα αυτά ένιωθε αγάπη και σιγουριά.
Άκουγε και αυτά που έλεγαν οι δασκάλες όταν έκαναν μάθημα μαζί με τα παιδιά, όπως το σαλιγκάρι STEAM, το Τερατάκι που μαθαίνει τους κανόνες, την Eιρήνη, ότι είμαστε όλοι διαφορετικοί όλοι ίσοι, το πρόγραμμα «Αν όλα τα παιδιά της γης», τους χαρταετούς της Φιλίας που έφτιαξαν οι δασκάλες με τα παιδιά και που τους έβλεπε να πετάνε ψηλά στον ουρανό, τα συναισθήματα και γιατί νιώθουμε τα εύκολα και τα δύσκολα συναισθήματα και για όλα αυτά αισθανόταν όμορφα, δηλαδή αγάπη, χαρά, φιλία και ευγνωμοσύνη.
Με όλα αυτά που άκουγε έμαθε τι είναι η συνεργασία, η κατανόηση, ο σεβασμός, η αλληλοβοήθεια και η εμπιστοσύνη και ότι επειδή είμαστε όλοι διαφορετικοί για αυτό είναι ο κόσμος μας πιο όμορφος.
Η πορτοκαλιά αποφάσισε τότε να γίνει «Το Δέντρο της Φιλίας» όταν μεγαλώσει και γίνει και αυτή σαν όλες τις άλλες πορτοκαλιές του Άργους.
Αποφάσισε να μάθει σε όλους αυτά που είχε μάθει και αυτή και να πει σε όλους το μήνυμα της φιλίας, όμως στεναχωριόταν που ήταν ακόμα πολύ μικρούλα και που επειδή είχε ρίζες μέσα στο χώμα δεν μπορούσε να περπατήσει και να μεταφέρει το μήνυμα.
Τότε έγινε κάτι μαγικό.
Το βράδυ που κοιμήθηκε ήταν ένα μικρό δεντράκι, χωρίς πορτοκαλάκια, όμως το πρωί που ξύπνησε είχε γίνει μία τεράστια πορτοκαλιά μέχρι τον ουρανό, με πορτοκάλια για όλα τα παιδιά της γης.
Αυτό το μαγικό έγινε επειδή είχε μέσα της καλοσύνη και αγάπη. Αποφάσισε τότε, αφού δεν είχε ανθρώπινη φωνή, να πει με την ψυχή της το μήνυμα της φιλίας σε άλλα δέντρα και αυτά να το πουν στα διπλανά και δέντρο-δέντρο, το μήνυμα να φτάσει και σε άλλες χώρες.
Τα παιδιά του σχολείου μόλις είδαν την πορτοκαλιά τόσο μεγάλη και γεμάτη πορτοκάλια, κατάλαβαν!
Έκλεισαν τα μάτια και άκουσαν με την ψυχή τους το μήνυμα της φιλίας και αποφάσισαν να βοηθήσουν την πορτοκαλιά τους.
Η πορτοκαλιά τότε ένιωσε μεγάλη χαρά και συγκίνηση, που τα παιδιά θα τη βοηθούσαν, γιατί η αλήθεια είναι, ότι εκτός από τα καλά, άκουγε και κάποια πράγματα από τις έφερναν απογοήτευση.
Άκουγε ότι κάποιοι άνθρωποι παραβιάζουν τους κανόνες της φιλίας και δεν σέβονται τους άλλους και κάνουν πόλεμο και ένιωθε λύπη και θυμό.
Μάθαινε επίσης, πως κάποιοι άνθρωποι δεν προστατεύουν το περιβάλλον και κόβουν τα άλλα δέντρα, όμως όλα τα δέντρα έχουν ζωή μέσα τους και είναι όλα ίσα παρόλο που είναι διαφορετικά.
Όλα χρειάζονται και είναι σημαντικά και όλα έχουν το δικό τους ταλέντο.
Με όλα αυτά τα άσχημα που άκουγε, καμιά φορά ένιωθε φόβο, μήπως χαθούν όλα τα άλλα δέντρα και μείνει μόνη της, αλλά είχε εμπιστοσύνη στα παιδιά και είχε δίκιο.
Έκπληκτη είδε ότι τα παιδιά έκοψαν μερικά πορτοκάλια και από αυτά τα πορτοκάλια της φιλίας, έφτιαξαν το χυμό της φιλίας και τον μοιράστηκαν, γιατί οι φίλοι ξέρουν να μοιράζονται και όχι μόνο αυτό!
Τα παιδιά αποφάσισαν να συνεργαστούν με άλλα παιδιά από σχολεία της Ελλάδας και της Τουρκίας και της Ιταλίας και της Ρουμανίας και να μεταφέρουν το μήνυμα της φιλίας.
Τα παιδιά συζήτησαν αυτή την ιδέα με τις δασκάλες τους και τότε, από το ανοιχτό παράθυρο, τα πουλάκια άκουσαν τα λόγια τους και ζήτησαν από τα παιδιά να φτιάξουν ζωγραφιές και μηνύματα και να πάνε αυτά να τα μεταφέρουν στα άλλα παιδιά και με ανθρώπινη φωνή να μιλήσουν και να πουν για τη φιλία σε όλα τα παιδιά της Γης!
Αυτό έκανε πολύ ευχαριστημένη την πορτοκαλιά μας!»