«Επανάσταση σήμερα είναι η διατήρηση της τρυφερότητας»
Στο πρόγραμμα γράφει πως τις δυο πρώτες ώρες έχουμε Γλώσσα.
Συνήθως μετά την «καλημέρα» μας, ανοίγουμε το κίτρινο τετράδιο.
Εκείνο της ορθογραφίας.
Όμορφο χρώμα το κίτρινο, δε λέω, αλλά η ορθογραφία όχι και τόσο για το ξεκίνημα της μέρας.
Ωραία δε θα ήταν να ξυπνάμε πιο τρυφερά;
Σήμερα ας κάνουμε Γλώσσα, σκέφτηκα, αλλά ας διαλέξουμε μια σημαντικότερη από την ελληνική. Αυτή της αγάπης…
Στα θρανία των παιδιών, αντί για τετράδιο υπήρχε ένα μικρό post it με ένα μήνυμα αγάπης, ξεχωριστά για το καθένα τους.
Κάτι όμορφο που ήθελα να μοιραστώ μαζί τους.
Η απορία τους μόλις τα αντίκρισαν μεγάλη, το ίδιο και ο δικός μου ενθουσιασμός.
Μια μικρή αμηχανία κι ύστερα γέμισε η τάξη μικρά χαμόγελα.
Μιλήσαμε για τις λέξεις που πληγώνουν κι για τις άλλες που τις πληγές μας επουλώνουν.
Ύστερα σε ένα λευκό χαρτί σε σχήμα επιδέσμου, καθένα τους έγραψε μια συγγνώμη, ένα ευχαριστώ ή ένα σ’αγαπώ σε έναν συμμαθητή τους.
Τώρα η τάξη γέμισε αγκαλιές και συγκίνηση κι η καρδιά μου περηφάνεια για το ωραιότερο μάθημα της χρονιάς για την ώρα!
Επαναστατούμε λοιπόν, διατηρώντας και πολλαπλασιάζοντας την τρυφερότητά μας στην πράξη 😉
Bonus extra μια πολύ γλυκιά ταινία μικρού μήκους, που αποτέλεσε την αφόρμηση της δίκης μας συζήτησης 💕
Δασκάλα
