Φεβ 22

Αρχική

Flag Counter
Ιστολόγιο για εκπαιδευτικά θέματα, για ρομποτική και …βλέπουμε…

Νοε 06

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΕΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ ΜΑΘΗΣΗΣ: ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΟΥΣ ΣΕ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Διπλωματική εργασία στα πλαίσια του ΜΠΣ του ΕΑΠ. Δείτε την εργασία εδώ.  Δείτε την παρουσίαση (με σχόλια)  εδώ .

Νοε 06

ΕΡΓΑΣΙΑ ΣΤΗΝ ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΜΟΝΑΔΩΝ (ΕΚΠ 62) ΤΟΥ ΕΑΠ: Η περίπτωση του 132ου Δημοτικού Σχολείου Αθήνας. Μια ανάλυση με όρους της Διοίκησης Εκπαιδευτικών Μονάδων

Η εργασία που έγινε το 2009-2010 αφορά το 132ο Δημοτικό Σχολείο Αθήνας. Η προσέγγιση που χρησιμοποιήθηκε έγινε με όρους Διοίκησης. Το 132 είναι ένα κολό παράδειγμα για όλα τα σχολεία και όχι μόνο τα Διαπολιτισμικά…. Δείτε την εργασία εδώ

Νοε 06

ΕΡΓΑΣΙΑ ΣΤΗΝ ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΜΟΝΑΔΩΝ (ΕΚΠ 62) ΤΟΥ ΕΑΠ: H Aλληλεξάρτηση των Παραγόντων που Συντελούν σε Αποτελεσματική Εφαρμογή Εκπαιδευτικών Καινοτομιών

Η εργασία που έγινε το 2009-2010 αφορά τους 8 οδηγούς του Fullan.. Από τις πιο ενδιαφέρουσες αναλύσεις του. Δείτε την εργασία εδώ

Νοε 06

ΕΡΓΑΣΙΑ ΣΤΗΝ ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΜΟΝΑΔΩΝ (ΕΚΠ 62) ΤΟΥ ΕΑΠ: Το καναρινί ποδήλατο

Η εργασία που έγινε το 2009-2010 αφορά τις αδυναμίες των ατομικών εκπαιδευτικών πρωτοβουλιών. Δείτε την εργασία εδώ

Μάι 28

ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΑΣΚΗΣΗ ΒΙΑΣ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

«Σειρά αναλύσεων που ακολουθούν σε διαδοχικές συνέχειες και θεμελιώνεται στην αφετηριακή παραδοχή ότι ή βία στο σχολείο είναι ένα φαινόμενο που μπορεί να κατανοηθεί πληρέστερα ως στοιχείο του ευρύτερου κοινωνικού ελέγχου που ασκείται στην εκπαίδευση σε μια κοινωνία με άνιση κατανομή πλούτου, προνομίων και εξουσίας», του Γιώργου Μαυρογιώργου. Διαβάστε περισσότερα εδώ

Δείτε και το σχετικό άρθρο του ίδιου συγγραφέα: «ΣΧΟΛΙΚΗ ΠΕΙΘΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ: Γιατί το ζήτημα είναι σημαντικό;» εδώ

Δεκ 07

Μια απάντηση στο πρόβλημα της διδασκαλίας

Μέσα στο σύγχρονο πολιτικό, κοινωνικό και οικονομικό περιβάλλον, όπως αυτό διαμορφώνεται, η διδασκαλία βρίσκεται στην κορυφή του παγκόσμιου ενδιαφέροντος. Ενώ όμως είναι ευρέως πλέον αποδεκτό ότι ο βασικός παράγοντας που επηρεάζει τη μάθηση και την πρόοδο των παιδιών είναι ο ίδιος ο εκπαιδευτικός, οι αναλύσεις και οι επιλογές που γίνονται, προβλέπονται δυσοίωνες για την εκπαίδευση.

Η μια επιλογή είναι μια ολομέτωπη επίθεση στις κάθε είδους οικονομικές αποδοχές των εκπαιδευτικών. Έρχεται από την παγκόσμια οικονομική κατάρρευση και την προσδοκία ότι ο δημόσιος τομέας και το μεγάλο εκπαιδευτικό δυναμικό του θα πρέπει να πληρώσουν το τίμημα. Στην Αγγλία, ένας υπουργός της κυβέρνησης έχει διακηρύξει ότι η αριστεία θα συμβεί στον δημόσιο τομέα μόνο όταν υπάρχει «κάποια πραγματική πειθαρχία και κάποιος φόβος» από τις απώλειες θέσεων εργασίας. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, άλλοι σχολιαστές έχουν στραφεί ενάντια στους μισθούς των εκπαιδευτικών γιατί «επιβαρύνουν σε μεγάλο βαθμό τις συνταξιοδοτικές παροχές», υποστηρίζοντας (χωρίς πραγματικά δεδομένα) ότι οι νεότεροι εκπαιδευτικοί θέλουν περισσότερα χρήματα νωρίτερα σε βάρος της ασφάλειας αργότερα. Φυσικά από πουθενά δεν προκύπτει ότι με μικρότερους μισθούς και ασφαλιστικές παροχές θα αυξηθεί η ποιότητα των εκπαιδευτικών.

Η δεύτερη επιλογή (και συναφής) είναι η νομισματική, όπου οι εκπαιδευτικοί πληρώνονται σύμφωνα με την επιτυχία στην ατομική τους αξιολόγηση. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, κρατικές υπηρεσίες εκπαίδευσης και οι επιτροπές τους συμπαρατάσσονται με οικονομολόγους, οι οποίοι έρχονται με τύπους για να πληρώσουν τους εκπαιδευτικούς σύμφωνα με τις ατομικές επιδόσεις τους, ιδιαίτερα σε σχέση με τις βαθμολογίες των εξεταστικών δοκιμασιών των μαθητών τους. Οι εκπαιδευτικοί θα πρέπει να κάνουν συγκεκριμένα πράγματα για να συμμορφωθούν με τον  αδυσώπητο αυτό αγώνα, που οδηγεί στις επιχορηγήσεις της ομοσπονδιακής κυβέρνησης  Η στρατηγική αυτή, χωρίς προηγούμενο ιστορικό επιτυχίας, επαναφέρει τις πριν ένα αιώνα θεωρίες του Taylor. Αγνοεί τις ψυχολογικές έρευνες που δείχνουν ότι η οικονομική ανταμοιβή βελτιώνει μόνο τις επιδόσεις σε τομείς δεξιοτήτων χαμηλού επιπέδου, ​​όχι σε πολύπλοκες εργασίες, όπως τη διδασκαλία. Συγχρόνως εκπαιδευτικοί υψηλών προσόντων αποφεύγουν να αναλάβουν δύσκολες τάξεις και μαθήματα για να μην μειώσουν τη βαθμολογία τους. Βλ. σχετικά και τις δηλώσεις του πρωθυπουργού στην Καθημερινή στις 16/11/2014

Η τρίτη επιλογή (επίσης σχετική) είναι να κάνει τη διδασκαλία απλουστευτική, να μειώσει την κρίση και τον επαγγελματισμό των εκπαιδευτικών, έτσι ώστε άνθρωποι με λιγότερα προσόντα να μπορούν να διδάσκουν. Περιορισμός του αναλυτικού προγράμματος,  στροφή στην τεχνική εκπαίδευση, σαφείς οδηγίες και τυποποίηση της διδασκαλίας με κατεύθυνση τα τεστ, υποβάθμιση της παιδείας σε μικρές κατανοήσεις αποσπασμάτων κειμένων, αγνόηση της πολιτιστικής και γλωσσικής πολυμορφίας, αντιμετώπιση των εκπαιδευτικών ως απλών εκπροσώπων παράδοσης των κυβερνητικών πολιτικών, και μείωση της ανταπόκρισης στις ποικίλες εκπαιδευτικές ανάγκες των μαθητών τους. Αν αυτό είναι το είδος της διδασκαλίας που χρειάζεται,  προφανώς δε χρειάζεται και πολύ χρόνος για να προετοιμασθούν οι «δάσκαλοι» να το κάνουν και βέβαια δεν χρειάζονται και πολλά χρήματα. Δεν θα χρειαστούν  λοιπόν μεγάλου χρονικού διαστήματος προετοιμασίες και μεταπτυχιακά, αλλά (φθηνότεροι) εναλλακτικοί δρόμοι  πιστοποίησης και συμπιεσμένα προγράμματα κατάρτισης. Δεν είναι βέβαια δύσκολο να φανταστούμε τι θα συμβεί στους πολιτισμούς, αλλά και στην οικονομία των χωρών που θα επιλέξουν αυτήν την κατεύθυνση.

Προφανώς υπάρχουν καλύτεροι τρόποι από αυτούς για να προχωρήσουμε προς τα εμπρός. Ο  Woody Allen αστειευόμενος συμβούλευε: «Περισσότερο από κάθε άλλη στιγμή στην ιστορία, το ανθρώπινο είδος βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Ο ένας δρόμος οδηγεί στην απόλυτη απελπισία και ο άλλος στην απόλυτη εξαφάνιση. Ας προσευχηθούμε, να μας δοθεί η σοφία, να επιλέξουμε κατάλληλα.» Οι παγκόσμια τρέχουσες  προσπάθειες για την αναθεώρηση του επαγγέλματος του δασκάλου θέτουν σε κίνδυνο να μετατρέψουν αυτό το αστείο σε πραγματικότητα!

Εν όψει όλων αυτών των απειλών οι δάσκαλοι και οι οργανώσεις τους οφείλουν να προασπιστούν το λειτούργημα και επάγγελμα τους, όχι μόνο αμυντικά, αλλά με μια πειστική απάντηση στο πρόβλημα της ποιότητας του δασκάλου. Μια τέτοια απάντηση θα πρέπει να εκμεταλλεύεται όλο το υπάρχον δυναμικό του εκπαιδευτικού συστήματος και να γίνει η δύναμη για συνεχή αλλαγή που θα ωφελεί όλους ατομικά και την κοινωνία συνολικά. Για να γίνει αυτό όμως απαιτούνται ευρύτερες συνεργασίες. Καθώς όμως οι κουλτούρες συνεργασίας δεν νομοθετούνται, η λύση αυτή για αλλαγή πρέπει να έρθει από κάτω. Η πιο πειστική απάντηση που φαίνεται να υπάρχει σήμερα και όπου εφαρμόστηκε σωστά είχε επιτυχία, σε αντίθεση με τις προαναφερόμενες τρεις επιλογές, είναι οι επαγγελματικές κοινότητες μάθησης (ΕΚΜ) (Fullan, Hill & Crevola, 2006: Hargreaves & Fullan, 2012)

Fullan, M., Hill, P., & Crevola, C. (2006). Breakthrough. Thousand Oaks, CA: Corwin Press.

Hargreaves, Α & Fullan, Μ. (2012). Professional Capital:  Transformng Teaching in Every School . New York: Teachers College Press.

Για να μάθετε  για τις Επαγγελματικές Κοινότητες Μάθησης διαβάστε το άρθρο Professional Learning Communities

images κατάλογος

Flag Counter

Σεπ 15

Βίντεο για το ΠΣΔ

Στο ιστολόγιο 19ο Γυμνάσιο Θεσσαλονίκης και στην κατηγορία ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ-ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΙΣΤΟΛΟΓΙΩΝ ΣΤΟ ΠΣΔ μπορείτε να βρείτε σειρά βίντεο που δημιουργήθηκαν για το σκοπό αυτό

Σεπ 05

Professional Learning Communities

Για να δείτε την οπτική των Επαγγελματικών Κοινοτήτων Μάθησης, αρκεί να επισκεφθείτε την ιστοσελίδα http://www.allthingsplc.info/about , όπου ανάμεσα σε άλλους αρθογραφεί και ένας από τους κορυφαίους στην ανάλυση και εφαρμογή τους, ο R. Dufour. Για να συνδεθείτε πατήστε εδώ

plc1 plc2

Για να δείτε μεταφρασμένη την πρώτη σελίδα πατήστε εδώ

Δείτε επίσης από τον ίδιο ιστοχώρο το DuFourWhatIsAProfessionalLearningCommunity

Αν θέλετε να δείτε μεταφρασμένο το άρθρο πατήστε εδώ

και για μια σχετική παρουσίαση πατήστε εδώ

Σε μια συνοπτική εικόνα για τις Επαγγελματικές Κοινότητες Μάθησης μπορούμε να πούμε:

  1. Ο θεμελιώδης σκοπός του σχολείου είναι να εξασφαλίζει υψηλά επίπεδα μάθησης για όλους τους μαθητές, και ο βαθμός που το σχολείο το επιτυγχάνει αυτό, πρέπει να έχει φανερό αποτέλεσμα στη βραχυπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη επιτυχία του μαθητή. Η σχετική ερώτηση στην PLC δεν είναι «Αυτό διδάχθηκε;», αλλά «Αυτό το μάθανε;». Η μεταστροφή από την εστίαση στη διδασκαλία, στην εστίαση στη μάθηση, είναι η βάση της εργασίας της PLC.

  2. Οι εκπαιδευτικοί δεν μπορούν να εκπληρώσουν το θεμελιώδη της μάθησης για όλους, εάν εργάζονται μόνοι τους. Γι αυτό, πρέπει να εργάζονται μαζί, συνεργατικά, για να αποδώσουν αυτά τα στοιχεία που έχουν το μεγαλύτερο αντίκτυπο στη μάθηση του μαθητή και συγχρόνως να αναλάβουν συλλογική υπευθυνότητα να επιβεβαιώσουν ότι αυτή η μάθηση λαμβάνει χώρα.

  3. Οι εκπαιδευτικοί δεν γνωρίζουν το βαθμό στον οποίο οι μαθητές μαθαίνουν, εκτός και εάν αυτοί έχουν ένα προσανατολισμό στο αποτέλεσμα, ψάχνοντας συνεχώς αποδείξεις και ενδείξεις της μάθησης του μαθητή. Τότε θα χρησιμοποιήσουν αυτές τις ενδείξεις για να αναγνωρίσουν τους μαθητές που χρειάζονται πρόσθετο χρόνο και στήριξη για μάθηση και να τροφοδοτήσουν με πληροφορίες και να βελτιώσουν την ίδια την πρακτική διδασκαλίας τους μέσα στην τάξη.

Σε μια κριτική των Επαγγελματικών Κοινοτήτων Μάθησης τέλος, εκείνο που μπορούμε να πούμε είναι ότι το κοινό όραμα των σχολείων είναι περιορισμένο στο «Μάθηση για όλους», το οποίο είναι μεν ένας βασικός ηθικός σκοπός, αλλά όχι ο μοναδικός, που θα μπορούσε να είναι και ο κινητήριος μοχλός για την αλλαγή στα σχολεία. Υπάρχουν δηλαδή μια σειρά ζητήματα που δεν αναφέρονται, όπως παιδαγωγικά και κοινωνικών ανισοτήτων. Επίσης, μάλλον υπερτονίζεται η εσωτερική λογοδοσία. Εδώ να αναφέρουμε ότι όπως ο Dufour μαζί με το Fullan αναφέρουν σε κοινό βιβλίο τους, ότι η αλλαγή κουλτούρας στα σχολεία, δεν είναι κάτι που μπορεί να νομοθετηθεί. Οπωσδήποτε όμως, η συνδρομή και η αξιοποίηση όλου του εκπαιδευτικού συστήματος είναι απαραίτητη. Από κει και πέρα χρειάζεται χρόνος και υπομονή για να μπορέσουν να αλλάξουν κάποια πράγματα. Απ΄ αυτήν την άποψη, οι δράσεις του Υπουργείου Παιδείας για το κοινωνικό σχολείο, φαίνεται καταρχήν να κινούνται στην σωστή κατεύθυνση.

Ιουν 17

Αξιολόγηση εκπαιδευτικών: Το καρότο και το μαστίγιο είναι ο λάθος τρόπος για να παρακινηθούν οι εκπαιδευτικοί

Αν ο σκοπός της αξιολόγησης στην εκπαίδευση είναι να εντοπίσει τους μη ικανούς δάσκαλους και να αμειφθούν οι καλύτεροι τότε όπως λέει ο Fullan είναι σαν να προσπαθείς για να διώξεις τα ζιζάνια να βάζεις φωτιά σε όλο το χωράφι.

Διαβάστε το άρθρο του συγγραφέα παρακάτω και τους  8 Οδηγούς για την Αλλαγή που προτείνει ο ίδιος:

Education

Carrots and sticks are wrong way to motivate teachers

Ιουν 02

Γνωσιακή Μαθητεία (Cognitive Apprenticeship)

Διπλωματική του ΠΜΣ του ΠΤΔΕ του ΑΠΘ στις Επιστήμες της Αγωγής, στην Κατεύθυνση:

Διδακτική των Φυσικών Επιστημών και Νέες Τεχνονολογίες

Πατήστε εδώ για να την δείτε Cognitive Apprenticeship ,  εδώ για τον

  Πίνακα1 και εδώ για την Παρουσίαση

Παλαιότερα άρθρα «

Top
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων