Πρόσφατα σχόλια

visitors – επισκέπτες

Flag Counter

ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΡΠΑΘΙΑΚΗ ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ

2 Αυγούστου 2020 από και με ετικέτα , , , , , , ,

Παραθέτω τη δημοσίευση της εφημερίδας «Ροδιακή» για την εκτύπωση του βιβλίου μου: «Η λειτουργικότητα του ανεκδοτολογικού λόγου στην κοινωνία της Καρπάθου: Λαογραφικές προεκτάσεις», εκδόσεις Εντύποις, Αθήνα 2019, σελ. 774.

Επιλέξτε τον σύνδεσμο που ακολουθεί για να διαβάσετε τη δημοσίευση:

https://www.rodiaki.gr/article/441491/neo-biblio-gia-thn-karpatho?fbclid=IwAR2MdNW8XvmbgAvgxoWdBQssrC5pa5iOdfG7l1mPVZVw_1zMM2O-7soOa0w

Κατηγορία ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ | 18 Σχόλια »

ΣΤΟΝ «ΑΘΗΝΑ 9.84» ΓΙΑ ΤΟ ΑΝΟΙΓΜΑ ΤΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ

1 Ιουνίου 2020 από

Σήμερα μίλησα στον ραδιοφωνικό σταθμό Αθήνα 9:84 για την πρώτη μέρα επαναλειτουργίας των δημοτικών σχολείων στην εκπομπή «Βόλτα» της Μαργαρίτας Μυτιληναίου. Θα με ακούσετε από το 1:33:55 και εξής. Καλή ακρόαση!

Κατηγορία ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗ | 18 Σχόλια »

Πρόλογος του Μιχαήλ Γ. Μερακλή στο «Ζυμώνοντας Παραμύθια»

3 Απριλίου 2020 από και με ετικέτα ,

            Ζυμώνοντας παραμύθια

Είχαμε τη μεγάλη τιμή να προλογίσει ο Ομότιμος Καθηγητής Λαογραφίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και Αθηνών κ. Μιχαήλ Γ. Μερακλής το δίτομο βιβλίο δημιουργικής γραφής «Ζυμώνοντας Παραμύθια» (εκδ. Εντύποις, επιμέλεια Βασίλης Γεργατσούλης) των μαθητών του 23ου Δημοτικού Σχολείου Νίκαιας. Είναι ενδιαφέρουσα και σπάνια η περίπτωση ενός δημοτικού σχολείου που από το 2014 έως σήμερα δημιούργησε 5 βιβλία δημιουργικής γραφής (590 σελίδες συνολικά). Τις αναφορές του στο πρόσωπό μου από τον καθηγητή τις θεωρώ άκρως τιμητικές και μάλλον υπερβολικές. Παραθέτω τον πρόλογο του αγαπητού μου καθηγητή:

 

ΠΡΟΛΟΓΟΣ Μ. Γ. ΜΕΡΑΚΛΗ

 

Ο κύριος Βασίλης Γεργατσούλης υπήρξε ένας από τους ευφυέστερους μαθητές μας στις πανεπιστημιακές μεταπτυχιακές σπουδές του. Μεταξύ άλλων έχει το χάρισμα να συλλαμβάνει πρωτότυπες ιδέες που έχουν σχέση με τη διδακτική του δραστηριότητα ή και να αξιοποιεί πρωτότυπα διατυπωμένες ήδη ιδέες –παιδαγωγικές εν προκειμένω–, όπως είναι αυτή του συνδυασμού του μαθήματος με το παιχνίδι.

Η ιδέα αυτή έχει διατυπωθεί από τους αρχαίους χρόνους, όταν οι Έλληνες παρήγαν τις λέξεις που δήλωναν το παιχνίδι και τη μόρφωση από την ίδια θεματική ρίζα: παιδϊά – παιδεία. Αυτές οι δυο λέξεις αποτελούσαν και τον τίτλο του βιβλίου του μακαρίτη καθηγητή μας, κλασικού φιλολόγου, Κωνσταντίνου Βουρβέρη «Παιδϊά και παιδεία» (1956) (αυτονόητα το παιδίον, παιδί προέρχεται από το ίδιο θέμα). Οι παραδόσεις του άλλωστε στις πανεπιστημιακές αίθουσες έχουν μείνει στη μνήμη μου ως ώρες μιας ευφρόσυνης αλλά και παιδευτικής συγχρόνως όασης. Την ιδέα των αρχαίων έχει κάνει πράξη, πέρα από τα παιδιά, και στους φοιτητές του.

Εντούτοις αργά ενδιαφέρθηκαν σοβαρά γι’ αυτό οι εκπαιδευτικοί, και όχι όλοι. Όπως γράφει ο κύριος Γεργατσούλης, «συχνά οι δάσκαλοι κάνουμε το λάθος να τραβάμε διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα στο παιχνίδι και στο μάθημα, εξοβελίζοντας την ευθυμία και το γέλιο απ’ τα σχολεία μας». Αυτός αποφάσισε να βάλει στο πρόγραμμά του «τη χαρά της φαντασίας και της επινόησης».

Στηρίζει την πρωτοβουλία του αυτή και στο διάσημο έργο του Τζάνι Ροντάρι «Γραμματική της φαντασίας. Εισαγωγή στην τέχνη να επινοείς ιστορίες» (ελληνική μετάφραση 2001).

Ας μου επιτραπεί να πω ότι ο Ροντάρι, κατά τη γνώμη μου, επιχειρώντας να εισαγάγει την έννοια του αστείου στο παιδικό κοινό, κάπως το παράκανε. Το αστείο, ευρύτερα, το κωμικό, είναι στοιχείο ανεκτίμητο στη ζωή του ανθρώπου, αντισταθμιστικό στο έτερον ήμισυ ενός «διπλού» που μας παρακολουθεί διά βίου απαρέγκλιτα: στο τραγικό. Αλλά το κωμικό, (ανάλογα και με τις εποχές∙ η δική μας ευνοεί αυτό που σημειώνω ευθύς αμέσως) έχει αφ’ εαυτού και μια τάση υπερβολής, φτάνοντας στο σημείο να ευτελίζει το διακωμωδούμενο. Η τάση αυτή, κυρίαρχη στην εποχή μας (τάση απομυθοποίησης των πάντων), έχει επικρατήσει σε ενήλικους και ανήλικους. Αυτή την τάση διαβλέπω και στον Ροντάρι, σε σχέση μάλιστα με τα κλασικά μαγικά παραμύθια (που το σοβαρό περιεχόμενο και το βαθύτερο νόημά τους κάποιοι το έχουν εκτιμήσει ιδιαίτερα).

Ο κύριος Γεργατσούλης ούτε καν διανοήθηκε μια τέτοια μονομέρεια στην ενέργειά του. Έμεινε πιστός σ’ αυτό που θέλησε να κάνει: να δώσει χώρο στην πολύτροπη (ασφαλώς και εύθυμη πολλές φορές) φαντασία, καθώς η ροπή προς αυτήν είναι από τα κύρια γνωρίσματα της παιδικής ηλικίας, που όμως τείνει να εξαφανιστεί υπό την πίεση της παντοδύναμης τεχνοκρατίας και του συνεπαγόμενου εξορθολογισμού των πάντων. Πολλοί μιλούν για την παρατηρούμενη σ’ όλο τον κόσμο εξαφάνιση της παιδικής ηλικίας (Disappearance of Childhood).

Ο κύριος Γεργατσούλης χαρακτηρίζει τα αποτελέσματα των μαθημάτων με τον προσδιορισμό, βέβαια, «κωμικό» αλλά και, μάλιστα συχνότερα, «ευφάνταστο». Είναι ειπωμένα και γραμμένα τα λόγια τους με μια φαντασία που αστειεύεται (αλίμονο αν δεν αστειευόμασταν σ’ αυτή τη δύσκολη ζωή), αλλά και μπορεί, παίζοντας σοβαρά, να πλάθει έναν κόσμο καλύτερο ή και ομορφότερο. Δίπλα σ’ ένα παράθεμα του Ροντάρι γράφει: «Εγώ θα πρόσθετα ότι τα παιδιά έχουν ανάγκη να καλλιεργούν το πνεύμα τους, να ασκούν το σώμα τους (με τη γυμναστική) και να αναπτύσσουν τον συναισθηματικό τους κόσμο» (υπογραμμίζω εγώ), όχι μόνο –λέω εγώ τώρα– τη σκωπτική τους διάθεση, ικανή να φτάνει και ως την αναίδεια. Γράφει ακόμα ο κύριος Γεργατσούλης, ότι τα παιδιά «συνδέουν τις φανταστικές υποθέσεις με τις ανάγκες τους, με τον δικό μας κόσμο, τις νοηματοδοτούν με τέτοιο τρόπο που εκφράζουν τον πόθο τους για έναν καλύτερο κόσμο, πιο ειρηνικό, πιο οικολογικό, πιο ανθρώπινο». Και όλα αυτά τα τεκμηριώνει με λαμπρά παραδείγματα, συγκινητικά για όποιον δεν επιθυμεί να παραδίδουν οι γονείς τα παιδιά τους, ή δυνατόν αρτιγέννητα, στον εξορθολογισμό της σκέψης τους.

Μπορεί να δυσαρεστήσω τους πολυάριθμους (είναι αλήθεια) θιασώτες του Ροντάρι παιδαγωγούς, αλλά θέλω να πω ότι ο κύριος Γεργατσούλης έκανε ένα βήμα παραπέρα από τον δρόμο που εκείνος χάραξε, βήμα που ήταν ανάγκη να γίνει.

Με το πείραμά του απέδειξε, ότι το παιχνίδι με τη φαντασία του παιδιού περιέχει και μια σοβαρή παράμετρο, δεν «βγάζει γέλιο» μόνο. Π.χ. στην εκφώνηση που προέρχεται από μια παλιά γνωστή παράδοση: «Όταν ο ουρανός ακουμπούσε στη στεριά και οι αγελάδες σήκωναν τα κεφάλια τους και τον έγλειφαν…», ένας μαθητής έγραψε μιαν ιστορία όπου τα παιδιά έκοβαν από τον ουράνιο θόλο τ’ αστέρια και τα έκρυβαν στις τσέπες τους…

Η προσφυής, έξοχα ευφάνταστη αυτή εικόνα μου θύμισε μια παρόμοια του Γιάννη Ρίτσου (από τη συλλογή «Δοκιμασία», 1943), όπου το φεγγάρι «σκόνταψε στις ιτιές κι έπεσε στο πυκνό χορτάρι» και:

 

Τρέξανε τα παιδιά, πήραν στα παχουλά τους χέρια το φεγγάρι

κι όλη τη νύχτα παίζανε στον κάμπο.

Τώρα τα χέρια τους είναι χρυσά, τα πόδια τους χρυσά,

κι όπου πατούν αφήνουνε κάτι μικρά φεγγάρια στο νοτισμένο χώμα…

 

Μ. Γ. Μερακλής

Ομ. Καθηγητής Λαογραφίας

Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και Αθηνών

Κατηγορία ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ, ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗ, ΠΑΡΑΜΥΘΙ - ΑΦΗΓΗΣΗ | 18 Σχόλια »

Συνεντεύξεις Β. Γεργατσούλη στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, στον 9.84 και στον 89.5 FM

26 Μαρτίου 2020 από και με ετικέτα , ,

Το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων παρουσιάζει μια εκτεταμένη συνέντευξή μου για το νέο βιβλίο των μαθητών του 23ου Δ. Σχ. Νίκαιας «Αληθινά παραμύθια καμωμένα από… ψέματα». Τους ευχαριστούμε (και προσωπικά την κα Βίκυ Παπατζίκου) για την παρουσίαση του έργου των μαθητών και των εκπαιδευτικών μας. Επίσης στις 4 Μαρτίου μίλησα ζωντανά στις 8:40 π.μ. στο δημοτικό ραδιόφωνο του Δήμου Αθηναίων 9.84 FM στην εκπομπή «Τώρα δέσαμε», με τον Γιάννη Λαυράνο και τη Γαλάτεια Καρακατσάνη (https://www.mixcloud.com/%CE%91%CE%98%CE%97%CE%9D%CE%91984/%CF%84%CF%8E%CF%81%CE%B1-%CE%B4%CE%AD%CF%83%CE%B1%CE%BC%CE%B5-04-03-2020/) και την Τετάρτη 5 Φεβρουαρίου στις 8:30 π.μ. στο Ραδιόφωνο της Εκκλησίας της Ελλάδας (στη συχνότητα 89,5 FM).

Η συνέντευξη στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων υπάρχει στο link:

https://www.amna.gr/mobile/articleen/435361/Ta-paramuthia-mikron-mathiton-pou-eginan-biblio?fbclid=IwAR3Db9IaPMgPRW-mJzLufusT_ubZDgKyUQJKCaXy0vpAUUE1PkqRcPVQO9M

Σας παραθέτω την παρουσίαση, όπως δημοσιεύτηκε στο ΑΠΕ:

Τα δικά τους παραμύθια εμπνεύστηκαν και αποτύπωσαν σ’ ένα ξεχωριστό εικονογραφημένο βιβλίο με τίτλο «Αληθινά παραμύθια καμωμένα από… ψέματα», οι μαθητές του 23ου Δημοτικού Σχολείου Νίκαιας.

Πρόκειται για τη συγγραφική δημιουργία 200 μαθητών, που μέσα από τα «παιχνίδια δημιουργικής φαντασίας» και με καθοδηγητή τον διευθυντή του σχολείου Βασίλη Γεργατσούλη, έφτιαξαν τα δικά τους παραμύθια πολλά από τα οποία διαδραματίζονται στο σχολικό περιβάλλον και είναι γραμμένα με φαντασία και χιούμορ. Σημειώνεται πως το βιβλίο αυτό αποτελεί το 5ο σε σειρά συλλογή παραμυθιών από μαθητές του σχολείου.

Για την ιδέα του βιβλίου, αλλά και τη δική του σχέση με τον κόσμο της συγγραφής μίλησε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο διευθυντής του 23ου Δημοτικού Σχολείου Νίκαιας και εμπνευστής αυτής της προσπάθειας Βασίλης Γεργατσούλης. Έχοντας ο ίδιος εκδώσει 14 προσωπικά βιβλία αναφέρει: «Χρειάζεται να υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι οι οποίοι έχουν σχέση με το βιβλίο. Αυτή η σχέση μου με το βιβλίο, βοήθησε αρκετά ώστε να «ανοιχτούμε», γιατί πολλά σχολεία κάνουν ενδιαφέροντα πράγματα αλλά μπορεί να μην έχουν τις γνώσεις και τις επαφές στον χώρο ώστε να προβάλουν προς τα έξω τις δημιουργίες τους.»

Όπως εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο διευθυντής του 23ου Δημοτικού Σχολείου Νίκαιας, «στο βιβλίο υπάρχει ένα λαογραφικό είδος αφήγησης το οποίο στα αγγλικά το αποκαλούμε tall tales και στα ελληνικά θα το μεταφράζαμε ως ψευδολογικές αφηγήσεις, όχι με την έννοια του ψέματος αλλά με την έννοια της υπερβολικής φαντασίας.»

Για τον κ. Γεργατσούλη η αφετηρία για να φτιάξουν τα παιδιά μια ιστορία πρέπει να είναι μια διαδικασία απελευθερωτική της σκέψης τους, «γιατί όσο ξεφεύγεις από την πραγματικότητα, τόσο βοηθάς και τη σκέψη του παιδιού να πλάσει δικά της πράγματα.»

«Οπότε αφού ακούσαμε κάμποσες αφηγήσεις με «τρελά ψέματα» – υπερβολικά ψεύδη, τους καλέσαμε να πούνε ένα δικό τους ψέμα. Πολλά παιδιά σήκωναν το χέρι και έλεγαν τις ιδέες τους, όπως ότι ακουμπώντας με το δάχτυλό τους ένα σημείο του χάρτη βρέθηκαν να ταξιδεύουν στο μέρος που ακούμπησαν. Αυτή δηλαδή ήταν η πρώτη ύλη για να δομήσουμε τα παραμύθια μας. Αφού λοιπόν είπαν το «ψέμα» τους, τα γράφαμε στον πίνακα, επιλέξαμε κάποια που μας έκαναν μεγαλύτερη εντύπωση και μετά από εκεί ο ρόλος του δασκάλου ήταν να κάνει ερωτήσεις δηλαδή ποιους ήρωες θα μπορούσαν να βάλουν στην ιστορία, κάποιες δράσεις κτλ», ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Γεργατσούλης. Τονίζοντας ωστόσο πως ο δάσκαλος δεν πρέπει να υποβάλλει στα παιδιά τι θα πούνε.

Με αυτή τη διαδικασία σημειώνονταν στον πίνακα οι ιδέες, οι μαθητές εναλλάσσονταν, άρα και οι σκέψεις τους και κάπως έτσι ολοκληρωνόταν το παραμύθι. Η πληκτρολόγηση βέβαια γινόταν από τον εκπαιδευτικό, ο οποίος πήγαινε μέσα στην τάξη και το ξαναδιάβαζε, το διορθώνανε όλοι μαζί και κατέληγαν όλοι μαζί στο τελικό παραμύθι, αναφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο διευθυντής του 23ου Δημοτικού σχολείου Νίκαιας.

Το πολύ σημαντικό σε αυτή την προσπάθεια είναι σύμφωνα με τον κ. Γεργατσούλη «ότι συμμετέχει η πλειονότητα της τάξης. Ακόμα και οι πιο μέτριοι μαθητές, επειδή τη διαδικασία αυτή τη βλέπουν σαν παιχνίδι- όπως όλα τα παιδιά, συμμετέχουν όλα. Οπότε θεωρώ ότι βοηθά και την αυτοπεποίθησή τους και δένει και την τάξη σαν ομάδα γιατί φτάνεις κάποια στιγμή να λες «αυτό είναι το παραμύθι μας» γιατί όταν μοιράζεσαι κάτι, δένεσαι με τον άλλον».

Μία επόμενη φάση ήταν η εικονογράφηση, αναφέρει ο διευθυντής του σχολείου «όπου αφού το διαβάσαμε το χωρίσαμε σε σκηνές, εικόνες. Έτσι χωρίστηκαν οι μαθητές σε ομάδες και ανέλαβαν με την ίδια διαδικασία – παιχνιδιού, την εικονογράφηση του βιβλίου. Ήταν επίσης μια φοβερή ευκαιρία και για τους εκπαιδευτικούς να συνεργαστούν μεταξύ τους. Προσπαθήσαμε να είναι αντιπροσωπευτικό δείγμα όλου του σχολείου, μπήκαμε σε όλα τα τμήματα κάνοντας την ίδια δουλειά, κάθε τμήμα βέβαια διάλεγε άλλο θέμα, το εξέλισσε με διαφορετικό τρόπο και κατέληγαν στο δικό τους παραμύθι». Μάλιστα ανέφερε πως επειδή αυτό το πρόγραμμα γινόταν δύο-τρία χρόνια υπάρχουν και μαθητές οι οποίοι τώρα φοιτούν στην Α’ ή και Β’ Γυμνασίου γιατί όταν συμμετείχαν ήταν ακόμα στο Δημοτικό.

Για το πόσο σημαντικό είναι να πραγματοποιούνται τέτοιου είδους πρωτοβουλίες στα σχολεία, απάντησε ο διευθυντής του 23ου Σχολείου Νίκαιας: «Τα παιδιά πολλές φορές δεν γνωρίζουν τις δυνατότητές τους. Αυτή είναι η μεγάλη ευθύνη των εκπαιδευτικών, να βοηθήσουν τα παιδιά να καταλάβουν ποιες είναι οι δυνατότητές τους, ποια είναι τα ταλέντα τους. Μπορεί να υπάρχουν δηλαδή, μεταξύ των μαθητών μας κάποιοι οι οποίοι θα γίνουν αύριο οι μεγαλύτεροι μουσικοί του κόσμου. Εάν δεν πιάσουν ποτέ ένα μουσικό όργανο, αν δεν ασχοληθεί κάποιος μαζί τους, ποτέ δεν θα το ανακαλύψουν. Τέτοιες δράσεις στον χώρο του σχολείου, πιστεύω βοηθούν να κατανοήσουν οι μαθητές τις δυνατότητές τους για παράδειγμα και να πουν ‘μπορώ και εγώ να γράψω’. Είναι σημαντικό να το λες αυτό στον εαυτό σου με εμπιστοσύνη. Τα παιδιά αυτή τη διαδικασία την έχουν δει σαν ένα ευχάριστο κομμάτι της απασχόλησης τους, παίζοντας δηλαδή δημιουργούν», καταλήγει ο κ. Γεργατσούλης.

Σημειώνεται ότι το βιβλίο είναι έκδοση του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του 23ου Σχολείου Νίκαιας, το οποίο διακινείται από το σύλλογο εντός τους σχολείου και διατίθεται σε κάποια επιλεγμένα βιβλιοπωλεία, ενώ όποιος ενδιαφέρεται για το βιβλίο μπορεί να επικοινωνεί με το σχολείο.

Βίκυ Παπατζίκου

Κατηγορία ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ, ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ, ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗ, ΠΑΡΑΜΥΘΙ - ΑΦΗΓΗΣΗ | 18 Σχόλια »

Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΑΝΕΚΔΟΤΟΛΟΓΙΚΟΥ ΛΟΓΟΥ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΗΣ ΚΑΡΠΑΘΟΥ

9 Μαρτίου 2020 από και με ετικέτα , , , , , , , , ,

Βασίλης Γ. Γεργατσούλης, «Η λειτουργικότητα του ανεκδοτολογικού λόγου στην κοινωνία της Καρπάθου: Λαογραφικές προεκτάσεις».

Από τις εκδόσεις Εντύποις.

Στο παρόν βιβλίο εξετάζω από λαογραφική σκοπιά τις Καρπαθιακές ανεκδοτολογικές αφηγήσεις και διερευνώ τη λειτουργικότητα που επιτελούν στην κοινωνία του νησιού. Το πλουσιότατο ανεκδοτολογικό υλικό δεν έχει καταγραφεί ούτε μελετηθεί ικανοποιητικά, παρά το πλήθος των επιστημονικών μελετών που έχουν πραγματοποιηθεί για θέματα Καρπαθιακής λαογραφίας. Αυτή είναι η πρώτη συστηματική μελέτη για το ενδιαφέρον αυτό θέμα, χωρίς να υπάρχει, στοιχειώδης έστω, βιβλιογραφία να βοηθά το εγχείρημά μου.

Με την επιτόπια έρευνα που έκανα στο νησί κατέγραψα περισσότερες από 1400 αφηγήσεις ανεκδότων. Σε αντίθεση με άλλα είδη του έντεχνου λαϊκού λόγου (παραμύθια, παραδόσεις), τα ανέκδοτα είναι ζωντανά και λειτουργικά ως σήμερα.

Κατηγορία ΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΙΑ, ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ | 18 Σχόλια »

«Το πηγάδι» μικροδιήγημα του Βασίλη Γεργατσούλη

8 Μαρτίου 2020 από και με ετικέτα , ,

Έφυγε απ’ τη ζωή ο σπουδαίος λογοτέχνης Στρατής Χαβιαράς.
Παραθέτω ένα μικροδιήγημά μου, που το εμπνεύστηκα από μια φράση του («τα στερεμένα πηγάδια δεν αντιφεγγίζουν άστρα!») απ’ το μυθιστόρημά του «Όταν τραγουδούσαν τα δέντρα», μετάφραση από τα αγγλικά Παύλος Μάτεσις, εκδόσεις Καστανιώτης, Αθήνα 1999, σελ. 21. Έφυγε, αλλά άφησε τη λογοτεχνία του να μας εμπνέει!

Το πηγάδι (μικροδιήγημα του Βασίλη Γεργατσούλη)

Μια έναστρη νύχτα άνοιξε το καπάκι του πηγαδιού κι έσκυψε μέσα. Μαγεμένος είδε εκατοντάδες άστρα να λάμπουν στο ασάλευτο νερό.
Άπλωσε το χέρι να τ’ ακουμπήσει –πάντα ονειρευόταν να πιάσει ένα αστέρι– μα ήταν πολύ βαθιά.
Έφερε τρία φορτηγά χώμα στα χείλη του πηγαδιού. Έβαλε με τον νου του πως επιχωματώνοντας το πηγάδι, θα ανέβαζε τη στάθμη του νερού, μαζί και τ’ άστρα. Τότε θα χαμήλωνε τα χέρια και θα τ’ ακουμπούσε.
Όμως, ρίχνοντας χώμα, τ’ άστρα έσβησαν τελείως στο πηγάδι.
Στο φως της νέας μέρας είδε στον πάτο του πηγαδιού σκέτο χώμα. Τότε θυμήθηκε που έλεγε ο παππούς του πως «τα στερεμένα πηγάδια δεν αντιφεγγίζουν άστρα!».

Κατηγορία ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ | 18 Σχόλια »

ΤΟ ΦΕΡΜΑΝΙ ΤΗΣ ΚΑΘΑΡΟΔΕΥΤΕΡΑΣ

3 Μαρτίου 2020 από και με ετικέτα , ,

Διαβάστε τη μελέτη μου για «ΤΟ ΦΕΡΜΑΝΙ ΤΗΣ ΚΑΘΑΡΟΔΕΥΤΕΡΑΣ» ΤΟΥ ΛΑΜΠΡΟΥ ΣΤΑΜΑΤΙΑΔΗ,

που δημοσιέυτηκε στα Δωδεκανησιακά Χρονικά, τόμος ΚΗ΄, Ρόδος 2018, σελ. 838-853.

Επιλέξτε το link που ακολουθεί για να διαβάσετε:

https://blogs.sch.gr/vagergats/files/2020/03/43-%CE%93%CE%B5%CF%81%CE%B3%CE%B1%CF%84%CF%83%CE%BF%CF%8D%CE%BB%CE%B7%CF%82.pdf

Κατηγορία ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ, ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ | 18 Σχόλια »

Μικροδιηγήματα Β. Γεργατσούλη

20 Φεβρουαρίου 2020 από και με ετικέτα , ,

Παραθέτω μερικά δείγματα μικροδιηγημάτων από το νέο βιβλίο μου «Εσύ, αγόρι μου, δε θα μάθεις ποτέ να γράφεις… όμορφες περιλήψεις. 77 μικροδιηγήματα», εκδόσεις Αροθυμία, Δεκέμβριος 2019.

 

Κατηγορία ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ | 18 Σχόλια »

ΜΙΑ ΥΠΕΡΟΧΗ ΒΡΑΔΙΑ

9 Φεβρουαρίου 2020 από και με ετικέτα , ,

Πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 8 Φεβρουαρίου στην Αίθουσα Εκδηλώσεων του 23ου Δημοτικού Σχολείου Νίκαιας η παρουσίαση του βιβλίου των μαθητών «Αληθινά παραμύθια καμωμένα από… ψέματα», επιστημονική επιμέλεια και εισαγωγή Βασίλης Γεργατσούλης.

Στο πάνελ των ομιλητών ήταν ο Πάνος Αμαραντίδης, η Κάρμεν Ρουγκέρη, η Λιλή Γάτη & ο Βασίλης Γεργατσούλης. Η Ζωή Βαλάση λόγω ασθένειας δεν μπόρεσε να είναι μαζί μας. Μας έστειλε όμως το κείμενό της. Τους ευχαριστούμε όλους.
Σε μια κατάμεστη αίθουσα… σε μια υπέροχη βραδιά!

Συγχαρητήρια στους μαθητές μας!

Κατηγορία ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ, ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ, ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗ, ΠΑΡΑΜΥΘΙ - ΑΦΗΓΗΣΗ | 18 Σχόλια »

ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ (ΑΛΗΘΙΝΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΚΑΜΩΜΕΝΑ ΑΠΟ… ΨΕΜΑΤΑ)

27 Ιανουαρίου 2020 από και με ετικέτα , ,

 

Σας περιμένουμε όλους στην παρουσίαση του νέου βιβλίου των μαθητών του 23ου Δημοτικού Σχολείου Νίκαιας.

Το βιβλίο περιέχει παραμύθια που έγραψαν και εικονογράφησαν οι μαθητές μας σε μαθήματα δημιουργικής γραφής.

 

Κατηγορία ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ, ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ, ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗ, ΠΑΡΑΜΥΘΙ - ΑΦΗΓΗΣΗ | 18 Σχόλια »

« Παλιότερα άρθρα