ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟ ΑΡΧΑΙΩΝ : ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΑΝΑΦΟΡΙΚΩΝ ΠΡΟΤΑΣΕΩΝ

Να αναγνωριστεί το είδος των αναφορικών προτάσεων (ονοματικές/ προσδιοριστικές-επιρρηματικές) , να χαρακτηριστούν συντακτικά και να δικαιολογηθεί η έγκλιση εκφοράς τους :

1. Τοιαῦτα ποιοῦσι τοῖς τυράννοις οἱ ἀρχόμενοι καί ἄλλον ὅντινα ἄν ἀεί τιμῶντες τυγχάνωσιν.

2. Ἄρξομαι δ” ἐντεῦθεν, ὅθεν καί ὑμεῖς ῥᾷστα ἄν μάθοιτε κἀγώ τάχιστ” ἄν διδάξαιμι.

3. Νῦν δέ τοῦτο οὐκ ἐποίησεν,ὅς τόν δῆμον ἐτίμησεν ἄν.

4. Οὔκουν ἄξιον τοῖς τῶν κατηγόρων λόγοις πιστεῦσαι μᾶλλον ἤ τοῖς ἔργοις καί τῷ χρόνῳ, ὅν ὑμεῖς σαφέστατον ἔλεγχον τοῦ ἀληθοῦς νομίσατε.

5. Διά τό ἀναγκαῖον αὐτοῖς εἶναι διαλέγεσθαι παρ” ὧν λάβοιεν τόν μισθόν.

6. Ἅ γάρ τις μή προσεδόκησεν, οὐδέ φυλάξασθαι ἐγχωρεῖ.

7. Ἀνθρώπους διέφθειρεν ἡ θάλασσα, ὅσοι μή ἐδύναντο φθῆναι πρός τά μετέωρα ἀναδράμοντες.

8. Θηβαῖοι, οἷς ηὐτυχήκεσαν ἐν Λεύκτροις, οὐ μετρίως ἐκέχρηντο.

9. Οὐκ ἄν μοι δοκῶ ὑπό γέ τούτων, ὧν σύ δεσποίνων καλεῖς, κωλύεσθαι.

10. Ἰδίαν ἕκαστος ἄν κατασκευήν κατασκευάζοιτο, ἥτις ἑκάστῳ ἀρέσκοι.

11. Ὁσῳ δέ πρεσβύτερος γίγνοιτο, μᾶλλον ἀεί ἀσπάζοιτο ἄν χρήματα.

12. Πορεύονται τέ γάρ αἱ ἀγέλαι, ἧ ἄν αὐτάς εὐθύνωσιν οἱ νομεῖς, νέμονται τέ χωρία, ἐφ” ὁποῖα ἄν αὐτάς ἐπάγωσιν, ἀπέχονται τέ, ὧν ἄν αὐτάς ἀπείργωσι.

13. Ὅμως δέ πειράσομαι ὑμᾶς ἐξαρχῆς διδάξαι, ὡς ἄν δύνωμαι δι’ἐλάχιστων.

14. Εἶχον μαχαίριον, ᾧ ἔσφαττον ὧν κρατεῖν δύναιντο.

15. Τά ἐπιτήδεια οὐκ εἶχον ὁπόθεν λαμβάνοιεν.

16.Οἵτινες πρός τάς ξυμφοράς γνώμη μέν ἥκιστα λυποῦνται, ἔργῳ δέ μάλιστα ἀντέχουσιν, οὗτοι καί πόλεων καί ἰδιωτῶν κράτιστοι εἰσίν.

17. Παρ” ἐμοί δέ οὐδείς μισθοφόρος ὅστις μή ἱκανός ἐστίν ἴσα πονεῖν ἐμοί.

18.Ἐλογιζόμην, εἰ ταῦτα προθύμως σοί συλλάβοιμι, ὡς ἐξέσοιτο μοι διαλέγεσθαι σοι ὁπόσον ἄν χρόνον βουλοίμην.

19.Οὐδείς οὕτως ἀνόητος ἐστίν, ὅστις πόλεμον πρό εἰρήνης αἱρεῖται.

20.Πᾶν ὅ,τι ἄν μέλλῃς ἐρεῖν πρότερον ἐπισκοπεῖ τῇ γνώμῃ.

ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΥ : ΑΝΑΦΟΡΙΚΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

1. Τοιαῦτα ποιοῦσι τοῖς τυράννοις οἱ ἀρχόμενοι καί ἄλλον ὅντινα ἄν ἀεί τιμῶντες τυγχάνωσιν.

2. Ἄρξομαι δ” ἐντεῦθεν, ὅθεν καί ὑμεῖς ῥᾷστα ἄν μάθοιτε κἀγώ τάχιστ” ἄν διδάξαιμι.

3. Νῦν δέ τοῦτο οὐκ ἐποίησεν,ὅς τόν δῆμον ἐτίμησεν ἄν.

4. Οὔκουν ἄξιον τοῖς τῶν κατηγόρων λόγοις πιστεῦσαι μᾶλλον ἤ τοῖς ἔργοις καί τῷ χρόνῳ, ὅν ὑμεῖς σαφέστατον ἔλεγχον τοῦ ἀληθοῦς νομίσατε.

5. Διά τό ἀναγκαῖον αὐτοῖς εἶναι διαλέγεσθαι παρ” ὧν λάβοιεν τόν μισθόν.

6. Ἅ γάρ τις μή προσεδόκησεν, οὐδέ φυλάξασθαι ἐγχωρεῖ.

7. Ἀνθρώπους διέφθειρεν ἡ θάλασσα, ὅσοι μή ἐδύναντο φθῆναι πρός τά μετέωρα ἀναδράμοντες.

8. Θηβαῖοι, οἷς ηὐτυχήκεσαν ἐν Λεύκτροις, οὐ μετρίως ἐκέχρηντο.

9. Οὐκ ἄν μοι δοκῶ ὑπό γέ τούτων, ὧν σύ δεσποίνων καλεῖς, κωλύεσθαι.

10. Ἰδίαν ἕκαστος ἄν κατασκευήν κατασκευάζοιτο, ἥτις ἑκάστῳ ἀρέσκοι.

11. Ὁσῳ δέ πρεσβύτερος γίγνοιτο, μᾶλλον ἀεί ἀσπάζοιτο ἄν χρήματα.

12. Πορεύονται τέ γάρ αἱ ἀγέλαι, ἧ ἄν αὐτάς εὐθύνωσιν οἱ νομεῖς, νέμονται τέ χωρία, ἐφ” ὁποῖα ἄν αὐτάς ἐπάγωσιν, ἀπέχονται τέ, ὧν ἄν αὐτάς ἀπείργωσι.

13. Ὅμως δέ πειράσομαι ὑμᾶς ἐξαρχῆς διδάξαι, ὡς ἄν δύνωμαι δι’ἐλάχιστων.

14. Εἶχον μαχαίριον, ᾧ ἔσφαττον ὧν κρατεῖν δύναιντο.

15. Τά ἐπιτήδεια οὐκ εἶχον ὁπόθεν λαμβάνοιεν.

16.Οἵτινες πρός τάς ξυμφοράς γνώμη μέν ἥκιστα λυποῦνται, ἔργῳ δέ μάλιστα ἀντέχουσιν, οὗτοι καί πόλεων καί ἰδιωτῶν κράτιστοι εἰσίν.

17. Παρ” ἐμοί δέ οὐδείς μισθοφόρος ὅστις μή ἱκανός ἐστίν ἴσα πονεῖν ἐμοί.

18.Ἐλογιζόμην, εἰ ταῦτα προθύμως σοί συλλάβοιμι, ὡς ἐξέσοιτο μοι διαλέγεσθαι σοι ὁπόσον ἄν χρόνον βουλοίμην.

19.Οὐδείς οὕτως ἀνόητος ἐστίν, ὅστις πόλεμον πρό εἰρήνης αἱρεῖται.

20.Πᾶν ὅ,τι ἄν μέλλῃς ἐρεῖν πρότερον ἐπισκοπεῖ τῇ γνώμῃ.

ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΥΠΟΘΕΤΙΚΩΝ ΛΟΓΩΝ 3

Να συμπληρώσετε τα κενά με τον κατάλληλο τύπο των ρημάτων σε παρένθεση,ώστε να σχηματιστούν οι σωστοί υποθετικοί λόγοι:

1. Εἰ γὰ ἡμεῖς τοιαῦτ’ ἐξημαρτάνομεν, …………………. ἄν (γιγνώσκω) ὅσῳ κρεῖττον ἐστι τὸ σωφρονεῖν τοῦ πολυπραγμονεῖν.

2. Εἴπερ οὕτω κακῶς χρώμεθα τοῖς συμμάχοις, πῶς …………………….. (τυγχάνω) κεκτημένοι δύναμιν οὐδεμιᾶς πόλεως ἐλάττω;

3. Εἰ γὰρ Ὄλυνθον Φίλιππος καταστρέψεται ………………… τις ἐμοὶ (φράζω), τι το καλῦον αὐτὸν καὶ ἐπὶ τὴν Ἀττικὴν βαδίζειν;

4. Εἴ τις νῦν τὸν Φίλιππον ὁρῶν φοβερὸν προσπολεμῆσαι …………………….. (νομίζω), σώφρονι λογισμῷ χρῆται.

5. Καὶ εἴ τις ὑμῶν ταῦτα μὲν οὕτως ἔχειν ἡγεῖται οὐκ ὀρθῶς …………………… (γιγνώσκω).

6. Εἰ ἐθελήσουσιν ἅπαντες εἰρήνην ἄγειν, οὐ ………………………. (βοηθῶ) τοῖς Μεγαλοπολίταις.

7. Εἰ τουδὶ καταψηφιεῖσθε, ………………………….. (δοκῶ) ἡμαρτηκέναι.

8. Εἰ μὲν ἐλπὶς ἐστιν ὑμῖν σωθῆναι, ………………………. (συμβουλεύω) μὴ παραδιδόναι τὰ ὅπλα.

9. Εἰ δὴ ἔγωγε τῶν νέων τοὺς μὲν διαφθείρω, τοὺς δὲ διέφθαρκα, ……………………….. (χρὴ) δήπου νυνὶ αὐτοὺς ἐμοῦ κατηγορεῖν.

10. Εἰ μὲν ἐρᾷς χρημάτων, ἑτέρους συμβούλους σοι παρακλητέον ………………………….. (εἰμί).

11. Ταῦτα οἱ Πέρσαι οὐκ ………………………. (δύναμαι), εἰ μὴ καὶ διαίτῃ μετρίᾳ ἐχρῶντο.

12. Εἰ μὴ ὑμεῖς ἤλθετε, ……………………. (πορεύομαι ἐπὶ βασιλέα).

ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΥΠΟΘΕΤΙΚΩΝ ΛΟΓΩΝ 2

- Να προσδιορίσετε το είδος των παρακάτω υποθετικών λόγων.

1. Εἰ μὲν γὰρ ἄλλην τινά ἀπολογίαν ἐποιοῦντο, οὐδεὶς ἄν εἶχεν τοῖς ἀποψηφισαμένοις ἐπιτιμᾶν.

2. Ἐὰν κατὰ μέρος φυλάττωμεν, ἧττον ἄν δύναιντο ἡμᾶς θηρᾶν οἱ πολέμιοι.

3. Ἐγὼ δ’ εἰ μὲν πρὸς ἄλλους τινάς πρότερον ἐπεχείρουν διαλέγεσθαι περὶ τούτων ἢ πρὸς τὴν πατρίδα τὴν αὑτοῦ, ὡμολόγουν ἄν πλημμελεῖν.

4. Μετὰ δὲ ταῦτα Θηραμένης ἀναστὰς λέγει ὅτι, ἐὰν αὐτὸν ἕλησθε περὶ ταῆς εἰρήνης πρεσβευτὴν αὐτοκράτορα, ποιήσει ὥστε μήτε των τειχῶν διελεῖν μήτε ἄλλο τι ταὴν πόλιν ἐλαττῶσαι μηδέν.

5. Ἤν ἐθέλωμεν ἀποθνῄσκειν ὑπὲρ τῶν δικαίων , εὐδοκιμήσομεν, εἰ δὲ φοβησόμεθα τοὺς κινδύνους, εἰς ταραχὰς ἡμᾶς αὐτοὺς καταστήσομεν.

6. Ἐὰν μὴ τὸν πόνον φεύγει τις, πάντα ἐστίν ἐξευρεῖν.

- Να χαρακτηρίσετε τον παρακάτω υποθετικό λόγο και να τον τρέψετε σε όλα τα υπόλοιπα είδη.

Οὐ γὰρ ἄν ποθ’ οἱ λόγοι περὶ αυτῶν τοσοῦτον χρόνον διέμειναν, εἰ μὴ τὰ πραχθέντα πολὺ τῶν ἄλλων διήνεγκεν.

ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΥΠΟΘΕΤΙΚΩΝ ΛΟΓΩΝ

Δ. Να αναγνωρίσετε τα μέρη των υποθετικών λόγων και σε ποιο είδος ανήκει ο καθένας τους.

1. Εἴπερ οὕτω κακῶς βουλευόμεθα, πῶς σῳζόμεθα;

2. Εἰ γὰρ μετὰ τὴν μάχην ἐκεῖνοι ἡσυχίαν εἶχον, οὔτ’ ἄν οὗτος ἔσχε ποιήσασθαι τὴν ἐρώτησιν.

3. Ἐγὼ δ’ εἰ μὲν πρὸς ἄλλους τινάς ἐπεχείρουν οὕτω διεξιέναι περὶ τῶν πραγμάτων, εἰκότως ἄν εἶχον τὴν αἰτίαν ταύτην.

4. Δεῖ γὰρ ἡμᾶς, εἴπερ βουλόμεθα διαλύσασθαι τὰς διαβολάς, παύσασθαι τῶν πολέμων.

5. Ἐν τῇ δίκῃ ἐξῆν σοι φυγῆς τιμήσασθαι, εἰ ἐβούλου.

ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΥ : ΥΠΟΘΕΤΙΚΟΙ ΛΟΓΟΙ

Γ. Να αναγνωρίσετε σε ποιο είδος ανήκει ο καθένας από τους παρακάτω υποθετικούς λόγους.

1. Ἐτίμα δ’ εἴ τι καλὸν πράττοιεν, παρίστατο δ’ εἴ τις συμφορὰ συμβαίνοι.

2. Εἴ σε ὑπολάβοιεν πρὸς τοὺς γονεῖς ἀχάριστον εἶναι, οὐδεὶς ἂν νομίσειεν εὖ σὲ ποιῆσας χάριν ἀπολήψεσθαι.

3. Εἰ τοῦτο λέγουσιν, ὁμολογοίην ἂν ἔγωγε οὐ κατὰ τούτους εἶναι ῥήτωρ.

4. Ἢν πολέμιοι ἐπίωσιν, ἀρήξουσιν (= θα βοηθήσουν) τῇ χώρᾳ.

5. Εἰ οὖν περιεμείνατε ὀλίγον χρόνον, ἀπὸ τοῦ αὐτομάτου (=μόνον του) ἂν ὑμῖν τοῦτο ἐγένετο.

6. Οὕτω δ΄ ἂν μάλιστα βουλεύεσθαι παροξυνθείης, εἰ τὰς συμφορὰς τὰς ἐκ τῆς ἀβουλίας ἐπιβλέψειας.

7. Σωκράτης οὐκ ἔπινεν, εἰ μὴ διψῴη οὔδ’ ἤσθιεν, εἰ μὴ πεινῴη.

8. Εἰ μὴ εἴχομεν φῶς, ὅμοιοι τοῖς τυφλοῖς ἂν ἦμεν.

9. Εἰ ἦσαν ἄνδρες ἀγαθοί, ἐξῆν αὐτοις τὴν ἀρετὴν δεικνύναι.

10. Εἰ δὲ φοβησόμεθα τοὺς κινδύνους, εἰς πολλὰς ταραχὰς καταστήσομεν ὑμᾶς.

11. Εἰ οὖν ἦσαν οἱ κίνδυνοί τε καὶ πόνοι φέροντες εἰς ὠφελείαν, εἶχεν ἄν τινα λόγον.

12. Εἰ μὲν ἐλπὶς ἐστιν σωθῆναι, μὴ παραδίδοτε τὰ ὅπλα.

13. Εἰ γὰρ οἵόν τ’ ἦν ἀθανάτους εἶναι, ἄξιον ἦν πενθεῖν τοὺς ἐν τῷ πολέμῳ πεσόντας.

14. Ἐάν τι κακὸν ἐπιτηδεύσωσιν, οὔθ’ οἱ δυνατοὶ οὔθ’ οἱ ἀσθενεῖς, ἐν ἀγαθῇ πολιτείᾳ ἀπολυθήσονται τῆς τιμωρίας.

15. Ἐὰν τὰ ἀδύνατα θηρεύῃς, δυστυχίαν τῷ σῷ βίῳ παρέχεις.

16. Εἰ δέοι πολεμεῖν, ἄμεινον ἂν πολεμοῖμεν ἔχοντες τὰ ὅπλα ἢ παραδόντες.

17. Εἴ τις καλῶς ὑπηρετήσειε Φιλίππῳ, οὐδενὶ ἂν εἴασε τὴν προθυμίαν ἀχάριστον.

18. Οἱ Ἕλληνες τὸ πάλαι, εἰ βούλοιντο εἰς λόγους ἐλθεῖν πρὸς ἀλλήλους, κήρυκας ἔπεμπον.

19. Ἥλιος εἰ μὴ ἦν, ἐν νυκτὶ ἂν διήγομεν.

20. Εἰ δέ τις ἄλλο ὁρᾷ βέλτιον, λεξάτω.

ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΥ : ΔΕΥΤΕΡΕΥΟΥΣΕΣ ΕΠΙΡΡΗΜΑΤΙΚΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Αιτιολογικές – Τελικές – Αποτελεσματικές

Β. Να αναγνωρίσετε τις δευτερεύουσες επιρρηματικές προτάσεις, να δικαιολογήσετε την εκφορά τους και να προσδιορίσετε το συντακτικό τους ρόλο.

1. Χρὴ εἰς τοιοῦτον ἀγώνα μηδέποτε καταστῆναι, ὥστε πάντα λαβεῖν ἢ πάντα ἀποβαλεῖν.

2. Δια τοῡτο ἐπιτιμῶ, ὃτι πάλαι ἄν ἄπαντα ἀπωλέσατε.

3. Καὶ στρατηγοὺς αἱροῦνται τούτου ἕνεκα, ἵνα πρὸς τοῦτο αὐτοῖς ἡγεμόνες ὦσιν.

4. Κῦρος τῷ Κλεάρχῳ ἐβόα ἄγειν τὸ στράτευμα κατὰ μέσον τὸ τῶν πολεμίων, ὅτι ἐκεῖ βασιλεὺς εἴη.

5. Μένων δῆλος ἦν ἐπιθυμῶν ἄρχειν, ὅπως πλείω λαμβάνοι, ἐπιθυμῶν δὲ τιμᾶσθαι, ἵνα πλείω κερδαίνοι.

6. Τοὺς στρατηγοὺς ἐζημίωσαν, ὡς δώροις πεισθέντες ἀποχωρήσειαν.

7. Οὐ πολλοῦ δέω χάριν ἔχειν, ὦ βουλή, τῷ κατηγόρῳ ὅτι μοι παρεσκεύασε τὸν ἀγώνα τουτονί.

8. Ἐδόκει αὐτοῖς ἀπιέναι ἐπὶ τὸ στρατόπεδον, μὴ τις ἐπίθεσις γένηται.

9. Πείσομαι οὐ τοσοῦτον οὐδέν, ὥστε μὴ οὐ καλῶς θανεῖν.

10. Οἱ ἐν Ἰθώμῃ ξυνέβησαν πρὸς Λακεαιμονίους, ἔφ΄ ᾧτε ἐξίασιν ἐκ Πελοποννήσου.

11. Τιρίβαζος λάθρα ἔδωκε χρήματα Ἀνταλκίδα ὅπως ἂν οἵ τε Ἀθηναῖοι καὶ οἱ σύμμαχοι αὐτῶν μᾶλλον τῆς εἰρήνης προσδέοιντο.

ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΥ : ΔΕΥΤΕΡΕΥΟΥΣΕΣ ONΟΜΑΤΙΚΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Α. Να αναγνωριστούν οι δευτερεύουσες ονοματικές προτάσεις και να προσδιοριστεί ο συντακτικός τους ρόλος.

1. Ἀκούσας ὁ Ξενοφῶν ἔλεγεν ὅτι ὀρθῶς ᾐτιῶντο καὶ αὐτὸ τὸ ἔργον αὐτοῖς μαρτυροίη.

2. Ἀπεκρίνατο ὅτι οὔτ’ ἂν αὐτὸς Σερίφιος ὢν ὀνομαστὸς ἐγένετο οὔτ΄ ἐκεῖνος Ἀθηναῖος.

3. Δῆλόν ἐστιν ὅτι οὐκ ἂν προὔλεγεν, εἰ μὴ ἐπίστευεν ἀληθεύσειν.

4. Ζεὺς οὖν δείσας περὶ τῷ γένει ἡμῶν μὴ ἀπόλοιτο πᾶν Ἑρμῆν πέμπει ἄγοντα εἰς ἀνθρώπους αἰδῶ τε καὶ δίκην.

5. Φοβεῖσθε μὴ δυσκολώτερόν τι νῦν διάκειμαι ἢ ἐν τῷ πρόσθεν βίῳ.

6. Ἐφοβούμην μὴ αὐτὸν με λίθον τῇ ἀφωνίᾳ ποιήσειεν.

7. Ἔτι δὴ μοὶ καὶ τόδε σκέψαι, εἰ ἄρα ξυνομολογήσεις.

8. Τὸν στρατηγὸν ἐπιμελεῖσθαι δεῖ ὅπως σῶοὶ τε ἔσονται οἱ στρατιῶται καὶ τὰ ἐπιτήδεια ἕξουσιν.

9. Οὐκ οἶδα ὅ,τι δεῖ με λίαν ἀκριβῶς ἀπολογεῖσθαι.

10. Ὅθεν οὖν ἠνάγκασμαι κατηγορεῖν αὐτῶν, περὶ τούτων εἰπεῖν βούλομαι.

11. Ὁ οὖν Ζεὺς καὶ οἱ ἄλλοι θεοὶ ἐβουλεύοντο ὅ,τι χρὴ αὐτοὺς ποιῆσαι.

12. Θαυμάζω ἡ πόλις ὅπως ποτ’ ἐπὶ τὸ χεῖρον ἔκλινεν.

13. Ἴσως εἴποιεν ἂν πολλοὶ ὅτι οὐκ ἄν ποτε ὁ δίκαιος ἄδικος γένοιτο.

14. Βασιλεὺς δ’ αὖ ἤκουσε Τισσαφέρνους ὅτι οἱ Ἕλληνες νικῷεν τὸ καθ’ αὑτοὺς καὶ εἰς τὸ πρόσθεν οἴχονται διώκοντες.

15. Οἱ δὲ ἀπήγγελλον ὅτι ὅλον οὕτως ἀναπαύοιτο τὸ στράτευμα.

16. Δεινὸν ἐφαίνετο εἶναι, μὴ τινα καὶ εἰς τοὺς ἄλλους Ἕλληνας διαβολὴν σχοῖεν καὶ οἱ στρατιῶται δῦσνοι πρὸς τὰ πράγματα ὦσιν.

17. Δέδοικα μὴ λόγοις τισὶ ψευδέσιν ἐντετυχήκαμεν.

18. Ἄξιον δ΄ ἐνθυμηθῆναι καὶ λογίσασθαι τὰ πράγματα ἐν ᾧ καθέστηκε νυνὶ τὰ Φιλίππου.

19. Νῦν αἵρεσίς ἐστιν ὑμῖν, πότερ’ ὑμᾶς ἐκεῖ χρὴ πολεμεῖν ἢ πάρ’ ἡμῖν ἐκεῖνον.

20. Ἡρακλῆς ἠπόρει ποτέραν τῶν ὁδῶν τράπηται.

21. Οὗτοι ἔλεγον ὅτι Κῦρος τέθνηκεν, Ἀριαῖος δὲ πεφευγὼς εἴη.

22. Λέγουσιν οἱ σοφισταὶ ὡς οὐδὲν δέονται χρημάτων.

23. Βούλομαί σε τοῦτο διδάσκειν, ὡς ἡμῖν οὐκ ὀρθῶς ἀπιστεῖς.

24. Δέδοικα μὴ ἡμᾶς ἐξαπατήσῃ.

25. Κίνδυνός ἐστι μὴ μεταβάλωνται διαθέσεις.

26. Ἐδεδοίκειν μὴ ἐν τῷ κρατῆρι φάρμακα μεμειγμένα εἴη.

27. Ἐβουλεύοντο πῶς ἄν τὴν μάχην συμφορώτατα ποιήσαιντο.

28. Ἠρώτων αὐτὸν εἰ ἀναπλεύσοιεν ἔχων ἀργύριον.

29. Οὐκ οἶδα ὅπως πράξω.

30. Λέγε οὖν εἰ χρὴ ἐμὲ ἀπελθεῖν ἤ μή.

31. Φίλιππός ἔστι ὅ,τι ἄν εἴποι τις.

32. Τούτων Διοκλῆς ἦρχεν, ὅς ἦν φυγὰς ἐξ Ἄνδρου.

33. Τὸν ἄνδρα τοῦτον, ὅν πάλαι ζητεῖς, οὗτός ἐστιν ἐνθάδε.

34. Ἐδέδισαν μὴ καταλυθείη ἄν ὁ δῆμος.

35. Δῆλόν ἐστιν ὅτι νῦν οὐ περὶ δόξης πολεμοῦσιν.

36. Τισσαφέρνης διαβάλλει τὸν Κῦρον πρὸς τὸν ἀδελφὸν ὡς ἐπιβουλεύει αὐτῷ.

37. Φοβοῦμαι μὴ οὐ δυνηθῶ διὰ τὴν ἀπαιρίαν δηλῶσαι.

38. Ἐβουλεύοντο οἱ Πλαταιεῖς εἴτε κατακαύσωσιν αὐτοὺς εἴτε τι ἄλλο χρήσωνται.

39. Οὐκ αἰσχύνεσθε τοὺς θεοὺς οἵτινες προὔδοτε ἡμᾶς.

40. Ἦν τις Φυλλίδας, ὅς ἐγραμμάτευε τοῖς πολεμάρχοις.

ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΥ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ

Να αναγνωριστεί το είδος των προτάσεων

1. Λέγεται κύκλῳ τόν τόπον ἐκεῖνον περιρρεῦσαι τό πύρ καί σωθῆναι τούτους ἀφ” ὧν καί τό χωρίον ἒτι καί νῦν προσαγορεύεσθαι τῶν εὐσεβῶν χῶρον.

2. Ἀπομπέμπουσιν πρίν ἀκοῦσαι καί ἐκέλευον εἶναι ἐκτός ὃρων αὐθημερόν, τό τε λοιπόν ἀναχωρήσαντας, ἢν τί βούλωνται, πρεσβεύεσθαι

3. ΟΜελήσιππος εἶπε ὃτι ἣδε ἡ μέρα τοῖς Ἓλλησι μεγάλων κακῶν ἂρξει.

4. Οἱ στρατηγοί διηγοῦντο ὃτι αὐτοί ἐπί τούς πολεμίους πλέοιεν τήν δέ ἀναίρεσιν τῶν ναυαγῶν προστάξειαν τῷ Θηραμένει καί Θρασυβούλῳ.

5. Καί ἒφασαν οὐχ ὃτι κατηγοροῦσιν ἡμῶν, ψευσόμεθα φάσκοντες αὐτούς αἰτίους εἶναι ἀλλά τό μέγεθος τοῦ χειμῶνος

6. Ἒδοξε τήν βουλήν εἰσενεγκεῖν ὃτῳ τρόπῳ οἱ ἂνδρες κρίνοιντο.

7. Τοῖς ἂλλοις οἷς ἒχομεν ἃπερ ἢδη πρότερον εἶπον οὐδέν τῶν ζώων διαφέρομεν.

8. Τό λέγειν ὡς δεῖ τοῦ φρονεῖν εὖ μέγιστον σημεῖον ποιούμεθα.

9. Ἐπεί Δᾶτις ὑπό Δαρείου πεμφθείς ἐπιθεῖναι δίκην Ἁθηναῖοις ὃτι Σάρδεις ἐνέπρησαν κάτεσχε τῷ στόλῳ εἰς Μαραθῶνα.

10. Ὣς περιῆλθεν εἰς αὐτόν ἡ ἀρχή παρέδωκε Μιλτιάδῃ διδάσκων ὃτι τό πείθεσθαι τοῖς εὖ φρονοῦσι ἐστί σωτήριον.

11. Τίμα τόν πατέρα σου καί τήν μητέρα σου ἳνα εὖ σοί γένηται.
ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΟ

1. Να βρεθεί ο συντακτικός ρόλος των απαρεμφάτων (έναρθρων ή άναρθρων).

• Ὁ χρόνος βραχύς ἐστι ἀξίως διηγήσασθαι.

• Ἐντεῡθεν ἐπειρῶντο εἰσβάλλειν εἰς την Κιλικίαν.

• Ἀρχίδαμος ἔμελλεν δῃῴσειν την γῆν.

• Οὐκ ἄν εἶχον μείζω τούτων παθεῑν.

• Οἱ στρατιῶται ἢρξαντο τοῡ λαμβανειν τα ἐπιτήδεια.

• Το σιγᾶν κρεῑττον ἐστι τοῡ λαλεῑν.

• Τοῡτ’ ἐστι το ζῆν, μη σεαυτῷ ζῆν μόνῳ.

• Προεῑπον αὐτοῑς μη ναυμαχεῑν Κορινθίοις.

• Βουλόμεθα τοῑς πατρίοις νόμοις χρῆσθαι.

• Βοιωτοί νῡν ἀπειλοῡσι ἐμβάλειν εἰς την Ἀττικήν.

ΑΠΡΟΣΩΠΕΣ ΕΚΦΡΑΣΕΙΣ

1. Να βρεθεί το υποκείμενο των απροσώπων ρημάτων ή εκφράσεων και η δοτική προσωπική (όπου υπάρχει).

• Χρη τους εὐγενεῑς γενναίως φέρειν.

• Πειθαρχεῑν δεῑ θεῷ μᾶλλον ἢ ἀνθρώποις.

• Νομίζεται τοῡτον ἐκ θεῶν γεγονέναι.

• Ἒξεστιν υμῑν πιστά λαβεῑν.

• Ἒξεστι Κλαζομενίοις ασχημονεῑν.

• Δίκαιον ἐστιν τοῑς Ἒλλησιν μη δουλεύειν τοῑς βαρβάροις.

• Τοῑς νέοις ἀγαθόν ἐστίν το σιγᾶν.

ΟΝΟΜΑΤΙΚΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

1. Να αναγνωριστούν οι ονοματικές προτάσεις και να γραφεί η συντακτική τους θέση.

• Δῆλον ἦν ὅτι βασιλεύς ἐγγύς ἦν.

• Τοῡτο σκεψώμεθα εἰ ἀληθῆ λέγεις.

• Ἐφοβεῑτο μη τα ἔσχατα πάθῃ.

• Ὡς μεν ἀληθῆ λέγω μεμαρτύρηται.

• Ἀκούοντες ταῡτα οἱ Ἀθηναῑοι ἠπόρουν ὅ,τι χρη ποιεῑν.

• Οὐκ οἶδα ὅπως χρη ποιεῑν.

• Ἦκε τις ἀγγέλλων ὅτι Ἐλάτεια κατείληπται.

• Κίνδυνος ἐστι μη γένωνται μετά τῶν πολεμίων.

ΟΜΟΙΟΠΤΩΤΟΙ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΙ

1. Να βρεθούν οι ομοιόπτωτοι προσδιορισμοί.

• Ἐνταῡθα ἂριστοι πολῑται οἱκοῡσιν.

• Ὁ κοινός ἱατρός θεραπεύσει σε χρόνος.

• Ἀριστογείτων, ὁ ἐμός κατήγορος, πλεῑστα ἐψεύσατο.

• Ψυχῆς γαρ ἀμαθῆς πατρίς ὁ ξύμπας κόσμος.

• Ἡ πρᾶξις αὕτή ἐν ἀγορᾷ μέσῃ ἐγένετο.

• Περί χρημάτων ὁμιλεῑς, ἀβεβαίου πράγματος.

• Οὗτος ἐστι Πρωταγόρας ὁ σοφιστης.

• Ὁ βαθύς πλοῡτος ζηλωτός ἐστι.

2. Να διακρίνεις το κατηγορούμενο από τον κατηγορηματικό προσδιορισμό.

• Ἀγαμέμνων καλεῑται βασιλεῡς λαῶν.

• Την πόλιν κατέλιπον μεγίστην.

• Ἐπορεύοντο ταχεῑ τῷ βήματι.

• Ὁ ἐχθρός χαλεπῶς φίλος γίγνεται.

• Ξενοφῶν ᾑρέθη στρατηγός

Άσκηση στους Ονοματικούς Ομοιόπτωτους Προσδιορισμούς

Να χαρακτηρίσετε στις παρακάτω προτάσεις τους ομοιόπτωτους προσδιορισμούς (επιθετικός προσδιορισμός, κατηγορηματικός προσδιορισμός, παράθεση, επεξήγηση)

  1. Οἱ ἔφοροι Σαμίω τῷ τότε ναυάρχῳ ἀπέστειλαν ὑπηρετεῖν τῷ Kύρῳ
  2. Πρέπει τούς παῖδας κληρονομεῖν τῆς φιλίας τῆς πατρικῆς
  3. Ἔπραξαν ταῦτα δι’ Eὐρυμάχου, ἀνδρός Θηβαίων δυνατωτάτου
  4. Οὐκ ἐπί τούτῳ κάθηται ὁ δικαστής, ἐπί τῷ καταχαρίζεσθαι τά δίκαια
  5. Ἡγεῖτο Ἀρχίδαμος ὁ Ζευξιδάμου, Λακεδαιμονίων βασιλεύς
  6. Καλλικρατίδας προσεπλήρωσε πεντήκοτα ναῦς
  7. Ἐμοί μέν ἀνάγκη πείσεσθαι τοῖς οἲκοι ἄρχουσι
  8. Αὐτός ἐβούλετο Μένων
  9. Πάσας τάς πόλεις οἱ πολέμιοι εἷλον,
  10. Ὁ πόλεμος οὗτος ἀμφοτέροις συμφέρει, καί τοῖς ἡσυχίαν ἄγειν καί τοῖς πολεμεῖν ἐπιθυμοῦσι
  11. Προσήκει, ὦ ἄνδρες δικασταί, πᾶσιν ὑμῖν τιμωρεῖσθαι Ἀγόρατον τουτονί.
  12. Πᾶσαν ὑμῖν τήν ἀλήθειαν ἐρῶ
  13. Ἡ ἡμετέρα πόλις, κοινή καταφυγή τῶν Ἑλλήνων, περί τῆς τῶν Ἑλλήνων ἡγεμονίας ἀγωνίζεται.
  14. Θεμιστοκλῆς αὐτός ἥκει παρά σε
  15. Προσέκρουσα ἀνθρώπῳ πονηρῷ, Ἀνδροτίωνα λέγω.
  16. Τοῦτο ἐστί τό ἀδικεῖν, τό πλέον τῶν ἄλλων ἔχειν.
  17. Ἡ ζημία ἦν χίλιαι μναῖ
  18. Ἔνθα δή αὐτοί τήν πρόσθεν νύκτα ἤσαν ἐπί τοῦ ὅρους.
  19. Ὁ ὁπλίτης φέρει ὀξύτατον τό ξίφος
  20. Κατέλαβον τάς κώμας ἐρήμους
  21. Εἷς οἰωνός ἄριστος, ἀμύνεσθαι περί πάτρης
  22. Παρέσχον ἅπαντα προθύμως, καί σώματα καί χρήματα καί συμμάχους
  23. Εἶχον τάς ἀσπίδας ἐκκεκαλυμμένας
  24. Δυό μάλιστα οἱ τῶν Περσῶν παῖδες ἐδιδάσκοντο, ἄρχειν τέ καί ἄρχεσθαι
  25. Τούτους τούς σωτῆρας τῆς πατρίδος ἐτίμων
  26. Πολυκράτης ὁ τῆς Σάμου τύραννος ἐν πᾶσι τοῖς πράγμασιν  ηὐτύχει
  27. Ταῦτα λέγω, ὡς τό πράπαν (=καθόλου) οὐ νομίζεις θεούς
  28. Καλλικρατίδας ἔπλει ἔχων πεντήκοτα καί ἑκατόν ναῦς
  29. Τό παρά τῆς πόλεως ἀργύριον πολύ.
  30. Παρ’ ἐκείνων δίκην τήν μέγιστην ἐλάβετε.